పతత్రిణస్తస్య వపాముద్ధృత్య నియతేన్ద్రియః । ఋత్విక్పరమసమ్పన్నః శ్రపయామాస శాస్త్రతః ॥౧-౧౪-
ఆ యజ్ఞంలో నియమంగా ఉండే అర్చకుడు, పక్షి యొక్క కొవ్వును తీసుకుని, వేదోక్తంగా అగ్నిలో పోశాడు.
ధూమగన్ధం వపాయాస్తు జిఘ్రతి స్మ నరాధిపః । యథాకాలం యథాన్యాయం నిర్ణుదన్ పాపమాత్మనః ॥౧-౧౪-
రాజు, ఆ కొవ్వు పొగ వాసనను సరిగ్గా, సమయానికి పీల్చి, తన పాపాలను తొలగించుకున్నాడు.
హయస్య యాని చాఙ్గాని తాని సర్వాణి బ్రాహ్మణాః । అగ్నౌ ప్రాస్యన్తి విధివత్ సమస్తాః షోడశర్త్విజః ॥౧-౧౪-
అక్కడ పదహారు మంది అర్చకులు, గుర్రం యొక్క అన్ని అవయవాలను నియమప్రకారం అగ్నిలో వేసారు.
ప్లక్షశాఖాసు యజ్ఞానామన్యేషాం క్రియతే హవిః । అశ్వమేధస్య చైకస్య వైతసో భాగ ఇష్యతే ॥౧-౧౪-
ఇతర యజ్ఞాల్లో హవిస్సును ప్లక్షవృక్షపు కొమ్మలపై సమర్పిస్తారు. కానీ అశ్వమేధానికి మాత్రం గడ్డి తోలుతో చేసిన పాత్రను ఉపయోగిస్తారు.
త్ర్యహోఽశ్వమేధః సంఖ్యాతః కల్పసూత్రేణ బ్రాహ్మణైః । చతుష్టోమమహస్తస్య ప్రథమం పరికల్పితమ్ ॥౧-౧౪-
అశ్వమేధ యజ్ఞం మూడు రోజులు కొనసాగుతుందని బ్రాహ్మణులు కల్పసూత్రంలో పేర్కొన్నారు. మొదటి రోజు చతుష్టోమ యాగాన్ని నిర్వహిస్తారు.
ఉక్థ్యం ద్వితీయం సంఖ్యాతమతిరాత్రం తథోత్తరమ్ । కారితాస్తత్ర బహవో విహితాః శాస్త్రదర్శనాత్ ॥౧-౧౪-
అక్కడ రెండవ ఉక్త్య యజ్ఞం, లెక్కపెట్టిన అతిరాత్ర యాగం, తరువాతి క్రతువులు — ఇవన్నీ కూడా శాస్త్రాల ప్రకారం అక్కడ నిర్వహించబడ్డాయి.
జ్యోతిష్టోమాయుషీ చైవమతిరాత్రౌ చ నిర్మితౌ । అభిజిద్విశ్వజిచ్చైవమాప్తోర్యామౌ మహాక్రతుః ॥౧-౧౪-
జ్యోతిష్టోమం, ఆయుషీ యాగం, అతిరాత్రం, అలాగే అభిజిత్, విశ్వజిత్, ఆప్తోర్యామం, ఈ మహాయజ్ఞం కూడా నిర్వహించబడ్డాయి.
ప్రాచీం హోత్రే దదౌ రాజా దిశం స్వకులవర్ధనః । అధ్వర్యవే ప్రతీచీం తు బ్రహ్మణే దక్షిణాం దిశమ్ ॥౧-౧౪-
తన వంశాన్ని పెంపొందించిన రాజు, హోతృవేదికి తూర్పు దిశను, అధ్వర్యువుకు పడమర దిశను, బ్రహ్మవేదికి దక్షిణ దిశను ఇచ్చాడు.
ఉద్గాత్రే తు తథోదీచీం దక్షిణైషా వినిర్మితా । అశ్వమేధే మహాయజ్ఞే స్వయమ్భూవిహితే పురా ॥౧-౧౪-
ఉద్గాతృవేదికి ఉత్తర దిశను కూడా ఇచ్చాడు. ఇది మహాయజ్ఞమైన అశ్వమేధంలో, స్వయంభువు నాటి నుంచి నిర్ణయించిన దానం.
క్రతుం సమాప్య తు తదా న్యాయతః పురుషర్షభః । ఋత్విగ్భ్యో హి దదౌ రాజా ధరాం తాం కులవర్ధనః ॥౧-౧౪-
ఆ యజ్ఞాన్ని సక్రమంగా ముగించిన తరువాత, పురుషశ్రేష్ఠుడైన రాజు, తన వంశాన్ని పెంచినవాడు, ఆ భూమిని ఋత్విజులకు ఇచ్చాడు.
ఏవమ్ దత్త్వా ప్రహృష్టోఽభూచ్ఛ్రీమాననిక్ష్వాకునన్దనః । ఋత్విజస్త్వబ్రువన్ సర్వే రాజానం గతకిల్బిషమ్ ॥౧-౧౪-
ఇలా దానం చేసి, ఇక్ష్వాకువంశజుడైన మహారాజు ఆనందంతో నిండిపోయాడు. అప్పుడల్ల ఋత్విజులు, పాపరహితుడైన రాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు.
భవానేవ మహీం కృత్స్నామేకో రక్షితుమర్హతి । న భూమ్యా కార్యమస్మాకం నహి శక్తాః స్మ పాలనే ॥౧-౧౪-
ఈ భూమిని కాపాడటానికి మీరు ఒక్కరే యోగ్యులు. మాకు భూమితో పని లేదు, దానిని పాలించడంలో మేము శక్తివంతులు కూడా కాదము.
రతాః స్వాధ్యాయకరణే వయం నిత్యం హి భూమిప । నిష్క్రయం కిఞ్చిదేవేహ ప్రయచ్ఛతు భవానితి ॥౧-౧౪-
భూమిపాలకా! మేము ఎప్పుడూ స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నంగా ఉంటాము. మీరు ఇక్కడ మాకు మరేదైనా ప్రతిఫలం ఇవ్వండి.
మణిరత్నం సువర్ణం వా గావో యద్వా సముద్యతమ్ । తత్ ప్రయచ్ఛ నరశ్రేష్ఠ ధరణ్యా న ప్రయోజనమ్ ॥౧-౧౪-
మణులు, రత్నాలు, బంగారం లేదా పశువులు — ఏది ఉన్నా మాకు ఇవ్వండి, నరశ్రేష్ఠా! భూమి మాకు అవసరం లేదు.
ఏవముక్తో నరపతిర్బ్రాహ్మణైర్వేదపారగైః । గవాం శతసహస్రాణి దశ తేభ్యో దదౌ నృపః ॥౧-౧౪-
వేదపారంగతులైన బ్రాహ్మణులు ఇలా అడిగినప్పుడు, రాజు వారికి పది లక్షల గోవులను ఇచ్చాడు.
దశకోటిం సువర్ణస్య రజతస్య చతుర్గుణమ్ । ఋత్విజస్తు తతః సర్వే ప్రదదుః సహితా వసు ॥౧-౧౪-
పది కోట్ల బంగారం, దానికి నాలుగు రెట్లు వెండి కూడా ఇచ్చాడు. ఆ తరువాత ఋత్విజులు అందరూ ఆ ధనాన్ని పరస్పరం పంచుకున్నారు.
ఋష్యశృఙ్గాయ మునయే వసిష్ఠాయ చ ధీమతే । తతస్తే న్యాయతః కృత్వా ప్రవిభాగం ద్విజోత్తమాః ॥౧-౧౪-
ఋష్యశృంగ మహర్షికి, మేధావి వశిష్ఠునికి కూడా, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠులు న్యాయంగా భాగాలు పంచిపెట్టారు.
సుప్రీతమనసః సర్వే ప్రత్యూచుర్ముదితా భృశమ్ । తతః ప్రసర్పకేభ్యస్తు హిరణ్యం సుసమాహితః ॥౧-౧౪-
అందరూ ఎంతో సంతోషంతో, హృదయపూర్వకంగా ఆనందంగా స్పందించారు. తరువాత సహాయపడిన వారికి రాజు శ్రద్ధతో బంగారం ఇచ్చాడు.
జామ్బూనదం కోటిసంఖ్యం బ్రాహ్మణేభ్యో దదౌ తదా । దరిద్రాయ ద్విజాయథ హస్తాభరణముత్తమమ్ ॥౧-౧౪-
జాంబూనద దేశపు కోట్ల కొద్ది బంగారం బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చాడు. ఒక దరిద్ర బ్రాహ్మణునికి అత్యుత్తమమైన చేతి ఆభరణాలు ఇచ్చాడు.
కస్మైచిత్ యాచమానాయ దదౌ రాఘవనన్దనః । తతః ప్రీతేషు విధివత్ ద్విజేషు ద్విజవత్సలః ॥౧-౧౪-
ఎవరైనా అడిగిన వారికి రఘునందనుడు దానం చేశాడు. తరువాత, విధిగా బ్రాహ్మణులు సంతృప్తి చెందినప్పుడు, ద్విజవత్సలుడు తగినట్లు ప్రవర్తించాడు.
ప్రణామమకరోత్ తేషాం హర్షవ్యాకులితేన్ద్రియః । తస్యాశిషోఽథ వివిధా బ్రాహ్మణైః సముదాహృతాః ॥౧-౧౪-
ఆయన ఆనందంతో ఉప్పొంగిన మనసుతో వారికి నమస్కరించాడు. అప్పుడు బ్రాహ్మణులు ఆయనకు అనేక ఆశీర్వాదాలు పలికారు.
ఉదారస్య నృవీరస్య ధరణ్యాం పతితస్య చ । తతః ప్రీతమనా రాజా ప్రాప్య యజ్ఞమనుత్తమమ్ ॥౧-౧౪-
అంత ఉదారుడైన, వీరుడైన, భూమిని వదిలిపెట్టిన రాజుకు, ఆనందంతో నిండిన మనసుతో, ఆ రాజు అత్యుత్తమమైన యజ్ఞాన్ని పొందాడు.
పాపాపహం స్వర్నయనం దుస్తరం పార్థివర్షభైః । తతోఽబ్రవీదృశష్యశృఙ్గం రాజా దశరథస్తదా ॥౧-౧౪-
పాపాలను తొలగించే, స్వర్గానికి తీసుకెళ్లే, రాజులకు సాధించడానికి కష్టమైన ఆ యజ్ఞం అనంతరం, రాజు దశరథుడు ఋష్యశృంగుణ్ణి ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
కులస్య వర్ధనం తత్ తు కర్తుమర్హసి సువ్రత తథేతి చ స రాజానమువాచ ద్విజసత్తమః భవిష్యన్తి సుతా రాజంశ్చత్వారస్తే కులోద్వహాః ॥౧-౧౪-
నీ వంశాన్ని అభివృద్ధి చేసే కార్యాన్ని నీవు చేయాలి, ఓ సత్ప్రవర్తన కలవాడా! అప్పుడు ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు రాజును చూసి ఇలా అన్నాడు: "ఓ రాజా! నీకు నలుగురు కుమారులు పుట్టి, నీ వంశానికి మహిమ తెస్తారు."
స తస్య వాక్యం మధురం నిశమ్య ప్రణమ్య తస్మై ప్రయతో నృపేన్ద్రః । జగామ హర్షం పరమం మహాత్మా తమృష్యశృఙ్గం పునరప్యువాచ ॥౧-౧౪-
ఆ మధురమైన మాటలు విని, ఆ మహాత్ముడు అయిన రాజు, ఆ ఋషికి నమస్కరించి, ఎంతో ఆనందంతో మళ్లీ ఋష్యశృంగుని ఇలా అడిగాడు.
thumb|పఞ్చదశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే పఞ్చదశః సర్గః ॥౧-
శ్రీ వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో పదిహేనవ అధ్యాయాన్ని వినండి.
మేధావీ తు తతో ధ్యాత్వా స కిఞ్చిదిదముత్తరమ్ । లబ్ధసంజ్ఞస్తతస్తం తు వేదజ్ఞో నృపమబ్రవీత్ ॥౧-౧౫-
అప్పుడా మేధావి కొంతసేపు ఆలోచించి, మనసు స్థిరపరచుకుని, వేదజ్ఞుడు అయిన రాజుని ఇలా అన్నాడు.
ఇష్టిం తేఽహం కరిష్యామి పుత్రీయాం పుత్రకారణాత్ । అథర్వశిరసి ప్రోక్తైర్మన్త్రైః సిద్ధాం విధానతః ॥౧-౧౫-
నీకు కుమారులు కలగాలని, అథర్వశిరస్సులో చెప్పిన మంత్రాలతో, సక్రమంగా పుత్రకామెష్టి యాగం చేస్తాను.
తతః ప్రాక్రమదిష్టిం తాం పుత్రీయాం పుత్రకారణాత్ । జుహావాగ్నౌ చ తేజస్వీ మన్త్రదృష్టేన కర్మణా ॥౧-౧౫-
తర్వాత, ఆ తేజోవంతుడు కుమారుల కోసం ఆ యాగాన్ని ప్రారంభించి, మంత్రపూర్వకంగా అగ్నిలో హోమం చేశాడు.
తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సిద్ధాశ్చ పరమర్షయః । భాగప్రతిగ్రహార్థం వై సమవేతా యథావిధి ॥౧-౧౫-
అప్పుడు దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు తమ తమ భాగాలను స్వీకరించేందుకు విధిగా అక్కడికి చేరారు.