పుత్రః కేకయరాజస్య సాక్షాద్భరతమాతులః। దృష్ట్వా పృష్ట్వా చ కుశలం రాజానమిదమబ్రవీత్
అతడు కేకయ రాజుని కుమారుడు, భరతుని మామ. రాజును చూసి, క్షేమం అడిగి, ఇలా అన్నాడు.
కేకయాధిపతీ రాజా స్నేహాత్ కుశలమబ్రవీత్। యేషాం కుశలకామోఽసి తేషాం సమ్ప్రత్యనామయమ్
కేకయ రాజు, ప్రేమతో, మీకు శుభాభినందనలు పంపాడు. మీరు శ్రేయస్సు కోరే వారందరికీ క్షేమం ఉందని తెలియజేశాడు.
స్వస్రీయం మమ రాజేన్ద్ర ద్రష్టుకామో మహీపతిః। తదర్థముపయాతోఽహమయోధ్యాం రఘునన్దన
రాజేంద్రా, నా మామగారు, తన అక్క కుమారుడిని చూడాలని కోరుతున్నారు. అందుకే నేను అయోధ్యకు వచ్చాను, రఘునందనా.
శ్రుత్వా త్వహమయోధ్యాయాం వివాహార్థం తవాత్మజాన్। మిథిలాముపయాతాంస్తు త్వయా సహ మహీపతే
మీ కుమారులు వివాహార్థం మీతో కలిసి మిథిలకు వచ్చారని విని, నేనూ అయోధ్యకు వచ్చాను, మహారాజా.
త్వరయాభ్యుపయాతోఽహం ద్రష్టుకామః స్వసుః సుతమ్। అథ రాజా దశరథః ప్రియాతిథిముపస్థితమ్
తన అక్క కుమారుడిని చూడాలని ఆశతో నేను త్వరగా వచ్చాను. అప్పుడు రాజు దశరథుడు, అతని ప్రియ అతిథిని ఆహ్వానించాడు.
దృష్ట్వా పరమసత్కారైః పూజనార్హమపూజయత్। తతస్తాముషితో రాత్రిం సహ పుత్రైర్మహాత్మభిః
అతన్ని చూసి, అత్యంత గౌరవంతో ఆతిథ్యం ఇచ్చాడు. ఆ రాత్రి, మహాత్ములైన కుమారులతో కలిసి అక్కడే ఉండిపోయాడు.
ప్రభాతే పునరుత్థాయ కృత్వా కర్మాణి తత్త్వవిత్ । ఋషీంస్తదా పురస్కృత్య యజ్ఞవాటముపాగమత్
ఉదయం లేచి, కర్తవ్యాలు పూర్తి చేసి, ఆ రాజు ఋషులను ముందుండి పెట్టుకొని, యజ్ఞవాటికి వెళ్లాడు.
యుక్తే ముహూర్తే విజయే సర్వాభరణభూషితైః। భ్రాతృభిః సహితో రామః కృతకౌతుకమంగలః
విజయమయమైన శుభ ముహూర్తంలో, అన్నిరకాల ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, అన్నదమ్ములతో కలిసి రాముడు ఉత్సవమయమైన మంగళకార్యాలు చేశాడు.
వసిష్ఠం పురతః కృత్వా మహర్షీనపరానపి। వసిష్ఠో భగవానేత్య వైదేహమిదమబ్రవీత్
వశిష్ఠుడిని ముందుండి పెట్టి, ఇతర మహర్షులతో కలిసి, భగవంతుడైన వశిష్ఠుడు వచ్చి, వైదేహ రాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
రాజా దశరథో రాజన్ కృతకౌతుకమంగలైః। పుత్రైర్నరవరశ్రేష్ఠో దాతారమభికాఙ్క్షతే
రాజా, దశరథుడు తన కుమారులతో కలిసి మంగళకార్యాలు చేసినవారు. ఆ మనుష్యులలో శ్రేష్ఠుడు, దాతను కోరుతున్నాడు.
దాతృప్రతిగ్రహీతృభ్యాం సర్వార్థాః సమ్భవన్తి హి। స్వధర్మం ప్రతిపద్యస్వ కృత్వా వైవాహ్యముత్తమమ్
ఇచ్చేవాడు, తీసుకునేవాడు ఇద్దరిమధ్యా అన్ని పనులూ నెరవేరుతాయి. ఈ గొప్ప పెళ్లి జరిపించి, నీవు నీ కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చు.
ఇత్యుక్తః పరమోదారో వసిష్ఠేన మహాత్మనా। ప్రత్యువాచ మహాతేజా వాక్యం పరమధర్మవిత్
అలా మహాత్ముడైన వసిష్ఠుడు చెప్పినప్పుడు, పరమోదారుడైన, ధర్మజ్ఞుడైన అతడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు.
కః స్థితః ప్రతిహారో మే కస్యాజ్ఞాం సమ్ప్రతీక్షతే। స్వగృహే కో విచారోఽస్తి యథా రాజ్యమిదం తవ
నా ఇంట్లో ఎవరు ద్వారపాలకులుగా నిలబడి, ఎవరి ఆజ్ఞ కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు? ఇది నీ రాజ్యం అన్నట్టు, ఇక్కడ ఏమైనా ఆలోచన అవసరమా?
కృతకౌతుకసర్వస్వా వేదిమూలముపాగతాః। మమ కన్యా మునిశ్రేష్ఠ దీప్తా బహ్నేరివార్చిషః
సర్వసిద్ధంగా, నా కుమార్తెలు, మునిశ్రేష్ఠా, ఈ యజ్ఞవేదిక వద్దకు వచ్చారు. అవి అగ్నిలోని జ్వాలలవలె ప్రకాశిస్తున్నాయి.
సద్యోఽహం త్వత్ప్రతీక్షోఽస్మి వేద్యామస్యాం ప్రతిష్ఠితః। అవిఘ్నం క్రియతాం సర్వం కిమర్థం హి విలమ్బ్యతే
నేను ఈ వేదిక వద్ద, నిన్ను ఎదురుచూస్తూ నిలబడ్డాను. అన్నీ నిరవధిగా జరుగునట్లు చూసుకో. ఎందుకు ఆలస్యం అవుతోంది?
తద్ వాక్యం జనకేనోక్తం శ్రుత్వా దశరథస్తదా। ప్రవేశయామాస సుతాన్ సర్వానృషిగణానపి
జనకుడు చెప్పిన ఆ మాటలు విని, దశరథుడు తన కుమారులను, అన్ని ఋషుల గణాలను లోపలికి పిలిపించాడు.
తతో రాజా విదేహానాం వసిష్ఠమిదమబ్రవీత్। కారయస్వ ఋషే సర్వామృషిభిః సహ ధార్మిక
ఆ తరువాత విదేహుల రాజు వసిష్ఠునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ ధార్మిక మునీశ్వరా! అన్ని కర్మలను మునులతో కలిసి నిర్వహించు.'
రామస్య లోకరామస్య క్రియాం వైవాహికీం ప్రభో। తథేత్యుక్త్వా తు జనకం వసిష్ఠో భగవానృషిః
లోకానికి ఆనందాన్ని ఇచ్చే రాముని వివాహ కర్మ జరగాలి, ప్రభూ! అని జనకునికి వసిష్ఠ మహర్షి 'అలా జరుగుతుంది' అని సమ్మతించాడు.
విశ్వామిత్రం పురస్కృత్య శతానన్దం చ ధార్మికమ్। ప్రపామధ్యే తు విధివద్ వేదిం కృత్వా మహాతపాః
విశ్వామిత్రుడు, ధార్మికుడు అయిన శతానందుడు ముందుండగా, మహాతపస్వి మధ్య ప్రాంగణంలో విధిగా వేదికను నిర్మించాడు.
అలంచకార తాం వేదిం గన్ధపుష్పైః సమన్తతః। సువర్ణపాలికాభిశ్చ చిత్రకుమ్భైశ్చ సాఙ్కురైః
ఆ వేదికను చుట్టూ సువాసన పూలతో, బంగారు పాత్రలతో, మొక్కలు నిండిన అలంకరించిన కుండలతో అందంగా అలంకరించాడు.
అఙ్కురాఢ్యైః శరావైశ్చ ధూపపాత్రైః సధూపకైః। శఙ్ఖపాత్రైః స్రువైః స్రగ్భిః పాత్రైరర్ఘ్యాదిపూజితైః
మొక్కలు నిండిన పాత్రలు, ధూపపాత్రలు, శంఖపాత్రలు, హోమదండాలు, హారాలు, అర్ఘ్యాదుల కోసం ప్రత్యేక పాత్రలు అన్నీ సముచితంగా అమర్చారు.
లాజపూర్ణైశ్చ పాత్రీభిరక్షతైరపి సంస్కృతైః। దర్భైః సమైః సమాస్తీర్య విధివన్మన్త్రపూర్వకమ్
పొంగలి ధాన్యాలతో నిండిన పాత్రలు, అక్షతలు, సమంగా పరచిన దర్భలు, మంత్రోచ్చారణతో అన్నీ సిద్ధం చేశారు.
అగ్నిమాధాయ తం వేద్యాం విధిమన్త్రపురస్కృతమ్। జుహావాగ్నౌ మహాతేజా వసిష్ఠో మునిపుంగవః
ఆ వేదికపై అగ్ని ప్రతిష్ఠించి, మంత్రపూర్వకంగా, విధిగా వసిష్ఠ మహర్షి హోమం చేశాడు.
తతః సీతాం సమానీయ సర్వాభరణభూషితామ్। సమక్షమగ్నేః సంస్థాప్య రాఘవాభిముఖే తదా
తర్వాత, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించిన సీతను తీసుకొచ్చి, అగ్నికి ఎదురుగా, రాఘవుని ఎదురుగా నిలబెట్టాడు.
అబ్రవీజ్జనకో రాజా కౌసల్యానన్దవర్ధనమ్। ఇయం సీతా మమ సుతా సహధర్మచరీ తవ
జనకుడు, కౌసల్యా ఆనందాన్ని పెంచే రామునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఇది నా కుమార్తె సీత, నీతో ధర్మాన్ని అనుసరించే సఖి.'
ప్రతీచ్ఛ చైనాం భద్రం తే పాణిం గృహ్ణీష్వ పాణినా। పతివ్రతా మహాభాగా ఛాయేవానుగతా సదా
'నీకు శుభం కలగాలి. ఈమెను అంగీకరించు. నీ చేతితో ఆమె చేయిని పట్టుకో. ఈమె పతివ్రత, మహాభాగ్యవతి, నీ నీడలా ఎప్పుడూ వెంట ఉంటుంది.'
ఇత్యుక్త్వా ప్రాక్షిపద్ రాజా మన్త్రపూతం జలం తదా। సాధుసాధ్వితి దేవానామృషీణాం వదతాం తదా
ఇలా చెప్పి, రాజు మంత్రపవిత్రమైన నీటిని పోశాడు. అప్పటికి దేవతలు, ఋషులు 'బాగుంది, బాగుంది!' అని ప్రశంసించారు.
దేవదున్దుభినిర్ఘోషః పుష్పవర్షో మహానభూత్। ఏవం దత్త్వా సుతాం సీతాం మన్త్రోదకపురస్కృతామ్
దేవతల డప్పుల శబ్దం, పుష్పవర్షం ఆకాశంలో ఉద్భవించాయి. ఇలా మంత్రజలంతో కుమార్తె సీతను ఇచ్చి...
అబ్రవీజ్జనకో రాజా హర్షేణాభిపరిప్లుతః। లక్ష్మణాగచ్ఛ భద్రం తే ఊర్మిలాముద్యతాం మయా
జనకుడు ఆనందంతో మునిగిపోయి ఇలా అన్నాడు: లక్ష్మణా! రా, నీకు శుభం కలగాలి. నేను సిద్ధం చేసిన ఊర్మిళను నీకు ఇస్తున్నాను.
ప్రతీచ్ఛ పాణిం గృహ్ణీష్వ మా భూత్ కాలస్య పర్యయః। తమేవముక్త్వా జనకో భరతం చాభ్యభాషత
ఆమెను అంగీకరించు, ఆమె చేయిని పట్టుకో. సమయం వృథా కాకుండా చూడు. ఇలా చెప్పి జనకుడు భరతుని వైపు తిరిగాడు.