స్వపురం ప్రావిశద్ వీరః పితా తస్య తుతోష హ। గతే చ భరతే రామో లక్ష్మణశ్చ మహాబలః
ఆ వీరుడు తన స్వగ్రామంలోకి ప్రవేశించాడు. అతని తండ్రికి చాలా సంతోషం కలిగింది. భరతుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత రాముడు, మహాబలుడు లక్ష్మణుడు అక్కడే ఉన్నారు.
పితరం దేవసంకాశం పూజయామాసతుస్తదా। పితురాజ్ఞాం పురస్కృత్య పౌరకార్యాణి సర్వశః
ఆ సమయంలో వారు దేవతలతో సమానమైన తండ్రిని గౌరవించారు. తండ్రి ఆజ్ఞను ముందుగా ఉంచుకొని, పట్టణ ప్రజల పనులన్నింటినీ నిర్వర్తించారు.
చకార రామః సర్వాణి ప్రియాణి చ హితాని చ। మాతృభ్యో మాతృకార్యాణి కృత్వా పరమయన్త్రితః
రాముడు అందరికీ ఇష్టమైనవి, హితమైనవి చేశాడు. తల్లుల పట్ల తల్లిదండ్రుల పనులను నిబద్ధతతో నిర్వహించాడు.
గురూణాం గురుకార్యాణి కాలే కాలేఽన్వవైక్షత। ఏవం దశరథః ప్రీతో బ్రాహ్మణా నైగమాస్తథా
గురువులకు కావలసిన పనులను సమయానికి చేసేవాడు. ఇలా దశరథుడు, బ్రాహ్మణులు, పట్టణ ప్రజలు అందరూ సంతోషించారు.
రామస్య శీలవృత్తేన సర్వే విషయవాసినః। తేషామతియశా లోకే రామః సత్యపరాక్రమః
రాముని మంచితనంతో, ప్రవర్తనతో రాజ్యంలో ఉన్నవారు అందరూ సంతోషించారు. సత్యం, పరాక్రమంలో నిలబడిన రాముని పేరు అందరిలో ప్రసిద్ధమైంది.
స్వయంభూరివ భూతానాం బభూవ గుణవత్తరః। రామశ్చ సీతయా సార్ధం విజహార బహూనృతూన్
స్వయంభువుని లాగా, రాముడు అన్ని గుణాలలో అత్యుత్తముడయ్యాడు. సీతతో కలిసి అనేక ఋతువులను ఆనందంగా గడిపాడు.
మనస్వీ తద్గతమనాస్తస్యా హృది సమర్పితః। ప్రియా తు సీతా రామస్య దారాః పితృకృతా ఇతి
ఆ సమయంలో రాముడు మనసు సీతపై కేంద్రీకరించాడు. సీత కూడా రామునికి ఎంతో ప్రియమైన భార్యగా, తండ్రి నిర్ణయించిన వరంగా నిలిచింది.
గుణాద్రూపగుణాచ్చాపి ప్రీతిర్భూయోఽభివర్ధతే। తస్యాశ్చ భర్తా ద్విగుణం హృదయే పరివర్తతే
ఆమె గుణాల వల్ల, అందం వల్ల ప్రేమ మరింత పెరిగింది. ఆమె హృదయంలో భర్తకు రెట్టింపు స్థానం కలిగింది.
అన్తర్గతమపి వ్యక్తమాఖ్యాతి హృదయం హృదా। తస్య భూయో విశేషేణ మైథిలీ జనకాత్మజా। దేవతాభిః సమా రూపే సీతా శ్రీరివ రూపిణీ
హృదయం హృదయానికి తెలియజేసినంతగా, లోపల దాగిన భావాలు కూడా బయటపడతాయి. ముఖ్యంగా జనకుని కుమార్తె అయిన మైథిలి సీత, దేవతలకు సమానమైన రూపంతో, లక్ష్మీదేవిలా ప్రకాశించింది.
తయా స రాజర్షిసుతోఽభికామయా। సమేయివానుత్తమరాజకన్యయా। అతీవ రామః శుశుభే ముదాన్వితో విభుః శ్రియా విష్ణురివామరేశ్వరః
ఆ రాజర్షి కుమారుడు, సీతతో కలసి, ఉత్తమ రాజకుమార్తెతో ఐక్యమై, రాముడు ఎంతో ఆనందంతో, విష్ణువు లాగా మహిమతో ప్రకాశించాడు.
thumb|ప్రథమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అయోధ్యాకాణ్డే ప్రథమః సర్గః ॥౨-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో అయోధ్యకాండ మొదటి అధ్యాయాన్ని వినండి.
స తత్ర న్యవసద్ భ్రాత్రా సహ సత్కారసత్కృతః। మాతులేనాశ్వపతినా పుత్రస్నేహేన లాలితః
అక్కడ తన అన్నతో కలిసి, గౌరవంతో, మేనమామ అయిన అశ్వపతితో కుమార ప్రేమతో లాలించబడుతూ ఉన్నాడు.
తత్రాపి నివసన్తౌ తౌ తర్ప్యమాణౌ చ కామతః। భ్రాతరౌ స్మరతాం వీరౌ వృద్ధం దశరథం నృపమ్
అక్కడ నివసిస్తూ, ఆ ఇద్దరు అన్నదమ్ములు కావలసినన్ని సుఖాలు అనుభవించారు. అయినా, వారు వృద్ధుడైన దశరథ మహారాజును ఎప్పుడూ గుర్తు చేసేవారు.
రాజాపి తౌ మహాతేజాః సస్మార ప్రోషితౌ సుతౌ। ఉభౌ భరతశత్రుఘ్నౌ మహేన్ద్రవరుణోపమౌ
ఆ మహాతేజస్వి రాజు కూడా, దూరంగా ఉన్న తన ఇద్దరు కుమారులు భరతుడు, శత్రుఘ్నుడు, ఇంద్రుడు వరుణుడితో సమానులని ఎప్పుడూ గుర్తు చేసేవాడు.
సర్వ ఏవ తు తస్యేష్టాశ్చత్వారః పురుషర్షభాః। స్వశరీరాద్ వినిర్వృత్తాశ్చత్వార ఇవ బాహవః
ఆయనకు తన నలుగురు కుమారులు ఎంతో ప్రియమైన వారు. వారు తన శరీరంలోంచి పుట్టిన నాలుగు భుజాల్లా ఉన్నారు.
తేషామపి మహాతేజా రామో రతికరః పితుః। స్వయమ్భూరివ భూతానాం బభూవ గుణవత్తరః
వారిలో రాముడు మహాతేజస్సుతో తండ్రికి ఎంతో ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడు. భూతాల్లో స్వయంభువుని లాగా, అతడు గుణాలలో అత్యుత్తముడయ్యాడు.
స హి దేవైరుదీర్ణస్య రావణస్య వధార్థిభిః। అర్థితో మానుషే లోకే జజ్ఞే విష్ణుః సనాతనః
దేవతలు రావణుని సంహారాన్ని కోరుతూ ప్రార్థించగా, శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువు మానవ లోకంలో జన్మించాడు.
కౌసల్యా శుశుభే తేన పుత్రేణామితతేజసా। యథా వరేణ దేవానామదితిర్వజ్రపాణినా
అమితమైన తేజస్సుతో కూడిన కుమారుని వల్ల కౌసల్యా ఎంతో ప్రకాశించింది; అది దేవతలలో అగ్రగణ్యురాలైన అదితి, వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన కుమారుని వల్ల వెలిగినట్లే.
స హి రూపోపపన్నశ్చ వీర్యవాననసూయకః। భూమావనుపమః సూనుర్గుణైర్దశరథోపమః
అతడు అందంతో, బలంతో, వినయంతో కూడినవాడు; భూమిపై అతనికి సమానుడు లేడు; అతని గుణాల్లో దశరథునితో సమానంగా ఉన్న కుమారుడు.
స చ నిత్యం ప్రశాన్తాత్మా మృదుపూర్వం చ భాషతే। ఉచ్యమానోఽపి పరుషం నోత్తరం ప్రతిపద్యతే
అతడు ఎప్పుడూ ప్రశాంతమైన మనస్సుతో, మృదువుగా మాట్లాడేవాడు; ఎవరు కఠినంగా మాట్లాడినా, తిరిగి అలాంటి మాటలు చెప్పడు.
కదాచిదుపకారేణ కృతేనైకేన తుష్యతి। న స్మరత్యపకారాణాం శతమప్యాత్మవత్తయా
ఎవరైనా ఒక్క సారి సహాయం చేస్తే ఆనందపడేవాడు; తనను తాను బట్టి, ఎవరి అపకారాన్ని అయినా వందసార్లు జరిగినా గుర్తు పెట్టుకోడు.
శీలవృద్ధైర్జ్ఞానవృద్ధైర్వయోవృద్ధైశ్చ సజ్జనైః। కథయన్నాస్త వై నిత్యమస్త్రయోగ్యాన్తరేష్వపి
శీలవృద్ధులు, జ్ఞానవృద్ధులు, వయోవృద్ధులు, ఆయుధ విద్యలో నిపుణులైన మంచివాళ్లతో ఎప్పుడూ సంభాషిస్తూ ఉండేవాడు.
బుద్ధిమాన్ మధురాభాషీ పూర్వభాషీ ప్రియంవదః। వీర్యవాన్న చ వీర్యేణ మహతా స్వేన విస్మితః
అతడు జ్ఞానవంతుడు, మధురంగా మాట్లాడేవాడు, ముందుగా పలకేవాడు, అందరికి ఇష్టంగా మాట్లాడేవాడు; బలవంతుడైనా, తన గొప్ప బలాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడడు.
న చానృతకథో విద్వాన్ వృద్ధానాం ప్రతిపూజకః। అనురక్తః ప్రజాభిశ్చ ప్రజాశ్చాప్యనురజ్యతే
అతడు అసత్యాన్ని మాట్లాడడు, విద్యావంతుడు, వృద్ధులను గౌరవించేవాడు; ప్రజలకు ఎంతో ఇష్టమైనవాడు, ప్రజలు కూడా అతనిని ఎంతో ప్రేమించేవారు.
సానుక్రోశో జితక్రోధో బ్రాహ్మణప్రతిపూజకః। దీనానుకమ్పీ ధర్మజ్ఞో నిత్యం ప్రగ్రహవాన్ శుచిః
అతడు దయగలవాడు, కోపాన్ని జయించినవాడు, బ్రాహ్మణులను గౌరవించేవాడు; దుర్భాగ్యులకు కరుణ చూపేవాడు, ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు, ఎప్పుడూ నియమంతో, పవిత్రంగా ఉండేవాడు.
కులోచితమతిః క్షాత్రం స్వధర్మం బహు మన్యతే। మన్యతే పరయా ప్రీత్యా మహత్ స్వర్గఫలం తతః
తన వంశానికి తగిన విధంగా ఆలోచించే వాడు, క్షత్రియ ధర్మాన్ని ఎంతో గొప్పగా భావించేవాడు; దానికి పరమమైన ఫలితంగా స్వర్గాన్ని ఎంతో ప్రేమతో పరిగణించేవాడు.
నాశ్రేయసి రతో యశ్చ న విరుద్ధకథారుచిః। ఉత్తరోత్తరయుక్తీనాం వక్తా వాచస్పతిర్యథా
అశుభమైన విషయాలలో ఆనందించడు, విరుద్ధమైన మాటలు వినడాన్ని ఇష్టపడడు; క్రమంగా యుక్తి చెప్పడంలో వాక్చాతుర్యంతో ఉండేవాడు.
అరోగస్తరుణో వాగ్మీ వపుష్మాన్ దేశకాలవిత్। లోకే పురుషసారజ్ఞః సాధురేకో వినిర్మితః
అతడు ఆరోగ్యవంతుడు, యవ్వనంతో ఉన్నవాడు, వాగ్మి, అందగాడు, స్థలకాల పరిజ్ఞానం కలవాడు; లోకంలో పురుషులలో శ్రేష్ఠుడిగా, ఒక్కటే ఉన్న సద్గుణవంతుడిగా గుర్తించబడేవాడు.
స తు శ్రేష్ఠైర్గుణైర్యుక్తః ప్రజానాం పార్థివాత్మజః। బహిశ్చర ఇవ ప్రాణో బభూవ గుణతః ప్రియః
ఉత్తమ గుణాలతో కూడిన రాజకుమారుడు ప్రజలకు ఎంతో ప్రియమైనవాడు; ఆయన ప్రజల్లో ప్రాణం బయట తిరిగినట్టు ఉండేవాడు.
సర్వవిద్యావ్రతస్నాతో యథావత్ సాఙ్గవేదవిత్। ఇష్వస్త్రే చ పితుః శ్రేష్ఠో బభూవ భరతాగ్రజః
అన్ని విద్యల్లో, వ్రతాల్లో నిష్ణాతుడై, వేదాలు మరియు వాటి శాఖలను సరిగ్గా తెలిసినవాడు; బాణవిద్యలో తన తండ్రికంటే గొప్పవాడిగా భరతుని అన్నయ్య నిలిచాడు.