సో ఽహం తాసాం విశేషార్థం స్త్రియమేకాం వినిర్మమే । యద్యత్ప్రజానాం ప్రత్యఙ్గం విశిష్టం తత్తదుద్ధృతమ్ ।। ౭.౩౦.
అప్పుడు, వాళ్లలో తేడా కోసం, నేను ఒక స్త్రీని సృష్టించాను. ప్రతి ఒక్కరిలో ఏది ఉత్తమమో, దానిని తీసుకొని ఆ స్త్రీని రూపొందించాను.
తతో మయా రూపగుణైరహల్యా స్త్రీ వినిర్మితా । హలం నామేహ వైరూపం హల్యం తత్ప్రభవం భవేత్ ।। ౭.౩౦.
అలా, అందమైన రూపం, మంచి లక్షణాలతో అహల్య అనే స్త్రీని నేను సృష్టించాను. ఇక్కడ 'హల' అంటే లోపం, 'హల్య' అంటే ఆ లోపానికి మూలం.
యస్మాన్న విద్యతే హల్యం తేనాహల్యేతి విశ్రుతా । అహల్యేతి మయా శక్ర తస్యా నామ ప్రవర్తితమ్ ।। ౭.౩౦.
ఆమెలో ఎలాంటి లోపం లేకపోవడం వల్ల ఆమెకు 'అహల్య' అనే పేరు ప్రసిద్ధి అయింది. శక్రా, ఆ పేరు నేను ఆమెకు పెట్టాను.
నిర్మితాయాం చ దేవేన్ద్ర తస్యాం నార్యాం సురర్షభ । భవిష్యతీతి కస్యైషా మమ చిన్తా తతో ఽభవత్ ।। ౭.౩౦.
ఆ స్త్రీని నేను సృష్టించిన తర్వాత, దేవేంద్రా, 'ఈమె ఎవరికోసం?' అని నా మనసులో ఆలోచన వచ్చింది.
త్వం తు శక్ర తదా నారీం జానీషే మనసా ప్రభో । స్థానాధికతయా పత్నీ మమైషేతి పురన్దర ।। ౭.౩౦.
కానీ, శక్రా, నువ్వు ఆ స్త్రీని నీదిగా మనసులో భావించావు. అయినా, స్థానం పరంగా ఆమె నాకు భార్యగా మారింది, పురందరా.
సా మయా న్యాసభూతా తు గౌతమస్య మహాత్మనః । న్యస్తా బహూని వర్షాణి తేన నిర్యాతితా చ హ ।। ౭.౩౦.
ఆమెను నేను గౌతమ మహర్షికి భద్రంగా అప్పగించాను. చాలా సంవత్సరాలు ఆమె అతని దగ్గరే ఉండింది.
తతస్తస్య పరిజ్ఞాయ మహాస్థైర్యం మహామునేః । జ్ఞాత్వా తపసి సిద్ధిం చ పత్న్యర్థం స్పర్శితా తదా ।। ౭.౩౦.
తర్వాత, ఆ మహర్షి గొప్ప స్థిరత్వాన్ని, తపస్సులో సిద్ధిని తెలుసుకొని, నువ్వు అతని భార్యను తాకావు.
సఙ్క్రుద్ధస్త్వం హి ధర్మాత్మన్ గత్వా తస్యాశ్రమం మునేః । దృష్టవాంశ్చ తదా తాం స్త్రీం దీప్తామగ్నిశిఖామివ ।। ౭.౩౦.
కోపంతో నువ్వు ఆ మహర్షి ఆశ్రమానికి వెళ్లి, అప్పుడు ఆ స్త్రీని, అగ్ని జ్వాలలా ప్రకాశిస్తూ, చూశావు.
సా త్వయా ధర్షితా శక్ర కామార్తేన సమన్యునా । దృష్టస్త్వం చ తదా తేన హ్యాశ్రమే పరమర్షిణా ।। ౭.౩౦.
శక్రా, నీవు కామంతో, కోపంతో ఆమెను అవమానించావు. ఆ సమయంలో ఆ మహర్షి నిన్ను ఆశ్రమంలో చూశాడు.
తతః క్రుద్ధేన తేనా ఽసి శప్తః పరమతేజసా । గతో ఽసి యేన దేవేన్ద్ర దశాభాగవిపర్యయమ్ ।। ౭.౩౦.
అప్పుడు, ఆ మహర్షి కోపంతో నిన్ను శపించి, నీ శక్తిలో పదవంతు భాగం తగ్గిపోవేలా శాపం ఇచ్చాడు, దేవేంద్రా.
యస్మాన్మే ధర్షితా పత్నీ త్వయా వాసవ నిర్భయమ్ । తస్మాత్త్వం సమరే రాజఞ్ఛత్రుహస్తం గమిష్యసి ।। ౭.౩౦.
వాసవా, నీవు భయమేమీ లేకుండా నా భార్యను అవమానించావు కాబట్టి, రాజా, యుద్ధంలో శత్రువు చేతికి పడిపోతావు.
అయం తు భావో దుర్బుద్ధే యస్త్వయేహ ప్రవర్తితః । మానుషేష్వపి లోకేషు భవిష్యతి న సంశయః ।। ౭.౩౦.
దుర్బుద్ధి, నీవు చేసిన ఈ చర్య భువనాల్లో మానవుల్లో కూడా తప్పకుండా కనిపిస్తుంది.
తత్రార్ధం తస్య యః కర్తా త్వయ్యర్ధం నిపతిష్యతి । న చ తే స్థావరం స్థానం భవిష్యతి న సంశయః ।। ౭.౩౦.
ఆ చర్యలో భాగంగా ఎవరు కారణమవుతారో, వారు కూడా నీవల్ల అర భాగం ఫలితం పొందుతారు. నీకు ఎక్కడా స్థిరమైన స్థానం ఉండదు, ఇది నిస్సందేహం.
యశ్చ యశ్చ సురేన్ద్రః స్యాద్ధ్రువః స న భవిష్యతి । ఏష శాపో మయా ముక్త ఇత్యసౌ త్వాం తదా ఽబ్రవీత్ ।। ౭.౩౦.
ఎవరైనా దేవేంద్రుడైనా స్థిరంగా ఉండలేడు. ఇదే నా శాపం, అప్పుడు నేను నీకు చెప్పాను.
తాం తు భార్యాం స నిర్భర్త్స్య సో ఽబ్రవీత్సుమహాతపాః । దుర్వినీతే వినిధ్వంస మమాశ్రమసమీపతః ।। ౭.౩౦.
తర్వాత, ఆ మహాత్ముడు తన భార్యను మందలించి, 'దుర్మార్గురాలా, నా ఆశ్రమం దగ్గర నుంచి పోయిపో' అని చెప్పాడు.
రూపయౌవనసమ్పన్నా యస్మాత్త్వమనవస్థితా । తస్మాద్రూపవతీ లోకే న త్వమేకా భవిష్యతి ।। ౭.౩౦.
నీవు అందం, యవ్వనం కలిగి ఉన్నా, స్థిరంగా ఉండలేదు కాబట్టి, లోకంలో అందమైనవారు నువ్వొక్కతే కాదు.
రూపం చ తే ప్రజాః సర్వా గమిష్యన్తి న సంశయః । యత్తదేకం సమాశ్రిత్య విభ్రమో ఽయముపస్థితః ।। ౭.౩౦.
నీ అందాన్ని చూసి ప్రజలందరికీ సందేహం లేకుండా, వారు నీ అందాన్ని కోల్పోతారు. ఎందుకంటే, అదే ఆధారంగా ఈ గందరగోళం ఏర్పడింది.
తదాప్రభృతి భూయిష్ఠం ప్రజా రూపసమన్వితాః । సా తం ప్రసాదయామాస మహర్షిం గౌతమం తదా ।। ౭.౩౦.
ఆ సమయంలో నుండి ప్రజలు ఎక్కువగా అందంతో ఉండేవారు. అప్పుడు ఆమె మహర్షి గౌతముని అనుగ్రహం కోరింది.
అజ్ఞానాద్ధర్షితా విప్ర త్వద్రూపేణ దివౌకసా । న కామకారాద్విప్రర్షే ప్రసాదం కర్తుమర్హసి ।। ౭.౩౦.
బ్రాహ్మణా! నీ రూపంలో దేవుడు నాకు తెలియక తప్పు చేశాడు. నేను కోరికతో కాదు, మహర్షీ! దయచేసి నన్ను క్షమించు.
అహల్యయా త్వేవముక్తః ప్రత్యువాచ స గౌతమః । ఉత్పత్స్యతి మహాతేజా ఇక్ష్వాకూణాం మహారథః ।। ౭.౩౦.
అహల్యా ఇలా చెప్పిన తర్వాత, గౌతముడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: 'ఇక్ష్వాకు వంశంలో గొప్ప తేజస్సుతో కూడిన మహా రథుడు జన్మిస్తాడు.'
రామో నామ శ్రుతో లోకే వనం చాప్యుపయాస్యతి । బ్రాహ్మణార్థే మహాబాహుర్విష్ణుర్మానుషవిగ్రహః । తం ద్రక్ష్యసి యదా భద్రే తతః పూతా భవిష్యసి ।। ౭.౩౦.
'రాముడు అనే పేరు గలవాడు, లోకంలో ప్రసిద్ధుడు, అరణ్యంలోకి కూడా వెళ్తాడు. బ్రాహ్మణుల కోసం, మహాబాహువు, మానవ రూపంలో విష్ణువు. భద్రే! నువ్వు అతన్ని చూసినప్పుడు, నీవు పవిత్రురాలవుతావు.'
స హి పావయితుం శక్తస్త్వయా యద్దుష్కృతం కృతమ్ । తస్యాతిథ్యం చ కృత్వా వై మత్సమీపం గమిష్యసి ।। ౭.౩౦.
'నీవు చేసిన తప్పును పవిత్రం చేయగలవాడు అతడే. అతడిని అతిథిగా ఆహ్వానించిన తర్వాత, నువ్వు నా వద్దకు వస్తావు.'
వత్స్యసి త్వం మయా సార్ధం తదా హి వరవర్ణిని । ఏవముక్త్వా స విప్రర్షిరాజగామ స్వమాశ్రమమ్ ।। ౭.౩౦.
'అప్పుడు నువ్వు నా తోడుగా నివసిస్తావు, సుందర వర్ణముగలవాడా!' అని చెప్పి ఆ మహర్షి తన ఆశ్రమానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
తపశ్చాచార సుమహత్సా పత్నీ బ్రహ్మవాదినః । శాపోత్సర్గాద్ధి తస్యేదం మునేః సర్వముపస్థితమ్ ।। ౭.౩౦.
ఆ మహర్షి భార్య గొప్ప తపస్సు, మంచి ఆచారంతో బ్రహ్మవాదిని. అయినా ఈ అన్నీ మహర్షికి శాపం వల్లే జరిగాయి.
తత్స్మర త్వం మహాబాహో దుష్కృతం యత్త్వయా కృతమ్ । తేన త్వం గ్రహణం శత్రోర్యాతో నాన్యేన వాసవ ।। ౭.౩౦.
మహాబాహువా! నీవు చేసిన దుష్కృతాన్ని గుర్తు పెట్టుకో. ఆ కారణంగానే శత్రువు నిన్ను పట్టుకున్నాడు, వాసవా! వేరే కారణం లేదు.
శీఘ్రం వై యజ యజ్ఞం త్వం వైష్ణవం సుసమాహితః । పావితస్తేన యజ్ఞేన యాస్యసే త్రిదివం తతః ।। ౭.౩౦.
విష్ణు యజ్ఞాన్ని త్వరగా, ఏకాగ్రతతో నిర్వర్తించు. ఆ యజ్ఞంతో పవిత్రుడవై, ఆ తరువాత స్వర్గానికి వెళ్తావు.
పుత్రశ్చ తవ దేవేన్ద్ర న వినష్టో మహారణే । నీతః సన్నిహితశ్చైవ ఆర్యకేణ మహోదధౌ ।। ౭.౩౦.
ఇంద్రా! నీ కుమారుడు ఆ మహా యుద్ధంలో నశించలేదు. అతడిని ఆర్యుడు మహాసముద్రంలో రక్షించి ఉంచాడు.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహేన్ద్రస్తు యజ్ఞమిష్ట్వా చ వైష్ణవమ్ । పునస్త్రిదివమాక్రామదన్వశాసచ్చ దేవరాట్ ।। ౭.౩౦.
ఇలా విని, మహేంద్రుడు విష్ణు యజ్ఞం చేసి, మళ్లీ స్వర్గానికి వెళ్లి దేవతల రాజుగా పాలించాడు.
ఏతదిన్ద్రజితో నామ బలం యత్కీర్తితం మయా । నిర్జితస్తేన దేవేన్ద్రః ప్రాణినో ఽన్యే తు కిం పునః ।। ౭.౩౦.
ఇంద్రజిత్ శక్తి గురించి నేను చెప్పింది ఇదే. ఆ శక్తితో ఇంద్రుడిని కూడా జయించాడు. మరి ఇతర జీవులు గురించి చెప్పనక్కర్లేదు.
ఆశ్చర్యమితి రామశ్చ లక్ష్మణశ్చాబ్రవీత్తదా । అగస్త్యవచనం శ్రుత్వా వానరా రాక్షసాస్తదా ।। ౭.౩౦.
అప్పుడు రాముడు, లక్ష్మణుడు, అగస్త్యుని మాటలు విని, 'అద్భుతం!' అని అన్నారు. వానరులు, రాక్షసులు కూడా అలాగే అన్నారు.