ఇదం రాజ్యం చ సకలం జీవితం చ హృది స్థితమ్ । సర్వమేతద్ద్విదార్థం మే సత్యమేతద్బ్రవీమి వః ।। ౭.౬౦.
"ఈ రాజ్యం మొత్తం, నా ప్రాణం కూడా, మీకోసమే నా హృదయంలో ఉంది. ఇది నిజమని మీకు చెబుతున్నాను."
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా సాధుకారో మహానభూత్ । ఋషీణాముగ్రతపసాం యమునాతీరవాసినామ్ ।। ౭.౬౦.
అతని మాటలు విని, యమునా తీరంలో నివసించే ఘోర తపస్సు చేసే ఋషులందరిలో గొప్ప సంతోషధ్వని వినిపించింది.
ఊచుశ్చ తే మహాత్మానో హర్షేణ మహతా వృతాః । ఉపపన్నం నరశ్రేష్ఠ తవైవ భువి నాన్యతః ।। ౭.౬౦.
ఆ మహాత్ములు ఎంతో ఆనందంతో, "నరశ్రేష్ఠా! భూమిపై ఇలాంటి ప్రవర్తన నీకే తగినది, మరెవరికీ కాదు" అని అన్నారు.
బహవః పార్థివా రాజన్నతిక్రాన్తా మహాబలాః । కార్యస్య గౌరవం మత్వా ప్రతిజ్ఞాం నాభ్యరోచయన్ ।। ౭.౬౦.
రాజా! చాలా మంది బలవంతులైన రాజులు, పనికి ఉన్న గొప్పతనం గుర్తించి, ప్రతిజ్ఞ చేయకుండా వెనక్కు తగ్గారు.
త్వయా పునర్బ్రాహ్మణగౌరవాదియం కృతా ప్రతిజ్ఞా హ్యనవేక్ష్య కారణమ్ । తతశ్చ కర్తా హ్యసి నాత్ర సంశయో మహాభయాత్ऺత్రాతుమృషీంస్త్వమర్హసి ।। ౭.౬౦.
కానీ నీవు బ్రాహ్మణుల పట్ల గౌరవంతో, కారణం ఆలోచించకుండా ఈ ప్రతిజ్ఞ చేశావు. అందుకే నీవు తప్పకుండా చేయాలి, ఇందులో సందేహం లేదు. నీవే మాకు ఈ మహాభయంనుండి రక్షించాలి.
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే శ్రీమదుత్తరకాణ్డే షష్టితమః సర్గః
ఇలా వాల్మీకి మహర్షి rachించిన శ్రీమద్రామాయణంలో, ఉత్తరకాండలో అరవయ్యవ సర్గ ముగిసింది.
ఏవం బ్రువద్భిర్ఋషిభిః కాకుత్స్థో వాక్యమబ్రవీత్ । కిం కార్యం బ్రూత మునయో భయం తావదపైతు వః ।। ౭.౬౧.
ఋషులు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, కకుత్స్థుడు వారిని ఉద్దేశించి, "మహర్షులారా! మీ భయం పోయేలా నేను ఏం చేయాలో చెప్పండి" అన్నాడు.
తథా బ్రువతి కాకుత్స్థే భార్గవో వాక్యమబ్రవీత్ । భయానాం శృణు యన్మూలం దేశస్య చ నరేశ్వర ।। ౭.౬౧.
అలా కకుత్స్థుడు అడిగినప్పుడు, భార్గవుడు ఇలా అన్నాడు: "రాజా! ఈ భయాలకు, ఈ దేశానికి మూలం ఏమిటో విను."
పూర్వం కృతయుగే రాజన్దైతేయః సుమహాబలః । లోలాపుత్రో ఽభవజ్జ్యేష్ఠో మధుర్నామ మహాసురః ।। ౭.౬౧.
పూర్వం కృతయుగంలో, ఓ రాజా! లోలత అనే రాక్షసునికి పెద్ద కుమారుడిగా మధు అనే మహాశక్తివంతుడైన అసురుడు ఉండేవాడు.
బ్రహ్మణ్యశ్చ శరణ్యశ్చ బుద్ధ్యా చ పరినిష్ఠితః । సురైశ్చ పరమోదారైః ప్రీతిస్తస్యాతులా ఽభవత్ ।। ౭.౬౧.
అతడు బ్రాహ్మణులను గౌరవించేవాడు, శరణార్థులకు ఆశ్రయం ఇచ్చేవాడు, బుద్ధిలో స్థిరంగా ఉండేవాడు. దేవతలందరిలో అతడికి అపూర్వమైన ప్రేమ ఉండేది.
స మధుర్వీర్యసమ్పన్నో ధర్మే చ సుసమాహితః । బహువర్షసహస్రాణి రుద్రప్రీత్యా ఽకరోత్తపః ।। ౭.౬౧.
ఆ మధువు గొప్ప శక్తిని, ధర్మంలో స్థిరతను కలిగి, రుద్రుని ప్రసన్నత కోసం వేల సంవత్సరాలు కఠిన తపస్సు చేశాడు.
రుద్రః ప్రీతో ఽభవత్తస్మై వరం దాతుం యయౌ చ సః । బహుమానాచ్చ రుద్రేణ దత్తస్తస్యాద్భుతో వరః ।। ౭.౬౧.
ఆయన తపస్సుతో సంతుష్టుడైన రుద్రుడు, మధువుకు వరం ఇవ్వడానికి వచ్చి, అతనిపై గొప్ప గౌరవంతో అద్భుతమైన వరాన్ని ప్రసాదించాడు.
శూలం శూలాద్వినిష్కృష్య మహావీర్యం మహాప్రభమ్ । దదౌ మహాత్మా సుప్రీతో వాక్యం చైతదువాచ హ ।। ౭.౬౧.
తన శూలం నుండి ఒక మహాశక్తివంతమైన, ప్రకాశవంతమైన శూలాన్ని తీసి, మహాత్ముడైన రుద్రుడు సంతోషంతో మధువుకు ఇచ్చి ఇలా అన్నాడు.
త్వయాయమతులో ధర్మో మత్ప్రసాదకరః కృతః । ప్రీత్యా పరమయా యుక్తో దదామ్యాయుధముత్తమమ్ ।। ౭.౬౧.
నీవు నా కోసం అపూర్వమైన ధర్మాన్ని అత్యంత భక్తితో ఆచరించావు కాబట్టి, ఈ శ్రేష్ఠమైన ఆయుధాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను.
యావత్సురైశ్చ విప్రైశ్చ న విరుధ్యేర్మహాసుర । తావచ్ఛూలం తవేదం స్యాదన్యథా నాశమేప్యతి ।। ౭.౬౧.
ఓ మహాసురా! నీవు దేవతలు లేదా బ్రాహ్మణులపై విరోధంగా ప్రవర్తించని వరకు ఈ శూలం నీదే ఉంటుంది; లేనిచో అది నశించిపోతుంది.
యశ్చ త్వామభియుఞ్జీత యుద్ధాయ విగతజ్వరః । తం శూలో భస్మసాత్కృత్వా పునరేష్యతి తే కరమ్ ।। ౭.౬౧.
ఎవరైనా భయములేకుండా యుద్ధంలో నిన్ను ఎదుర్కొంటే, ఈ శూలం అతన్ని బూడిదగా చేసి, మళ్లీ నీ చేతికి తిరిగి వస్తుంది.
ఏవం రుద్రాద్వరం లబ్ధ్వా భూయ ఏవ మహాసురః । ప్రణిపత్య మహాదేవం వాక్యమేతదువాచ హ ।। ౭.౬౧.
ఇలా రుద్రుని నుండి వరం పొందిన ఆ మహాసురుడు, మళ్లీ మహాదేవుడికి నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
భగవన్మమ వంశస్య శూలమేతదనుత్తమమ్ । భవేత్తు సతతం దేవ సురాణామీశ్వరో హ్యసి ।। ౭.౬౧.
ప్రభూ! ఈ శ్రేష్ఠమైన శూలం ఎప్పుడూ మా వంశానికి చెందాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే మీరు దేవతల అధిపతి.
తం బ్రువాణం మధుం దేవః సర్వభూతపతిః శివః । ప్రత్యువాచ మహాతేజా నైతదేవం భవిష్యతి ।। ౭.౬౧.
అలా మధువు అడిగినప్పుడు, సమస్త భూతాల అధిపతి అయిన శివుడు, మహాప్రభావంతో ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: 'అలా జరగదు.'
మా భూత్తే విఫలా వాణీ మత్ప్రసాదకృతా శుభా । భవతః పుత్రమేకం తు శూలమేతద్భజిష్యతే ।। ౭.౬౧.
నా అనుగ్రహంతో నీవు చెప్పిన మాటలు వ్యర్థం కాకూడదు. కానీ నీ కుమారుల్లో ఒకరికి మాత్రమే ఈ శూలం లభిస్తుంది.
యావత్కరస్థః శూలో ఽయం భవిష్యతి సుతస్య తే । అవధ్యః సర్వభూతానాం శూలహస్తో భవిష్యతి ।। ౭.౬౧.
ఈ శూలం నీ కుమారుడి చేతిలో ఉన్నంతకాలం, శూలాన్ని పట్టుకున్న వాడు సమస్త భూతాలకు అవధ్యం అవుతాడు.
ఏవం మధుర్వరం లబ్ధ్వా దేవాత్సుమహదద్భుతమ్ । భవనం సో ఽసురశ్రేష్ఠః కారయామాస సుప్రభమ్ ।। ౭.౬౧.
దేవుని నుండి ఆ అద్భుతమైన, మహత్తరమైన వరాన్ని పొందిన ఆ అసురశ్రేష్ఠుడు, అద్భుతమైన మహలును నిర్మించించాడు.
తస్య పత్నీ మహాభాగా ప్రియా కుమ్భీనసీతి యా । విశ్వావసోరపత్యం సా హ్యనలాయాం మహాప్రభా ।। ౭.౬౧.
అతని భార్య మహాభాగ్యవంతురాలు, ప్రియమైన కుమ్భీనసీ. ఆమె విశ్వావసువు మరియు ప్రకాశవంతమైన అనల యొక్క కుమార్తె.
తస్యాః పుత్రో మహావీర్యో లవణో నామ దారుణః । బాల్యాత్ప్రభృతి దుష్టాత్మా పాపాన్యేవ సమాచరత్ ।। ౭.౬౧.
ఆమెకు లవణుడు అనే భయంకరుడు, మహాశక్తివంతుడు కుమారుడు. బాల్యం నుంచే అతడు చెడ్డ స్వభావంతో, ఎప్పుడూ దుష్కార్యాలే చేసేవాడు.
తం పుత్రం దుర్వినీతం తు దృష్ట్వా క్రోధసమన్వితః । మధుః స శోకమాపేదే న చైనం కిఞ్చిదబ్రవీత్ ।। ౭.౬౧.
తన కుమారుడు నియమం లేకుండా ప్రవర్తించడాన్ని చూసి, మధువు కోపంతో, దుఃఖంతో నిండిపోయి, అతనితో ఏ మాటా మాట్లాడలేదు.
స విహాయ త్విమం లోకం ప్రవిష్టో వరుణాలయమ్ । శూలం నివేశ్య లవణే వరం తస్మై న్యవేదయత్ ।। ౭.౬౧.
ఆయన ఈ లోకాన్ని వదిలి, వరుణుని లోకానికి వెళ్లి, శూలాన్ని లవణుడి వద్ద ఉంచి, అతనికి వరాన్ని ఇచ్చాడు.
స ప్రభావేణ శూలస్య దౌరాత్మ్యేనాత్మనస్తథా । సన్తాపయతి లోకాంస్త్రీన్విశేషేణ చ తాపసాన్ ।। ౭.౬౧.
ఆ శూల శక్తితో, తన దుష్టత్వంతో కూడి, లవణుడు మూడు లోకాలను, ముఖ్యంగా తపస్సు చేసే వారికి, తీవ్రంగా హింసిస్తున్నాడు.
ఏవంప్రభావో లవణః శూలం చైవ తథావిధమ్ । శ్రుత్వా ప్రమాణం కాకుత్స్థ త్వం హి నః పరమా గతిః ।। ౭.౬౧.
లవణుడి శక్తి, ఆ శూలం మహిమ ఈ విధంగా ఉంది. ఇది వినిన తర్వాత, ఓ కాకుత్స్థ వంశజా! మీరు మాకు పరమ ఆశ్రయం.
బహవః పార్థివా రామ భయార్తైర్ఋషిభిః పురా । అభయం యాచితా వీర త్రాతారం న చ విద్మహే ।। ౭.౬౧.
రామా! భయంతో ఉన్న ఋషులు ఎన్నో రాజులను రక్షణ కోసం వేడుకున్నారు. ఓ వీరా! కానీ మేము ఇప్పటివరకు ఒక్కరినీ రక్షకుడిగా చూడలేదు.
తే వయం రావణం శ్రుత్వా హతం సబలవాహనమ్ । త్రాతారం విద్మహే తాత నాన్యం భువి నరాధిపమ్ । తత్పరిత్రాతుమిచ్ఛామో లవణాద్భయపీడితాన్ ।। ౭.౬౧.
రావణుడు తన సైన్యంతో సహా నశించాడని విన్నాక, ప్రియమైనవాడా! ఈ భూమిపై మనుషులలో నీవే మాకు రక్షకుడివని తెలుసుకున్నాము. అందుకే లవణుడి భయంతో బాధపడుతున్న మమ్మల్ని నీవు రక్షించమని కోరుతున్నాము.