రామో నామ శ్రుతో లోకే వనం చాప్యుపయాస్యతి । బ్రాహ్మణార్థే మహాబాహుర్విష్ణుర్మానుషవిగ్రహః । తం ద్రక్ష్యసి యదా భద్రే తతః పూతా భవిష్యసి ।। ౭.౩౦.
'రాముడు అనే పేరు గలవాడు, లోకంలో ప్రసిద్ధుడు, అరణ్యంలోకి కూడా వెళ్తాడు. బ్రాహ్మణుల కోసం, మహాబాహువు, మానవ రూపంలో విష్ణువు. భద్రే! నువ్వు అతన్ని చూసినప్పుడు, నీవు పవిత్రురాలవుతావు.'
స హి పావయితుం శక్తస్త్వయా యద్దుష్కృతం కృతమ్ । తస్యాతిథ్యం చ కృత్వా వై మత్సమీపం గమిష్యసి ।। ౭.౩౦.
'నీవు చేసిన తప్పును పవిత్రం చేయగలవాడు అతడే. అతడిని అతిథిగా ఆహ్వానించిన తర్వాత, నువ్వు నా వద్దకు వస్తావు.'
వత్స్యసి త్వం మయా సార్ధం తదా హి వరవర్ణిని । ఏవముక్త్వా స విప్రర్షిరాజగామ స్వమాశ్రమమ్ ।। ౭.౩౦.
'అప్పుడు నువ్వు నా తోడుగా నివసిస్తావు, సుందర వర్ణముగలవాడా!' అని చెప్పి ఆ మహర్షి తన ఆశ్రమానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
తపశ్చాచార సుమహత్సా పత్నీ బ్రహ్మవాదినః । శాపోత్సర్గాద్ధి తస్యేదం మునేః సర్వముపస్థితమ్ ।। ౭.౩౦.
ఆ మహర్షి భార్య గొప్ప తపస్సు, మంచి ఆచారంతో బ్రహ్మవాదిని. అయినా ఈ అన్నీ మహర్షికి శాపం వల్లే జరిగాయి.
తత్స్మర త్వం మహాబాహో దుష్కృతం యత్త్వయా కృతమ్ । తేన త్వం గ్రహణం శత్రోర్యాతో నాన్యేన వాసవ ।। ౭.౩౦.
మహాబాహువా! నీవు చేసిన దుష్కృతాన్ని గుర్తు పెట్టుకో. ఆ కారణంగానే శత్రువు నిన్ను పట్టుకున్నాడు, వాసవా! వేరే కారణం లేదు.
శీఘ్రం వై యజ యజ్ఞం త్వం వైష్ణవం సుసమాహితః । పావితస్తేన యజ్ఞేన యాస్యసే త్రిదివం తతః ।। ౭.౩౦.
విష్ణు యజ్ఞాన్ని త్వరగా, ఏకాగ్రతతో నిర్వర్తించు. ఆ యజ్ఞంతో పవిత్రుడవై, ఆ తరువాత స్వర్గానికి వెళ్తావు.
పుత్రశ్చ తవ దేవేన్ద్ర న వినష్టో మహారణే । నీతః సన్నిహితశ్చైవ ఆర్యకేణ మహోదధౌ ।। ౭.౩౦.
ఇంద్రా! నీ కుమారుడు ఆ మహా యుద్ధంలో నశించలేదు. అతడిని ఆర్యుడు మహాసముద్రంలో రక్షించి ఉంచాడు.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహేన్ద్రస్తు యజ్ఞమిష్ట్వా చ వైష్ణవమ్ । పునస్త్రిదివమాక్రామదన్వశాసచ్చ దేవరాట్ ।। ౭.౩౦.
ఇలా విని, మహేంద్రుడు విష్ణు యజ్ఞం చేసి, మళ్లీ స్వర్గానికి వెళ్లి దేవతల రాజుగా పాలించాడు.
ఏతదిన్ద్రజితో నామ బలం యత్కీర్తితం మయా । నిర్జితస్తేన దేవేన్ద్రః ప్రాణినో ఽన్యే తు కిం పునః ।। ౭.౩౦.
ఇంద్రజిత్ శక్తి గురించి నేను చెప్పింది ఇదే. ఆ శక్తితో ఇంద్రుడిని కూడా జయించాడు. మరి ఇతర జీవులు గురించి చెప్పనక్కర్లేదు.
ఆశ్చర్యమితి రామశ్చ లక్ష్మణశ్చాబ్రవీత్తదా । అగస్త్యవచనం శ్రుత్వా వానరా రాక్షసాస్తదా ।। ౭.౩౦.
అప్పుడు రాముడు, లక్ష్మణుడు, అగస్త్యుని మాటలు విని, 'అద్భుతం!' అని అన్నారు. వానరులు, రాక్షసులు కూడా అలాగే అన్నారు.
విభీషణస్తు రామస్య పార్శ్వస్థో వాక్యమబ్రవీత్ । ఆశ్చర్యం స్మారితో ఽస్మ్యద్య యత్తద్దృష్టం పురాతనమ్ ।। ౭.౩౦.
విభీషణుడు రాముని పక్కన నిలబడి ఇలా అన్నాడు: 'నేడు నేను పూర్వం చూసిన ఆ అద్భుతాలను మళ్లీ గుర్తుచేసుకున్నాను.'
అగస్త్యం త్వబ్రవీద్రామః సత్యమేతచ్ఛ్రుతం చ మే ।। ౭.౩౦.
రాముడు అగస్త్యునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఇవన్నీ నిజమే, నేను కూడా విన్నాను.'
ఏవం రామ సముద్భూతో రావణో లోకకణ్టకః । సపుత్రో యేన సఙ్గ్రామే జితః శక్రః సురేశ్వరః ।। ౭.౩౦.
ఇలా రామా! లోకాలకు కంటకమైన రావణుడు జన్మించాడు. అతని చేతిలో ఇంద్రుడు, అతని కుమారుడితో సహా యుద్ధంలో ఓడిపోయాడు.
తతో రామో మహాతేజా విస్మయాత్పునరేవ హి । ఉవాచ ప్రణతో వాక్యమగస్త్యమృషిసత్తమమ్ ।। ౭.౩౧.
అంతట రాముడు, గొప్ప తేజస్సుతో, ఆశ్చర్యంతో మళ్లీ వినయంగా అగస్త్య మహర్షిని ఇలా అడిగాడు.
భగవన్రాక్షసః క్రూరో యదాప్రభృతి మేదినీమ్ । పర్యటత్కిం తదా లోకాః శూన్యా ఆసన్ద్విజోత్తమ ।। ౭.౩౧.
భగవంతుడా, ఆ క్రూరమైన రాక్షసుడు భూమిపై సంచరిస్తున్నప్పటి నుంచి, అప్పట్లో లోకాలు ఖాళీగా ఉండిపోయాయా, ద్విజోత్తమా?
రాజా వా రాజమాత్రో వా కిం తదా నాత్ర కశ్చన । ధర్షణం యత్ర న ప్రాప్తో రావణో రాక్షసేశ్వరః ।। ౭.౩౧.
ఆ సమయంలో రాక్షసేశ్వరుడు రావణుడు బాధించని ఏ రాజు లేదా యువరాజు ఎవ్వరైనా ఉన్నారా?
ఉతాహో హతవీర్యాస్తే బభూవుః పృథివీక్షితః । బహిష్కృతా వరాస్త్రైశ్చ బహవో నిర్జితా నృపాః ।। ౭.౩౧.
లేదా భూమిపాలకులు తమ బలాన్ని కోల్పోయారా? అనేక మంది రాజులు గొప్ప ఆయుధాలతో ఓడించబడి, దేశం నుండి వెళ్లగొట్టబడ్డారా?
రాఘవస్య వచః శ్రుత్వా హ్యగస్త్యో భగవానృషిః । ఉవాచ రామం ప్రహసన్పితామహ ఇవేశ్వరమ్ ।। ౭.౩౧.
రాఘవుని మాటలు విని, భగవంతుడైన అగస్త్య మహర్షి, బ్రహ్మదేవుడు పరమేశ్వరునితో మాట్లాడినట్టు చిరునవ్వుతో రామునితో ఇలా అన్నాడు.
ఇత్యేవం బాధమానస్తు పార్థివాన్పార్థివర్షభ । చచార రావణో రామ పృథివీం పృథివీపతే ।। ౭.౩౧.
రాజుల్ని ఇబ్బంది పెట్టుతూ, భూమిపతీ, రామా, రావణుడు అలా భూమి అంతటా సంచరించేవాడు.
తతో మాహిష్మతీం నామ పురీం స్వర్గపురీప్రభామ్ । సమ్ప్రాప్తో యత్ర సాన్నిధ్యం సదాసీద్వసురేతసః ।। ౭.౩౧.
తర్వాత, దేవతల నగరంలా ప్రకాశించే మాహిష్మతీ అనే పురికి రావణుడు చేరాడు. అక్కడ ఎప్పుడూ వసురేతసుని సన్నిధానం ఉండేది.
తుల్య ఆసీన్నృపస్తస్య ప్రభావాద్వసురేతసః । అర్జునో నామ యత్రాగ్నిః శరకుణ్డేశయః సదా ।। ౭.౩౧.
ఆ నగరంలో వసురేతసుని సమాన శక్తి కలిగిన రాజు ఉండేవాడు. అతని పేరు అర్జునుడు. ఎప్పుడూ బాణాల గుంత వద్ద అగ్నికి పూజలు చేసేవాడు.
తమేవ దివసం సో ఽథ హైహయాధిపతిర్బలీ । అర్జునో నర్మదాం రన్తుం గతః స్త్రీభిః సహేశ్వరః ।। ౭.౩౧.
అదే రోజున, హేహయుల అధిపతి బలవంతుడు అర్జునుడు తన భార్యలతో కలిసి నర్మదా నదికి విహరించడానికి వెళ్లాడు.
తమేవ దివసం సో ఽథ రావణస్తత్ర ఆగతః । రావణో రాక్షసేన్ద్రస్తు తస్యామాత్యానపృచ్ఛత ।। ౭.౩౧.
అదే రోజున రావణుడు అక్కడికి వచ్చాడు. రాక్షసుల రాజు రావణుడు అర్జునుని మంత్రులను అడిగాడు.
క్వార్జునో నృపతిః శీఘ్రం సమ్యగాఖ్యాతుమర్హథ । రావణో ఽహమనుప్రాప్తో యుద్ధేప్సుర్నృవరేణ హ । మమాగమనమప్యగ్రే యుష్మాభిః సన్నివేద్యతామ్ ।। ౭.౩౧.
రాజు అర్జునుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో త్వరగా, సరిగ్గా చెప్పాలి. నేనే రావణుడిని, అతనితో యుద్ధం చేయాలని వచ్చాను. నా రాకను ముందుగా మీరే అతనికి తెలియజేయండి.
ఇత్యేవం రావణేనోక్తాస్తే ఽమాత్యాః సువిపశ్చితః । అబ్రువన్రాక్షసపతిమసాన్నిధ్యం మహీపతేః ।। ౭.౩౧.
రావణుడు ఇలా చెప్పగానే, those తెలివైన మంత్రులు రాజు ఎక్కడ ఉన్నాడో అతనికి వివరంగా చెప్పారు.
శ్రుత్వా విశ్రవసః పుత్రః పౌరాణామర్జునం గతమ్ । అపసృత్యాగతో విన్ధ్యం హిమవత్సన్నిభం గిరిమ్ ।। ౭.౩౧.
విశ్రవసుని కుమారుడు రావణుడు పురాతన అర్జునుని దగ్గరకు వచ్చాడని విని, అక్కడి నుంచి వెళ్లి, హిమవంతు లాంటి వింధ్య పర్వతాన్ని చేరాడు.
స తమభ్రమివావిష్టముద్భ్రన్తమివ మేదినీమ్ । అపశ్యద్రావణో విన్ధ్యమాలిఖన్తమివామ్బరమ్ ।। ౭.౩౧.
ఆ వింధ్యాన్ని రావణుడు చూశాడు. అది మేఘంలా కప్పుకుని, భూమిని తాకేలా ఎత్తుగా, ఆకాశాన్ని గీస్తున్నట్టు కనిపించింది.
సహస్రశిఖరోపేతం సింహాధ్యుషితకన్దరమ్ । ప్రపాతపతితైస్తోయైః సాట్టహాసమివామ్బుధిమ్ ।। ౭.౩౧.
వెయ్యి శిఖరాలతో, సింహాలు నివసించే గుహలతో, పతనమయ్యే నీటితో, ఆ పర్వతం నవ్వుతున్న సముద్రంలా గర్జిస్తోంది.
దేవదానవగన్ధర్వైః సాప్సరోగణకిన్నరైః । స్వస్త్రీభిః క్రీడమానైశ్చ స్వర్గభూతం మహోచ్ఛ్రయమ్ ।। ౭.౩౧.
దేవతలు, దానవులు, గంధర్వులు, అప్సరసలు, కిన్నరులు తమ స్త్రీలతో ఆడుకుంటూ, ఆ ఎత్తైన పర్వతాన్ని స్వర్గంలా మార్చారు.
నదీభిః స్యన్దమానాభిః స్ఫటికప్రతిమం జలమ్ । ఫణాభిశ్చలజిహ్వాభిరనన్తమివ విష్ఠితమ్ ।। ౭.౩౧.
పారుతున్న నదులతో, స్ఫటికంలా నిర్మలమైన నీటితో, కదిలే నాలుకలతో పాములతో, అది అంతులేని విశాలతగా కనిపించింది.