తస్య ఏవమ్ బ్రువతః అమాత్యాః తథా ఇతి ఉక్త్వా సమాహితాః । న్యవేశయమ్స్ తామః చన్దేన స్వేన స్వేన పృథక్ పృథక్ ॥౨-౮౩-
అతను ఇలా చెప్పగానే, మంత్రిలు అందరూ 'అలాగే' అని సమ్మతించి, తమ తమ సేనలను తగిన విధంగా విడివిడిగా స్థాపించారు.
నివేశ్య గన్గామ్ అను తామ్ మహా నదీమ్ । చమూమ్ విధానైః పరిబర్హ శోభినీమ్ । ఉవాస రామస్య తదా మహాత్మనో । విచిన్తయానో భరతః నివర్తనమ్ ॥౨-౮౩-
ఆ సైన్యాన్ని గొప్ప గంగా నది ఒడ్డున, ఆయుధాలతో మెరిసిపోతూ ఏర్పాటు చేసి, భరతుడు రాముని తిరిగి రావడాన్ని ఆలోచిస్తూ, తన అనుచరులతో అక్కడే ఉన్నాడు.
thumb|చతురశీతితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే చతురశీతితమః సర్గః ॥౨-
ఇది శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలోని అయోధ్యకాండలో నలభై నాలుగవ అధ్యాయం.
తతః నివిష్టామ్ ధ్వజినీమ్ గన్గామ్ అన్వాశ్రితామ్ నదీమ్ । నిషాద రాజో దృష్ట్వా ఏవ జ్ఞాతీన్ సమ్త్వరితః అబ్రవీత్ ॥౨-౮౪-
ఆ సైన్యం గంగా నది ఒడ్డున దిగిపోయిందని చూసిన నిషాదుల రాజు, తన బంధువులకు త్వరగా ఇలా చెప్పాడు.
మహతీ ఇయమ్ అతః సేనా సాగర ఆభా ప్రదృశ్యతే । న అస్య అన్తమ్ అవగచ్చామి మనసా అపి విచిన్తయన్ ॥౨-౮౪-
ఈ సైన్యం ఎంత పెద్దదో సముద్రంలా మెరిసిపోతుంది. ఎంత ఆలోచించినా దీని చివర ఎక్కడ ఉందో నాకు కనిపించడంలేదు.
యథా తు ఖలు దుర్భద్ధిర్భరతః స్వయమాగతః । స ఏష హి మహా కాయః కోవిదార ధ్వజో రథే ॥౨-౮౪-
ఇదిగో, భరతుడు తానే స్వయంగా వచ్చాడు. అతని రథంపై కోవిదార వృక్షపు జెండా ఉంది. అతను మహా బలవంతుడు.
బన్ధయిష్యతి వా దాశాన్ అథ వా అస్మాన్ వధిష్యతి । అథ దాశరథిమ్ రామమ్ పిత్రా రాజ్యాత్ వివాసితమ్ ॥౨-౮౪-
అతడు మన నిషాదులను బంధించవచ్చో, లేక చంపవచ్చో తెలియదు. లేదా దశరథుని కుమారుడైన రాముడు తన తండ్రివల్ల రాజ్యాన్ని కోల్పోయాడు.
సమ్పన్నామ్ శ్రియమన్విచ్చమ్స్తస్య రాజ్ఞః సుదుర్లభామ్ । భరతః కైకేయీ పుత్రః హన్తుమ్ సమధిగచ్చతి ॥౨-౮౪-
రాజ్యాధికారం అనే దుర్లభమైన ఐశ్వర్యాన్ని పొందాలని ఆశిస్తూ, కైకేయి కుమారుడైన భరతుడు రాముని చంపడానికి వచ్చుండవచ్చు.
భర్తా చైవ సఖా చైవ రామః దాశరథిర్ మమ । తస్య అర్థ కామాః సమ్నద్ధా గన్గా అనూపే అత్ర తిష్ఠత ॥౨-౮౪-
రాముడు, దశరథుని కుమారుడు, నాకు యజమానుడూ, స్నేహితుడూ. అందుకే, అతని కోసం మనం గంగా తీరంలో సిద్ధంగా ఉండాలి.
తిష్ఠన్తు సర్వ దాశాః చ గన్గామ్ అన్వాశ్రితా నదీమ్ । బల యుక్తా నదీ రక్షా మామ్స మూల ఫల అశనాః ॥౨-౮౪-
గంగా నది ఒడ్డున నివసించే అన్ని నిషాదులు, బలవంతులు, నదిని కాపాడుతూ, మాంసం, మూలికలు, పండ్లు తింటూ ఇక్కడే ఉండాలి.
నావామ్ శతానామ్ పన్చానామ్ కైవర్తానామ్ శతమ్ శతమ్ । సమ్నద్ధానామ్ తథా యూనామ్ తిష్ఠన్తు అత్యభ్యచోదయత్ ॥౨-౮౪-
ఐదు వందల పడవల కోసం, ప్రతి వంద పడవలకు వంద మంది యువకులు, ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉండాలి.
యదా తుష్టః తు భరతః రామస్య ఇహ భవిష్యతి । సా ఇయమ్ స్వస్తిమయీ సేనా గన్గామ్ అద్య తరిష్యతి ॥౨-౮౪-
భరతుడు రాముని దగ్గర సంతృప్తి చెందగానే, మన సేన ఈ రోజు గంగా నదిని సుఖంగా దాటి వెళ్ళిపోతుంది.
ఇతి ఉక్త్వా ఉపాయనమ్ గృహ్య మత్స్య మామ్స మధూని చ । అభిచక్రామ భరతమ్ నిషాద అధిపతిర్ గుహః ॥౨-౮౪-
ఇలా చెప్పి, చేపలు, మాంసం, తేనె వంటి బహుమతులు తీసుకుని, నిషాదుల అధిపతి గుహుడు భరతుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తమ్ ఆయాన్తమ్ తు సమ్ప్రేక్ష్య సూత పుత్రః ప్రతాపవాన్ । భరతాయ ఆచచక్షే అథ వినయజ్ఞో వినీతవత్ ॥౨-౮౪-
ఆయన వస్తున్నాడని గమనించిన సుమంత్రుడు, వినయంతో కూడిన బుద్ధిమంతుడు, భరతునికి ఆ విషయం తెలియజేశాడు.
ఏష జ్ఞాతి సహస్రేణ స్థపతిః పరివారితః । కుశలో దణ్డక అరణ్యే వృద్ధో భ్రాతుః చ తే సఖా ॥౨-౮౪-
ఇదిగో, వృద్ధుడైన గుహుడు, తన వెయ్యి బంధువులతో కలిసి, దండకారణ్యంలో నిపుణుడు, నీ అన్నయ్య రాముని స్నేహితుడు కూడా.
తస్మాత్ పశ్యతు కాకుత్స్థ త్వామ్ నిషాద అధిపో గుహః । అసమ్శయమ్ విజానీతే యత్ర తౌ రామ లక్ష్మణౌ ॥౨-౮౪-
కాకుత్స్థ వంశజుడా, నిషాదుల అధిపతి గుహుడు నిన్ను కలవాలని ఉంది. అతనికి ఎక్కడ రాముడు, లక్ష్మణుడు ఉన్నారో ఖచ్చితంగా తెలుసు.
ఏతత్ తు వచనమ్ శ్రుత్వా సుమన్త్రాత్ భరతః శుభమ్ । ఉవాచ వచనమ్ శీఘ్రమ్ గుహః పశ్యతు మామ్ ఇతి ॥౨-౮౪-
సుమంత్రుడు చెప్పిన ఈ శుభవాక్యాలు విని, భరతుడు త్వరగా 'గుహుడు నన్ను కలవాలని చెప్పు' అని ఆజ్ఞాపించాడు.
లబ్ధ్వా అభ్యనుజ్ఞామ్ సమ్హృష్టః జ్ఞాతిభిః పరివారితః । ఆగమ్య భరతమ్ ప్రహ్వో గుహో వచనమ్ అబ్రవీఇత్ ॥౨-౮౪-
అనుమతి పొంది, ఆనందంతో తన బంధువులతో కలిసి వచ్చిన గుహుడు, భరతుని దగ్గరకు వచ్చి నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
నిష్కుటః చైవ దేశో అయమ్ వన్చితాః చ అపి తే వయమ్ । నివేదయామః తే సర్వే స్వకే దాశ కులే వస ॥౨-౮౪-
ఈ ఊరు ఒక చిన్న పట్టణం. మేము కూడా మోసపోయాము. అందరం నీకు చెప్పుతున్నాము — నీవు నీ సేవకుల కుటుంబంలోనే ఉండు.
అస్తి మూలమ్ ఫలమ్ చైవ నిషాదైః సముపాహృతమ్ । ఆర్ద్రమ్ చ మామ్సమ్ శుష్కమ్ చ వన్యమ్ చ ఉచ్చ అవచమ్ మహత్ ॥౨-౮౪-
నిషాదులు తీసుకొచ్చిన మూలకందులు, పండ్లు ఉన్నాయి. అలాగే తాజా మాంసం, ఎండిన మాంసం, చిన్న పెద్ద అడవి ఆహారం కూడా చాలానే ఉన్నాయి.
ఆశమ్సే స్వాశితా సేనా వత్స్యతి ఇమామ్ విభావరీమ్ । అర్చితః వివిధైః కామైః శ్వః ససైన్యో గమిష్యసి ॥౨-౮౪-
నీ సైన్యం తినిపించి ఈ రాత్రి ఇక్కడే ఉండాలని ఆశిస్తున్నాను. ఎన్నో కోరికలతో సత్కరించబడి, రేపు నీవు నీ సైన్యంతో బయలుదేరవు.
thumb|పఞ్చాశీతితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే పఞ్చాశీతితమః సర్గః ॥౨-
విశిష్టమైన వాల్మీకి రామాయణంలో, అయోధ్యాకాండలో, ఎనభై అయిదవ సర్గ చదవబడుతోంది.
ఏవమ్ ఉక్తః తు భరతః నిషాద అధిపతిమ్ గుహమ్ । ప్రత్యువాచ మహా ప్రాజ్ఞో వాక్యమ్ హేతు అర్థ సమ్హితమ్ ॥౨-౮౫-
ఇలా గుహుడి మాట విన్న భరతుడు, గొప్ప తెలివిగలవాడు, కారణంతో కూడిన మాటలు గుహుడికి సమాధానంగా చెప్పాడు.
ఊర్జితః ఖలు తే కామః కృతః మమ గురోహ్ సఖే । యో మే త్వమ్ ఈదృశీమ్ సేనామ్ ఏకో అభ్యర్చితుమ్ ఇచ్చసి ॥౨-౮౫-
నా గురువు మిత్రమా, నీవు కోరినది నిజంగా నెరవేరింది. ఎందుకంటే నువ్వే ఒక్కడు నా సైన్యాన్ని ఇంత గౌరవంగా ఆహ్వానించాలనుకున్నావు.
ఇతి ఉక్త్వా తు మహా తేజా గుహమ్ వచనమ్ ఉత్తమమ్ । అబ్రవీద్ భరతః శ్రీమాన్ నిషాద అధిపతిమ్ పునః ॥౨-౮౫-
అలా చెప్పిన తరువాత, మహాతేజస్వి భరతుడు మళ్లీ ఉత్తమమైన మాటలతో నిషాదాధిపతి గుహుడిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
కతరేణ గమిష్యామి భరద్వాజ ఆశ్రమమ్ గుహ । గహనో అయమ్ భృశమ్ దేశో గన్గా అనూపో దురత్యయః ॥౨-౮౫-
గుహా, నేను ఏ దారిలో భరద్వాజ మహర్షి ఆశ్రమానికి వెళ్లాలి? ఈ ప్రాంతం చాలా దట్టంగా ఉంది. గంగా తీరాన్ని దాటి పోవడం కూడా చాలా కష్టం.
తస్య తత్ వచనమ్ శ్రుత్వా రాజ పుత్రస్య ధీమతః । అబ్రవీత్ ప్రాన్జలిర్ వాక్యమ్ గుహో గహన గోచరః ॥౨-౮౫-
ఆ తెలివిగల రాజ కుమారుని మాట విని, అడవి మార్గాల్లో నిపుణుడైన గుహుడు చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు.
దాశాః తు అనుగమిష్యన్తి ధన్వినః సుసమాహితాః । అహమ్ చ అనుగమిష్యామి రాజ పుత్ర మహా యశః ॥౨-౮౫-
తుపాకులతో నైపుణ్యం కలిగిన సేవకులు నిన్ను వెంటాడతారు. మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన రాజ కుమారా, నేనూ నీతో పాటు వస్తాను.
కచ్చిన్ న దుష్టః వ్రజసి రామస్య అక్లిష్ట కర్మణః । ఇయమ్ తే మహతీ సేనా శన్కామ్ జనయతి ఇవ మే ॥౨-౮౫-
నిష్కల్మషమైన కార్యాలు చేసే రాముని దగ్గరకు నీవు చెడు ఉద్దేశంతో పోతున్నావేమో అన్న అనుమానం నాకు నీ పెద్ద సైన్యం చూసి కలుగుతోంది.
తమ్ ఏవమ్ అభిభాషన్తమ్ ఆకాశైవ నిర్మలః । భరతః శ్లక్ష్ణయా వాచా గుహమ్ వచనమ్ అబ్రవీత్ ॥౨-౮౫-
అలా మాట్లాడుతున్న గుహుడికి, భరతుడు ఆకాశంలా స్వచ్చమైన, మృదువైన మాటలతో సమాధానం ఇచ్చాడు.