సురాఘటసహస్రేణ మామ్సభూతోదనేన చ । యక్ష్యే త్వామ్ ప్రయతా దేవి పురీమ్ పునరుపాగతా ॥౨-౫౨-
వెయ్యి మద్యం గడులు, మాంసంతో కూడిన అన్నప్రసాదాలు సమర్పించి, భక్తితో, నగరానికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఓ దేవీ! నిన్ను పూజిస్తాను.
యాని త్వత్తీరవాసీని దైవతాని చ సన్తి హి । తాని సర్వాణి యక్ష్యామి తీర్థాన్యాయతనాని చ ॥౨-౫౨-
నీ తీరంలో నివసించే దేవతలు, ఉన్న తీర్థాలు, ఆలయాలన్నింటినీ నేను పూజిస్తాను.
పునరేవ మహాబాఉర్మయా భ్రాత్రా చ సమ్గతః । అయోధ్యామ్ వనవాసాత్తు ప్రవిశత్వనఘోఽనఘే ॥౨-౫౨-
పునః నా భర్తతో, అతని అన్నతో కలిసి, అడవిలోనుంచి తిరిగి అయోధ్యలోకి ప్రవేశించగలుగుతానని ఆశిస్తున్నాను, పాపరహితురాలా!
తథా సమ్భాషమాణా సా సీతా గన్గామ్ అనిన్దితా । దక్షిణా దక్షిణమ్ తీరమ్ క్షిప్రమ్ ఏవ అభ్యుపాగమత్ ॥౨-౫౨-
ఇలా ప్రార్థిస్తూ, నిర్దోషురాలైన సీతా దేవి త్వరగా గంగానది దక్షిణ తీరానికి చేరుకుంది.
తీరమ్ తు సమనుప్రాప్య నావమ్ హిత్వా నర ఋషభః । ప్రాతిష్ఠత సహ భ్రాత్రా వైదేహ్యా చ పరమ్ తపః ॥౨-౫౨-
తీరానికి చేరుకున్న తర్వాత, మానవులలో శ్రేష్ఠుడు పడవను వదిలి, తన అన్నతో, వైదేహితో కలిసి ముందుకు సాగాడు.
అథ అబ్రవీన్ మహా బాహుః సుమిత్ర ఆనన్ద వర్ధనమ్ । భవ సమ్రక్షణార్థాయ సజనే విజనేఽపి వా ॥౨-౫౨-
అప్పుడు బలమైన భుజాలు కలవాడు, సుమిత్రా కుమారుడైన లక్ష్మణునికి ఇలా అన్నాడు: 'మన రక్షణ కోసం, జనసమూహంలోనైనా, ఒంటరిగా ఉన్నా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.'
అవశ్యమ్ రక్షణమ్ కార్యమదృష్టే విజనే వనే । అగ్రతః గచ్చ సౌమిత్రే సీతా త్వామ్ అనుగచ్చతు ॥౨-౫౨-
'అడవిలో, ఎవ్వరూ లేని చోట, తప్పక రక్షణ అవసరం. సౌమిత్రీ! నువ్వు ముందుగా పో, సీతా నిన్ను అనుసరిస్తుంది.'
పృష్ఠతః అహమ్ గమిష్యామి త్వామ్ చ సీతామ్ చ పాలయన్ । అద్య దుహ్ఖమ్ తు వైదేహీ వన వాసస్య వేత్స్యతి ॥౨-౫౨-
'నేను వెనుకనుండి వస్తూ, నిన్నూ, సీతానీ కాపాడుతాను. ఈ రోజు వైదేహి అడవి జీవితం యొక్క కష్టాన్ని అనుభవిస్తుంది.'
న హి తావదతిక్రాన్తా సుకరా కాచన క్రియా । అద్య దుఃఖమ్ తు వైదేహీ వనవాసస్య వేత్స్యతి ॥౨-౫౨-
'సమయం రాకముందు ఏ పని సులభంగా జరగదు. ఈ రోజు వైదేహి అడవిలో ఉండే కష్టాన్ని నిజంగా తెలుసుకుంటుంది.'
ప్రణష్టజనసమ్బాధమ్ క్షేత్రారామవివర్బితమ్ । విషమమ్ చ ప్రపాతమ్ చ వనమద్య ప్రవేక్ష్యతి ॥౨-౫౨-
'ఈ రోజు, జనసమూహం లేని, పొలాలు, తోటలు లేని, కష్టాలు, లోతైన గుట్టలు ఉన్న అడవిలోకి ఆమె అడుగుపెడుతుంది.'
శ్రుత్వా రామస్య వచనమ్ ప్రతిస్థే లక్ష్మణ్Oఽగ్రతః । అనన్తరమ్ చ సీతాయా రాఘవో రఘనన్ధనః ॥౨-౫౨-
రాముడు చెప్పిన మాటలు విని, లక్ష్మణుడు ముందుగా నడిచాడు. ఆ తరువాత సీతా వెనుకగా రఘువంశంలో ఆనందంగా ఉన్న రాఘవుడు వెళ్ళాడు.
గతమ్ తు గన్గా పర పారమ్ ఆశు । రామమ్ సుమన్త్రః ప్రతతమ్ నిరీక్ష్య । అధ్వ ప్రకర్షాత్ వినివృత్త దృష్టిర్ । ర్ముమోచ బాష్పమ్ వ్యథితః తపస్వీ ॥౨-౫౨-
గంగా నదిని త్వరగా దాటి, సుమిత్ర కుమారుడు రాముణ్ణి దూరంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ప్రయాణం పొడవుగా ఉండటంతో చూపు తిరిగి పోయింది. ఆ తపస్వి మనసు బాధతో కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.
స లోకపాలప్రతిమప్రభావవామ్ । స్తీర్త్వా మహాత్మా వరదో మహానదీమ్ । తతః సమృద్ధాన్ శుభసస్యమాలినః । క్రమేణ వత్సాన్ ముదితానుపాగమత్ ॥౨-౫౨-
లోకపాలులతో సమానమైన మహాత్ముడు, ఆ గొప్ప నదిని దాటి, అందమైన పంటలతో, ఆనందంగా ఉన్న దూడలతో నిండిన సంపన్నమైన గ్రామాలకు క్రమంగా చేరుకున్నాడు.
తౌ తత్ర హత్వా చతురః మహా మృగాన్ । వరాహమ్ ఋశ్యమ్ పృషతమ్ మహా రురుమ్ । ఆదాయ మేధ్యమ్ త్వరితమ్ బుభుక్షితౌ। వాసాయ కాలే యయతుర్ వనః పతిమ్ ॥౨-౫౨-
అక్కడ వారు ఇద్దరూ ఒక కప్ప, ఒక ఋశ్యము, ఒక చంద్రమృగం, ఒక పెద్ద ఎద్దును వేటాడి, పవిత్రమైన మాంసాన్ని తీసుకుని, ఆకలితో త్వరగా అడవి అధిపతిని ఆశ్రయించడానికి వెళ్లారు.
thumb|త్రిపఞ్చాశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే త్రిపఞ్చాశః సర్గః ॥౨-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో అయోధ్యకాండలో యాభై మూడవ అధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది.
స తమ్ వృక్షమ్ సమాసాద్య సమ్ధ్యామ్ అన్వాస్య పశ్చిమామ్ । రామః రమయతామ్ శ్రేష్ఠైతి హ ఉవాచ లక్ష్మణమ్ ॥౨-౫౩-
ఆ వృక్షం దగ్గరకు వెళ్లి, పశ్చిమ సంధ్యను ఆచరించిన తరువాత, ఆనందాన్ని పంచే వారిలో శ్రేష్ఠుడైన రాముడు లక్ష్మణునితో ఇలా అన్నాడు.
అద్య ఇయమ్ ప్రథమా రాత్రిర్ యాతా జన పదాత్ బహిః । యా సుమన్త్రేణ రహితా తామ్ న ఉత్కణ్ఠితుమ్ అర్హసి ॥౨-౫౩-
ఈ రోజు మనం పట్టణం వెలుపల గడిపిన మొదటి రాత్రి. సుమిత్ర కుమారుడి నుంచి విడిపోయామని బాధపడకూడదు.
జాగర్తవ్యమ్ అతన్ద్రిభ్యామ్ అద్య ప్రభృతి రాత్రిషు । యోగ క్షేమః హి సీతాయా వర్తతే లక్ష్మణ ఆవయోహ్ ॥౨-౫౩-
ఈ రోజు నుంచి ప్రతి రాత్రి అలసట లేకుండా మేల్కొని ఉండాలి. సీతా భద్రత మనిద్దరిపైనే ఆధారపడి ఉంది, లక్ష్మణా.
రాత్రిమ్ కథమ్చిత్ ఏవ ఇమామ్ సౌమిత్రే వర్తయామహే । ఉపావర్తామహే భూమావ్ ఆస్తీర్య స్వయమ్ ఆర్జితైః ॥౨-౫౩-
సౌమిత్రీ! మనం ఈ రాత్రిని ఏదోలా గడిపేద్దాం. మనమే సేకరించిన ఆకులతో నేలపై పరుపు వేసుకుని విశ్రాంతి తీసుకుందాం.
స తు సమ్విశ్య మేదిన్యామ్ మహా అర్హ శయన ఉచితః । ఇమాః సౌమిత్రయే రామః వ్యాజహార కథాః శుభాః ॥౨-౫౩-
విలాసవంతమైన మంచానికి అలవాటైనవాడు అయినా, భూమిపై పడుకుని, రాముడు సౌమిత్రికి శుభమైన మాటలు చెప్పాడు.
ధ్రువమ్ అద్య మహా రాజో దుహ్ఖమ్ స్వపితి లక్ష్మణ । కృత కామా తు కైకేయీ తుష్టా భవితుమ్ అర్హతి ॥౨-౫౩-
లక్ష్మణా! ఈ రాత్రి మహారాజు తప్పక దుఃఖంతో నిద్రపోతున్నాడు. కానీ తన కోరిక నెరవేర్చుకున్న కైకేయి సంతోషంగా ఉండాలి.
సా హి దేవీ మహా రాజమ్ కైకేయీ రాజ్య కారణాత్ । అపి న చ్యావయేత్ ప్రాణాన్ దృష్ట్వా భరతమ్ ఆగతమ్ ॥౨-౫౩-
ఆ రాణి కైకేయి రాజ్యం కోసం, భరతుడు తిరిగి వచ్చినా, అవసరమైతే తన ప్రాణాల్ని కూడా త్యజించడానికి వెనుకాడదు.
అనాథః చైవ వృద్ధః చ మయా చైవ వినాకృతః । కిమ్ కరిష్యతి కామ ఆత్మా కైకేయ్యా వశమ్ ఆగతః ॥౨-౫౩-
ఆయన సహాయం లేని వృద్ధుడు, నన్ను దూరం చేసుకున్నవాడు. ఇలాంటి రాజు, కైకేయి వశంలో ఉన్నవాడు, ఇంకేమి చేయగలడు?
ఇదమ్ వ్యసనమ్ ఆలోక్య రాజ్ఞః చ మతి విభ్రమమ్ । కామఏవ అర్ధ ధర్మాభ్యామ్ గరీయాన్ ఇతి మే మతిః ॥౨-౫౩-
ఈ కష్టాన్ని, రాజు మనస్సు కలవరాన్ని చూస్తే, కోరిక ధనం, ధర్మం కన్నా గొప్పదని నాకు అనిపిస్తోంది.
కో హి అవిద్వాన్ అపి పుమాన్ ప్రమదాయాః కృతే త్యజేత్ । చన్ద అనువర్తినమ్ పుత్రమ్ తాతః మామ్ ఇవ లక్ష్మణ ॥౨-౫౩-
లక్ష్మణా! ఎవడైనా, ఎంత తెలియని వాడైనా, ఒక స్త్రీ కోసం తనకు విధేయుడైన కుమారుణ్ణి త్యజించగలడా? మన తండ్రి నన్ను వదిలినట్టు.
సుఖీ బత సభార్యః చ భరతః కేకయీ సుతః । ముదితాన్ కోసలాన్ ఏకో యో భోక్ష్యతి అధిరాజవత్ ॥౨-౫౩-
భరతుడు నిజంగా అదృష్టవంతుడు. అతను భార్యతో కలసి, ఒక్కడే ఆనందంగా కోసల దేశాన్ని రాజుగా పాలించబోతున్నాడు.
స హి సర్వస్య రాజ్యస్య ముఖమ్ ఏకమ్ భవిష్యతి । తాతే చ వయసా అతీతే మయి చ అరణ్యమ్ ఆశ్రితే ॥౨-౫౩-
మన తండ్రి వృద్ధుడై, నేను అరణ్యంలో ఉండగా, భరతుడే మొత్తం రాజ్యానికి ముఖంగా మారిపోతాడు.
అర్థ ధర్మౌ పరిత్యజ్య యః కామమ్ అనువర్తతే । ఏవమ్ ఆపద్యతే క్షిప్రమ్ రాజా దశరథో యథా ॥౨-౫౩-
ఎవడైనా ధనం, ధర్మాన్ని వదిలి కోరికను అనుసరిస్తే, రాజా దశరథుడు లాగానే త్వరగా కష్టాల్లో పడిపోతాడు.
మన్యే దశరథ అన్తాయ మమ ప్రవ్రాజనాయ చ । కైకేయీ సౌమ్య సమ్ప్రాప్తా రాజ్యాయ భరతస్య చ ॥౨-౫౩-
సౌమ్యా, కైకేయి రావడం దశరథుని అంతానికి, నన్ను అడవికి పంపించడానికి, భరతునికి రాజ్యం ఇవ్వడానికే అనిపిస్తోంది.
అపి ఇదానీమ్ న కైకేయీ సౌభాగ్య మద మోహితా । కౌసల్యామ్ చ సుమిత్రామ్ చ సమ్ప్రబాధేత మత్ కృతే ॥౨-౫౩-
ఇప్పుడు తన అదృష్టంతో మత్తులో ఉన్న కైకేయి, నా వల్ల కౌసల్య, సుమిత్రలను ఇబ్బంది పెట్టకూడదని ఆశిస్తున్నాను.