చమ్పకాశోకపున్నాగమన్దారతరుభిస్తథా । చూతపాటలలోధ్రైశ్చ ప్రియఙ్గ్వర్జునకేతకైః । తగరైర్నారికైలైశ్చ ప్రియాలపనసైస్తథా ।। ౭.౨౬.
అలాగే, చంపక, అశోక, పున్నాగ, మందార, మామిడి, పాటల, లోధ్ర, ప్రియంగు, అర్జున, కేతక, తగర, నారికేలు, ప్రియాల, పనస చెట్లతో ఆ తోటలు అలంకరించబడ్డాయి.
ఆరగ్వధైస్తమాలైశ్చ ప్రియాలవకులైరపి । ఏతైరన్యైశ్చ తరుభిరుద్భాసితవనాన్తరే । కిన్నరా మదనేనార్తా రక్తా మధురకణ్ఠినః ।। ౭.౨౬.
అరగ్వధ, తమాల, ప్రియాల, వకుల మరియు మరికొన్ని చెట్లతో అడవి సరిహద్దు ప్రకాశించగా, ప్రేమలో మునిగిపోయిన కిన్నరులు మధురమైన స్వరాలతో పాటలు పాడుతూ ఉన్నారు.
సమం సమ్ప్రజగుర్యత్ర మనస్తుష్టివివర్ధనమ్ ।। ౭.౨౬.
అక్కడ అందరూ కలిసిపాడుతూ, మనసుకు ఆనందాన్ని పెంచారు.
భిరుద్భాసితవనాన్తరే । విద్యాధరా మదక్షీబా మదరక్తాన్తలోచనాః । యోషిద్భిః సహ సఙ్క్రాన్తాశ్చిక్రీడుర్జహృషుశ్చ వై ।। ౭.౨౬.
ఆ అడవి చెట్లతో ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, విద్యాధరులు మదంలో కళ్లతో, స్త్రీలతో కలిసి ఆడుతూ, ఆనందంగా నవ్వారు.
ఘణ్టానామివ సన్నాదః శుశ్రువే మధురస్వరః । అప్సరోగణసఙ్ఘానాం గాయతాం ధనదాలయే ।। ౭.౨౬.
ధనదుని ప్రాసాదంలో అప్సరసలు పాడుతున్నప్పుడు, గంటల మాదిరిగా మధురమైన శబ్దం వినిపించింది.
పుష్పవర్షాణి ముఞ్చన్తో నగాః పవనతాడితాః । శైలం తం వాసయన్తీవ మధుమాధవగన్ధినః ।। ౭.౨౬.
గాలికి తాకి చెట్లు పువ్వుల వాన కురిపిస్తూ, ఆ కొండను తేనె మరియు వసంతపు పువ్వుల సువాసనతో పరిమళింపజేశాయి.
మధుపుష్పరజఃపృక్తం గన్ధమాదాయ పుష్కలమ్ । ప్రవవౌ వర్ధయన్కామం రావణస్య సుఖో ఽనిలః ।। ౭.౨౬.
తేనె, పువ్వులు, రేణువుల సువాసనతో నిండిన మృదువైన గాలి వీచి, రావణుని కోరికను మరింత పెంచింది.
గేయాత్పుష్పసమృద్ధ్యా చ శైత్యాద్వాయోర్గిరేర్గుణాత్ । ప్రవృత్తాయాం రజన్యాం చ చన్ద్రస్యోదయనేన చ ।। ౭.౨౬.
పాటలు, పుష్పాల సమృద్ధి, గాలి చల్లదనం, కొండ సౌందర్యం, రాత్రి ప్రారంభం, చంద్రుడు ఉదయించడం వలన,
రావణస్తు మహావీర్యః కామస్య వశమాగతః । వినిఃశ్వస్య వినిఃశ్వస్య శశినం సమవైక్షత ।। ౭.౨౬.
మహా పరాక్రమశాలి రావణుడు కామానికి లోనై, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, చంద్రుణ్ని చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర దివ్యాభరణభూషితా । సర్వాప్సరోవరా రమ్భా దివ్యపుష్పవిభూషితా ।। ౭.౨౬.
అంతలో అక్కడ అప్సరసలందరిలో అగ్రగణ్యురాలైన రంభ, దివ్యాభరణాలతో, ఆకాశపుష్పాలతో అలంకరించబడినవగా ప్రత్యక్షమైంది.
దివ్యచన్దనలిప్తాఙ్గీ మన్దారకృతమూర్ధజా । దివ్యోత్సవకృతారమ్భా పూర్ణచన్ద్రనిభాననా ।। ౭.౨౬.
ఆమె దేహం దివ్యచందనం పూసినదిగా, తలపై మందారపువ్వులతో అలంకరించబడినదిగా, పరమోత్సవానికి సిద్ధంగా, ముఖం పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశించింది.
చక్షుర్మనోహరం పీనం మేఖలాదామభూషితమ్ । సముద్వహన్తీ జఘనం రతిప్రాభృతముత్తమమ్ ।। ౭.౨౬.
ఆమె కన్నులు మనోహరంగా మెరిసి, పుష్టిగా ఉన్న నడుము రత్నమాలతో అలంకరించబడి, ప్రేమకు తగిన అందమైన రూపాన్ని ధరించింది.
కృతైర్విశేషకైరార్ద్రైః షడర్తుకుసుమోద్భవైః ।। ౭.౨౬.
ఆమె ఆరు ఋతువుల పువ్వులతో తాజాగా తయారైన ప్రత్యేక అలంకారాలతో మెరిసింది.
బభావన్యతమేవ శ్రీకాన్తిద్యుతిమతిహ్రియామ్ । నీలం సతోయమేఘాభం వస్త్రం సమవకుణ్ఠితా ।। ౭.౨౬.
ఆమె మరొక శ్రీదేవిలా, కాంతితో, లజ్జతో మెరిసి, మేఘంలా నీలిరంగు వస్త్రాన్ని ధరించి కనిపించింది.
యస్యా వక్త్రం శశినిభం భ్రువౌ చాపనిభే శుభే । ఊరూ కరికరాకారౌ కరౌ పల్లవకోమలౌ । సైన్యమధ్యేన గచ్ఛన్తీ రావణేనోపవీక్షితా ।। ౭.౨౬.
ఆమె ముఖం చంద్రునిలా, భ్రువులు విల్లుల్లా, తొడలు యవ ఏనుగుల సొంటిలా, చేతులు ముద్దగా, సైన్యంలో నడుస్తూ రావణుడు ఆమెను తిలకించాడు.
తాం సముత్థాయ గచ్ఛన్తీం కామబాణవశం గతః । కరే గృహీత్వా లజ్జన్తీం స్మయమానో ఽభ్యభాషత ।। ౭.౨౬.
కామబాణాలకు లోనై, రావణుడు లేచి, ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు సిగ్గుతో ఉన్న చేతిని పట్టుకుని, చిరునవ్వుతో మాటాడాడు.
క్వ గచ్ఛసి వరారోహే కాం సిద్ధిం భజసే స్వయమ్ । కస్యాభ్యుదయకాలో ఽయం యస్త్వాం సముపభోక్ష్యతే ।। ౭.౨౬.
"ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు సన్నని నడుము కలదానివి? ఏ విజయం కోసం వెళ్తున్నావు? ఈ అదృష్టసమయం ఎవరిది? నీ సాంగత్యాన్ని ఎవరు పొందబోతున్నారు?"
త్వదాననరసస్యాద్య పద్మోత్పలసుగన్ధినః । సుధామృతరసస్యేవ కో ఽద్య తృప్తిం గమిష్యతి ।। ౭.౨౬.
"పద్మోత్పలాల సుగంధంతో నిండిన నీ నోటి అమృతరసాన్ని, ఈ రోజు ఎవరు తృప్తిగా ఆస్వాదించబోతున్నారు?"
స్వర్ణకుమ్భనిభౌ పీనౌ శుభౌ భీరు నిరన్తరౌ । కస్యోరస్థలసంస్పర్శం దాస్యతస్తే కుచావిమౌ ।। ౭.౨౬.
"భయపడే సుందరి! బంగారు కుంభాలవంటి, పుష్టిగా, దగ్గరగా ఉన్న నీ రెండు వక్షోజాలు, ఎవరి ఛాతిని తాకబోతున్నాయి?"
సువర్ణచక్రప్రతిమం స్వర్ణదామచితం పృథు । అధ్యారోహతి కస్తే ఽద్య జఘనం స్వర్గరూపిణమ్ ।। ౭.౨౬.
"బంగారు చక్రంలా, బంగారు గొలుసులతో అలంకరించబడిన నీ విస్తారమైన నడుమును, స్వర్గంలా ఉన్నదాన్ని, ఈ రోజు ఎవరు అధిరోహించబోతున్నారు?"
మద్విశిష్టః పుమాన్కో ఽద్య శక్రో విష్ణురథాశ్వినౌ । మామతీత్య హి యం చ త్వం యాసి భీరు న శోభనమ్ ।। ౭.౨౬.
ఈ రోజు నన్ను మించి ఎవరు ఉన్నారు? ఇంద్రుడా, విష్ణువా, లేక అశ్వినులు కావచ్చా? భయపడే వాడివి, నన్ను వదిలి ఇంకెవరికైనా వెళ్ళడం నీకు తగదు.
విశ్రమ త్వం పృథుశ్రోణి శిలాతలమిదం శుభమ్ ।। ౭.౨౬.
పొడవాటి నడుము కలిగినవాడివి, ఈ అందమైన రాయిమీద విశ్రాంతి తీసుకో.
త్రైలోక్యే యః ప్రభుశ్చైవ మదన్యో నైవ విద్యతే ।। ౭.౨౬.
ఈ మూడూ లోకాలలో నన్ను మించిన అధికారి ఎవరూ లేరు.
తదేవం ప్రాఞ్జలిః ప్రహ్వో యాచతే త్వాం దశాననః । భర్తుర్భర్తా విధాతా చ త్రైలోక్యస్య భజస్వ మామ్ ।। ౭.౨౬.
దశాననుడు చేతులు జోడించి, వినయంగా నిన్ను వేడుకుంటున్నాడు: మూడూ లోకాలకూ అధిపతి అయిన నన్ను నీ భర్తగా అంగీకరించు.
ఏవముక్తా ఽబ్రవీద్రమ్భా వేపమానా కృతాఞ్జలిః । ప్రసీద నార్హసే వక్తుమీదృశం త్వం హి మే గురుః ।। ౭.౨౬.
అలా అన్న తరువాత, రంభా వణుకుతూ, చేతులు జోడించి ఇలా చెప్పింది: దయచూపు; నువ్వు నా గురువు, ఇలాంటి మాటలు చెప్పడం నీకు తగదు.
అన్యేభ్యో హి త్వయా రక్ష్యా ప్రాప్నుయాం ధర్షణం యది । తద్ధర్మతః స్నుషా తే ఽహం తత్త్వమేవ బ్రవీమి తే ।। ౭.౨౬.
ఇతరుల వల్ల నాకు అపమానం కలిగితే, నువ్వే నన్ను కాపాడాలి. ధర్మప్రకారం, నేను నీ కోడలు. నిజమే చెబుతున్నాను.
అథాబ్రవీద్దశగ్రీవశ్చరణాధోముఖీం స్థితామ్ । రోమహర్షమనుప్రాప్తాం దృష్టమాత్రేణ తాం తదా ।। ౭.౨౬.
ఆమె తన ముఖాన్ని నీ కాళ్లవైపు వంచి నిలబడి, నిన్ను చూసిన వెంటనే ఒళ్ళంతా రోమాంచితంగా ఉండగా, దశగ్రీవుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు.
సుతస్య యది మే భార్యా తతస్త్వం హి స్నుషా భవేః । బాఢమిత్యేవ సా రమ్భా ప్రాహ రావణముత్తరమ్ ।। ౭.౨౬.
నువ్వు నా కుమారుడి భార్య అయితే, నిజంగా నువ్వు నా కోడలవుతావు. దీనికి రంభా రావణునికి, 'అవును, అలాగే' అని సమాధానం చెప్పింది.
ధర్మతస్తే సుతస్యాహం భార్యా రాక్షసపుఙ్గవ । పుత్రః ప్రియతరః ప్రాణైర్భ్రాతుర్వైశ్రవణస్య తే । విఖ్యాతస్త్రిషు లోకేషు నలకూబర ఇత్యయమ్ ।। ౭.౨౬.
రాక్షసులలో శ్రేష్ఠుడవు, ధర్మప్రకారం నేను నీ కుమారుడి భార్యను. నీకు ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడు, నీ అన్నయ్య వైశ్రవణుని కుమారుడు, మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధుడైన నలకూబరుడు.
ధర్మతో యో భవేద్విప్రః క్షత్రియో వీర్యతో భవేత్ । క్రోధాద్యశ్చ భవేదగ్నిః క్షాన్త్యా చ వసుధాసమః ।। ౭.౨౬.
ధర్మంతో బ్రాహ్మణుడు అవుతాడు; వీర్యంతో క్షత్రియుడు అవుతాడు; కోపంతో అగ్ని అవుతాడు; సహనంతో భూమిలా సమానంగా ఉంటాడు.