తథేత్యుక్త్వా ప్రవిష్టా సా ప్రజాపతిరథాబ్రవీత్ । కుమ్భకర్ణ మహాబాహో వరం వరయ యో మతః ।। ౭.౧౦.
అవును అని చెప్పి ఆమె అతనిలో ప్రవేశించింది. ఆ తరువాత ప్రజాపతి ఇలా అన్నాడు: "కుంభకర్ణా, మహాబాహువా, నీకు నచ్చిన వరాన్ని కోరుకో."
కుమ్భకర్ణస్తు తద్వాక్యం శ్రుత్వా వచనమబ్రవీత్ । స్వప్తుం వర్షాణ్యనేకాని దేవదేవ మమేప్సితమ్ ।। ౭.౧౦.
కుంభకర్ణుడు ఆ మాటలు విని ఇలా అన్నాడు: "దేవదేవా, నాకు కావలసింది ఎన్నో సంవత్సరాలు నిద్రపోవడమే."
ఏవమస్త్వితి తం చోక్త్వా ప్రాయాద్బ్రహ్మా సురైః సమమ్ । దేవీ సరస్వతీ చైవ రాక్షసం తం జహౌ పునః ।। ౭.౧౦.
"అలాగే జరగనీ" అని చెప్పి బ్రహ్మా దేవతలతో కలిసి వెళ్లిపోయాడు. దేవీ సరస్వతి కూడా ఆ రాక్షసుని నుండి బయటపడింది.
బ్రహ్మణా సహ దేవేషు గతేషు చ నభఃస్థలమ్ । విముక్తో ఽసౌ సరస్వత్యా స్వాం సఞ్జ్ఞాం చ తతో గతః ।। ౭.౧౦.
బ్రహ్మా మరియు దేవతలు ఆకాశంలోకి వెళ్లిన తరువాత, సరస్వతి అతడిని విడిచిపెట్టింది. అప్పుడు అతడు తన అసలు జ్ఞానాన్ని తిరిగి పొందాడు.
కుమ్భకర్ణస్తు దుష్టాత్మా చిన్తయామాస దుఃఖితః । ఈదృశం కిమిదం వాక్యం మమాద్య వదనాచ్చ్యుతమ్ ।। ౭.౧౦.
కుంభకర్ణుడు, చెడ్డ మనసుతో, బాధతో ఇలా ఆలోచించాడు: 'ఈ రోజు నా నోటినుండి ఇలా విచిత్రంగా మాటలు ఎలా వచ్చాయి?'
అహం వ్యామోహితో దేవైరితి మన్యే తదా ఽ ఽగతైః । ఏవం లబ్ధవరాః సర్వే భ్రాతరో దీప్తతేజసః । శ్లేష్మాతకవనం గత్వా తత్ర తే న్యవసన్సుఖమ్ ।। ౭.౧౦.
'అప్పుడు వచ్చిన దేవతలు నన్ను మాయలో పడేసినట్టు అనిపిస్తోంది.' అలా, అందరూ సహోదరులు గొప్ప తేజస్సుతో వరాలు పొందిన తర్వాత, శ్లేష్మాతక వనానికి వెళ్లి అక్కడ సంతోషంగా నివసించారు.
సుమాలీ వరలబ్ధాంస్తు జ్ఞాత్వా చైతాన్నిశాచరాన్ । ఉదతిష్ఠద్భయం త్యక్త్వా సానుగః స రసాతలాత్ ।। ౭.౧౧.
సుమాళి, ఈ రాత్రిపూట తిరిగే రాక్షసులు వరాలు పొందినట్టు తెలుసుకొని, తన అనుచరులతో కలసి భయాన్ని వదిలేసి పాతాళంలోనుంచి పైకి వచ్చాడు.
మారీచశ్చ ప్రహస్తశ్చ విరూపాక్షో మహోదరః । ఉదతిష్ఠన్సుసంరబ్ధాః సచివాస్తస్య రక్షసః ।। ౭.౧౧.
మారీచుడు, ప్రహస్తుడు, విరూపాక్షుడు, మహోదరుడు—ఆ రాక్షసుని మంత్రులు—అందరూ ఉత్సాహంగా పైకి వచ్చారు.
సుమాలీ సచివైః సార్ధం వృతో రాక్షసపుఙ్గవైః । అభిగమ్య దశగ్రీవం పరిష్వజ్యేదమబ్రవీత్ ।। ౭.౧౧.
సుమాళి తన మంత్రులతో, రాక్షసులలో ప్రముఖులతో కలిసి వచ్చి దశగ్రీవుడిని చేరి ఆలింగనం చేసి ఇలా అన్నాడు:
దిష్ట్యా తే వత్స సమ్ప్రాప్తశ్చిన్తితో ఽయం మనోరథః । యస్త్వం త్రిభువనశ్రేష్ఠాల్లబ్ధవాన్వరముత్తమమ్ ।। ౭.౧౧.
'బిడ్డా! అదృష్టవశాత్తు నీ కోరిక నెరవేరింది. నువ్వు మూడు లోకాలలో శ్రేష్ఠుడైనవాడి నుండి గొప్ప వరాన్ని పొందావు.'
యత్కృతే చ వయం లఙ్కాం త్యకత్వా యాతా రసాతలమ్ । తద్గతం నో మహాబాహో మహద్విష్ణుకృతం భయమ్ ।। ౭.౧౧.
'ఈ కారణంగా, ఓ బలవంతుడా, మేము లంకను వదిలేసి పాతాళానికి వెళ్లిపోయాం. విష్ణువు వల్ల కలిగిన ఆ పెద్ద భయం ఇప్పుడు పోయింది.'
అసకృత్తద్భయాద్భీతాః పరిత్యజ్య స్వమాలయమ్ । విద్రుతాః సహితాః సర్వే ప్రవిష్టాః స్మ రసాతలమ్ ।। ౭.౧౧.
'ఆ భయంతో మేము ఎన్నోసార్లు భయపడి మన ఇళ్లను వదిలి అందరం కలసి పరుగెత్తి పాతాళంలోకి ప్రవేశించాం.'
అస్మదీయా చ లఙ్కేయం నగరీ రాక్షసోచితా । నివేశితా తవ భ్రాత్రా ధనాధ్యక్షేణ ధీమతా ।। ౭.౧౧.
'ఈ లంకా నగరం కూడా మా వంశానికి తగినదిగా, నీ సోదరుడు, ధనాధికారి అయిన తెలివైనవాడు, నిర్మించాడు.'
యది నామాత్ర శక్యం స్యాత్సామ్నా దానేన వానఘ । తరసా వా మహాబాహో ప్రత్యానేతుం కృతం భవేత్ ।। ౭.౧౧.
'ఓ పాపరహితుడా! దీనిని సంధి, దానం లేదా బలప్రయోగంతో తిరిగి పొందడం సాధ్యమైతే, అది చేయించు.'
త్వం తు లఙ్కేశ్వరస్తాత భవిష్యసి న సంశయః । త్వయా రాక్షసవంశో ఽయం నిమగ్నో ఽపి సముద్ధృతః । సర్వేషాం నః ప్రభుశ్చైవ భవిష్యసి మహాబల ।। ౭.౧౧.
'నీవే లంకకు అధిపతివవుతావు, ఇందులో సందేహం లేదు. నీ వల్ల ఈ రాక్షస వంశం మునిగిపోయినప్పటికీ మళ్లీ పైకి వస్తుంది. మేమందరికీ నీవే ప్రభువవుతావు, ఓ మహాబలుడా!'
అథాబ్రవీద్దశగ్రీవో మాతామహముపస్థితమ్ । విత్తేశో గురురస్మాకం నార్హసే వక్తుమీదృశమ్ ।। ౭.౧౧.
అప్పుడు దశగ్రీవుడు దగ్గరకు వచ్చిన తన తాతను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: 'కుబేరుడు మా గురువు; మీరు ఇలా మాట్లాడకూడదు.'
సామ్నాపి రాక్షసేన్ద్రేణ ప్రత్యాఖ్యాతో గరీయసా । కిఞ్చిన్నాహ తదా రక్షో జ్ఞాత్వా తస్య చకీర్షితమ్ ।। ౭.౧౧.
రాక్షసాధిపతి సంధితో మాట్లాడినప్పటికీ, గొప్పవాడు తిరస్కరించాడు; అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు అతని ఉద్దేశ్యం తెలుసుకొని ఏమీ చెప్పలేదు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య వసన్తం రావణం తతః । ఉక్తవన్తం తథా వాక్యం దశగ్రీవం నిశాచరః ।। ౭.౧౧.
కొంతకాలం తర్వాత, రావణుడు అక్కడ నివసిస్తున్నప్పుడు, ఆ రాత్రిపూట తిరిగే వాడు దశగ్రీవుడిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
ప్రహస్తః ప్రశ్రితం వాక్యమిదమాహ స కారణమ్ ।। ౭.౧౧.
ప్రహస్తుడు వినయంగా కారణాన్ని చెప్పుతూ ఇలా అన్నాడు.
దశగ్రీవ మహాబాహో నార్హస్త్వం వక్తుమీదృశమ్ । సౌభ్రాత్రం నాస్తి శూరాణాం శృణు చేదం వచో మమ ।। ౭.౧౧.
'ఓ దశగ్రీవా మహాబాహువా! నువ్వు ఇలా మాట్లాడకూడదు. వీరుల మధ్య సోదర ప్రేమ ఉండదు. నా మాట విను.'
అదితిశ్చ దితిశ్చైవ భగిన్యౌ సహితే హి తే । భార్యే పరమరూపిణ్యౌ కశ్యపస్య ప్రజాపతేః ।। ౭.౧౧.
'అదితి, దితి ఇద్దరూ సహోదరీలు. వారు ఇద్దరూ పరమసుందరులు, కశ్యపుడు ప్రాణుల పాలకుడి భార్యలు.'
అదితిర్జనయామాస దేవాంస్త్రిభువనేశ్వరాన్ । దితిస్త్వజనయత్పుత్రాన్కశ్యపస్యాత్మసమ్భవాన్ ।। ౭.౧౧.
'అదితి దేవతలను, మూడు లోకాల పాలకులను ప్రసవించింది. దితి మాత్రం కశ్యపుని సంతానమైన కుమారులను కనింది.'
దైత్యానాం కిల ధర్మజ్ఞ పురీయం సవనార్ణవా । సపర్వతా మహీ వీర తే ఽభవన్ప్రభవిష్ణవః ।। ౭.౧౧.
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడా, ఒకప్పుడు ఈ భూమి సముద్రాలు, పర్వతాలతో సహా, శక్తివంతమైన దైత్యుల పాలనలో ఉండేది అని అంటారు.
నిహత్య తాంస్తు సమరే విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా । దేవానాం వశమానీతం త్రైలోక్యమిదమవ్యయమ్ ।। ౭.౧౧.
ఆ దైత్యులను యుద్ధంలో విష్ణువు సంహరించిన తరువాత, ఈ మూడు లోకాలు దేవతల ఆధీనంలోకి వచ్చాయి.
నైతదేకో భవానేవ కరిష్యతి విపర్యయమ్ । సురాసురైరాచరితం తత్కురుష్వ వచో మమ ।। ౭.౧౧.
ఈ వ్యవస్థను నువ్వొక్కడే మార్చలేవు; దేవతలు, అసురులు చేసిన విధానాన్ని నువ్వు కూడా పాటించు.
ఏవముక్తో దశగ్రీవః ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా । చిన్తయిత్వా ముహూర్తం వై బాఢమిత్యేవ సో ఽబ్రవీత్ ।। ౭.౧౧.
ఇలా చెప్పగానే, పది తలల రావణుడు హర్షంతో కొంతసేపు ఆలోచించి, 'అలా జరుగనీ' అని అంగీకరించాడు.
స తు తేనైవ హర్షేణ తస్మిన్నహని వీర్యవాన్ । వనం గతో దశగ్రీవః సహ తైః క్షణదాచరైః ।। ౭.౧౧.
ఆ ఆనందంతో, ఆ రోజు రాత్రి రాక్షసులతో కలిసి రావణుడు అరణ్యంలోకి వెళ్లాడు.
త్రికూటస్థః స తు తదా దశగ్రీవో నిశాచరః । ప్రేషయామాస దౌత్యేన ప్రహస్తం వాక్యకోవిదమ్ ।। ౭.౧౧.
తర్వాత, త్రికూట పర్వతంపై ఉన్న రాత్రివేళ సంచరించే రావణుడు, మంచి మాటలు చెప్పగల ప్రహస్తుడిని దూతగా పంపాడు.
ప్రహస్త శీఘ్రం గచ్ఛ త్వం బ్రూహి నైర్ఋతపుఙ్గవమ్ । వచసా మమ విత్తేశం సామపూర్వమిదం వచః ।। ౭.౧౧.
ప్రహస్తా, నువ్వు త్వరగా వెళ్లి నైరుతులలో శ్రేష్ఠుడైన కుబేరుని దగ్గరకి వెళ్లి, ముందుగా మృదువుగా నా మాటలు చెప్పు.
ఇయం లఙ్కా పురీ రాజన్రాక్షసానాం మహాత్మనామ్ । త్వయా నివేశితా సౌమ్య నైతద్యుక్తం తవానఘ ।। ౭.౧౧.
రాజా, ఈ లంకా పురి గొప్ప మనసున్న రాక్షసులది. దయచేసి, నీవే దీనిని నిర్మించావు. నీకు ఇది తగదు, నిష్కళంకుడా.