యావతా చిత్ర కూటస్య నరః శృన్గాణి అవేక్షతే । కల్యాణాని సమాధత్తే న పాపే కురుతే మనః ॥౨-౫౪-
చిత్రకూట పర్వత శిఖరాలు కనిపించేంత దూరం వరకు ఎవరు చూసినా వారికి శుభం కలుగుతుంది. వారి మనస్సు చెడు పనులవైపు పోదు.
ఋషయః తత్ర బహవో విహృత్య శరదామ్ శతమ్ । తపసా దివమ్ ఆరూధాః కపాల శిరసా సహ ॥౨-౫౪-
అక్కడ అనేక ఋషులు వంద శరదృతువులు గడిపారు. తపస్సుతో, కపాలములు ధరించి, వారు స్వర్గానికి చేరుకున్నారు.
ప్రవివిక్తమ్ అహమ్ మన్యే తమ్ వాసమ్ భవతః సుఖమ్ । ఇహ వా వన వాసాయ వస రామ మయా సహ ॥౨-౫౪-
ఈ ప్రక్కన ఉన్న ఈ ప్రదేశం మీకు సుఖంగా ఉంటుందని నేను అనుకుంటున్నాను. ఇక్కడా లేదా అడవిలోనైనా, రామా, నాతో కలిసి ఉండండి.
స రామమ్ సర్వ కామైఅః తమ్ భరద్వాజః ప్రియ అతిథిమ్ । సభార్యమ్ సహ చ భ్రాత్రా ప్రతిజగ్రాహ ధర్మవిత్ ॥౨-౫౪-
అప్పుడు ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన భరద్వాజ మహర్షి, తన ప్రియ అతిథి అయిన రాముడిని, అతని భార్యతో పాటు అన్నతో కూడి, కావాల్సిన అన్నీ ఇచ్చి ఆహ్వానించాడు.
తస్య ప్రయాగే రామస్య తమ్ మహర్షిమ్ ఉపేయుషః । ప్రపన్నా రజనీ పుణ్యా చిత్రాః కథయతః కథాః ॥౨-౫౪-
ప్రయాగంలో ఆ మహర్షిని కలిసేందుకు రాముడు వచ్చినప్పుడు, వారు అనేక అద్భుతమైన కథలు చెప్పుకుంటూ ఆ పవిత్రమైన రాత్రిని గడిపారు.
సీతాతృతీయ కాకుత్స్థహ్ పరిశ్రాన్తః సుఖోచితః । భరద్వాజాశ్రమే రమ్యే తామ్ రాత్రి మవస్త్సుఖమ్ ॥౨-౫౪-
కకుత్థ వంశజుడైన రాముడు, సీతతో పాటు, అలసటతో ఉన్నప్పుడు, భరద్వాజ ఆశ్రమంలో ఆ రాత్రిని సంతోషంగా గడిపాడు.
ప్రభాతాయామ్ రజన్యామ్ తు భరద్వాజమ్ ఉపాగమత్ । ఉవాచ నర శార్దూలో మునిమ్ జ్వలిత తేజసమ్ ॥౨-౫౪-
రాత్రి ముగిసిన తరువాత, మానవులలో శ్రేష్ఠుడైన రాముడు భరద్వాజుడిని దగ్గరకు వెళ్లి, తపస్సుతో ప్రకాశించే ఆ మహర్షిని ఇలా అడిగాడు.
శర్వరీమ్ భవనన్న్ అద్య సత్య శీల తవ ఆశ్రమే । ఉషితాః స్మ ఇహ వసతిమ్ అనుజానాతు నో భవాన్ ॥౨-౫౪-
నీ ఆశ్రమంలో ఈ రాత్రి గడిపిన మేము, ఇప్పుడు ఇక్కడి నివాసాన్ని వదిలి వెళ్లడానికి నీ అనుమతి కోరుతున్నాము, ఓ సత్యనిష్ఠుడా.
రాత్ర్యామ్ తు తస్యామ్ వ్యుష్టాయామ్ భరద్వాజో అబ్రవీద్ ఇదమ్ । మధు మూల ఫల ఉపేతమ్ చిత్ర కూటమ్ వ్రజ ఇతి హ ॥౨-౫౪-
ఆ రాత్రి ముగిసిన తరువాత భరద్వాజుడు ఇలా అన్నాడు: 'తేనె, మూలికలు, పండ్లు సమృద్ధిగా ఉన్న చిత్రకూటానికి వెళ్లండి.'
వాసమౌపయికమ్ మన్యే తవ రామ మహాబల । నానానగగణోపేతః కిన్నరోరగసేవితహ్ ॥౨-౫౪-
ఓ మహాబల రామా, ఎన్నో రకాల పక్షులతో, కిన్నరులు, పాములు సంచరించే ఆ ప్రదేశం నీ నివాసానికి అనుకూలంగా ఉంటుంది అని నేను భావిస్తున్నాను.
మయూరనాదాభిరుతో గజరాజనిషేవితః । గమ్యతామ్ భవతా శైలశ్చిత్రకూటః స విశ్రుతః ॥౨-౫౪-
నెమళ్లు అరవడం, ఏనుగుల గుంపులు తిరిగే ఆ ప్రసిద్ధమైన చిత్రకూట పర్వతాన్నే మీరు చేరాలి.
పుణ్యశ్చ రమణీయశ్చ బహుమూలఫలాయుతః । తత్ర కున్జర యూథాని మృగ యూథాని చ అభితః ॥౨-౫౪-
ఆ ప్రదేశం పవిత్రంగా, అందంగా, అనేక మూలికలు, పండ్లు ఉండేలా ఉంది. అక్కడ ఏనుగుల గుంపులు, జింకల గుంపులు చుట్టూ తిరుగుతుంటాయి.
విచరన్తి వన అన్తేషు తాని ద్రక్ష్యసి రాఘవ । సరిత్ప్రస్రవణప్రస్థాన్ దరీకన్ధరనిర్ఘరాన్ ॥౨-౫౪-
అవి అడవి అంచుల్లో సంచరిస్తూ ఉంటాయి, నదీ తీరాలు, కొండ దారులు, జలపాతాలు అక్కడ నీకు కనిపిస్తాయి, ఓ రాఘవా.
చరతః సీతయా సార్ధమ్ నన్దిష్యతి మనస్తవ । ప్రహృష్ట కోయష్టిక కోకిల స్వనైః । ర్వినాదితమ్ తమ్ వసుధా ధరమ్ శివమ్ । మృగైః చ మత్తైః బహుభిః చ కున్జరైః । సురమ్యమ్ ఆసాద్య సమావస ఆశ్రమమ్ ॥౨-౫౪-
సీతతో కలిసి సంచరిస్తూ, నీవు ఆనందిస్తావు. ఆనందంగా అరుస్తున్న కొయిలలు, నెమళ్లు, మత్తుగా ఉన్న జింకలు, ఏనుగులతో ఆ భూమి మధురంగా ఉండి, అద్భుతమైన ఆశ్రమాన్ని నీవు అక్కడ పొందుతావు.
thumb|పఞ్చపఞ్చాశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే పఞ్చపఞ్చాశః సర్గః ॥౨-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో అయోధ్యకాండలో ఐదు పదిహేనవ సర్గను వినండి.
ఉషిత్వా రజనీమ్ తత్ర రాజపుత్రావరిమ్దమౌ । మహర్షిమభివాద్యాథ జగ్మతుస్తమ్ గిరిమ్ ప్రతి ॥౨-౫౫-
ఆ రాత్రి అక్కడ గడిపిన తరువాత, ఆ ఇద్దరు రాజ కుమారులు, శత్రువులను సంహరించే వారు, మహర్షికి నమస్కరించి, ఆ పర్వతం వైపు ప్రస్థానం చేశారు.
తేషామ్ చైవ స్వస్త్యయనమ్ మహర్షిః స చకార హ । ప్రస్థితామ్శ్చైవ తాన్ ప్రేక్ష్యపితా పుత్రానివాన్వగాత్ ॥౨-౫౫-
ఆ మహర్షి వారి ప్రయాణానికి మంగళాశీస్సులు పలికాడు. వారు వెళ్ళిపోతుండగా, తండ్రిలా తన కుమారులను చూసేలా వారిని అనుసరించాడు.
తతః ప్రచక్రమే వక్తుమ్ వచనమ్ స మహామునిః । భర్ద్వాజో మహాతేజా రామమ్ సత్యపరాక్రమమ్ ॥౨-౫౫-
అప్పుడు మహాతపస్వి అయిన భరద్వాజుడు, మహాప్రభావంతో ఉన్నవాడు, సత్యపరుడు, పరాక్రమశాలి అయిన రామునితో ఇలా మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు.
గఙ్గాయమునయోః సన్ధిమాసాద్య మనుజర్షభౌ । కాలిన్దీమనుగచ్ఛేతామ్ నదీమ్ పశ్చాన్ముఖాశ్రితామ్ ॥౨-౫౫-
గంగ, యమున నదుల సంగమాన్ని చేరిన తరువాత, మానవులలో శ్రేష్ఠులైన మీరు, పశ్చిమ దిశగా ప్రవహించే కాలిందీ నదిని అనుసరించాలి.
అథాసాద్య తు కాలిన్దీం శీఘ్రస్రోతసమాపగామ్ (ప్రతిస్రోతఃసమాగతామ్ - పా.భే.) । తస్యాస్తీర్థమ్ ప్రచరితమ్ పురాణమ్ ప్రేక్ష్య రాఘవౌ ॥౨-౫౫-
తర్వాత, వేగంగా ప్రవహించే కాలిందీ నదిని చేరినప్పుడు, ఆ పురాతనమైన పవిత్ర తీర్థాన్ని రఘువంశీయులు ఇద్దరూ చూసారు.
తత్ర యూయమ్ ప్లవమ్ కృత్వా తరతాంశుమతీం నదీమ్ । తతో న్యగ్రోధమాసాద్య మహాన్తమ్ హరితచ్ఛదమ్ ॥౨-౫౫-
అక్కడ మీరు ఒక తోటిని తయారుచేసి, ఆ మెరిసే నదిని దాటి, ఆ తరువాత పచ్చని ఆకులతో విరివిగా పెరిగిన పెద్ద మర్రిచెట్టు దగ్గరకు వెళ్ళాలి.
వివృద్ధమ్ బహుభిర్వఋక్షైహ్ శ్యామమ్ సిద్ధోపసేవితమ్ । తస్మై సీతాఞ్జలిమ్ కృత్వా ప్రయుఞ్జీతాశిషః శివాః ॥౨-౫౫-
ఆ చెట్టు చుట్టూ ఎన్నో చెట్లు పెరిగి, నలుపుగా కనిపిస్తూ, సిద్ధులు పూజించే చోటు. అక్కడ సీతాదేవి చేతులు జోడించి, మంగళమైన ఆశీర్వాదాలు కోరాలి.
సమాసాద్య తు తమ్ వృక్షమ్ వసేద్వాతిక్రమేత వా । క్రోశమాత్రమ్ తతో గత్వా నీలమ్ ద్రక్ష్యథ కాననమ్ ॥౨-౫౫-
ఆ చెట్టు దగ్గరకు వచ్చాక, అక్కడ ఉండవచ్చు లేదా ముందుకు పోవచ్చు. అక్కడినుంచి ఇంకొంచెం దూరం వెళ్ళితే, మీరు నీలిరంగు అడవిని చూడగలరు.
పలాశబదరీమిశ్రమ్ రమ్యమ్ వమ్శైశ్చ యామునైః । స పన్థాశ్చిత్రకూటస్య గతః సుబహుశో మయా ॥౨-౫౫-
ఆ అడవి పలు పలు చెట్లతో, బదరి, పలాశ చెట్లు, యమునా ఒడ్డున పెరిగిన వెదురు చెట్లతో ఎంతో అందంగా ఉంటుంది. ఆ చిత్రకూటానికి వెళ్లే దారిని నేను ఎన్నోసార్లు ప్రయాణించాను.
రమ్యే మార్దవయుక్తశ్చ వనదావైర్విపర్జితః । ఇతి పన్థానమావేద్య మహర్షః స న్యవర్తత ॥౨-౫౫-
ఆ దారి మృదువుగా, సుఖంగా ఉండి, అటవీ అగ్నులు లేని ప్రదేశం. ఇలా ఆ దారిని వివరించిన మహర్షి అక్కడి నుండి వెనుదిరిగారు.
అభివాద్య తథేత్యుక్త్వా రామేణ వినివర్తితః । ఉపావృత్తే మునౌ తస్మిన్ రామో లక్ష్మణమబ్రవీత్ ॥౨-౫౫-
ఆపైన రాముడు నమస్కరించి, 'అలాగే జరుగుతుంది' అని చెప్పగా, ఆ ముని వెనుదిరిగాడు. ముని వెళ్లిపోయిన తర్వాత, రాముడు లక్ష్మణునితో మాట్లాడాడు.
కృతపుణ్యాః స్మ సౌమిత్రే మునిర్యన్నోఽనుకమ్పతే । ఇతి తౌ పురుషవ్యాఘ్రౌ మన్త్రయిత్వా మనస్వినౌ ॥౨-౫౫-
'సౌమిత్రీ! మనపై మహర్షి ఇంత దయ చూపడం వల్ల మనం నిజంగా పుణ్యవంతులం.' అని ఆ ఇద్దరు ధీరులు, జ్ఞానులు పరస్పరం మాట్లాడుకున్నారు.
సీతామేవాగ్రతః కృత్వా కాLఇన్దీమ్ జగ్మతుర్నదీమ్ । అథా సాద్య తు కాLఇన్దీమ్ శీఘ్రస్రోతోవహామ్ నదీమ్ ॥౨-౫౫-
సీతను ముందుగా ఉంచుకుని, వారు కాలిందీ నదివైపు వెళ్లారు. ఆ తరువాత, వేగంగా ప్రవహించే కాలిందీ నదిని చేరుకున్నారు.
తౌ కాష్ఠసమ్ఘాతమథో చక్రతుస్తు మహాప్లవమ్ ॥౨-౫౫-
వారు కలపను కూడబెట్టి, ఒక పెద్ద తోటిని తయారుచేశారు.
శుష్కైర్వమ్శైః సమాస్తీర్ణముLఈరైశ్చ సమావృతమ్ । తతో వేతసశాఖాశ్చ జమ్బూశాఖాశ్చ వీర్యవాన్ ॥౨-౫౫-
ఆ తోటిని ఎండిన వెదురు కడ్డులతో పరచి, వేరే వేరే వేర్లు చుట్టారు. ఆ తరువాత, బలమైన లక్ష్మణుడు వెతురు, జంబు చెట్ల కొమ్మలను కూడా తెచ్చాడు.