క్షిప్రం వనమిదం సౌమ్య నరసఙ్ఘై: సమన్తత:। లుబ్ధైశ్చ సహితైరేభిస్త్వమన్వేషితుమర్హసి ।। ౨.౯౮.
ప్రియమైనవాడా! నీవు వీరు మరియు వేటగాళ్లతో కలిసి ఈ అడవిని అన్ని దిశలలో త్వరగా వెతకాలి.
గుహో జ్ఞాతిసహస్రేణ శరచాపాసిధారిణా। సమన్వేషతు కాకుత్స్థావస్మిన్ పరివృత: స్వయమ్ ।। ౨.౯౮.
బాణాలు, విల్లు, ఖడ్గంతో ఆయుధధారి అయిన గుహుడు తన వెయ్యి బంధువులతో కలిసి ఇక్కడ కాకుత్థ్సుని వెతకాలి.
అమాత్యై: సహ పౌరైశ్చ గురుభిశ్చ ద్విజాతిభి:। వనం సర్వం చరిష్యామి పద్భ్యాం పరివృత: స్వయమ్ ।। ౨.౯౮.
నేను స్వయంగా మంత్రి, పౌరులు, పెద్దలు, ద్విజులతో కలిసి కాలినడకన ఈ అడవంతా తిరుగుతాను.
యావన్న రామం ద్రక్ష్యామి లక్ష్మణం వా మహాబలమ్। వైదేహీం వా మహాభాగాం న మే శాన్తిర్భవిష్యతి ।। ౨.౯౮.
రాముని లేదా మహాబలుడు లక్ష్మణుని లేదా మహాభాగ్యవంతురాలైన వైదేహిని నేను చూడకపోతే నాకు శాంతి ఉండదు.
యావన్న చన్ద్రసఙ్కాశం ద్రక్ష్యామి శుభమాననమ్। భ్రాతు: పద్మపలాశాక్షం న మే శాన్తిర్భవిష్యతి ।। ౨.౯౮.
నా అన్నయ్య చంద్రబింబంలా ప్రకాశించే ముఖాన్ని, కమలదళాల్లాంటి కళ్లను నేను చూడకపోతే నాకు శాంతి ఉండదు.
యావన్న చరణౌ భ్రాతు: పార్థివవ్యఞ్జనాన్వితౌ। శిరసా ధారయిష్యామి న మే శాన్తిర్భవిష్యతి ।। ౨.౯౮.
నా అన్నయ్య రాజచిహ్నాలతో ఉన్న పాదాలను నా తలపై పెట్టుకోకపోతే నాకు శాంతి ఉండదు.
యావన్న రాజ్యే రాజ్యార్హ: పితృపైతామహే స్థిత:। అభిషేకజలక్లిన్నో న మే శాన్తిర్భవిష్ऺయతి ।। ౨.౯౮.
రాజ్యానికి అర్హుడైన వాడు తన తండ్రి, తాతల సింహాసనంలో అభిషేక జలంతో అభిషేకం చేయించుకోకపోతే నాకు శాంతి ఉండదు.
సిద్ధార్థ: ఖలు సౌమిత్రిర్యశ్చన్ద్రవిమలోపమమ్। ముఖం పశ్యతి రామస్య రాజీవాక్షం మహాద్యుతి ।। ౨.౯౮.
నిజంగా సౌమిత్రి ఎంత భాగ్యవంతుడు! ఎందుకంటే అతడు చంద్రబింబంలా నిర్మలమైన, పద్మపత్రాల్లాంటి కళ్లతో ఉన్న రాముని ముఖాన్ని చూస్తున్నాడు.
కృతకత్యా మహాభాగా వైదేహీ జనకాత్మజా। భర్తారం సాగరాన్తాయా: పృథివ్యా యాఽనుగచ్ఛతి ।। ౨.౯౮.
మహాభాగ్యవంతురాలైన జనకుని కుమార్తె వైదేహి, సముద్రంతో చుట్టబడిన భూమిపై తన భర్తను అనుసరిస్తూ వెళ్తోంది. ఆమె నిజంగా సఫలురాలు.
సుభగశ్చిత్రకూటోఽసౌ గిరిరాజోపమో గిరి:। యస్మిన్ వసతి కాకుత్స్థ: కుబేర ఇవ నన్దనే ।। ౨.౯౮.
ఈ చిత్రకూట పర్వతం ఎంత ధన్యమైనది! ఎందుకంటే ఇక్కడ కాకుత్థ్సుడు, నందనవనంలో కుబేరుడు నివసించునట్లు, నివసిస్తున్నాడు.
కృతకార్యమిదం దుర్గం వనం వ్యాలనిషేవితమ్। యదధ్యాస్తే మహాతేజా రామ: శస్త్రభృతాం వర: ।। ౨.౯౮.
ఈ దుర్గమమైన అడవి, పులులు మొదలైన క్రూర జంతువులు తిరిగే ఈ ప్రదేశం, తన పని పూర్తిచేసుకుంది. ఎందుకంటే వీరులలో శ్రేష్ఠుడైన రాముడు ఇక్కడ నివసిస్తున్నాడు.
ఏవముక్త్వా మహాతేజా భరత: పురుషర్షభ:। పద్భ్యామేవ మహాబాహు: ప్రవివేశ మహద్వనమ్ ।। ౨.౯౮.
అలా చెప్పిన అనంతరం మహాతేజస్వి, పురుషులలో శ్రేష్ఠుడు అయిన భరతుడు, తన రెండు కాళ్లతోనే ఆ గొప్ప అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
స తాని ద్రుమజాలాని జాతాని గిరిసానుషు। పుష్పితాగ్రాణి మధ్యేన జగామ వదతాం వర: ।। ౨.౯౮.
మాటలలో నిపుణుడైన భరతుడు, పర్వత శిఖరాలపై పెరిగిన, పుష్పాలతో అలంకరించబడిన చెట్ల మధ్యుగా నడిచాడు.
సమీపత్వాత్తన్మూలదర్శనమితి న పునరుక్తి: ।। ౨.౯౮.
అతడు దగ్గరగా ఉండటం వల్ల, అక్కడి వేరులను చూడటం గురించి మళ్లీ చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.
తం దృష్ట్వా భరత: శ్రీమాన్ ముమోహ సహబాన్ధవ:। అత్ర రామ ఇతి జ్ఞాత్వా గత: పారమివామ్భస: ।। ౨.౯౮.
అతడిని చూసిన భరతుడు, తన బంధువులతో కలిసి, 'ఇక్కడే రాముడు ఉన్నాడు' అని తెలుసుకుని, ఆందోళనకు లోనయ్యాడు. అది నీటిని దాటి ఆపార తీరానికి చేరుకున్నట్లు అనిపించింది.
స చిత్రకూటే తు గిరౌ నిశమ్య రామాశ్రమం పుణ్యజనోపపన్నమ్। గుహేన సార్ద్ధం త్వరితో జగామ పునర్నివేశ్యైవ చమూం మహాత్మా ।। ౨.౯౮.
ఆ తర్వాత, చిత్రకూట పర్వతంపై, పవిత్రులైన మహర్షులు నివసించే రాముని ఆశ్రమం ఉందని తెలుసుకున్న మహాత్ముడు, గుహతో కలిసి తన సైన్యాన్ని అక్కడే ఏర్పాటు చేసి, త్వరగా అక్కడికి వెళ్లాడు.
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే శ్రీమదయోధ్యాకాణ్డే అష్టనవతితమ: సర్గ:
ఇలా వాల్మీకి మహర్షి రచించిన మహారామాయణంలోని పవిత్రమైన అయోధ్యకాండలో తొంభై ఎనిమిదవ సర్గ ముగిసింది.
thumb|నవవతితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center నివిష్టాయాం తు సేనాయాముత్సుకో భరతస్తదా। జగామ భ్రాతరం ద్రష్టుం శత్రుధ్నమనుదర్శయన్ ।। ౨.౯౯.
అప్పుడు సైన్యం అక్కడే బస చేసిన తర్వాత, భరతుడు ఎంతో ఆత్రుతతో, శత్రుఘ్నుడికి దారి చూపిస్తూ తన అన్న రాముణ్ని చూడటానికి బయలుదేరాడు.
ఋషిం వసిష్ఠం సన్దిశ్య మాతఽర్మే శీఘ్రమానయ। ఇతి త్వరితమగ్రే స జగామ గురువత్సల: ।। ౨.౯౯.
వసిష్ఠ మహర్షికి సందేశం పంపించి, 'తల్లి ని త్వరగా తీసుకురా' అని చెప్పి, పెద్దవారిని గౌరవించే భరతుడు ముందుగా వేగంగా వెళ్లాడు.
సుమన్త్రస్త్వపి శత్రుఘ్నమదూరాదన్వపద్యత। రామదర్శనజస్తర్షో భరతస్యేవ తస్య చ ।। ౨.౯౯.
సుమంత్రుడు కూడా శత్రుఘ్నుడి వెంట దగ్గరగా వెళ్ళాడు. ఎందుకంటే రాముణ్ని చూడాలనే తపన భరతునికీ, అతనికీ ఒకేలా ఉంది.
గచ్ఛన్నేవాథ భరతస్తాపసాలయసంస్థితామ్। భ్రాతు: పర్ణకుటీం శ్రీమానుటజం చ దదర్శ హ ।। ౨.౯౯.
ప్రముఖుడైన భరతుడు నడుచుకుంటూ పోతూ, తపస్వులు నివసించే ప్రదేశంలో తన అన్న రాముని పర్ణశాలనూ, ఆశ్రమాన్నీ చూశాడు.
శాలాయాస్త్వగ్రతస్తస్యా దదర్శ భరతస్తదా। కాష్ఠాని చావభగ్నాని పుష్పాణ్యుపచితాని చ ।। ౨.౯౯.
ఆ పర్ణశాల ముందు, భరతుడు చీల్చిన కట్టెలు, పోగుచేసిన పువ్వులు కనిపించాయి.
సలక్ష్మణస్య రామస్య దదర్శాశ్రమమీయుష:। కృతం వృక్షేష్వభిజ్ఞానం కుశచీరై: క్వచిత్ క్వచిత్ ।। ౨.౯౯.
అక్కడికి వచ్చిన రాముడు, లక్ష్మణుడు ఉన్న ఆశ్రమాన్ని చూసి, చెట్లపై కొంత కొంతగా ఉంచిన కుశచీరాల ద్వారా వారి ఉనికిని గుర్తించాడు.
దదర్శ చ వనే తస్మిన్ మహత: సఞ్చయాన్ కృతాన్। మృగాణాం మహిషాణాం చ కऺరీషై: శీతకారణాత్ ।। ౨.౯౯.
ఆ అడవిలో, మృగాలూ, మహిషాలూ చర్మాలతో చల్లదనం నివారించేందుకు చేసిన పెద్ద పెద్ద దిబ్బలు భరతుడికి కనిపించాయి.
గచ్ఛన్నేవ మహాబాహుర్ద్యుతిమాన్ భరతస్తదా। శత్రుఘ్నం చాబ్రవీద్ధృష్టస్తానమాత్యాంశ్చ సర్వశ: ।। ౨.౯౯.
అప్పుడు మహాబలుడు, తేజోవంతుడైన భరతుడు నడుచుకుంటూ పోతూ, ధైర్యంగా శత్రుఘ్నునితో పాటు అక్కడున్న మంత్రులతో మాట్లాడాడు.
మన్యే ప్రాప్తా: స్మ తం దేశం భరద్వాజో యమబ్రవీత్। నాతిదూరే హి మన్యేఽహం నదీం మన్దాకినీమిత: ।। ౨.౯౯.
'భరద్వాజుడు చెప్పిన ఆ ప్రదేశానికి మనం చేరుకున్నామని అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే మందాకినీ నది ఇక్కడి నుంచి చాలా దూరంలో లేదని నేను భావిస్తున్నాను.'
ఉచ్చైర్బద్ధాని చీరాణి లక్ష్మణేన భవేదయమ్। అభిజ్ఞానకృత: పన్థా వికాలే గన్తుమిచ్ఛతా ।। ౨.౯౯.
'ఈ పైకి కట్టిన చీరలు లక్ష్మణుడు దారి గుర్తు కోసం, అసాధారణ సమయానికి ప్రయాణించాలనే ఉద్దేశంతో ఉంచినవిగా అనిపిస్తున్నాయి.'
ఇదం చోదాత్తదన్తానాం కుఞ్జరాణాం తరస్వినామ్। శైలపార్శ్వే పరిక్రాన్తమన్యోన్యమభిగర్జతామ్ ।। ౨.౯౯.
'ఇక్కడ పర్వతపు ఒడిలో, గొప్ప దంతాలున్న వేగవంతమైన ఏనుగులు ఒకదానికొకటి గర్జిస్తూ తిరిగిన అడుగుల జాడలు కనిపిస్తున్నాయి.'
యమేవాధాతుమిచ్ఛన్తి తాపసా: సతతం వనే। తస్యాసౌ దృశ్యతే ధూమ: సఙ్కుల: కృష్ణవర్త్మన: ।। ౨.౯౯.
అరణ్యంలో ఎప్పుడూ తపస్సు చేసే మునులు హోమాలు చేసే చోట, ఆ దారిపైన పొగ ముసురుగా, నల్లగా ఎగసిపోతున్నది కనిపిస్తోంది.
అత్రాహం పురుషవ్యాఘ్రం గురుసంస్కారకారిణమ్। ఆర్యం ద్రక్ష్యామి సంహృష్టో మహర్షిమివ రాఘవమ్ ।। ౨.౯౯.
ఇక్కడ నేను ఎంతో ఆనందంతో, పెద్ద ఋషిలా, పెద్దల ఆచారాలు పాటించే మన్యమందు పులిలాంటి ఆర్యుడు రాఘవుని చూడబోతున్నాను.