అపగచ్ఛతు తే దుఃఖం మా భూర్బాష్పపరిప్లుతః। నహి క్షుభ్యతి దుర్ధర్షః సముద్రః సరితాం పతిః
మీ బాధ పోయిపోవాలి, కన్నీళ్లతో మునిగిపోవద్దు. నదులన్నింటికీ అధిపతైన సముద్రం ఎప్పుడూ కలవరపడదు.
నైవాహం రాజ్యమిచ్ఛామి న సుఖం న చ మేదినీమ్। నైవ సర్వానిమాన్ కామాన్ న స్వర్గం న చ జీవితుమ్
నాకు రాజ్యం కావాలి కాదు, సుఖం కాదు, భూమి కాదు, ఈ కోరికలేమీ కావాలి కాదు, స్వర్గం కూడా కాదు, ప్రాణాలు కూడా కావాలి కాదు.
త్వామహం సత్యమిచ్ఛామి నానృతం పురుషర్షభ। ప్రత్యక్షం తవ సత్యేన సుకృతేన చ తే శపే
నిజాయితీగా నిన్ను మాత్రమే కోరుకుంటున్నాను పురుషోత్తమా, అబద్ధం కాదు. నీ నిజాయితీ, నీ పుణ్యంతో నీ ముందు ప్రమాణం చేస్తున్నాను.
న చ శక్యం మయా తాత స్థాతుం క్షణమపి ప్రభో। స శోకం ధారయస్వేమం నహి మేఽస్తి విపర్యయః
తండ్రిగారూ, నేను క్షణమంత కూడా ఉండలేను. ఈ దుఃఖాన్ని మీరు భరించండి. నా నిర్ణయం మారదు.
అర్థితో హ్యస్మి కైకేయ్యా వనం గచ్ఛేతి రాఘవ। మయా చోక్తం వ్రజామీతి తత్సత్యమనుపాలయే
కైకేయి అడిగినందువల్ల అడవికి వెళ్లాలని నేను ఒప్పుకున్నాను రాఘవా. నేను 'వెళ్తాను' అని చెప్పాను. ఇప్పుడు ఆ మాటను నిజంగా నిలబెట్టుకుంటున్నాను.
మా చోత్కణ్ఠాం కృథా దేవ వనే రంస్యామహే వయమ్। ప్రశాన్తహరిణాకీర్ణే నానాశకునినాదితే
ప్రభూ, మీరు చింతించకండి. మేము అడవిలో సంతోషంగా ఉంటాం. అక్కడ మృదువైన జంతువులు, అనేక పక్షుల స్వరాలు, ప్రశాంతతతో నిండిన అడవి ఉంటుంది.
పితా హి దైవతం తాత దేవతానామపి స్మృతమ్। తస్మాద్ దైవతమిత్యేవ కరిష్యామి పితుర్వచః
నాన్నగారు దేవతలకంటే గొప్పవారు అని అందరూ గుర్తిస్తారు తాత. అందుకే ఆయన మాటను దేవతల ఆజ్ఞలా భావించి నేను పాటిస్తాను.
చతుర్దశసు వర్షేషు గతేషు నృపసత్తమ। పునర్ద్రక్ష్యసి మాం ప్రాప్తం సంతాపోఽయం విముచ్యతామ్
పద్నాలుగు సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, మీరు నన్ను తిరిగి చూసి ఈ బాధను వదిలేయండి.
యేన సంస్తమ్భనీయోఽయం సర్వో బాష్పకలో జనః। స త్వం పురుషశార్దూల కిమర్థం విక్రియాం గతః
పురుషశార్దూలా, మీరు అందరి కన్నీళ్లను ఆపాలని ఉండాలి. అలాంటిది మీరు ఎందుకు బాధకు లోనయ్యారు?
పురం చ రాష్ట్రం చ మహీ చ కేవలా మయా విసృష్టా భరతాయ దీయతామ్। అహం నిదేశం భవతోఽనుపాలయన్ వనం గమిష్యామి చిరాయ సేవితుమ్
పట్టణం, రాజ్యం, భూమిని నేను వదిలిపెడతాను. అవన్నీ భరతునికి ఇవ్వండి. నేను మీ ఆజ్ఞను పాటిస్తూ ఎక్కువ కాలం అడవిలో ఉంటాను.
మయా విసృష్టాం భరతో మహీమిమాం సశైలఖణ్డాం సపురోపకాననామ్। శివాసు సీమాస్వనుశాస్తు కేవలం త్వయా యదుక్తం నృపతే తథాస్తు తత్
నేను వదిలిన ఈ భూమిని, పర్వతాలు, పట్టణాలు, అరణ్యాలతో కూడినదాన్ని భరతుడు పాలించాలి. శుభమైన సరిహద్దుల్లో ఆయన పరిపాలించాలి. రాజా, మీరు చెప్పింది అట్లే జరగాలి.
న మే తథా పార్థివ ధీయతే మనో మహత్సు కామేషు న చాత్మనః ప్రియే। యథా నిదేశే తవ శిష్టసమ్మతే వ్యపైతు దుఃఖం తవ మత్కృతేఽనఘ
రాజా, నాకు గొప్ప సుఖాలు, నా ఇష్టమైనవి అంతగా ఆకర్షణ కలిగించవు. మీ ఆజ్ఞను, మేధావులు మెచ్చినదాన్ని పాటించడమే నాకు ముఖ్యమైనది. నా వల్ల మీకు కలిగిన బాధ పోయిపోవాలి.
తదద్య నైవానఘ రాజ్యమవ్యయం న సర్వకామాన్ వసుధాం న మైథిలీమ్। న చిన్తితం త్వామనృతేన యోజయన్ వృణీయ సత్యం వ్రతమస్తు తే తథా
కాబట్టి, నిష్కలంకుడా, నాకు ఈ రోజు రాజ్యం కావాలి అనిపించడం లేదు, భూమి సర్వసుఖాలతో కూడినదైనా, మైతిలీ అయినా కాదు. మిమ్మల్ని అబద్ధానికి బంధించి ఏదీ కోరను. మీకు సత్యమే వ్రతంగా ఉండాలి.
ఫలాని మూలాని చ భక్షయన్ వనే గిరీంశ్చ పశ్యన్ సరితః సరాంసి చ। వనం ప్రవిశ్యైవ విచిత్రపాదపం సుఖీ భవిష్యామి తవాస్తు నిర్వృతిః
ఫలాలు, మూలాలు తింటూ, పర్వతాలు, నదులు, సరస్సులు చూస్తూ, విచిత్రమైన వృక్షాలతో కూడిన అడవిలో ప్రవేశించి నేను సంతోషంగా ఉంటాను. మీకు శాంతి కలగాలి.
ఏవం స రాజా వ్యసనాభిపన్న- స్తాపేన దుఃఖేన చ పీడ్యమానః। ఆలిఙ్గ్య పుత్రం సువినష్టసంజ్ఞో భూమిం గతో నైవ చిచేష్ట కించిత్
అలా, ఆ రాజు విపత్తు, బాధతో మునిగిపోయి తన కుమారుడిని ఆలింగనం చేసి, స్పృహ కోల్పోయి నేలపై పడిపోయాడు. ఏదీ కదలలేదు.
దేవ్యః సమస్తా రురుదుః సమేతా- స్తాం వర్జయిత్వా నరదేవపత్నీమ్। రుదన్ సుమన్త్రోఽపి జగామ మూర్చ్ఛాం హాహాకృతం తత్ర బభూవ సర్వమ్
అక్కడ రాజు భార్య కైకేయిని తప్ప మిగతా రాణులు అందరూ ఏడ్చారు. సుమంత్రుడు కూడా ఏడుస్తూ స్పృహ కోల్పోయాడు. అక్కడ అంతా హాహాకారంతో నిండిపోయింది.
thumb|పఞ్చత్రింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే పఞ్చత్రింశః సర్గః ॥౨-
ముప్పై ఐదవ సర్గను వినండి.
తతో నిధూయ సహసా శిరో నిఃశ్వస్య చాసకృత్। పాణిం పాణౌ వినిష్పిష్య దన్తాన్ కటకటాయ్య చ
తర్వాత, ఆ వ్యక్తి అకస్మాత్తుగా తల ఊపి, పదే పదే ఊపిరి పీల్చి, చేతిని చేతిలో బిగించి, పళ్లను ముదిర్చాడు.
లోచనే కోపసంరక్తే వర్ణం పూర్వోచితం జహత్। కోపాభిభూతః సహసా సంతాపమశుభం గతః
కోపంతో కళ్లలో రక్తవర్ణం వచ్చి, మునుపటి వర్ణాన్ని కోల్పోయాడు. ఆగ్రహానికి లోనై, ఆకస్మికంగా తీవ్రమైన బాధను అనుభవించాడు.
మనః సమీక్షమాణశ్చ సూతో దశరథస్య చ। కమ్పయన్నివ కైకేయ్యా హృదయం వాక్శరైః శితైః
రాజు మనసును గమనిస్తూ, సారథి పదాలు బాణాల్లా పదునుగా ఉండి, కైకేయి హృదయాన్ని కంపింపజేసినట్లు అనిపించింది.
వాక్యవజ్రైరనుపమైర్నిర్భిన్దన్నివ చాశుభైః। కైకేయ్యాః సర్వమర్మాణి సుమన్త్రః ప్రత్యభాషత
వజ్రంలాంటి, అసమానమైన, కఠినమైన మాటలతో, సుమంత్రుడు కైకేయి హృదయంలోని అన్ని మర్మస్థానాలను చీల్చినట్లు మాట్లాడాడు.
యస్యాస్తవ పతిస్త్యక్తో రాజా దశరథః స్వయమ్। భర్తా సర్వస్య జగతః స్థావరస్య చరస్య చ
రాజు దశరథుడు, జగత్తులోని స్థావర చరాలతో కూడిన సమస్తానికి భర్త అయినవాడు, నీ కోసం తన భార్యను వదిలేశాడు.
నహ్యకార్యతమం కించిత్తవ దేవీహ విద్యతే। పతిఘ్నీం త్వామహం మన్యే కులఘ్నీమపి చాన్తతః
ఇక్కడ దేవీ, నీకంటే దారుణమైన పని మరొకటి లేదు. నిన్ను నేను భర్తను చంపినవాడిగా, చివరికి వంశాన్ని నాశనం చేసినవాడిగా భావిస్తున్నాను.
యన్మహేన్ద్రమివాజయ్యం దుష్ప్రకమ్ప్యమివాచలమ్। మహోదధిమివాక్షోభ్యం సంతాపయసి కర్మభిః
నీ చేతల వల్ల, ఇంద్రుడిలా జయించలేని వాడిని, పర్వతంలా కదిలించలేని వాడిని, మహాసముద్రంలా కలకలం రాని వాడిని బాధ పెడుతున్నావు.
మావమంస్థా దశరథం భర్తారం వరదం పతిమ్। భర్తురిచ్ఛా హి నారీణాం పుత్రకోట్యా విశిష్యతే
దశరథ మహారాజును, నీ భర్తను, నీకు మంచి చేసే వాడిని తక్కువగా చూడవద్దు. ఎందుకంటే భార్యలకు భర్త కోరిక పిల్లల కోటికంటే ఎక్కువ.
యథావయో హి రాజ్యాని ప్రాప్నువన్తి నృపక్షయే। ఇక్ష్వాకుకులనాథేఽస్మింస్తం లోపయితుమిచ్ఛసి
రాజు మరణించిన తర్వాత వయస్సు ప్రకారం రాజ్యాలు లభించునట్లు, ఇక్ష్వాకుల వంశాధిపతికి రావాల్సినది తీసివేయాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు.
రాజా భవతు తే పుత్రో భరతః శాస్తు మేదినీమ్। వయం తత్ర గమిష్యామో యత్ర రామో గమిష్యతి
నీ కుమారుడు భరతుడు రాజు కావచ్చు, భూమిని పాలించవచ్చు. కానీ మేమంతా రాముడు ఎక్కడికి వెళ్తాడో అక్కడికి వెళ్తాము.
న చ తే విషయే కశ్చిద్ బ్రాహ్మణో వస్తుమర్హతి। తాదృశం త్వమమర్యాదమద్య కర్మ కరిష్యసి
నీ రాజ్యంలో ఒక్క బ్రాహ్మణుడైనా ఉండకూడదు. నువ్వు ఈరోజు ఇంత అశుభకార్యాన్ని చేయబోతున్నావు.
నూనం సర్వే గమిష్యామో మార్గం రామనిషేవితమ్। త్యక్తా యా బాన్ధవైః సర్వైర్బ్రాహ్మణైః సాధుభిః సదా
నిశ్చయంగా మేమంతా రాముడు ఎటు పోతాడో ఆ మార్గంలో వెళ్తాము. బంధువులు, బ్రాహ్మణులు, మంచి వారు అందరూ వదిలేసిన దారిలోనే.
కా ప్రీతీ రాజ్యలాభేన తవ దేవి భవిష్యతి। తాదృశం త్వమమర్యాదం కర్మ కర్తుం చికీర్షసి
దేవీ, నువ్వు ఇలాంటి నిందనీయమైన పని చేయాలని ఉద్దేశించినప్పుడు, రాజ్యం పొందడంలో నీకు ఏమి ఆనందం కలుగుతుంది?