తద్భవాన్యది నో హ్యద్య దద్యాదతులవిక్రమ । కృతా భవేన్మమ ప్రీతిర్ధుర్మశ్చైవానుపాలితః ।। ౭.౧౧.
అందుకే, అపారమైన పరాక్రమం కలవాడా, నువ్వు ఈ నగరాన్ని మాకు ఇస్తే, నాకు కావలసినది నెరవేరినట్లవుతుంది, ధర్మమూ కాపాడినట్లవుతుంది.
స తు గత్వా పురీం లఙ్కాం ధనదేన సురక్షితామ్ । అబ్రవీత్పరమోదారం విత్తపాలమిదం వచః ।। ౭.౧౧.
అప్పుడా ప్రహస్తుడు, కుబేరుడు బలంగా కాపాడుతున్న లంకా నగరానికి వెళ్లి, దానిని పాలించే దాతృత్వం కలిగిన కుబేరుని ఇలా అడిగాడు.
ప్రేషితో ఽహం తవ భ్రాత్రా దశగ్రీవేణ సువ్రత । త్వత్సమీపం మహాబాహో సర్వశస్త్రభృతాం వర ।। ౭.౧౧.
మహాబాహువైన కుబేరా, నేను నీ అన్నయ్య అయిన రావణుడు పంపిన దూతను. ఆయనే నన్ను నీ వద్దకు పంపాడు.
తచ్ఛ్రూయతాం మహాప్రాజ్ఞ సర్వశాస్త్రవిశారద । వచనం మమ విత్తేశ యద్బ్రవీతి దశాననః ।। ౭.౧౧.
మహాప్రజ్ఞుడా, అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడా, పది తలల రావణుడు చెప్పిన సందేశాన్ని విను, ధనాధిపతీ.
ఇయం కిల పురీ రమ్యా సుమాలిప్రముఖైః పురా । భుక్తపూర్వా విశాలాక్ష రాక్షసైర్భీమవిక్రమైః ।। ౭.౧౧.
విశాల నేత్రుడా, ఈ అందమైన నగరాన్ని ఒకప్పుడు సుమాళి మొదలైన భయంకరమైన పరాక్రమం కలిగిన రాక్షసులు ఆనందంగా పాలించారు.
తేన విజ్ఞాప్యతే సో ఽయం సామ్ప్రతం విశ్రవాత్మజ । తదేషా దీయతాం తాత యాచతస్తస్య సామతః ।। ౭.౧౧.
ఇప్పుడు విశ్రవసుని కుమారుడు నన్ను నీ వద్దకు పంపి అడుగుతున్నాడు. అందుకే, తండ్రీ, ఆయన అడుగుతున్న ఈ నగరాన్ని అనుమతితో ఇవ్వు.
ప్రహస్తాదభిసంశ్రుత్య దేవో వైశ్రవణో వచః । ప్రత్యువాచ ప్రహస్తం తం వాక్యం వాక్యవిశారదః ।। ౭.౧౧.
ప్రహస్తుడు చెప్పిన మాటలు విని, వాక్చాతుర్యంతో ప్రసిద్ధుడైన వైశ్రవణుడు ప్రహస్తునికి ఇలా సమాధానం చెప్పాడు.
దత్తా మమేయం పిత్రా తు లఙ్కా శూన్యా నిశాచరైః । నివాసితే చ మే యక్షైర్దానమానాదిభిర్గుణైః ।। ౭.౧౧.
ఈ లంకా నగరాన్ని, రాత్రివేళ సంచరించే రాక్షసులు వదిలిపెట్టిన తర్వాత, నా తండ్రి నాకు ఇచ్చాడు. నేను ఇక్కడ దానశీలులు, గౌరవం కలిగిన యక్షులను నివాసం చేయించాను.
బ్రూహి గచ్ఛ దశగ్రీవం పురం రాజ్యం చ యన్మమ । తవాప్యేతన్మహాబాహో భుఙ్క్ష్వ రాజ్యమకణ్టకమ్ ।। ౭.౧౧.
పది తలల రావణుడికి ఇలా చెప్పు: మహాబాహువా, నా నగరం, రాజ్యం నీదే. నువ్వు నిర్బంధం లేకుండా రాజ్యాన్ని అనుభవించు.
ఏవముక్త్వా ధనాధ్యక్షో జగామ పితురన్తికమ్ ।। ౭.౧౧.
ఇలా చెప్పి, ధనాధిపతి కుబేరుడు తన తండ్రి వద్దకు వెళ్లాడు.
అభివాద్య గురుం ప్రాహ రావణస్య యదీప్సితమ్ । ఏష తాత దశగ్రీవో దూతం ప్రేషితవాన్మమ ।। ౭.౧౧.
తన గురువును నమస్కరించి, రావణుడు కోరిన విషయాన్ని ఇలా చెప్పాడు: "తండ్రీ, ఈ దశగ్రీవుడు నన్ను తన దూతగా పంపించాడు."
దీయతాం నగరీ లఙ్కా పూర్వం రక్షోగణోషితా । మయాత్ర యదనుష్ఠేయం తన్మమాచక్ష్వ సువ్రత ।। ౭.౧౧.
"రాక్షసులు ఇంతకు ముందు నివసించిన లంక నగరాన్ని నాకు ఇవ్వాలి. నేను ఇక్కడ చేయవలసినది ఏమిటో చెప్పండి, ధర్మాత్ముడా!"
బ్రహ్మర్షిస్త్వేవముక్తో ఽసౌ విశ్రవా మునిపుఙ్గవః । ప్రాఞ్జలిం ధనదం ప్రాహ శృణు పుత్ర వచో మమ ।। ౭.౧౧.
అలా అడిగిన తర్వాత, మహర్షుల్లో శ్రేష్ఠుడైన విశ్రవాసు కరతలముల్ని జోడించి, ధనదుడితో ఇలా అన్నాడు: "నా మాట విను కుమారుడా!"
దశగ్రీవో మహాబాహురుక్తవాన్మమ సన్నిధౌ । మయా నిర్భర్త్సితశ్చాసీద్బహుశోక్తః సుదుర్మతిః ।। ౭.౧౧.
దశగ్రీవుడు, బలవంతుడు, నా సమక్షంలో మాట్లాడాడు. ఆ దుర్మార్గుడు ఎన్నోసార్లు, ఎన్నో విధాలుగా నన్ను బాధించాడని నేను అతన్ని గట్టిగా మందించాను.
స క్రోధేన మయా చోక్తో ధ్వంసతే చ పునః పునః । శ్రేయో ఽభియుక్తం ధర్మ్యం చ శృణు పుత్ర వచో మమ ।। ౭.౧౧.
కోపంతో అతనికి నేను పలుమార్లు హెచ్చరించాను. నీకు మేలు కలిగే ధర్మబద్ధమైన నా మాటలు విను కుమారుడా!
వరప్రదానసమ్మూఢో మాన్యా ఽమాన్యాన్ స దుర్మతిః । న వేత్తి మమ శాపాచ్చ ప్రకృతిం దారుణాం గతః ।। ౭.౧౧.
వరప్రదానంతో మోహించిపోయిన ఆ దుర్మతి, యోగ్యులను గౌరవించకుండా, అయోగ్యులను గౌరవిస్తున్నాడు. నా శాపం వల్ల అతడు తన సహజ స్వభావాన్ని మర్చిపోయి, క్రూరత్వానికి లోనయ్యాడు.
తస్మాద్గచ్ఛ మహాబాహో కైలాసం ధరణీధరమ్ । నివేశయ నివాసార్థం త్యక్త్వా లఙ్కాం సహానుగః ।। ౭.౧౧.
అందువల్ల, బలవంతుడా! లంకను వదిలి, నీ అనుచరులతో కలిసి, పర్వతాధిపతైన కైలాస పర్వతానికి వెళ్లి అక్కడ నివాసముండు.
తత్ర మన్దాకినీ రమ్యా నదీనాముత్తమా నదీ । కాఞ్చనైః సూర్యసఙ్కాశైః పఙ్కజైః సంవృతోదకా ।। ౭.౧౧.
అక్కడ మందాకినీ అనే అందమైన నది ప్రవహిస్తుంది. ఆ నది నీరు బంగారు వర్ణపు, సూర్యుడి వంటి కమలాలతో నిండిపోయి ఉంటుంది.
కుముదైరుత్పలైశ్చైవ తథా ఽన్యైశ్చ సుగన్ధిభిః ।। ౭.౧౧.
అలాగే, ఆ నది తెల్లకుముదాలతో, నీలకమలాలతో, ఇంకా ఇతర సువాసన గల పుష్పాలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది.
తత్ర దేవాః సగన్ధర్వాః సాప్సరోరగకింనరాః । విహారశీలాః సతతం రమన్తే సర్వదా ఽ ఽశ్రితాః ।। ౭.౧౧.
అక్కడ దేవతలు, గంధర్వులు, అప్సరసలు, నాగులు, కిన్నరులు కలిసి ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా విహరిస్తూ ఉంటారు.
న హి క్షమం తవానేన వైరం ధనద రక్షసా । జానీషే హి యథా ఽనేన లబ్ధః పరమకో వరః ।। ౭.౧౧.
ధనదా! ఈ రాక్షసునితో నీకు శత్రుత్వం కలిగి ఉండటం సరికాదు. అతడు పొందిన గొప్ప వరాన్ని నువ్వు బాగా తెలుసు కదా!
ఏవముక్తో గృహీత్వా ఽ ఽశు తద్వచః పితృగౌరవాత్ । సదారపుత్రః సామాన్యః సవాహనధనో గతః ।। ౭.౧౧.
తండ్రి మాటను గౌరవించి, అతడు ఆ మాటలను హృదయంలో పెట్టుకుని, భార్య, కుమారుడు, సేవకులు, వాహనం, ధనంతో కలిసి అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
ప్రహస్తో ఽథ దశగ్రీవం గత్వా వచనమబ్రవీత్ । ప్రహృష్టాత్మా మహాత్మానం సహామాత్యం సహానుజమ్ ।। ౭.౧౧.
తర్వాత ప్రహస్తుడు ఆనందంతో దశగ్రీవుని వద్దకు వెళ్లి, ఆ మహాత్ముడైన దశగ్రీవునికి, అతని మంత్రులతో, తమ్ముడితో కలిసి ఇలా చెప్పాడు.
శూన్యా సా నగరీ లఙ్కా త్యక్త్త్వైనాం ధనదో గతః । ప్రవిశ్య తాం సహాస్మాభిః స్వధర్మం ప్రతిపాలయ ।। ౭.౧౧.
"ధనదుడు వదిలిపోయిన లంక నగరం ఇప్పుడు ఖాళీగా ఉంది. మనమంతా కలిసి ఆ నగరంలో ప్రవేశించి, నీ కర్తవ్యాన్ని నీవు నిర్వహించు."
ఏవముక్తో దశగ్రీవః ప్రహస్తేన మహాబలః । వివేశ నగరీం లఙ్కాం భ్రాతృభిః సబలానుగైః ।। ౭.౧౧.
ప్రహస్తుడు ఇలా చెప్పగానే, మహాబలుడు అయిన దశగ్రీవుడు తన తమ్ముళ్లు, అనుచరులతో కలిసి లంక నగరంలో ప్రవేశించాడు.
ధనదేన పరిత్యక్తాం సువిభక్తమహాపథామ్ । ఆరురోహ స దేవారిః స్వర్గం దేవాధిపో యథా ।। ౭.౧౧.
ధనదుడు వదిలిన, విస్తృతమైన వీధులతో విభజించబడిన ఆ నగరాన్ని, దేవతాధిపతి స్వర్గానికి ఎక్కినట్లు, రాక్షసాధిపతి అధిరోహించాడు.
స చాభిషిక్తః క్షణదాచరైస్తదా నివేశయామాస పురీం దశాననః । నికామపూర్ణా చ బభూవ సా పురీ నిశాచరైర్నీలబలాహకోపమైః ।। ౭.౧౧.
ఆ సమయంలో రాత్రివేళ సంచరించే రాక్షసులు దశాననుని అభిషేకించి, అతడు ఆ నగరంలో నివాసముండగా, ఆ నగరం నీలిమయమైన మేఘాల్లాంటి రాక్షసులతో పూర్తిగా నిండిపోయింది.
ధనేశ్వరస్త్వథ పితృవాక్యగౌరవాన్న్యవేశయచ్ఛశివిమలే గిరౌ పురీమ్ । స్వలఙ్కృతైర్భవనవరైర్విభూషితాం పురన్దరస్వేవ తదా ఽమరావతీమ్ ।। ౭.౧౧.
తండ్రి మాటకు గౌరవంగా ధనేశ్వరుడు, శుద్ధమైన పర్వతంపై అద్భుతమైన భవనాలతో అలంకరించిన నగరాన్ని నిర్మించాడు. అది ఆ సమయంలో ఇంద్రుని అమరావతిలా ప్రకాశించింది.
రాక్షసేన్ద్రో ఽభిషిక్తస్తు భ్రాతృభ్యాం సహితస్తదా । తతః ప్రదానం రాక్షస్యా భగిన్యాః సమచిన్తయత్ ।। ౭.౧౨.
ఆ సమయంలో రాక్షసుల రాజు తన అన్నదమ్ములతో కలిసి పట్టాభిషేకం జరుపుకున్నాడు. ఆ తరువాత తన రాక్షసి అక్కకు ఏమి బహుమతి ఇవ్వాలో ఆలోచించాడు.
స్వసారం కాలకేయాయ దానవేన్ద్రాయ రాక్షసీమ్ । దదౌ శూర్పణఖాం నామ విద్యుజ్జిహ్వాయ నామతః ।। ౭.౧౨.
తన సోదరి శూర్పణఖను, కాలకేయుడనే దానవుల అధిపతి అయిన విద్యుజ్జిహ్వకు ఇచ్చాడు.