తాం పరిష్వజ్య దు:ఖార్త్తాం మాతా దుహితరం యథా । వనవాసకృశాం దీనాం కౌసల్యా వాక్యమబ్రవీత్ ।। ౨.౧౦౩.
వనవాసంలో కృశించిపోయి, దుఃఖంతో ఉన్న సీతను తల్లి కౌసల్యా తన కుమార్తెను ఆలింగనం చేసుకున్నట్టు దగ్గరగా తీసుకుని, మాటలు చెప్పింది.
విదేహరాజస్య సుతా స్నుషా దశరథస్య చ । రామపత్నీ కథం దు:ఖం సమ్ప్రాప్తా నిర్జనే వనే ।। ౨.౧౦౩.
విదేహరాజు కుమార్తె, దశరథుని కోడలు, రాముని భార్య అయిన సీత ఈ అరణ్యంలో ఇంతటి దుఃఖాన్ని ఎలా అనుభవిస్తోంది?
పద్మమాతపసన్తప్తం పరిక్లిష్టమివోత్పలమ్ । కాఞ్చనం రజసా ధ్వస్తం క్లిష్టం చన్ద్రమివామ్బుదై: ।। ౨.౧౦౩.
నీ ముఖాన్ని చూస్తే, ఎండలో కాలిన పద్మం లా, ముదురిపోయిన ఉత్పలంలా, ధూళితో మసకబారిన బంగారం లా, మేఘాలతో ముదురిన చంద్రుని లా కనిపిస్తోంది.
ముఖం తే ప్రేక్ష్య మాం శోకో దహత్యగ్నిరివాశ్రయమ్ భృశం మనసి వైదేహి వ్యసనారణిసమ్భవ: ।। ౨.౧౦౩.
వైదేహి! నీ ముఖాన్ని చూస్తే, దుఃఖం నన్ను అగ్నిలా కాలుస్తోంది. అపచారంతో పుట్టిన బాధ నా మనసును బాగా బాధిస్తోంది.
బ్రువన్త్యామేవమార్త్తాయాం జనన్యాం భరతాగ్రజ: । పాదావాసాద్య జగ్రాహ వసిష్ఠస్య చ రాఘవ: ।। ౨.౧౦౩.
తల్లి ఇలా బాధతో మాట్లాడుతుండగా, భరతుని అన్న రాముడు వశిష్ఠుని పాదాలను దగ్గరగా వచ్చి నమస్కరించాడు.
పురోహితస్యాగ్నిసమస్య వై తదా బృహస్పతేరిన్ద్ర ఇవామరాధిప: । ప్రగృహ్య పాదౌ సుసమృద్ధతేజస: సహైవ తేనోపవివేశ రాఘవ: ।। ౨.౧౦౩.
ఆ సమయంలో, అగ్నికి సమానమైన పురోహితుడైన వశిష్ఠుని పాదాలను గౌరవంగా పట్టుకుని, రాముడు తన తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, అతనితో కలిసి కూర్చున్నాడు.
తతో జఘన్యం సహితై: సమన్త్రిభి: పురప్రధానైశ్చ సహైవ సైనికై: । జనేన ధర్మజ్ఞతమేన ధర్మవానుపోపవిష్టో భరతస్తదాగ్రజమ్ ।। ౨.౧౦౩.
ఆ సమయంలో ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన ప్రజలు, మంత్రి వర్గం, పట్టణ ప్రముఖులు, సైనికులు అందరితో కలిసి ధర్మపరుడు అయిన భరతుడు తన అన్నయ్య దగ్గర కూర్చున్నాడు.
ఉపోపవిష్టస్తు తథా స వీర్యవాంస్తపస్వివేషేణ సమీక్ష్య రాఘవమ్ । శ్రియా జ్వలన్తం భరత: కృతాఞ్జలిర్యథా మహేన్ద్ర: ప్రయత: ప్రజాపతిమ్ ।। ౨.౧౦౩.
అలా కూర్చున్న భరతుడు, చేతులు జోడించి, తపస్సు చేసే వానికి తగిన ప్రకాశంతో వెలిగిపోతున్న రాఘవుణ్ణి, మహేంద్రుడు భక్తితో ప్రజాపతిని చూసినట్టు, గౌరవంగా చూశాడు.
కిమేష వాక్యం భరతో ఽద్య రాఘవం ప్రణమ్య సత్కృత్య చ సాధు వక్ష్యతి । ఇతీవ తస్యార్యజనస్య తత్త్వతో బభూవ కౌతూహలముత్తమం తదా ।। ౨.౧౦౩.
ఈ రోజు భరతుడు రాఘవుని గౌరవంగా వందనం చేసి, ఏ మాటలు మాట్లాడతాడో అని అక్కడ ఉన్న పెద్దలు అందరికీ గొప్ప ఆసక్తి కలిగింది.
స రాఘవ: సత్యధృతిశ్చ లక్ష్మణో మహానుభవో భరతశ్చ ధార్మిక: । వృతా: సుహృద్భిశ్చ విరేజురధ్వరే యథా సదస్యై: సహితాస్త్రయో ఽగ్నయ: ।। ౨.౧౦౩.
అక్కడ సత్యనిష్ఠుడైన రాఘవుడు, మహోన్నతుడైన లక్ష్మణుడు, ధర్మపరుడు అయిన భరతుడు, తమ స్నేహితులతో కలిసి, సభలో ముగ్గురు అగ్నులు యజ్ఞంలో పూజారులతో ఉన్నట్టు ప్రకాశించారు.
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే శ్రీమదయోధ్యాకాణ్డే త్ర్యుత్తరశతతమ: సర్గ:
ఇలా పురాణప్రసిద్ధమైన వాల్మీకి రామాయణంలో, పవిత్రమైన అయోధ్యాకాండలో, నూటిమూడు వ సర్గ ముగిసింది.
thumb|చతురధికశతతమః సర్గః శ్రూయతామ్|center తం తు రామ: సమాజ్ఞాయ భ్రాతరం గురువత్సలమ్ । లక్ష్మణేన సహ భ్రాత్రా ప్రష్టుం సముపచక్రమే ।। ౨.౧౦౪.
ఆ తరువాత రాముడు తన అన్నయ్యను, పెద్దలను ఎంతగానో గౌరవించే వాడని గుర్తించి, లక్ష్మణునితో కలిసి అతన్ని ప్రశ్నించేందుకు ముందుకు వచ్చాడు.
కిమేతదిచ్ఛేయమహం శ్రోతుం ప్రవ్యాహృతం త్వయా । యస్మాత్త్వమాగతో దేశమిమం చీరజటాజినీ ।। ౨.౧౦౪.
నీవు చెప్పిన మాటలు వినాలని నాకు ఉంది. నీకు ఈ దారికి, త్రునిబట్టలు ధరించి, జటా కట్టుకుని ఇక్కడికి రావడానికి కారణం ఏమిటో చెప్పు.
కిం నిమిత్తమిమం దేశం కృష్ణాజినజటాధర: । హిత్వా రాజ్యం ప్రవిష్టస్త్వం తత్సర్వం వక్తుమర్హసి ।। ౨.౧౦౪.
నీవు మృగచర్మం ధరించి, జటా కట్టుకుని, రాజ్యాన్ని వదిలిపెట్టి ఈ అడవిలోకి ఎందుకు వచ్చావో, ఆ కారణం మొత్తం చెప్పాలి.
ఇత్యుక్త: కైకయీపుత్ర: కాకుత్స్థేన మహాత్మనా । ప్రగృహ్య బలవద్భూయ: ప్రాఞ్జలిర్వాక్యమబ్రవీత్ ।। ౨.౧౦౪.
కాకుత్స్థ వంశంలో పుట్టిన మహాత్ముడు ఇలా అడిగినప్పుడు, కైకేయి కుమారుడు భరతుడు, చేతులు జోడించి, ఎంతో మనస్సు పెట్టి ఇలా మాట్లాడాడు.
ఆర్య్యం తాత: పరిత్యజ్య కృత్వా కర్మ సుదుష్కరమ్ । గత: స్వర్గం మహాబాహు: పుత్రశోకాభిపీడిత: ।। ౨.౧౦౪.
మన తండ్రిగారు, చాలా కష్టమైన పని చేసి, కుమారుని వियोग దుఃఖంతో బాధపడి, ప్రాణాలు విడిచిపెట్టి స్వర్గానికి వెళ్లిపోయారు.
స్త్రియా నియుక్త: కైకేయ్యా మమ మాత్రా పరన్తప । చకార సుమహత్పాపమిదమాత్మయశోహరమ్ ।। ౨.౧౦౪.
శత్రువులను జయించే వాడా! నా తల్లి కైకేయి చెప్పిన మాటలకు లోబడి, ఆయన తన యశస్సును పోగొట్టుకునే పెద్ద పాపం చేశారు.
సా రాజ్యఫలమప్రాప్య విధవా శోకకర్శితా । పతిష్యతి మహాఘోరే నిరయే జననీ మమ ।। ౨.౧౦౪.
ఆమె, అంటే నా తల్లి, రాజ్యం ఫలితాన్ని పొందకుండా, భర్తను కోల్పోయి, దుఃఖంతో క్షీణించి, భయంకరమైన నరకంలో పడిపోతుంది.
తస్య మే దాసభూతస్య ప్రసాదం కర్త్తుమర్హసి । అభిషిఞ్చస్వ చాద్యైవ రాజ్యేనప మఘవానివ ।। ౨.౧౦౪.
అందువల్ల నేను నీ దాసుడినై, నీ అనుగ్రహాన్ని కోరుతున్నాను. ఇంద్రుడు పట్టాభిషేకం పొందినట్టు, నువ్వు కూడా ఈ రోజు రాజ్యానికి పట్టాభిషేకం చేయించుకో.
ఇమా: ప్రకృతయ: సర్వా విధవా మాతరశ్చ యా: । త్వత్సకాశమనుప్రాప్తా: ప్రసాదం కర్త్తుమర్హసి ।। ౨.౧౦౪.
ఈ ప్రజలందరూ, భర్తలను కోల్పోయిన మా తల్లులు కూడా, నీ వద్దకు వచ్చారు. వీరందరిపై దయ చూపించాలి.
తదానుపూర్వ్యా యుక్తం చ యుక్తం చాత్మని మానద । రాజ్యం ప్రాప్నుహి ధర్మేణ సకామాన్ సుహృద: కురు ।। ౨.౧౦౪.
కాబట్టి, నీకు తగిన విధంగా, ధర్మాన్ని పాటిస్తూ రాజ్యాన్ని స్వీకరించు. నీ స్నేహితులను సంతోషపరచు.
భవత్వవిధవా భూమి: సమగ్రా పతినా త్వయా । శశినా విమలేనేవ శారదీ రజనీ యథా ।। ౨.౧౦౪.
నీ వంటి భర్తతో ఈ భూమి ఇకపై అనాథలా ఉండకూడదు. పున్నమి చంద్రుని వెలుతురుతో శరదృతువు రాత్రి ఎలా ప్రకాశిస్తుందో, అలా వెలిగిపోవాలి.
ఏభిశ్చ సచివై: సార్ద్ధం శిరసా యాచితో మయా । భ్రాతు: శిష్యస్య దాసస్య ప్రసాదం కర్త్తుమర్హసి ।। ౨.౧౦౪.
ఈ మంత్రులతో కలిసి నేను తలవంచి వేడుకుంటున్నాను. అన్నగా, శిష్యుడిగా, దాసుడిగా నీ అనుగ్రహాన్ని ఇవ్వాలి.
తదిదం శాశ్వతం పిత్ర్యం సర్వం ప్రకృతిమణ్డలమ్ । పూజితం పురుషవ్యాఘ్ర నాతిక్రమితుమర్హసి ।। ౨.౧౦౪.
అందుకే, నరశ్రేష్ఠా! ఈ శాశ్వతమైన, పితృపారంపర్యంగా వస్తున్న ప్రజల వలయాన్ని నువ్వు మర్యాద చేయకుండా విడిచిపెట్టకూడదు.
ఏవముక్త్వా మహాబాహు: సబాష్ప: కైకయీసుత: । రామస్య శిరసా పాదౌ జగ్రాహ విధివత్పున: ।। ౨.౧౦౪.
అలా చెప్పి, మహా బాహువు అయిన కైకేయి కుమారుడు కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, మరలా రాముని పాదాలను తన తలతో వినయంగా పట్టుకున్నాడు.
తం మత్తమివ మాతఙ్గం ని:శ్వసన్తం పున:పున: । భ్రాతరం భరతం రామ: పరిష్వజ్యేదమబ్రవీత్ ।। ౨.౧౦౪.
తన అన్నయ్య భరతుడు మత్తెక్కిన ఏనుగు లా మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి పీలుస్తూ ఉండటం చూసి, రాముడు అతన్ని ఆలింగనం చేసి ఇలా అన్నాడు.
కులీన: సత్త్వసమ్పన్నస్తేజస్వీ చరితవ్రత: । రాజ్యహేతో: కథం పాపమాచరేత్త్వద్విధో జన: ।। ౨.౧౦౪.
నీవు మంచి వంశంలో పుట్టినవాడవు, నీలో మంచి లక్షణాలు ఉన్నాయి, తేజస్సు కలవాడవు, నీ వ్రతాన్ని నిబద్ధంగా పాటించేవాడవు. అలాంటి నీవు రాజ్యం కోసం ఎలాంటి దోషమైనా చేయగలవా?
న దోషం త్వయి పశ్యామి సూక్ష్మమప్యరిసూదన । న చాపి జననీం బాల్యాత్త్వం విగర్హితుమర్హసి ।। ౨.౧౦౪.
శత్రువులను సంహరించేవాడా, నీలో ఎంత చిన్న తప్పూ నేను చూడడం లేదు. అలాగే, అమ్మ చిన్నపిల్లలా తెలియక చేసిన పని కోసం నీవు ఆమెను నిందించకూడదు.
కామకారో మహాప్రాజ్ఞ గురూణాం సర్వదా ఽనఘ । ఉపపన్నేషు దారేషు పుత్రేషు చ విధీయతే ।। ౨.౧౦౪.
ప్రజ్ఞావంతుడా, నిష్కళంకుడా, పెద్దవారి మనసు ఎప్పుడూ మనం పాటించాలి. భార్యలు, పిల్లలు అనువుగా ఉన్నప్పుడు, వారి విషయంలో పెద్దవారి మాటే గౌరవించాలి.
వయమస్య యథా లోకే సఙ్ఖ్యాతా: సౌమ్య సాధుభి: । భార్య్యా: పుత్రాశ్చ శిష్యాశ్చ త్వమను జ్ఞాతుమర్హసి ।। ౨.౧౦౪.
సౌమ్యా, ఈ లోకంలో మేము సద్బుద్ధి గలవారి చేత భార్యలు, కుమారులు, శిష్యులు అని పరిగణించబడతాము. నీవు కూడా అదే విధంగా నిన్ను తెలుసుకోవాలి.