యథాలబ్ధేన కర్తవ్యః సంతోషస్తేన మైథిలి। యతాహారైర్వనచరైః సీతే దుఃఖమతో వనమ్
మైతిలీ, అరణ్యంలో దొరికినదానితో సంతృప్తిగా ఉండాలి. అక్కడ దొరికే ఆహారంతోనే జీవించాలి. సీత, అందుకే అరణ్యం బాధతో నిండినది.
అతీవ వాతస్తిమిరం బుభుక్షా చాతి నిత్యశః। భయాని చ మహాన్త్యత్ర తతో దుఃఖతరం వనమ్
ఇక్కడ గాలి బలంగా వీయుతుంది, చీకటి ఎక్కువగా ఉంటుంది, ఎప్పుడూ ఆకలి బాధిస్తుంది. ఇంకా పెద్దపెద్ద భయాలు కూడా ఉంటాయి. అందుకే అరణ్యం మరింత బాధతో నిండినది.
సరీసృపాశ్చ బహవో బహురూపాశ్చ భామిని। చరన్తి పథి తే దర్పాత్ తతో దుఃఖతరం వనమ్
ఓ సుందరి, అనేక ఆకారాల పాములు మార్గాల్లో ధైర్యంగా సంచరిస్తుంటాయి. అందుకే అరణ్యం మరింత బాధతో నిండినది.
నదీనిలయనాః సర్పా నదీకుటిలగామినః। తిష్ఠన్త్యావృత్య పన్థానమతో దుఃఖతరంవనమ్
నదుల్లో నివసించే పాములు, వంకరగా పోయే నదిప్రవాహాన్ని అనుసరించి మార్గాన్ని అడ్డుకుంటాయి. అందుకే అరణ్యం మరింత కష్టంగా ఉంటుంది.
పతఙ్గా వృశ్చికాః కీటా దంశాశ్చ మశకైః సహ। బాధన్తే నిత్యమబలే సర్వం దుఃఖమతో వనమ్
పురుగులు, తేలు, కీటకాలు, కాటు ఈగలు ఎప్పుడూ బలహీనులను బాధిస్తుంటాయి. అందుకే అరణ్యం మొత్తం బాధతో నిండినది.
ద్రుమాః కణ్టకినశ్చైవ కుశాః కాశాశ్చ భామిని। వనే వ్యాకులశాఖాగ్రాస్తేన దుఃఖమతో వనమ్
ఓ సుందరి, చెట్లు ముల్లులతో, కుశ, కాశ గడ్డి తో, అరణ్యంలో కొమ్మలు గజిబిజిగా పెరిగి ఉంటాయి. అందుకే అరణ్యం బాధతో నిండినది.
కాయక్లేశాశ్చ బహవో భయాని వివిధాని చ। అరణ్యవాసే వసతో దుఃఖమేవ సదా వనమ్
అరణ్యంలో నివసించేవారికి శరీరానికి అనేక కష్టాలు,色色 భయాలు ఉంటాయి. అందుకే అరణ్యం ఎప్పుడూ బాధతో నిండినది.
క్రోధలోభౌ విమోక్తవ్యౌ కర్తవ్యా తపసే మతిః। న భేతవ్యం చ భేతవ్యే దుఃఖం నిత్యమతో వనమ్
కోపం, లోభం వదిలిపెట్టి, మనసు తపస్సులో నిలిపించాలి. భయపడే విషయాల్లో కూడా భయపడకూడదు. అందుకే అరణ్యం ఎప్పుడూ బాధతో నిండినది.
తదలం తే వనం గత్వా క్షేమం నహి వనం తవ। విమృశన్నివ పశ్యామి బహుదోషకరం వనమ్
కాబట్టి నీకు అరణ్యానికి వెళ్లడం అవసరం కాదు. అక్కడ నీకు రక్షణ లేదు. నేను ఆలోచించినప్పుడు, అరణ్యం ఎన్నో అపాయాలను కలిగించేదిగా కనిపిస్తుంది.
వనం తు నేతుం న కృతా మతిర్యదా బభూవ రామేణ తదా మహాత్మనా। న తస్య సీతా వచనం చకార తం తతోఽబ్రవీద్ రామమిదం సుదుఃఖితా
అప్పుడు మహాత్ముడైన రాముడు సీతను అరణ్యానికి తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించలేదు. అయినా సీత అతని మాట వినలేదు. ఆ బాధతో, సీత రామునితో ఇలా చెప్పింది.
thumb|ఏకోనత్రింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే ఏకోనత్రింశః సర్గః ॥౨-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో అయోధ్యకాండలో ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ఇది.
ఏతత్ తు వచనం శ్రుత్వా సీతా రామస్య దుఃఖితా। ప్రసక్తాశ్రుముఖీ మన్దమిదం వచనమబ్రవీత్
రాముడు చెప్పిన మాటలు విని, సీతా చాలా బాధతో, కన్నీళ్లు ఆపుకోలేక, మెల్లగా ఇలా అన్నది.
యే త్వయా కీర్తితా దోషా వనే వస్తవ్యతాం ప్రతి। గుణానిత్యేవ తాన్ విద్ధి తవ స్నేహపురస్కృతా
అరణ్యంలో ఉండడం గురించి నువ్వు చెప్పిన అపవాదాలన్నీ, నీపై ఉన్న ప్రేమతోనే నాకు మంచి లక్షణాలుగా కనిపిస్తున్నాయి.
మృగాః సింహా గజాశ్చైవ శార్దూలాః శరభాస్తథా। చమరాః సృమరాశ్చైవ యే చాన్యే వనచారిణః
అరణ్యంలో సంచరించే జింకలు, సింహాలు, ఏనుగులు, పులులు, శరభాలు, ఒంటెలు, అడవి పందులు, ఇంకా ఇతర జంతువులన్నీ—
అదృష్టపూర్వరూపత్వాత్ సర్వే తే తవ రాఘవ। రూపం దృష్ట్వాపసర్పేయుస్తవ సర్వే హి బిభ్యతి
రాఘవా! నిన్ను ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ చూడని వాళ్లందరూ, నీ రూపాన్ని చూసి భయపడి పారిపోతారు. నిజంగా, నీకు అందరూ భయపడతారు.
త్వయా చ సహ గన్తవ్యం మయా గురుజనాజ్ఞయా। త్వద్వియోగేన మే రామ త్యక్తవ్యమిహ జీవితమ్
మా పెద్దల ఆజ్ఞతో నేను నీతో పాటు రావాల్సిందే. రామా! నిన్ను వదిలి ఇక్కడ బ్రతకడం నాకు సాధ్యం కాదు.
నహి మాం త్వత్సమీపస్థామపి శక్రోఽపి రాఘవ। సురాణామీశ్వరః శక్తః ప్రధర్షయితుమోజసా
రాఘవా! నేను నీ దగ్గర ఉన్నప్పుడు, దేవతల అధిపతి ఇంద్రుడికైనా నన్ను బలవంతంగా హింసించడం అసాధ్యం.
పతిహీనా తు యా నారీ న సా శక్ష్యతి జీవితుమ్। కామమేవంవిధం రామ త్వయా మమ నిదర్శితమ్
భర్త లేకుండా ఉన్న ఆడవారు బ్రతకలేరు. రామా! నువ్వు నాకీ విషయం స్పష్టంగా చూపించావు.
అథాపి చ మహాప్రాజ్ఞ బ్రాహ్మణానాం మయా శ్రుతమ్। పురా పితృగృహే సత్యం వస్తవ్యం కిల మే వనే
మహాపండితా! నా తండ్రి ఇంట్లో బ్రాహ్మణుల దగ్గర నేను ముందే విన్నాను—నిజంగా నాకు అరణ్యంలో నివసించాల్సిందేనని.
లక్షణిభ్యో ద్విజాతిభ్యః శ్రుత్వాహం వచనం గృహే। వనవాసకృతోత్సాహా నిత్యమేవ మహాబల
పండితులైన బ్రాహ్మణులు ఇంట్లో చెప్పిన ఆ మాటలు విని, ఓ మహాబలుడా! అరణ్యవాసం కోసం నేను ఎప్పుడూ ఆసక్తిగా ఉన్నాను.
ఆదేశో వనవాసస్య ప్రాప్తవ్యః స మయా కిల। సా త్వయా సహ భర్త్రాహం యాస్యామి ప్రియ నాన్యథా
అరణ్యంలో నివసించాలన్న ఆజ్ఞ నాకు రావాల్సిందే అంటారు. అందుకే, నా భర్త అయిన నీవు ఉన్నచోట నేను తప్పకుండా వస్తాను, ప్రియుడా! వేరే మార్గం లేదు.
కృతాదేశా భవిష్యామి గమిష్యామి త్వయా సహ। కాలశ్చాయం సముత్పన్నః సత్యవాన్ భవతు ద్విజః
ఆ ఆజ్ఞను నెరవేర్చుతూ, నేను నీతో కలిసి వెళ్తాను. ఇప్పుడు సమయం వచ్చింది. ఆ బ్రాహ్మణుడు చెప్పిన మాట నిజమవ్వాలి.
వనవాసే హి జానామి దుఃఖాని బహుధా కిల। ప్రాప్యన్తే నియతం వీర పురుషైరకృతాత్మభిః
అరణ్యవాసంలో ఎన్నో కష్టాలు ఉంటాయని నాకు తెలుసు, వీరా! మనసు నియంత్రించుకోలేని వాళ్లు తప్పకుండా ఆ బాధలు అనుభవిస్తారు.
కన్యయా చ పితుర్గేహే వనవాసః శ్రుతో మయా। భిక్షిణ్యాః శమవృత్తాయా మమ మాతురిహాగ్రతః
కన్యగా నా తండ్రి ఇంట్లో ఉండగా, మంచి స్వభావం కలిగిన ఓ భిక్షాటన చేయువారి ద్వారా, అమ్మ ముందు నేను అరణ్యవాసం గురించి విన్నాను.
ప్రసాదితశ్చ వై పూర్వం త్వం మే బహుతిథం ప్రభో। గమనం వనవాసస్య కాంక్షితం హి సహ త్వయా
ప్రభూ! అరణ్యానికి వెళ్లాలని నేను నిన్ను ఎన్నోసార్లు మనవి చేసాను. నీతో కలిసి వెళ్లాలని నాకు ఎప్పుడూ కోరిక.
కృతక్షణాహం భద్రం తే గమనం ప్రతి రాఘవ। వనవాసస్య శూరస్య మమ చర్యా హి రోచతే
రాఘవా! ప్రయాణానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను. వీరుడైన నీ అరణ్యవాస జీవితం నాకు ఇష్టం.
శుద్ధాత్మన్ ప్రేమభావాద్ధి భవిష్యామి వికల్మషా। భర్తారమనుగచ్ఛన్తీ భర్తా హి పరదైవతమ్
శుద్ధమైన మనసుతో, ప్రేమతో, పాపం లేకుండా, నా భర్తను అనుసరిస్తాను. భర్తే భార్యకు పరమదైవం.
ప్రేత్యభావే హి కల్యాణః సంగమో మే సదా త్వయా। శ్రుతిర్హి శ్రూయతే పుణ్యా బ్రాహ్మణానాం యశస్వినామ్
ప్రియుడా! మరణం తర్వాత కూడా నీవు నాతో కలిసే ఉంటావు. పేరుగాంచిన బ్రాహ్మణుల పవిత్రమైన వాక్యాల్లో ఇదే విన్నాను.
ఇహలోకే చ పితృభిర్యా స్త్రీ యస్య మహాబల। అద్భిర్దత్తా స్వధర్మేణ ప్రేత్యభావేఽపి తస్య సా
ఈ లోకంలో, తండ్రుల ద్వారా నీతిగా నీకు నీళ్లతో ఇచ్చిన భార్య, మరణానంతరమూ నీదే అవుతుంది.
ఏవమస్మాత్ స్వకాం నారీం సువృత్తాం హి పతివ్రతామ్। నాభిరోచయసే నేతుం త్వం మాం కేనేహ హేతునా
ఇలా ఉండగా, నీ ఇంటివారిలో నేను మంచి ఆచారంతో, భర్తకు నిబద్ధతతో ఉన్నాను. అయినా నన్ను తీసుకెళ్లాలని నీవు కోరుకోవడం లేదు. దానికి ఏ కారణం చెప్పు.