ఏహి సిద్ధ అర్థ విజయ జయన్త అశోక నన్దన । శ్రూయతామ్ ఇతికర్తవ్యమ్ సర్వాన్ ఏవ బ్రవీమి వః ॥౨-౬౮-
సిద్ధార్థ, విజయ, జయంత, అశోక, నందనా! రండి, నేను మీ అందరికీ చేయాల్సిన పనిని చెబుతాను, వినండి.
పురమ్ రాజ గృహమ్ గత్వా శీఘ్రమ్ శీఘ్ర జవైః హయైః । త్యక్త శోకైః ఇదమ్ వాచ్యః శాసనాత్ భరతః మమ ॥౨-౬౮-
మీరు వెంటనే రాజధానికీ, రాజభవనానికీ వేగంగా పరుగెత్తే గుర్రాలతో వెళ్లి, మనసులోని దుఃఖాన్ని వదిలేసి, నా పేరుతో భరతునికి ఇలా చెప్పండి.
పురోహితః త్వామ్ కుశలమ్ ప్రాహ సర్వే చ మన్త్రిణః । త్వరమాణః చ నిర్యాహి కృత్యమ్ ఆత్యయికమ్ త్వయా ॥౨-౬౮-
'పురోహితుడు, మంత్రులందరూ నీకు శుభాకాంక్షలు తెలియజేస్తున్నారు. నీవు వెంటనే త్వరగా బయలుదేరు. నీకు అత్యవసరమైన పని ఉంది.'
మా చ అస్మై ప్రోషితమ్ రామమ్ మా చ అస్మై పితరమ్ మృతమ్ । భవన్తః శమ్సిషుర్ గత్వా రాఘవాణామ్ ఇమమ్ క్షయమ్ ॥౨-౬౮-
కానీ రాముడు అరణ్యవాసానికి వెళ్లాడని, లేదా తండ్రి మరణించాడని అతనికి చెప్పకండి. రాఘవుల ఇంటికి పిలుపు వచ్చినట్టు మాత్రమే తెలియజేయండి.
కౌశేయాని చ వస్త్రాణి భూషణాని వరాణి చ । క్షిప్రమ్ ఆదాయ రాజ్ఞః చ భరతస్య చ గచ్చత ॥౨-౬౮-
రాజు కోసం, భరతుని కోసం మంచి పట్టు వస్త్రాలు, అందమైన ఆభరణాలు త్వరగా తీసుకుని వెళ్లండి.
దత్తపథ్యశనా దూతాజగ్ముః స్వమ్ స్వమ్ నివేశనమ్ । కేకయామ్స్తే గమిష్యన్తో హయానారుహ్య సమ్మతాన్ ॥౨-౬౮-
ప్రయాణానికి తగిన ఆహారం తినిన తర్వాత, దూతలు తమ తమ ఇళ్లకు వెళ్లి, కేకయ దేశానికి వెళ్లేందుకు ఎంపిక చేసిన గుర్రాలపై ఎక్కారు.
తతః ప్రాస్థానికమ్ కృత్వా కార్యశేషమనన్తరమ్ । వసిష్ఠేనాభ్యనుజ్ఞాతా దూతాః సమ్త్వరితా యయుః ॥౨-౬౮-
తర్వాత బయలుదేరే కార్యక్రమాన్ని చేసి, మిగిలిన పనులు పూర్తిచేసి, వసిష్ఠుని అనుమతితో దూతలు త్వరగా బయలుదేరారు.
న్యన్తేనాపరతాలస్య ప్రలమ్బస్యోత్తరమ్ ప్రతి । నిషేవమాణాస్తే జగ్ముర్నదీమ్ మధ్యేన మాలినీమ్ ॥౨-౬౮-
వారు ఉత్తర దిశగా, పొడవైన అపరటాల నదికి పశ్చిమ ఒడ్డున ప్రయాణిస్తూ, మధ్యలో మాలినీ నదిని దాటి వెళ్లారు.
తే హస్తినాపురే గఙ్గామ్ తీర్త్వా ప్రత్యఙ్ముఖా యయుః । పాఞలదేశమాసాద్య మధ్యేన కురుజాఙ్గలమ్ ॥౨-౬౮-
హస్తినాపురంలో గంగను దాటి, పశ్చిమ దిశగా పాంచాల దేశాన్ని చేరుకుని, మధ్యలో కురు జాంగలాన్ని దాటి వెళ్లారు.
సరామ్సి చ సుపూర్ణాని నదీశ్చ విమలోదకాః । నిరీక్షమాణాస్తే జగ్ముర్దూతాః కార్యవశాద్ద్రుతమ్ ॥౨-౬౮-
పూర్తిగా నిండిన సరస్సులు, స్వచ్ఛమైన నీటి నదులను చూస్తూ, తమ పనిలో తలమునకలై దూతలు వేగంగా ప్రయాణించారు.
తే ప్రసన్నోదకామ్ దివ్యామ్ నానావిహగసేవితామ్ । ఉపాతిజగ్ముర్వేగేన శరదణ్డామ్ జనాకులామ్ ॥౨-౬౮-
వారు అనేక పక్షులు తిరిగే, జనసంచారం ఎక్కువగా ఉండే, నిర్మలమైన పవిత్రమైన శరదండా నదిని త్వరగా చేరుకున్నారు.
నికూలవృక్షమాసాద్య దివ్యమ్ సత్యోపయాచనమ్ । అభిగమ్యాభివాద్యమ్ తమ్ కులిఙ్గామ్ ప్రావిశన్ పురీమ్ ॥౨-౬౮-
వారు నికూల వృక్షాల తోటను, కోరిన కోరికలు నెరవేర్చే పవిత్ర స్థలాన్ని చేరుకుని, అక్కడ నమస్కరించి, కులింగ నగరంలోకి ప్రవేశించారు.
అభికాలమ్ తతః ప్రాప్యతే బోధిభవనాచ్చ్యుతామ్ । పితృపైతామహీమ్ పుణ్యామ్ తేరురిక్షుమతీమ్ నదీమ్ ॥౨-౬౮-
తరువాత, సరైన సమయంలో, వారు తమ పితామహులకు పవిత్రమైన, బోధిభవనంలో నుంచి ప్రవహించే ఇక్షుమతీ నదిని చేరుకున్నారు.
అవేక్స్యాఞ్జలిపానామ్శ్చ బ్రాహ్మణాన్ వేదపారగాన్ । యయుర్మధ్యేన బాహ్లీకాన్ సుదామానమ్ చ పర్వతమ్ ॥౨-౬౮-
అంజలి చేతులతో నీరు తాగుతూ, వేదాల్లో నిపుణులైన బ్రాహ్మణులను చూసి, వారు మధ్యలో బాహ్లీక దేశాన్ని, సుదామాన పర్వతాన్ని దాటి వెళ్లారు.
విష్ణోః పదమ్ ప్రేక్షమాణా విపాశామ్ చాపి శాల్మాలీమ్ । నదీర్వాపీస్తటాకాని పల్వలాని సరామ్సి చ ॥౨-౬౮-
విష్ణువు నివాసాన్ని, విపాశా, శాల్మాలి నదులను చూస్తూ, వారు అక్కడ ఉన్న నదులు, చెరువులు, సరస్సులు, మడుగు, గుంటలను కూడా చూశారు.
పస్యన్తో వివిధామ్శ్చాపి సిమహవ్యాగ్రమృగద్విపాన్ । యయుః పథాతిమహతా శాసనమ్ భర్తురీప్సవః ॥౨-౬౮-
వారు సింహాలు, పులులు, జింకలు, ఏనుగులు వంటి అనేక జంతువులను గమనిస్తూ, తమ యజమాని ఆజ్ఞను నెరవేర్చాలనే తపనతో పెద్ద మార్గంలో ముందుకు సాగారు.
తే శ్రాన్త వాహనా దూతా వికృష్టేన సతా పథా । గిరి వ్రజమ్ పుర వరమ్ శీఘ్రమ్ ఆసేదుర్ అన్జసా ॥౨-౬౮-
ఆ దూతలు, తమ వాహనాలు బాగా అలసిపోయినా, ఆలస్యం లేకుండా త్వరగా ఆ కొండ ప్రాంతంలోని గొప్ప పట్టణానికి చేరుకున్నారు.
భర్తుః ప్రియ అర్థమ్ కుల రక్షణ అర్థమ్ । భర్తుః చ వమ్శస్య పరిగ్రహ అర్థమ్ । అహేడమానాః త్వరయా స్మ దూతా । రాత్ర్యామ్ తు తే తత్ పురమ్ ఏవ యాతాః ॥౨-౬౮-
యజమాని ఆనందం కోసం, వంశాన్ని కాపాడేందుకు, కుటుంబ పరిరక్షణ కోసం, ఆ దూతలు ఏమాత్రం వెనుకాడకుండా, త్వరగా ఆ పట్టణానికి రాత్రిపూటే చేరుకున్నారు.
thumb|ఏకోనసప్తతితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే ఏకోనసప్తతితమః సర్గః ॥౨-
శ్రీ వాల్మీకి రామాయణంలోని అయోధ్య కాండలో అరవై తొమ్మిదవ సర్గను వినండి.
యామ్ ఏవ రాత్రిమ్ తే దూతాః ప్రవిశన్తి స్మ తామ్ పురీమ్ । భరతేన అపి తామ్ రాత్రిమ్ స్వప్నో దృష్టః అయమ్ అప్రియః ॥౨-౬౯-
ఆ దూతలు ఆ పట్టణంలోకి ప్రవేశించిన అదే రాత్రి, భరతుడు కూడా ఈ దురాశయమైన కలను చూశాడు.
వ్యుష్టామ్ ఏవ తు తామ్ రాత్రిమ్ దృష్ట్వా తమ్ స్వప్నమ్ అప్రియమ్ । పుత్రః రాజ అధిరాజస్య సుభృశమ్ పర్యతప్యత ॥౨-౬౯-
ఆ రాత్రి గడిచిన తరువాత, ఆ కలను గుర్తు చేసుకుని, మహారాజు కుమారుడు భరతుడు లోతుగా బాధపడ్డాడు.
తప్యమానమ్ సమాజ్ఞాయ వయస్యాః ప్రియ వాదినః । ఆయాసమ్ హి వినేష్యన్తః సభాయామ్ చక్రిరే కథాః ॥౨-౬౯-
భరతుడు బాధపడుతున్నాడని గమనించిన అతని స్నేహితులు, అతని మనసు దూర్చేందుకు సభలో కథలు చెప్పడం ప్రారంభించారు.
వాదయన్తి తథా శాన్తిమ్ లాసయన్తి అపి చ అపరే । నాటకాని అపరే ప్రాహుర్ హాస్యాని వివిధాని చ ॥౨-౬౯-
కొంతమంది సంగీతాన్ని వాయించగా, మరికొందరు నాట్యం చేశారు. ఇంకొందరు వివిధ నాటకాలు, హాస్య ప్రదర్శనలు చూపించారు.
స తైః మహాత్మా భరతః సఖిభిః ప్రియ వాదిభిః । గోష్ఠీ హాస్యాని కుర్వద్భిర్ న ప్రాహృష్యత రాఘవః ॥౨-౬౯-
అలా స్నేహితులు ముచ్చట్లు చెప్పి, నవ్వులు పంచినా, మహాత్ముడు భరతుడు ఆనందాన్ని పొందలేకపోయాడు.
తమ్ అబ్రవీత్ ప్రియ సఖో భరతమ్ సఖిభిర్ వృతమ్ । సుహృద్భిః పర్యుపాసీనః కిమ్ సఖే న అనుమోదసే ॥౨-౬౯-
అప్పుడు ఒక స్నేహితుడు, మిగతా స్నేహితులతో పాటు కూర్చుని, 'స్నేహితా! నీవు ఎందుకు ఆనందించటం లేదు?' అని భరతుడిని అడిగాడు.
ఏవమ్ బ్రువాణమ్ సుహృదమ్ భరతః ప్రత్యువాచ హ । శృణు త్వమ్ యన్ నిమిత్తమ్మే దైన్యమ్ ఏతత్ ఉపాగతమ్ ॥౨-౬౯-
అలా అడిగిన స్నేహితుడికి భరతుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ దుఃఖానికి కారణం ఏమిటో విను.'
స్వప్నే పితరమ్ అద్రాక్షమ్ మలినమ్ ముక్త మూర్ధజమ్ । పతన్తమ్ అద్రి శిఖరాత్ కలుషే గోమయే హ్రదే ॥౨-౬౯-
'నేను కలలో నా తండ్రిని మురికిగా, జుట్టు వదిలిపడి, ఒక కొండ శిఖరం నుండి మురికి గోమయపు గుంటలో పడిపోతున్నట్టు చూశాను.'
ప్లవమానః చ మే దృష్టః స తస్మిన్ గోమయ హ్రదే । పిబన్న్ అన్జలినా తైలమ్ హసన్న్ ఇవ ముహుర్ ముహుః ॥౨-౬౯-
'ఆ గోమయపు గుంటలో తేలుతూ, చేతులతో నూనెను తిరిగి తిరిగి తాగుతూ, నవ్వుతున్నట్టు కనిపించాడు.'
తతః తిలోదనమ్ భుక్త్వా పునః పునర్ అధః శిరాః । తైలేన అభ్యక్త సర్వ అన్గః తైలమ్ ఏవ అవగాహత ॥౨-౬౯-
'తర్వాత నువ్వుల బిళ్ళలు తిని, తల కిందకు వంచి, శరీరం అంతా నూనెతో పూసుకుని, మళ్లీ మళ్లీ నూనెలో మునిగిపోతున్నట్టు చూశాను.'
స్వప్నే అపి సాగరమ్ శుష్కమ్ చన్ద్రమ్ చ పతితమ్ భువి । సహసా చ అపి సమ్శన్తమ్ జ్వలితమ్ జాత వేదసమ్ ॥౨-౬౯-
'కలలోనే సముద్రం ఎండిపోయినదిగా, చంద్రుడు భూమిపై పడిపోయినట్టు, మంటలతో ఉన్న అగ్ని అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయినట్టు చూశాను.'