అథ భ్రాతరమవ్యగ్రం ప్రియం రామః ప్రియంవదమ్। సౌమిత్రిం తమువాచేదం బ్రహ్మేవ త్రిదశేశ్వరమ్
తర్వాత రాముడు, మృదువుగా మాట్లాడుతూ, తన ప్రియమైన, స్థిరమైన తమ్ముడు సౌమిత్రిని, బ్రహ్మదేవుడు దేవేంద్రునితో మాట్లాడినట్టు ఇలా ఉద్దేశించాడు.
అగస్త్యం కౌశికం చైవ తావుభౌ బ్రాహ్మణోత్తమౌ। అర్చయాహూయ సౌమిత్రే రత్నైః సస్యమివామ్బుభిః
సౌమిత్రీ, అగస్త్యుడు, కౌశికుడు అనే ఇద్దరు గొప్ప బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించి, వారికి రత్నాలతో పంటలకు నీరు పోసినట్టు గౌరవించు.
తర్పయస్వ మహాబాహో గోసహస్రేణ రాఘవ। సువర్ణరజతైశ్చైవ మణిభిశ్చ మహాధనైః
బలమైన భుజాలు కలిగిన రాఘవా, వారికి వెయ్యి ఆవులు, బంగారం, వెండి, రత్నాలు, గొప్ప ధనం ఇచ్చి సంతృప్తిపర్చు.
కౌసల్యాం చ య ఆశీర్భిర్భక్తః పర్యుపతిష్ఠతి। ఆచార్యస్తైత్తిరీయాణామభిరూపశ్చ వేదవిత్
కౌసల్యకు భక్తితో ఆశీర్వచనాలు చెప్పుతూ సేవ చేసే, వేదాలు తెలిసిన, తైత్తిరీయుల గురువుని కూడా గుర్తుంచుకో.
తస్య యానం చ దాసీశ్చ సౌమిత్రే సమ్ప్రదాపయ। కౌశేయాని చ వస్త్రాణి యావత్ తుష్యతి స ద్విజః
సౌమిత్రీ, అతనికి రథాన్ని, పనివారిని, పట్టు వస్త్రాలను, ఆ బ్రాహ్మణుడు ఎంత ఇష్టపడితే అంతవరకు ఇవ్వు.
సూతశ్చిత్రరథశ్చార్యః సచివః సుచిరోషితః। తోషయైనం మహార్హైశ్చ రత్నైర్వస్త్రైర్ధనైస్తథా
చిత్రరథుడు అనే సారథి, ఎంతో కాలంగా సేవ చేసిన మంత్రిని కూడా, విలువైన రత్నాలు, వస్త్రాలు, ధనంతో సంతృప్తిపరచు.
పశుకాభిశ్చ సర్వాభిర్గవాం దశశతేన చ। యే చేమే కఠకాలాపా బహవో దణ్డమాణవాః
ఇక్కడ ఉన్న అన్ని పశువుల గుంపులతో పాటు, వెయ్యి గేదెలు, ఇంకా ఈ కఠకులు, దండం పట్టిన యువకులు ఉన్నారు.
నిత్యస్వాధ్యాయశీలత్వాన్నాన్యత్ కుర్వన్తి కించన। అలసాః స్వాదుకామాశ్చ మహతాం చాపి సమ్మతాః
వారు ప్రతిరోజూ స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నంగా ఉంటారు, వేరే పనులు చేయరు; కొంతమంది ఆలస్యంగా, సుఖాన్ని ఇష్టపడే వారు అయినా, పెద్దలందరికీ గౌరవించబడతారు.
తేషామశీతియానాని రత్నపూర్ణాని దాపయ। శాలివాహసహస్రం చ ద్వే శతే భద్రకాంస్తథా
వారికి ఎనభై రత్నాలతో నిండిన రథాలు ఇవ్వించు, రెండు వందల మంచి ఎద్దులు, వెయ్యి ముద్దలు బియ్యం ఇవ్వించు.
వ్యఞ్జనార్థం చ సౌమిత్రే గోసహస్రముపాకురు। మేఖలీనాం మహాసఙ్ఘః కౌసల్యాం సముపస్థితః। తేషాం సహస్రం సౌమిత్రే ప్రత్యేకం సమ్ప్రదాపయ
సౌమిత్రీ, వారి జీవనానికి వెయ్యి గేదెలు ఇవ్వించు; మెఖల ధరించిన పెద్ద సమూహం కౌసల్యమ్మవారి వద్దకు వచ్చింది — వారిలో ప్రతి ఒక్కరికి వెయ్యి చొప్పున ఇవ్వు, సౌమిత్రీ.
అమ్బా యథా నో నన్దేచ్చ కౌసల్యా మమ దక్షిణామ్। తథా ద్విజాతీంస్తాన్ సర్వాల్ఁలక్ష్మణార్చయ సర్వశః
నా తల్లి కౌసల్యమ్మ ఈ దక్షిణతో ఆనందించాలంటే, ఆ ద్విజులందరినీ పూర్తిగా సత్కరించు, లక్ష్మణా.
తతః పురుషశార్దూలస్తద్ ధనం లక్ష్మణః స్వయమ్। యథోక్తం బ్రాహ్మణేన్ద్రాణామదదాద్ ధనదో యథా
అంతట లక్ష్మణుడు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, ఆ ధనాన్ని బ్రాహ్మణులలో ప్రముఖులకు చెప్పినట్లు స్వయంగా ఇచ్చాడు, ధనదేవుడిలా.
అథాబ్రవీద్ బాష్పగలాంస్తిష్ఠతశ్చోపజీవినః। స ప్రదాయ బహుద్రవ్యమేకైకస్యోపజీవనమ్
తర్వాత, కన్నీటి గొంతుతో అక్కడ ఉన్న ఆధారపడినవారితో మాట్లాడాడు; వారికి చాలామంది జీవనోపాధి కలిగేలా ధనం ఇచ్చాడు.
లక్ష్మణస్య చ యద్ వేశ్మ గృహం చ యదిదం మమ। అశూన్యం కార్యమేకైకం యావదాగమనం మమ
లక్ష్మణుని ఇల్లు, నా ఇల్లు రెండూ నేను తిరిగి వచ్చే వరకు ఎవరికీ ఖాళీగా ఉండకూడదు.
ఇత్యుక్త్వా దుఃఖితం సర్వం జనం తముపజీవినమ్। ఉవాచేదం ధనాధ్యక్షం ధనమానీయతాం మమ
ఇలా బాధతో ఆధారపడిన జనులందరితో చెప్పి, ధనాధికారి వద్దకు తిరిగి, 'నా ధనం తీసుకొచ్చి పెట్టు' అని ఆజ్ఞాపించాడు.
తతోఽస్య ధనమాజహ్రుః సర్వ ఏవోపజీవినః। స రాశిః సుమహాంస్తత్ర దర్శనీయో హ్యదృశ్యత
ఆపై, ఆధారపడినవారు ఆయన ధనాన్ని తీసుకొచ్చారు; అక్కడ ఆ పెద్ద ధనపు గుట్ట ఎంతో ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.
తతః స పురుషవ్యాఘ్రస్తద్ ధనం సహలక్ష్మణః। ద్విజేభ్యో బాలవృద్ధేభ్యః కృపణేభ్యో హ్యదాపయత్
తర్వాత ఆ మానవసింహుడు లక్ష్మణుడితో కలిసి ఆ ధనాన్ని బ్రాహ్మణులకు, చిన్నవారికి, పెద్దవారికి, దరిద్రులకు ఇచ్చాడు.
తత్రాసీత్ పిఙ్గలో గార్గ్యస్త్రిజటో నామ వై ద్విజః। క్షతవృత్తిర్వనే నిత్యం ఫాలకుద్దాలలాఙ్గలీ
అక్కడ గార్గ్యుల వంశానికి చెందిన త్రిజటుడు అనే పింగళవన్నె కలిగిన బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు; అతడు ఎల్లప్పుడూ అడవిలో దున్నెం, గొడ్డలి పట్టుకుని వ్యవసాయం చేసేవాడు.
తం వృద్ధం తరుణీ భార్యా బాలానాదాయ దారకాన్। అబ్రవీద్ బ్రాహ్మణం వాక్యం స్త్రీణాం భర్తా హి దేవతా
ఆ వృద్ధుని యువ భార్య పిల్లలను తీసుకుని, 'భర్తే స్త్రీలకు దైవం' అని భావించి, బ్రాహ్మణునితో ఇలా చెప్పింది.
అపాస్య ఫాలం కుద్దాలం కురుష్వ వచనం మమ। రామం దర్శయ ధర్మజ్ఞం యది కించిదవాప్స్యసి
దున్నెం, గొడ్డలి వదిలేసి నా మాట విను; నీతిమంతుడైన రాముని దగ్గరకు వెళ్ళు — ఏమయినా లభించవచ్చు.
భృగ్వఙ్గిరఃసమం దీప్త్యా త్రిజటం జనసంసది। ఆపఞ్చమాయాః కక్ష్యాయా నైతం కశ్చిదవారయత్
భృగు, అంగిరసులవంటి తేజస్సుతో త్రిజటుడు, ఐదవ ప్రాకారానికి చేరే వరకు ఎవ్వరూ అడ్డుకోలేదు.
స రామమాసాద్య తదా త్రిజటో వాక్యమబ్రవీత్। నిర్ధనో బహుపుత్రోఽస్మి రాజపుత్ర మహాబల
అప్పుడు త్రిజటుడు రాముని దగ్గరకు వెళ్లి, 'రాజకుమార! మహాబలుడా! నేను దరిద్రుడిని, నాకు పిల్లలు ఎక్కువగా ఉన్నారు' అని చెప్పాడు.
క్షతవృత్తిర్వనే నిత్యం ప్రత్యవేక్షస్వ మామితి। తమువాచ తతో రామః పరిహాససమన్వితమ్
'నేను ఎల్లప్పుడూ అడవిలో వ్యవసాయం చేస్తూ జీవిస్తున్నాను; దయచేసి నన్ను దృష్టిలో పెట్టుకోండి' అన్నాడు. దానికి రాముడు కొంత నవ్వుతో ఇలా సమాధానమిచ్చాడు.
గవాం సహస్రమప్యేకం న చ విశ్రాణితం మయా। పరిక్షిపసి దణ్డేన యావత్తావదవాప్స్యసే
'నేను వెయ్యి గేదెలలో ఒక్కదానినీ ఇంతవరకు ఇవ్వలేదు; నువ్వు నీ దండంతో ఎంతవరకు చుట్టుకుంటావో అంతవరకు నీకు ఇస్తాను.'
స శాటీం పరితః కట్యాం సమ్భ్రాన్తః పరివేష్ట్య తామ్। ఆవిధ్య దణ్డం చిక్షేప సర్వప్రాణేన వేగతః
ఆయన తొందరగా తన వస్త్రాన్ని నడుముకు చుట్టుకుని, దండాన్ని తీసి, తన శక్తినంతా పెట్టి వేయించాడు.
స తీర్త్వా సరయూపారం దణ్డస్తస్య కరాచ్చ్యుతః। గోవ్రజే బహుసాహస్రే పపాతోక్షణసంనిధౌ
ఆ దండం అతని చేతిలోనుంచి జారిపడి, సరయూ నదిని దాటి, వేలాది గోవుల మధ్య, ఎద్దుల దగ్గర పడింది.
తం పరిష్వజ్య ధర్మాత్మా ఆ తస్మాత్ సరయూతటాత్। ఆనయామాస తా గావస్త్రిజటస్యాశ్రమం ప్రతి
ఆ ధర్మాత్ముడు సరయూ తీరంలో అతన్ని ఆలింగనం చేసి, ఆ గోవులను త్రిజటుని ఆశ్రమం వైపు తీసుకెళ్లాడు.
ఉవాచ చ తదా రామస్తం గార్గ్యమభిసాన్త్వయన్। మన్యుర్న ఖలు కర్తవ్యః పరిహాసో హ్యయం మమ
అప్పుడు రాముడు ఆ గార్గ్యుని సాంత్వనగా ఇలా అన్నాడు: "నీవు కోపపడకూడదు; ఇది కేవలం నా సరదా మాత్రమే."
ఇదం హి తేజస్తవ యద్ దురత్యయం తదేవ జిజ్ఞాసితుమిచ్ఛతా మయా। ఇమం భవానర్థమభిప్రచోదితో వృణీష్వ కించేదపరం వ్యవస్యసి
"నీ శక్తి ఎంత అపారమో తెలుసుకోవాలనే నేను నిన్ను ప్రేరేపించాను. ఇప్పుడు నీవు ఇంకేదైనా వరం కోరుకో."
బ్రవీమి సత్యేన న తే స్మ యన్త్రణాం ధనం హి యద్యన్మమ విప్రకారణాత్। భవత్సు సమ్యక్ప్రతిపాదనేన మయార్జితం చైవ యశస్కరం భవేత్
"నిజంగా చెబుతున్నాను, నేను నిన్ను ఎప్పుడూ కట్టిపడేయను. నీవు కోరిన నా సంపదను యథావిధిగా నీకు ఇస్తాను, దాంతో నాకు మంచి పేరూ, పుణ్యమూ కలుగుతాయి."