పద్భ్యామేవ హి ధర్మజ్ఞో న్యస్తశస్త్రపరిచ్ఛద: । వసానో వాససీ క్షౌమే పురోధాయ పురోధసమ్ ।। ౨.౯౦.
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన భరతుడు, ఆయుధాలు, కవచాలు వదిలి, మెత్తటి వస్త్రాలు ధరించి, పురోహితుడు ముందుండగా, కాలినడకన వెళ్లాడు.
తత: సన్దర్శనే తస్య భరద్వాజస్య రాఘవ: । మన్త్రిణస్తానవస్థాప్య జగామానుపురోహితమ్ ।। ౨.౯౦.
ఆ తరువాత భరద్వాజ మహర్షిని దర్శించేందుకు రాఘవుడు తన మంత్రులను అక్కడే ఉంచి, పురోహితుని వెనుకన నడిచాడు.
వసిష్ఠమథ దృష్ట్వైవ భరద్వాజో మహాతపా: । సఞ్చచాలాసనాత్తూర్ణం శిష్యానర్ఘ్యమితి బ్రువన్ ।। ౨.౯౦.
వశిష్ఠుడిని చూసిన వెంటనే, మహాతపస్వి భరద్వాజుడు తన ఆసనం నుండి త్వరగా లేచి, శిష్యులకు అర్ఘ్యం తీసుకురావాలని చెప్పాడు.
వసిష్ఠసాహచర్య్యాదితి భావ: ।। ౨.౯౦.
వశిష్ఠునితో కలిసి ఉన్న సందర్భం అని భావం.
తాభ్యామర్ఘ్యం చ పాద్యం చ దత్త్వా పశ్చాత్ ఫలాని చ । ఆనుపూర్వ్యాచ్చ ధర్మజ్ఞ: పప్రచ్ఛ కుశలం కులే ।। ౨.౯౦.
వారిద్దరికీ అర్ఘ్యం, పాద్యం ఇచ్చి, తరువాత పండ్లు సమర్పించి, క్రమంగా వారి కుటుంబంలో క్షేమం గురించి ధర్మజ్ఞుడు అడిగాడు.
అయోధ్యాయాం బలే కోశే మిత్రేష్వపి చ మన్త్రిషు । జానన్ దశరథం వృత్తం న రాజానముదాహరత్ ।। ౨.౯౦.
దశరథుని పరిస్థితిని తెలిసిన భరద్వాజుడు, అయోధ్యలో సైన్యం, ధనం, మిత్రులు, మంత్రులు ఎలా ఉన్నారు అని అడిగాడు కానీ రాజుని గురించి ప్రస్తావించలేదు.
వసిష్ఠో భరతశ్చైనం పప్రచ్ఛతురనామయమ్ । శరీరే ఽగ్నిషు వృక్షేషు శిష్యేషు మృగపక్షిషు ।। ౨.౯౦.
వశిష్ఠుడు, భరతుడు భరద్వాజుని ఆరోగ్యం, యజ్ఞాగ్నులు, చెట్లు, శిష్యులు, అడవి జంతువులు, పక్షులు ఎలా ఉన్నాయో అడిగారు.
తథేతి తత్ప్రతిజ్ఞాయ భరద్వాజో మహాతపా: । భరతం ప్రత్యువాచేదం రాఘవస్నేహబన్ధనాత్ ।। ౨.౯౦.
అవును అని సమ్మతించి, మహాతపస్వి భరద్వాజుడు రాఘవునిపై ఉన్న ప్రేమతో భరతునితో ఇలా అన్నాడు.
కిమిహాగమనే కార్య్యం తవ రాజ్యం ప్రశాసత: । ఏతదాచక్ష్వ మే సర్వం నహి మే శుద్ధ్యతే మన: ।। ౨.౯౦.
నీకు రాజ్యం పాలిస్తూ ఇక్కడికి రావడానికి ఏ కారణం ఉంది? నాకందరినీ చెప్పు, ఎందుకంటే నా మనసు ప్రశాంతంగా లేదు.
సుషువే యమమిత్రఘ్నం కౌసల్యా నన్దవర్ద్ధనమ్ । భ్రాత్రా సహ సభార్యో యశ్చిరం ప్రవ్రాజితో వనమ్ ।। ౨.౯౦.
కౌసల్యా యముని శత్రువులను నాశనం చేసే, ఆనందాన్ని పెంచే రాముడిని కనింది. అతడు తన సోదరుడు, భార్యతో కలిసి చాలా కాలంగా అరణ్యంలో వాసం చేస్తున్నాడు.
నియుక్త: స్త్రీనియుక్తేన పిత్రా యో ఽసౌ మహాయశా: । వనవాసీ భవేతీహ సమా: కిల చతుర్దశ ।। ౨.౯౦.
పెద్ద పేరు ఉన్న రాముడు, ఒక మహిళ మాటలు విన్న తండ్రి ఆజ్ఞతో, ఇక్కడ పద్నాలుగు సంవత్సరాలు అరణ్యంలో నివసించమని పంపించబడ్డాడు.
కచ్చిన్న తస్యాపాపస్య పాపం కర్తుమిహేచ్ఛసి । అకణ్టకం భోక్తుమనా రాజ్యం తస్యానుజస్య చ ।। ౨.౯౦.
ఆ పాపం లేని రామునికి నష్టం చేయాలని, అతని తమ్ముడితో కలిసి ఎలాంటి అడ్డంకులు లేకుండా రాజ్యం అనుభవించాలని నువ్వు ఆశించడమా?
ఏవముక్తో భరద్వాజం భరత: ప్రత్యువాచ హ । పర్య్యశ్రునయనో దు:ఖాద్వాచా సంసజ్జమానయా ।। ౨.౯౦.
భరద్వాజుడు ఇలా అన్న తర్వాత, భరతుడు కన్నీళ్లు కళ్లలో నిలువనివ్వకుండా, బాధతో గొంతు కట్టుకుని సమాధానమిచ్చాడు.
హతో ఽస్మి యది మామేవం భగవానపి మన్యతే । మత్తో న దోషమాశఙ్కే నైవం మామనుశాధి హి ।। ౨.౯౦.
భగవంతుడు కూడా నన్ను ఇలా అనుకుంటే, నేను నాశనమయ్యినట్లే. నాలో తప్పు అనుమానించకండి, దయచేసి నన్ను మందలించవద్దు.
న చైతదిష్టం మాతా మే యదవోచన్మదన్తరే । నాహమేతేన తుష్టశ్చ న తద్వచనమాదదే ।। ౨.౯౦.
నా తల్లి నా గైర్హాజరులో చెప్పింది ఆమెకు కూడా ఇష్టం లేదు. ఆ మాటలతో నాకు ఆనందం లేదు, వాటిని నేను అంగీకరించను కూడా.
అహం తు తం నరవ్యాఘ్రముపయాత: ప్రసాదక: । ప్రతినేతుమయోధ్యాం చ పాదౌ తస్యాభివన్దితుమ్ ।। ౨.౯౦.
నేను ఆ మహాపురుషుడి దగ్గరకు క్షమాపణతో వచ్చాను. ఆయన్ని అయోధ్యకు తీసుకెళ్లాలని, ఆయన పాదాలకు వందనం చేయాలని వచ్చాను.
త్వం మామేవఙ్గతం మత్వా ప్రసాదం కర్తుమర్హసి । శంస మే భగవన్ రామ: క్వ సమ్ప్రతి మహీపతి: ।। ౨.౯౦.
నన్ను ఇలా ఉన్నవాడిగా భావించి, మీరు నాపై దయ చూపాలి. భగవంతుడా, ఇప్పుడు రాముడు ఎక్కడ ఉన్నాడో నాకు చెప్పండి.
వసిష్ఠాదిభిర్ఋత్విగ్భిర్యాచితో భగవాంస్తత: । ఉవాచ తం భరద్వాజ: ప్రసాదాద్భరతం వచ: ।। ౨.౯౦.
వశిష్ఠుడు మొదలైన ఋత్వికులు కోరగా, భరద్వాజ మహర్షి భరతునికి సానుభూతితో ఇలా అన్నాడు.
త్వయ్యేతత్పురుషవ్యాఘ్ర యుక్తం రాఘవవంశజే । గురువృత్తిర్దమశ్చైవ సాధూనాం చానుయాయితా ।। ౨.౯౦.
రఘువంశజుడా, నరశ్రేష్ఠుడా! పెద్దల పట్ల గౌరవం, ఆత్మనిగ్రహం, సద్గుణుల మార్గాన్ని అనుసరించడం నీకు తగినదే.
జానే చైతన్మన:స్థం తే దృఢీకరణమస్త్వితి । అపృచ్ఛం త్వాం తథాత్యర్థం కీర్త్తిం సమభివర్ద్ధయన్ ।। ౨.౯౦.
ఇవి నీ మనసులో బలంగా ఉన్నాయని నాకు తెలుసు. నీ కీర్తి మరింత పెరగాలని నేను ఇంతగా అడిగాను.
జానే చ రామం ధర్మ్మజ్ఞం ససీతం సహలక్ష్మణమ్ । అసౌ వసతి తే భ్రాతా చిత్రకూటే మహాగిరౌ ।। ౨.౯౦.
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన రాముడు, సీతతో పాటు లక్ష్మణుడితో కలిసి, నీ అన్నయ్య చిత్రకూట పర్వతంపై నివసిస్తున్నాడని నాకు తెలుసు.
శ్వస్తు గన్తాసి తం దేశం వసాద్య సహ మన్త్రిభి: । ఏతం మే కురు సుప్రాజ్ఞ కామం కామార్థకోవిద ।। ౨.౯౦.
నువ్వు నీ మంత్రులతో కలిసి ఇక్కడ విశ్రాంతి తీసుకుని, రేపు ఆ ప్రదేశానికి వెళ్ళవు. నా కోరికను నీవు నెరవేర్చు, జ్ఞానవంతుడా!
తతస్తథేత్యేవముదారదర్శన: ప్రతీతరూపో భరతో ఽబ్రవీద్వచ: । చకార బుద్ధిం చ తదా తదాశ్రమే నిశానివాసాయ నరాధిపాత్మజ: ।। ౨.౯౦.
అప్పుడు భరతుడు, విశాలమైన హృదయంతో, ధైర్యంగా 'అలా జరుగుతుంది' అని సమాధానమిచ్చి, ఆ ఆశ్రమంలో రాత్రి ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే శ్రీమదయోధ్యాకాణ్డే నవతితమ: సర్గ:
ఇలా వాల్మీకి మహర్షి రచించిన పవిత్రమైన శ్రీమద్రామాయణంలో, అయోధ్యకాండలో తొంభైవ సర్గ ముగిసింది.
thumb|ఏకనవతితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center కృతబుద్ధిం నివాసాయ తత్రైవ స మునిస్తదా । భరతం కైకయీపుత్రమాతిథ్యేన న్యమన్త్రయత్ ।। ౨.౯౧.
ఆ సమయంలో ఆ మహర్షి అక్కడే ఉండాలని నిర్ణయించి, కైకేయి కుమారుడైన భరతునిని అతిథిగా ఆహ్వానించాడు.
అబ్రవీద్భరతస్త్వేనం నన్విదం భవతా కృతమ్ । పాద్యమర్ఘ్యం తథాతిథ్యం వనే యదుపపద్యతే ।। ౨.౯౧.
భరతుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'భగవంతుడా, అడవిలో సాధ్యమైనంత అతిథి సత్కారం, పాద్యార్ఘ్యాదులు మీరు ఇప్పటికే చేసారు.'
అథోవాచ భరద్వాజో భరతం ప్రహసన్నివ । జానే త్వాం ప్రీతిసంయుక్తం తుష్యేస్త్వం యేన కేనచిత్ ।। ౨.౯౧.
అప్పుడు భరద్వాజుడు చిరునవ్వుతో భరతునితో ఇలా అన్నాడు: 'నీవు ప్రేమతో నిండినవాడివని నాకు తెలుసు. ఏ చిన్న గౌరవానికైనా సంతోషపడతావు.'
సేనాయాస్తు తవైతస్యా: కర్తుమిచ్ఛామి భోజనమ్ । మమ ప్రీతిర్యథారూపా త్వమర్హో మనుజాధిప ।। ౨.౯౧.
నీ సేనకు భోజనం ఏర్పాటు చేయాలని నాకు ఉంది. నా ప్రేమ యథావిధంగా ఉంది, నువ్వు దీనికి అర్హుడవు, నరాధిపుడా!
కిమర్థం చాపి నిక్షిప్య దూరే బలమిహాగత: । కస్మాన్నేహోపయాతోసి సబల: పురుషర్షభ ।। ౨.౯౧.
కానీ, నీవు నీ సైన్యాన్ని దూరంగా ఉంచి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు? నరశ్రేష్ఠుడా, సైన్యంతో ఎందుకు రాలేదు?
భరత: ప్రత్యువాచేదం ప్రాఞ్జలిస్తం తపోధనమ్ । ససైన్యో నోపయాతో ఽస్మి భగవన్ భగవద్భయాత్ ।। ౨.౯౧.
భరతుడు చేతులు జోడించి ఆ తపస్సు గలవాడితో ఇలా అన్నాడు: 'భగవంతుడా, మీ భయంతోనే నేను సైన్యంతో రాలేదు.'