తతస్త్రియుగ్మస్త్రికకుత్ऺిత్రధామా త్రిదశార్చితః । ఉవాచ దేవతా బ్రహ్మా మారుతప్రియకామ్యయా ।। ౭.౩౬.
అప్పుడూ మూడు శిఖరాలు, మూడు జంటలతో ప్రకాశించే, దేవతలందరి పూజలు అందుకున్న బ్రహ్మ దేవతలను ప్రసన్నంగా చూడాలని కోరుతూ ఇలా అన్నాడు.
భో మహేన్ద్రేశవరుణప్రజేశ్వరధనేశ్వరాః । జానతామపి వః సర్వం వక్ష్యామి శ్రూయతాం హితమ్ ।। ౭.౩౬.
ఓ ఇంద్రా, వరుణా, ప్రజాపతి, ధనాధిపతులారా! మీరు అన్నీ తెలిసినా, నేను మళ్ళీ మీకు మేలైన మాటలు చెబుతాను, వినండి.
అనేన శిశునా కార్యం కర్తవ్యం వో భవిష్యతి । తద్వదధ్వం వరాన్సర్వే మారుతస్యాస్య తుష్టయే ।। ౭.౩౬.
ఈ చిన్నవాడి ద్వారా మీకు ఒక పని చేయాల్సి ఉంటుంది. అందుకే, మిమ్మల్ని సంతుష్టిపరచేందుకు అందరూ గాలి దేవునికి వరాలు ఇవ్వండి.
తతః సహస్రనయనః ప్రీతియుక్తః శుభాననః । కుశేశయమయీం మాలాముత్క్షిప్యేదం వచో ఽబ్రవీత్ ।। ౭.౩౬.
తరువాత, వెయ్యి కళ్ళు కలిగిన, ఆనందంతో ఉన్న, మంగళమయమైన ముఖం గల వాడు, కమలాలతో చేసిన హారాన్ని ఎత్తి, ఇలా అన్నాడు.
మత్కరోత్సృష్టవజ్రేణ హనురస్య యథా హతః । నామ్నా వై కపిశార్దూలో భవితా హనుమానితి ।। ౭.౩౬.
నా వజ్రాయుధంతో కొట్టబడి, ఇతని Hanuvu గాయపడింది. అందుకే ఇతడు హనుమంతుడు, వానరులలో శ్రేష్ఠుడు అనే పేరు పొందుతాడు.
అహమస్య ప్రదాస్యామి పరమం వరమద్భుతమ్ । ఇతః ప్రభృతి వజ్రస్య మమావధ్యో భవిష్యతి ।। ౭.౩౬.
నేను ఇతనికి అత్యంత అద్భుతమైన వరం ఇస్తాను. ఇకపై నా వజ్రాయుధంతో ఇతడు చనిపోడు.
మార్తణ్డస్త్వబ్రవీత్తత్ర భగవాంస్తిమిరాపహః । తేజసో ఽస్య మదీయస్య దదామి శతికాం కలామ్ ।। ౭.౩౬.
అప్పుడు అంధకారాన్ని తొలగించే సూర్యుడు ఇలా అన్నాడు: నా తేజస్సులో కొంత భాగాన్ని ఇతనికి ఇస్తాను.
యదా తు శాస్త్రాణ్యధ్యేతుం శక్తిరస్య భవిష్యతి । తదాస్య శాస్త్రం దాస్యామి యేన వాగ్గ్మీ భవిష్యతి ।। ౭.౩౬.
ఇతడు శాస్త్రాలు చదివే శక్తి కలిగి ఉన్నప్పుడు, నేను ఇతనికి శాస్త్ర జ్ఞానం ఇస్తాను. దాంతో ఇతడు వాగ్మిగా మారతాడు.
నచాస్య భవితా కశ్చిత్సదృశః శాస్త్రదర్శనే । వరుణశ్చ వరం ప్రాదాన్నాస్య మృత్యుర్భవిష్యతి । వర్షాయుతశతేనాపి మత్పాశాదుదకాదపి ।। ౭.౩౬.
శాస్త్ర జ్ఞానంలో ఇతనికి సమానం ఎవ్వరూ ఉండరు. వరుణుడు వరంగా, నా పాశంతో గానీ, నీటితో గానీ, లక్ష సంవత్సరాలు గడిచినా ఇతడికి మరణం ఉండదని అనుగ్రహించాడు.
యమో దణ్డాదవధ్యత్వమరోగత్వం చ నిత్యశః । వరం దదామి సన్తుష్ట అవిషాదం చ సంయుగే ।। ౭.౩౬.
యముడు తన దండంతో ఇతడిని చంపలేడు, ఎప్పుడూ ఆరోగ్యంగా ఉంటాడు. యుద్ధంలో నిరాశ రాకుండా నేను సంతోషంగా వరం ఇస్తున్నాను.
గదేయం మామికా నైనం సంయుగేషు వధిష్యతి । ఇత్యేవం వరదః ప్రాహ తదా హ్యేకాక్షిపిఙ్గలః ।। ౭.౩౬.
నా గదా యుద్ధంలో ఇతడిని చంపదు అని, ఒక్క కంటితో, పింగళ వర్ణంతో ఉన్న వరదాత ఇలా అన్నాడు.
మత్తో మదాయుధానాం చ న వధ్యో ఽయం భవిష్యతి । ఇత్యేవం శఙ్కరేణాపి దత్తో ఽస్య పరమో వరః ।। ౭.౩౬.
నా మదాయుధాల వల్ల ఇతడికి ఏ హానీ ఉండదు. శంకరుడు కూడా ఇతనికి గొప్ప వరం ఇచ్చాడు.
సర్వేషాం బ్రహ్మదణ్డానామవధ్యో ఽయం భవిష్యతి । దీర్ఘాయుశ్చ మహాత్మా చ ఇతి బ్రహ్మాబ్రవీద్వచః ।। ౭.౩౬.
బ్రహ్మదండాలన్నింటికీ ఇతడు అప్రాప్యుడు, దీర్ఘాయువు, మహాత్ముడు అని బ్రహ్మ ఇలా చెప్పాడు.
విశ్వకర్మా చ దృష్ట్వైనం బాలసూర్యోపమం శిశుమ్ । శిల్పినాం ప్రవరః ప్రాదాద్వరమస్య మహామతిః ।। ౭.౩౬.
విశ్వకర్మ, బాలసూర్యుడిలా ప్రకాశించే ఆ శిశువును చూసి, శిల్పకళలో శ్రేష్ఠుడైన అతడు, గొప్ప బుద్ధితో ఒక వరాన్ని ఇచ్చాడు.
మత్కృతాని చ శస్త్రాణి యాని దివ్యాని సంయుగే । తైరవధ్యత్వమాపన్నశ్చిరజీవీ భవిష్యతి ।। ౭.౩౬.
యుద్ధంలో నేను చేసిన ఆ దివ్య ఆయుధాలతో అతనికి ఏమీ హానీ జరగదు. అతడు దీర్ఘాయువు పొందుతాడు.
తతః సురాణాం తు వరైర్దృష్ట్వా హ్యేనమలఙ్కృతమ్ । చతుర్ముఖస్తుష్టమనా వాయుమాహ జగద్గురుః ।। ౭.౩౬.
దేవతల వరాలతో అతడు అలంకరించబడినదాన్ని చూసి, లోకగురువు అయిన నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మ తృప్తిగా వాయుదేవునితో ఇలా అన్నాడు.
అమిత్రాణాం భయకరో మిత్రాణామభయఙ్కరః । అజేయో భవితా పుత్రస్తవ మారుత మారుతిః ।। ౭.౩౬.
వాయుదేవా! నీ కుమారుడు శత్రువులకు భయంకరుడై, మిత్రులకు రక్షణనిచ్చేవాడై, ఎవ్వరూ జయించలేని వాడవుతాడు.
కామరూపః కామచారీ కామగః ప్లవతాం వరః । భవత్యవ్యాహతగతిః కీర్తిమాంశ్చ భవిష్యతి ।। ౭.౩౬.
అతడు తన ఇష్టానుసారం రూపం మార్చుకోగలడు, కావలసిన చోటికి వెళ్లగలడు, ఎవరూ అడ్డుకోలేరు. అతడు ఎగిరే వానరులలో శ్రేష్ఠుడు, గొప్ప కీర్తిని పొందుతాడు.
రావణోత్సాదనార్థాని రామప్రియకరణి చ । రోమహర్షకరాణ్యేష కర్తా కర్మాణి సంయుగే ।। ౭.౩౬.
రావణుడిని సంహరించేందుకు, రామునికి ప్రీతికరమైనవి చేయటానికి, యుద్ధంలో అందరి రోమాలు నిక్కబొడుచుకునే విధంగా కార్యాలు చేయబోతున్నాడు.
ఏవముక్త్వా తమామన్త్ర్య మారుతం త్వమరైః సహ । యథాగతం యయుః సర్వే పితామహపురోగమాః ।। ౭.౩౬.
ఇలా చెప్పి, వాయుదేవునికి వీడ్కోలు చెప్పి, బ్రహ్మను ముందుగా ఉంచుకుని అందరూ దేవతలు వచ్చినట్లే తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
సో ఽపి గన్ధవహః పుత్రం ప్రగృహ్య గృహమానయత్ । అఞ్జనాయాస్తమాచఖ్యౌ వరదత్తం వినిర్గతః ।। ౭.౩౬.
ఆ తర్వాత గంధవాహుడు అయిన వాయుదేవుడు తన కుమారుడిని తీసుకొని ఇంటికి వచ్చాడు. అంజనకు ఇచ్చిన వరాల సంగతిని వివరంగా చెప్పాడు.
ప్రాప్య రామ వరానేష వరదానసమన్వితః । బలేనాత్మని సంస్థేన సో ఽపూర్యత యథా ఽర్ణవః ।। ౭.౩౬.
రాముని నుండి ఈ వరాలు పొంది, వరదాతల అనుగ్రహంతో, అతడు తనలో అపారమైన బలాన్ని సంపాదించాడు. ఆ బలం సముద్రంలా అతడిలో నిండిపోయింది.
తరసా పూర్యమాణో ఽపి తదా వానరపుఙ్గవః । ఆశ్రమేషు మహర్షీణామపరాధ్యతి నిర్భయః ।। ౭.౩౬.
అంతటి బలంతో నిండిపోయిన వానరశ్రేష్ఠుడు, ఎటువంటి భయమూ లేకుండా మహర్షుల ఆశ్రమాల్లో దోషాలు చేయసాగాడు.
స్రుగ్భాణ్డాన్యగ్నిహోత్రం చ వల్కలాజినసఞ్చయాన్ । భగ్నవిచ్ఛిన్నవిధ్వస్తాన్సంశాన్తానాం కరోత్యయమ్ ।। ౭.౩౬.
వాడు వారి హోమపు పాత్రలు, అగ్నికుండాలు, వల్కలాలు, మృగచర్మాల గుట్టలు అన్నీ పగలగొట్టి చెల్లాచెదురుగా చేసి, నాశనం చేసేవాడు.
ఏవంవిధాని కర్మాణి ప్రావర్తత మహాబలః । సర్వేషాం బ్రహ్మదణ్డానామవధ్యః శమ్భునా కృతః ।। ౭.౩౬.
ఇలా మహాబలుడు అటువంటి పనులు చేయసాగాడు. శంభువు అతడిని బ్రహ్మదండాలకు కూడా అందని వాడిగా చేశాడు.
జానన్త ఋషయస్తం వై సహన్తే తస్య శక్తితః ।। ౭.౩౬.
ఆ మహర్షులు అతడిని తెలుసుకుని, తమ శక్తికి తగినంత అతడిని సహించేవారు.
యథా కేసరిణా త్వేష వాయునా సో ఽఞ్జనాసుతః । ప్రతిషిద్ధో ఽపి మర్యాదాం లఙ్ఘయత్యేవ వానరః ।। ౭.౩౬.
అంజన కుమారుడు, సింహంలాంటి వాయుదేవుడు ఎంత అడ్డుకున్నా, పరిమితిని దాటి పోయడాన్ని ఆపలేకపోయాడు.
తతో మహర్షయః క్రుద్ధా భృగ్వఙ్గిరసవంశజాః । శేపురేనం రఘుశ్రేష్ఠ నాతిక్రుద్ధాతిమన్యవః ।। ౭.౩౬.
అప్పుడు భృగు, అంగిరస వంశానికి చెందిన మహర్షులు, రఘుకులశ్రేష్ఠుడా! పెద్దగా కోపపడకుండా అతనిని శపించారు.
బాధసే యత్సమాశ్రిత్య బలమస్మాన్ప్లవఙ్గమ । తద్దీర్ఘకాలం వేత్తాసి నాస్మాకం శాపమోహితః । యదా తే స్మార్యతే కీర్తిస్తదా తే వర్ధతే బలమ్ ।। ౭.౩౬.
ప్లవంగమా! నువ్వు నీ బలాన్ని నమ్ముకుని మమ్మల్ని బాధిస్తున్నావు. అందుకే మా శాపం వల్ల చాలా కాలం నీ బలం నీకు గుర్తుండదు. ఎప్పుడైతే నీ కీర్తిని ఎవరో గుర్తు చేస్తారో, అప్పుడే నీ బలం పెరుగుతుంది.
తతస్స హృతతేజౌజా మహర్షివచనౌజసా । ఏషోశ్రమాణి తాన్యేవ మృదుభావం గతో ఽచరత్ ।। ౭.౩౬.
అలా మహర్షుల మాటల వల్ల అతడి తేజస్సు తగ్గిపోయింది. అప్పటినుంచి అతడు మృదువుగా ప్రవర్తిస్తూ ఆ పనులు చేసేవాడు.