ఏష ప్రాప్తో దశగ్రీవో మమ భ్రాతా మహాబలః । సురలోకజయాకాఙ్క్షీ సాహాయ్యే త్వాం వృణోతి చ ।। ౭.౨౫.
"ఇదిగో, పది తలలున్న నా శక్తివంతమైన అన్నయ్య వచ్చాడు. దేవతల లోకాన్ని జయించాలనే ఆశతో, నీ సహాయం కోరుతున్నాడు."
తదస్య త్వం సహాయార్థం సబన్ధుర్గచ్ఛ రాక్షస । స్నిగ్ధస్య భజమానస్య యుక్తమర్థాయ కల్పితుమ్ ।। ౭.౨౫.
"కాబట్టి, నీవు నీ బంధువులతో కలిసి అతనికి సహాయం చేయడానికి వెళ్ళు. మనసు పెట్టి స్నేహంగా ఉండేవారికోసం సహాయం చేయడం సమంజసం."
తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా తథేత్యాహ మధుర్వచః ।। ౭.౨౫.
ఆమె మాటలు విని, అతడు మధురంగా, "అలా జరుగుతుంది" అని సమాధానం చెప్పాడు.
దదర్శ రాక్షసశ్రేష్ఠం యథాన్యాయముపేత్య సః । పూజయమాస ధర్మేణ రావణం రాక్షసాధిపమ్ ।। ౭.౨౫.
అతడు రావణుడి దగ్గరకు సరిగ్గా వెళ్లి, రాక్షసాధిపతిని యథావిధిగా గౌరవంతో పూజించాడు.
ప్రాప్య పూజాం దశగ్రీవో మధువేశ్మాని వీర్యవాన్ । తత్ర చైకాం నిశాముష్య గమనాయోపచక్రమే ।। ౭.౨౫.
పూజ అందుకున్న పది తలల రావణుడు మధువు ఇంట్లో ఒక రాత్రి ఉండి, తర్వాత ప్రయాణానికి ఏర్పాట్లు చేయడం మొదలు పెట్టాడు.
తతః కైలాసమాసాద్య శైలం వైశ్రవణాలయమ్ । రాక్షసేన్ద్రో మహేన్ద్రాభః సేనాముపనివేశయత్ ।। ౭.౨౫.
తర్వాత, కైలాస పర్వతాన్ని, వైశ్రవణుని నివాసాన్ని చేరుకున్న రావణుడు, ఇంద్రుడిలా ప్రకాశిస్తూ తన సైన్యాన్ని అక్కడ నిలిపాడు.
స తు తత్ర దశగ్రీవః సహ సైన్యేన వీర్యవాన్ । అస్తం ప్రాప్తే దినకరే నివాసం సమరోచయత్ ।। ౭.౨౬.
అక్కడ, పది తలల రావణుడు తన సైన్యంతో కలిసి, సూర్యుడు అస్తమించాక అక్కడే బస చేయాలని నిర్ణయించాడు.
ఉదితే విమలే చన్ద్రే తుల్యపర్వతవర్చసి । ప్రసుప్తం సుమహత్సైన్యం నానాప్రహరణాయుధమ్ ।। ౭.౨౬.
పర్వతంలా ప్రకాశించే నిర్మలమైన చంద్రుడు ఉదయించగా, వివిధ ఆయుధాలతో ఉన్న విస్తారమైన సైన్యం నిద్రలో మునిగిపోయింది.
రావణస్తు మహావీర్యో నిషణ్ణః శైలమూర్ధని । స దదర్శ గుణాంస్తత్ర చన్ద్రపాదపశోభితాన్ ।। ౭.౨౬.
మహా వీరుడైన రావణుడు పర్వత శిఖరంపై కూర్చొని, అక్కడ చంద్రకాంతితో మెరిసే చెట్లతో కూడిన తోటలను చూశాడు.
కర్ణికారవనైర్దీప్తైః కదమ్బగహనైస్తథా । పద్మినీభిశ్చ ఫుల్లాభిర్మన్దాకిన్యా జలైరపి ।। ౭.౨౬.
అక్కడ కార్ణికార, కదంబ వనాలు, వికసించిన పద్మాలు, మందాకినీ నదీ జలాలతో ఆ ప్రాంతం అందంగా కనిపించింది.
చమ్పకాశోకపున్నాగమన్దారతరుభిస్తథా । చూతపాటలలోధ్రైశ్చ ప్రియఙ్గ్వర్జునకేతకైః । తగరైర్నారికైలైశ్చ ప్రియాలపనసైస్తథా ।। ౭.౨౬.
అలాగే, చంపక, అశోక, పున్నాగ, మందార, మామిడి, పాటల, లోధ్ర, ప్రియంగు, అర్జున, కేతక, తగర, నారికేలు, ప్రియాల, పనస చెట్లతో ఆ తోటలు అలంకరించబడ్డాయి.
ఆరగ్వధైస్తమాలైశ్చ ప్రియాలవకులైరపి । ఏతైరన్యైశ్చ తరుభిరుద్భాసితవనాన్తరే । కిన్నరా మదనేనార్తా రక్తా మధురకణ్ఠినః ।। ౭.౨౬.
అరగ్వధ, తమాల, ప్రియాల, వకుల మరియు మరికొన్ని చెట్లతో అడవి సరిహద్దు ప్రకాశించగా, ప్రేమలో మునిగిపోయిన కిన్నరులు మధురమైన స్వరాలతో పాటలు పాడుతూ ఉన్నారు.
సమం సమ్ప్రజగుర్యత్ర మనస్తుష్టివివర్ధనమ్ ।। ౭.౨౬.
అక్కడ అందరూ కలిసిపాడుతూ, మనసుకు ఆనందాన్ని పెంచారు.
భిరుద్భాసితవనాన్తరే । విద్యాధరా మదక్షీబా మదరక్తాన్తలోచనాః । యోషిద్భిః సహ సఙ్క్రాన్తాశ్చిక్రీడుర్జహృషుశ్చ వై ।। ౭.౨౬.
ఆ అడవి చెట్లతో ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, విద్యాధరులు మదంలో కళ్లతో, స్త్రీలతో కలిసి ఆడుతూ, ఆనందంగా నవ్వారు.
ఘణ్టానామివ సన్నాదః శుశ్రువే మధురస్వరః । అప్సరోగణసఙ్ఘానాం గాయతాం ధనదాలయే ।। ౭.౨౬.
ధనదుని ప్రాసాదంలో అప్సరసలు పాడుతున్నప్పుడు, గంటల మాదిరిగా మధురమైన శబ్దం వినిపించింది.
పుష్పవర్షాణి ముఞ్చన్తో నగాః పవనతాడితాః । శైలం తం వాసయన్తీవ మధుమాధవగన్ధినః ।। ౭.౨౬.
గాలికి తాకి చెట్లు పువ్వుల వాన కురిపిస్తూ, ఆ కొండను తేనె మరియు వసంతపు పువ్వుల సువాసనతో పరిమళింపజేశాయి.
మధుపుష్పరజఃపృక్తం గన్ధమాదాయ పుష్కలమ్ । ప్రవవౌ వర్ధయన్కామం రావణస్య సుఖో ఽనిలః ।। ౭.౨౬.
తేనె, పువ్వులు, రేణువుల సువాసనతో నిండిన మృదువైన గాలి వీచి, రావణుని కోరికను మరింత పెంచింది.
గేయాత్పుష్పసమృద్ధ్యా చ శైత్యాద్వాయోర్గిరేర్గుణాత్ । ప్రవృత్తాయాం రజన్యాం చ చన్ద్రస్యోదయనేన చ ।। ౭.౨౬.
పాటలు, పుష్పాల సమృద్ధి, గాలి చల్లదనం, కొండ సౌందర్యం, రాత్రి ప్రారంభం, చంద్రుడు ఉదయించడం వలన,
రావణస్తు మహావీర్యః కామస్య వశమాగతః । వినిఃశ్వస్య వినిఃశ్వస్య శశినం సమవైక్షత ।। ౭.౨౬.
మహా పరాక్రమశాలి రావణుడు కామానికి లోనై, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, చంద్రుణ్ని చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర దివ్యాభరణభూషితా । సర్వాప్సరోవరా రమ్భా దివ్యపుష్పవిభూషితా ।। ౭.౨౬.
అంతలో అక్కడ అప్సరసలందరిలో అగ్రగణ్యురాలైన రంభ, దివ్యాభరణాలతో, ఆకాశపుష్పాలతో అలంకరించబడినవగా ప్రత్యక్షమైంది.
దివ్యచన్దనలిప్తాఙ్గీ మన్దారకృతమూర్ధజా । దివ్యోత్సవకృతారమ్భా పూర్ణచన్ద్రనిభాననా ।। ౭.౨౬.
ఆమె దేహం దివ్యచందనం పూసినదిగా, తలపై మందారపువ్వులతో అలంకరించబడినదిగా, పరమోత్సవానికి సిద్ధంగా, ముఖం పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశించింది.
చక్షుర్మనోహరం పీనం మేఖలాదామభూషితమ్ । సముద్వహన్తీ జఘనం రతిప్రాభృతముత్తమమ్ ।। ౭.౨౬.
ఆమె కన్నులు మనోహరంగా మెరిసి, పుష్టిగా ఉన్న నడుము రత్నమాలతో అలంకరించబడి, ప్రేమకు తగిన అందమైన రూపాన్ని ధరించింది.
కృతైర్విశేషకైరార్ద్రైః షడర్తుకుసుమోద్భవైః ।। ౭.౨౬.
ఆమె ఆరు ఋతువుల పువ్వులతో తాజాగా తయారైన ప్రత్యేక అలంకారాలతో మెరిసింది.
బభావన్యతమేవ శ్రీకాన్తిద్యుతిమతిహ్రియామ్ । నీలం సతోయమేఘాభం వస్త్రం సమవకుణ్ఠితా ।। ౭.౨౬.
ఆమె మరొక శ్రీదేవిలా, కాంతితో, లజ్జతో మెరిసి, మేఘంలా నీలిరంగు వస్త్రాన్ని ధరించి కనిపించింది.
యస్యా వక్త్రం శశినిభం భ్రువౌ చాపనిభే శుభే । ఊరూ కరికరాకారౌ కరౌ పల్లవకోమలౌ । సైన్యమధ్యేన గచ్ఛన్తీ రావణేనోపవీక్షితా ।। ౭.౨౬.
ఆమె ముఖం చంద్రునిలా, భ్రువులు విల్లుల్లా, తొడలు యవ ఏనుగుల సొంటిలా, చేతులు ముద్దగా, సైన్యంలో నడుస్తూ రావణుడు ఆమెను తిలకించాడు.
తాం సముత్థాయ గచ్ఛన్తీం కామబాణవశం గతః । కరే గృహీత్వా లజ్జన్తీం స్మయమానో ఽభ్యభాషత ।। ౭.౨౬.
కామబాణాలకు లోనై, రావణుడు లేచి, ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు సిగ్గుతో ఉన్న చేతిని పట్టుకుని, చిరునవ్వుతో మాటాడాడు.
క్వ గచ్ఛసి వరారోహే కాం సిద్ధిం భజసే స్వయమ్ । కస్యాభ్యుదయకాలో ఽయం యస్త్వాం సముపభోక్ష్యతే ।। ౭.౨౬.
"ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు సన్నని నడుము కలదానివి? ఏ విజయం కోసం వెళ్తున్నావు? ఈ అదృష్టసమయం ఎవరిది? నీ సాంగత్యాన్ని ఎవరు పొందబోతున్నారు?"
త్వదాననరసస్యాద్య పద్మోత్పలసుగన్ధినః । సుధామృతరసస్యేవ కో ఽద్య తృప్తిం గమిష్యతి ।। ౭.౨౬.
"పద్మోత్పలాల సుగంధంతో నిండిన నీ నోటి అమృతరసాన్ని, ఈ రోజు ఎవరు తృప్తిగా ఆస్వాదించబోతున్నారు?"
స్వర్ణకుమ్భనిభౌ పీనౌ శుభౌ భీరు నిరన్తరౌ । కస్యోరస్థలసంస్పర్శం దాస్యతస్తే కుచావిమౌ ।। ౭.౨౬.
"భయపడే సుందరి! బంగారు కుంభాలవంటి, పుష్టిగా, దగ్గరగా ఉన్న నీ రెండు వక్షోజాలు, ఎవరి ఛాతిని తాకబోతున్నాయి?"
సువర్ణచక్రప్రతిమం స్వర్ణదామచితం పృథు । అధ్యారోహతి కస్తే ఽద్య జఘనం స్వర్గరూపిణమ్ ।। ౭.౨౬.
"బంగారు చక్రంలా, బంగారు గొలుసులతో అలంకరించబడిన నీ విస్తారమైన నడుమును, స్వర్గంలా ఉన్నదాన్ని, ఈ రోజు ఎవరు అధిరోహించబోతున్నారు?"