ఏవముక్త్వా ప్రవిష్టా సా జ్వలితం జాతవేదసమ్ । పపాత చ దివో దివ్యా పుష్పవృష్టిః సమన్తతః ।। ౭.౧౭.
ఇలా చెప్పి, ఆమె మండుతున్న అగ్నిలో ప్రవేశించింది. ఆ సమయంలో ఆకాశం నుంచి దివ్యమైన పుష్పవృష్టి ఎక్కడికక్కడా కురిసింది.
పునరేవ సముద్భూతా పద్మే పద్మసమప్రభా । తస్మాదపి పునః ప్రాప్తా పూర్వవత్తేన రక్షసా ।। ౭.౧౭.
ఆమె మళ్లీ పద్మంలో జన్మించింది. పద్మంలా ప్రకాశించింది. మునుపటిలాగే మళ్లీ ఆ రాక్షసుడి చేతికి చిక్కింది.
కన్యాం కమలగర్భాభాం ప్రగృహ్య స్వగృహం యయౌ । ప్రగృహ్య రావణస్త్వేతాం దర్శయామాస మన్త్రిణే ।। ౭.౧౭.
కమలపువ్వులాంటి ఆ యువతిని పట్టుకుని రావణుడు తన ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు. తరువాత ఆమెను తన మంత్రికి చూపించాడు.
లక్షణజ్ఞో నిరీక్ష్యైవ రావణం చైవమబ్రవీత్ । గృహస్థైషాం హి సుశ్రోణీ త్వద్వధాయైవ దృశ్యతే ।। ౭.౧౭.
లక్షణాలను బాగా తెలిసిన ఆ మంత్రి, ఆ యువతిని చూసి రావణుడితో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ అందమైన నడుముతో ఉన్న యువతి నీ ఇంట్లో ఉంటే, నీ మరణానికి కారణమవుతుంది.'
ఏతచ్ఛ్రుత్వా ఽర్ణవే రామ తాం ప్రచిక్షేప రావణః । సా చైవ క్షితిమాసాద్య యజ్ఞాయతనమధ్యగా ।। ౭.౧౭.
ఇలా విన్న వెంటనే, రామా, రావణుడు ఆ యువతిని సముద్రంలో పడేశాడు. ఆమె భూమిని చేరి, యజ్ఞవేదిక మధ్యలోకి వెళ్లింది.
రాజ్ఞో హలముఖోత్కృష్టా పునరప్యుత్థితా సతీ । సైషా జనకరాజస్య ప్రసూతా తనయా ప్రభో । తవ భార్యా మహాబాహో విష్ణుస్త్వం హి సనాతనః ।। ౭.౧౭.
రాజు హలంతో భూమిని దున్నినప్పుడు ఆ యువతి మళ్లీ బయటకు వచ్చింది. అలా జనక మహారాజుకు కుమార్తెగా పుట్టింది. మహాబాహువంతుడా, ఆమె నీ భార్య. నీవు శాశ్వతమైన విష్ణువు.
పూర్వం క్రోధాహితః శత్రుర్యయా ఽసౌ నిహతస్తథా । ఉపాశ్రయిత్వా శైలభస్తవ వీర్యమమానుషమ్ ।। ౭.౧౭.
మునుపు ఆమె కోపంతో ఆ శత్రువు సంహరించబడ్డాడు. ఆమె కొండను ఆశ్రయించి, నీ మానవేతర శక్తిని నమ్మింది.
ఏవమేషా మహాభాగా మర్త్యేషూత్పత్స్యతే పునః । క్షేత్రే హలముఖోత్కృష్టే వేద్యామగ్నిశిఖోపమా ।। ౭.౧౭.
ఇలా ఈ మహాభాగ్యవంతురాలు మళ్లీ మానవుల్లో జన్మిస్తుంది. హలంతో దున్నిన పొలంలో, యజ్ఞవేదికపై అగ్నిశిఖలా ప్రకాశిస్తుంది.
ఏషా వేదవతీ నామ పూర్వమాసీత్కృతే యుగే । త్రేతాయుగమనుప్రాప్య వధార్థం తస్య రక్షసః ।। ౭.౧౭.
కృతయుగంలో ఈమె పేరు వేదవతి. త్రేతాయుగంలో ఆ రాక్షసుని సంహారానికి జన్మించింది.
ఉత్పన్నా మైథిలకులే జనకస్య మహాత్మనః । సీతోత్పన్నా తు సీతేతి మానుషైః పునరుచ్యతే ।। ౭.౧౭.
మిథిలా వంశంలో, మహాత్ముడైన జనకునికి కుమార్తెగా పుట్టింది. భూమిలోని బీడులో పుట్టినందువల్ల, ఆమెను మనుషులు సీత అని పిలుస్తారు.
ప్రవిష్టాయాం హుతాశం తు వేదవత్యాం స రావణః । పుష్పకం తు సమారుహ్య పరిచక్రామ మేదినీమ్ ।। ౭.౧౮.
వేదవతి అగ్నిలో ప్రవేశించిన తర్వాత, రావణుడు పుష్పక విమానంపై ఎక్కి భూమి అంతటా సంచరించాడు.
తతో మరుత్తం నృపతిం యజన్తం సహ దైవతైః । ఉశీరబీజమాసాద్య దదర్శ స తు రావణః ।। ౭.౧౮.
తర్వాత రావణుడు ఉశీరబీజం అనే ప్రదేశానికి వెళ్లి, అక్కడ దేవతలతో కలిసి యజ్ఞం చేస్తున్న మరుత్త మహారాజును చూశాడు.
సంవర్తో నామ బ్రహ్మర్షిః సాక్షాద్భ్రాతా బృహస్పతేః । యాజయామాస ధర్మజ్ఞః సర్వైర్దేవగణైర్వృతః ।। ౭.౧౮.
అక్కడ ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన బ్రహ్మర్షి, బృహస్పతికి సహోదరుడైన సంవర్తుడు, అన్ని దేవతలతో కలిసి యజ్ఞాన్ని నిర్వహిస్తున్నాడు.
దృష్ట్వా దేవాస్తు తద్రక్షో వరదానేన దుర్జయమ్ । తిర్యగ్యోనిం సమావిష్టాస్తస్య దర్శనభీరవః ।। ౭.౧౮.
ఆ వరప్రభావంతో ఎవ్వరూ జయించలేని ఆ రాక్షసుడిని చూసి, భయంతో దేవతలు జంతువుల రూపాల్లోకి మారిపోయారు.
ఇన్ద్రో మయూరః సంవృత్తో ధర్మరాజస్తు వాయసః । కృకలాసో ధనాధ్యక్షో హంసశ్చ వరుణో ఽభవత్ ।। ౭.౧౮.
ఇంద్రుడు నెమలి రూపం ధరించాడు, ధర్మరాజు కాకిగా మారాడు, కుబేరుడు కుర్రిప్పగా మారాడు, వరుణుడు హంసగా మారాడు.
అన్యేష్వపి గతేష్వేవం దేవేష్వరినిషూదన । రావణః ప్రావిశద్యజ్ఞం సారమేయ ఇవాశుచిః ।। ౭.౧౮.
ఇలా మిగతా దేవతలు వెళ్లిపోయినప్పుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడా, రావణుడు అపవిత్రమైన కుక్కలా యజ్ఞవేదికలోకి ప్రవేశించాడు.
తం చ రాజానమాసాద్య రావణో రాక్షసాధిపః । ప్రాహ యుద్ధం ప్రయచ్ఛేతి నిర్జితో ఽస్మీతి వా వద ।। ౭.౧౮.
ఆ రాజును దగ్గరికి వెళ్లి, రాక్షసాధిపతి రావణుడు ఇలా అన్నాడు: 'నాతో యుద్ధం చేయి, లేకపోతే నీవు నా చేతిలో ఓడిపోయినవాడివని చెప్పు.'
తతో మరుత్తో నృపతిః కో భవానిత్యువాచ తమ్ । అపహాసం తతో ముక్త్వా రావణో వాక్యమబ్రవీత్ ।। ౭.౧౮.
అప్పుడు మరుత్త మహారాజు, 'నీవెవరు?' అని అడిగాడు. రావణుడు హేళనగా నవ్వి ఇలా చెప్పాడు.
అకుతూహలభావేన ప్రీతో ఽస్మి తవ పార్థివ । ధనదస్యానుజం యో మాం నావగచ్ఛసి రావణమ్ ।। ౭.౧౮.
ఏమీ ఆశ్చర్యం లేకుండా, నీవు నన్ను, ధనదుని తమ్ముడైన రావణుడిని గుర్తించకపోవడం నన్ను సంతోషపరిచింది, రాజా.
త్రిషు లోకేషు కో ఽన్యో ఽస్తి యో న జానాతి మే బలమ్ । భ్రాతరం యేన నిర్జిత్య విమానమిదమాహృతమ్ । తతో మరుత్తః స నృపస్తం రావణమథాబ్రవీత్ ।। ౭.౧౮.
ఈ మూడు లోకాలలో నా బలాన్ని తెలియని వాడెవరు? నా అన్నను ఓడించి ఈ విమానం తెచ్చుకున్నాను. అప్పుడు మరుత్త మహారాజు రావణుడితో ఇలా అన్నాడు.
ధన్యః ఖలు భవాన్యేన జ్యేష్ఠో భ్రాతా రణే జితః । న త్వయా సదృశః శ్లాధ్యస్త్రిషు లోకేషు విద్యతే ।। ౭.౧౮.
యుద్ధంలో నీ పెద్ద అన్నయ్యను జయించిన నీవు నిజంగా అదృష్టవంతుడవు. కానీ ఈ మూడుళ్లో నీకు సమానంగా ప్రశంసించదగినవాడు మరొకరు లేరు.
నాధర్మసహితం శ్లాధ్యం తల్లోకం ప్రతిసంహితమ్ । కర్మ దౌరాత్మ్యకం కృత్వా శ్లాఘ్యసే భ్రాతృనిర్జయాత్ ।। ౭.౧౮.
అన్యాయంతో కలిసిన కార్యం లోకంలో ప్రశంసించదగినది కాదు. చెడు పని చేసి, అన్నయ్యను జయించానని పొగడుకోవడం సరికాదు.
క త్వం ప్రాక్కేవలం ధర్మం చరిత్వా లబ్ధవాన్వరమ్ । శ్రూతపూర్వం హి న మయా భాషసే యాదృశం స్వయమ్ ।। ౭.౧౮.
నీవెవరు? ముందు నీతిని మాత్రమే ఆచరించి వరం పొందినవాడివి. నీవు మాట్లాడుతున్నట్టు నేను ఎప్పుడూ వినలేదు.
తిష్ఠేదానీం న మే జీవన్ప్రతియాస్యసి దుర్మతే । అద్య త్వాం నిశితైర్బాణైః ప్రేషయామి యమక్షయమ్ ।। ౭.౧౮.
దుష్టబుద్ధి కలిగినవాడా, ఇప్పుడు నీవు బ్రతికి తప్పించుకోలేవు. ఈ రోజు నేను పదునైన బాణాలతో నిన్ను యమలోకానికి పంపిస్తాను.
తతః శరాసనం గృహ్య సాయకాంశ్చ నరాధిపః । రణాయ నిర్యయౌ క్రుద్ధః సంవర్తో మార్గమావృణోత్ ।। ౭.౧౮.
తర్వాత రాజు తన విల్లు, బాణాలు తీసుకుని కోపంతో యుద్ధానికి బయలుదేరాడు. అప్పుడు సంవర్తుడు అతని మార్గాన్ని అడ్డుకున్నాడు.
సో ఽబ్రవీత్స్నేహసంయుక్తం మరుత్తం తం మహానృషిః । శ్రోతవ్యం యది మద్వాక్యం సమ్ప్రహారో న తే క్షమః ।। ౭.౧౮.
ఆ మహర్షి మారుత్తుని ప్రేమతో ఇలా అన్నాడు: "నా మాట వినగలిగితే, నీకు యుద్ధం తగదు."
మాహేశ్వరమిదం సత్రమసమాప్తం కులం దహేత్ ।। ౭.౧౮.
ఈ మహేశ్వరుని యజ్ఞం పూర్తికాకపోతే, మొత్తం వంశాన్ని నాశనం చేస్తుంది.
దీక్షితస్య కుతో యుద్ధం క్రోధిత్వం దీక్షితే కుతః । సంశయశ్చ జయే నిత్యం రాక్షసశ్చ సుదుర్జయః ।। ౭.౧౮.
దీక్ష తీసుకున్నవాడు యుద్ధం చేయడమెలా? దీక్షలో ఉన్నవాడికి కోపం ఎలా వస్తుంది? విజయంపై ఎప్పుడూ అనిశ్చితి ఉంటుంది, ఆ రాక్షసుడు కూడా చాలా దుర్జేయుడు.
స నివృత్తో గురోర్వాక్యాన్మరుత్తః పృథివీపతిః । విసృజ్య సశరం చాపం స్వస్థో మఖముఖో ఽభవత్ ।। ౭.౧౮.
గురువు మాటలు విని, భూమిపతి మారుత్తుడు తన విల్లు, బాణాలు వదిలి, ప్రశాంతంగా యజ్ఞంలో మునిగిపోయాడు.
తతస్తం నిర్జితం మత్వా ఘోషయామాస వై శుకః । రావణో జయతీత్యుచ్చైర్హర్షాన్నాదం విముక్తవాన్ ।। ౭.౧౮.
అప్పుడు శుకుడు అతన్ని ఓడిపోయాడని భావించి, "రావణుడు విజయం సాధించాడు!" అని పెద్దగా ప్రకటించాడు. ఆనందంతో రావణుడు గర్జించాడు.