శఙ్ఖరాజరవశ్చాపి శార్ఙ్గచాపరస్వస్తథా । రాక్షసానాం రవాంశ్చాపి గ్రసతే వైష్ణవో రవః ।। ౭.౭.
శంఖధ్వని, శారంగ ధనుస్సు, ఇతర ఆయుధాల ధ్వనులు, రాక్షసుల అరుపులు అన్నీ, విష్ణువు గర్జనలో కలిసిపోయాయి.
తేషాం శిరోధరాన్ధూతాఞ్ఛరధ్వజధనూంషి చ । రథాన్పతాకాస్తూణీరాంశ్చిచ్ఛేద స హరిః శరైః ।। ౭.౭.
హరి తన బాణాలతో వారి తలలు, జెండాలు, ధనుస్సులు, రథాలు, పతాకాలు, బాణమంచులను కోసేశాడు.
సూర్యాదివ కరా ఘోరా ఊర్మయః సాగరాదివ । పర్వతాదివ నాగేన్ద్రా ధారౌఘా ఇవ చామ్బుదాత్ ।। ౭.౭.
సూర్యుని కిరణాలా ఘోరంగా, సముద్రం నుండి ఎగిసే అలలలా, పర్వతాలు నాగేంద్రుని చేతిలో కంపించునట్లు, మేఘం నుండి జలధారలు పారిపోవునట్లు—
తథా శార్ఙ్గవినిర్ముక్తాః శరా నారాయణేరితాః । నిర్ధావన్తీషవస్తూర్ణం శతశోథ సహస్రశః ।। ౭.౭.
అలాగే నారాయణుడు శారంగం నుండి విడిచిన బాణాలు వందలాది, వేలాది వేగంగా దూసుకెళ్లాయి.
శరభేణ యథా సింహాః సింహేన ద్విరదా యథా । ద్విరదేన యథా వ్యాఘ్రా వ్యాఘ్రేణ ద్వీపినో యథా ।। ౭.౭.
శరభం సింహాన్ని ఎలా సంహరిస్తుందో, సింహం ఏనుగును ఎలా పడగొడుతుందో, ఏనుగు పులిని ఎలా జయిస్తుందో, పులి చిరుతను ఎలా ఓడిస్తుందో—
ద్వీపినేవ యథా శ్వానః శునా మార్జారకా యథా । మార్జారేణ యథా సర్పాః సర్పేణ చ యథా ఽ ఽఖవః ।। ౭.౭.
చిరుత కుక్కను ఎలా సంహరిస్తుందో, కుక్క పిల్లిని ఎలా పడగొడుతుందో, పిల్లి పామును ఎలా జయిస్తుందో, పాము ఎలుకను ఎలా మింగిపోతుందో—
తథా తే రాక్షసాః సర్వే విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా । ద్రవన్తి ద్రావితాశ్చన్యే శాయితాశ్చ మహీతలే ।। ౭.౭.
అలాగే ఆ రాక్షసులందరినీ ప్రభావంతుడైన విష్ణువు ఓడించాడు; కొందరు పారిపోతుండగా, మరికొందరు భూమిపై చనిపోయి పడ్డారు.
రాక్షసానాం సహస్రాణి నిహత్య మధుసూదనః । వారిజం పూరయామాస తోయదం సురరాడివ ।। ౭.౭.
విష్ణువు వేలాది రాక్షసులను సంహరించి, మధుసూదనుడు యుద్ధభూమిని దేవేంద్రుడు మేఘాన్ని నీటితో నింపినట్లు నింపాడు.
నారాయణశరత్రస్తం శఙ్ఖనాదసువిహ్వలమ్ । యయౌ లఙ్కామభిముఖం ప్రభగ్నం రాక్షసం బలమ్ ।। ౭.౭.
నారాయణుని బాణాలకు భయపడి, శంఖనాదంతో ఉలిక్కిపడి, రాక్షస సేన చిదురుగా లంక వైపు పరుగెత్తింది.
ప్రభగ్నే రాక్షసబలే నారాయణశరాహతే । సుమాలీ శరవర్షేణ నివవార రణే హరిమ్ ।। ౭.౭.
రాక్షస సేన నారాయణుని బాణాలతో విరిగిపడినప్పుడు, సుమాలి యుద్ధంలో హరిని బాణవర్షంతో ఎదుర్కొన్నాడు.
స తు తం ఛాదయామాస నీహార ఇవ భాస్కరమ్ । రాక్షసాః సత్త్వసమ్పన్నాః పునర్ధైర్యం సమాదధుః ।। ౭.౭.
అతడు మబ్బు సూర్యుని కప్పినట్లు హరిని బాణాలతో కప్పేశాడు; రాక్షసులు తమ బలంతో మళ్లీ ధైర్యాన్ని పొందారు.
అథ సో ఽభ్యపతద్రోషాద్రాక్షసో బలదర్పితః । మహానాదం ప్రకుర్వాణో రాక్షసాఞ్జీవయన్నివ ।। ౭.౭.
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు కోపంతో, బలంతో ఉప్పొంగి, గొప్ప గర్జన చేస్తూ, రాక్షసులను ప్రాణం పోసినట్టు ముందుకు దూసుకొచ్చాడు.
ఉత్క్షిప్య లమ్బాభరణం ధున్వన్కరమివ ద్విపః । రరాస రాక్షసో హర్షాత్సతడిత్తోయదో యథా ।। ౭.౭.
భారీ ఆభరణాలతో అలంకరించిన భుజాన్ని ఏనుగు తన కంఠాన్ని ఊపినట్లు ఊపుతూ, ఆ రాక్షసుడు మేఘం మెరుపుతో గర్జించినట్లు ఆనందంతో అరవాడు.
సుమాలేర్నర్దతస్తస్య శిరో జ్వలితకుణ్డలమ్ । చిచ్ఛేద యన్తురశ్వాశ్చ భ్రాన్తాస్తస్య తు రక్షసః ।। ౭.౭.
సుమాలి గర్జిస్తున్నప్పుడు, అతని మెరిసే కుండలాలతో ఉన్న తలను రథసారథి నరికేశాడు; ఆ రాక్షసుని గుర్రాలు అయోమయంలో పడ్డాయి.
తైరశ్వైర్భ్రామ్యతే భ్రాన్తైః సుమాలీ రాక్షసేశ్వరః । ఇన్ద్రియాశ్వైః పరిభ్రాన్తైర్ధృతిహీనో యథా నరః ।। ౭.౭.
ఆ అయోమయమైన గుర్రాలతో రాక్షసాధిపతి సుమాలి తిప్పబడిపోయాడు; మనిషి తన ఇంద్రియాలను అదుపు చేయకపోతే ఎలా తికమకపడతాడో అలా.
తతో విష్ణుం మహాబాహుం ప్రపతన్తం రణాజిరే । హృతే సుమాలేరశ్వైశ్చ రథే విష్ణురథం ప్రతి ।। ౭.౭.
అప్పుడే మహాబాహువు అయిన విష్ణువు యుద్ధభూమిలోకి దిగి, గుర్రాలు లేని సుమాలి రథాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.
మాలీ చాభ్యద్రవద్యుక్తః ప్రగృహ్య సశరం ధనుః । మాలేర్ధనుశ్చ్యుతా బాణాః కార్తస్వరవిభూషితాః । వివిశుర్హరిమాసాద్య క్రౌఞ్చం పత్రరథా ఇవ ।। ౭.౭.
మాలి తన ధనుస్సును బాణాలతో పట్టుకుని సిద్ధంగా దూసుకొచ్చాడు; మాలి ధనుస్సు నుండి విడిచిన బంగారు అలంకారాలున్న బాణాలు, పక్షిరాజు మీద పక్షులు దూసుకెళ్లినట్లు హరిని తాకాయి.
అర్ద్యమానః శరైః సో ఽథ మాలిముక్తైః సహస్రశః । చుక్షుభే న రణే విష్ణుర్జితేన్ద్రియ ఇవాధిభిః ।। ౭.౭.
మాలి వదిలిన వేలాది బాణాలు విష్ణువును గాయపరిచినా, యుద్ధంలో అతడు ذగబడి పోలేదు; తన ఇంద్రియాలను జయించినవాడు బాధలకు లోనవకపోవడంలా.
అథ మౌర్వీస్వనం కృత్వా భగవాన్భూతభావనః । మాలినం ప్రతి బాణౌఘాన్ససర్జారినిషూదనః ।। ౭.౭.
అప్పుడు భూతభావనుడు అయిన భగవంతుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, తన ధనుస్సు తాడును మ్రోగించి, మాలిని మీద బాణాల వర్షాన్ని వదిలాడు.
తే మాలిదేహమాసాద్య వజ్రవిద్యుత్ప్రభాః శరాః । పిబన్తి రుధిరం తస్య నాగా ఇవ సుధారసమ్ ।। ౭.౭.
వజ్రం, మెరుపు లాంటి ప్రకాశవంతమైన ఆ బాణాలు మాలి శరీరాన్ని తాకి, పాములు అమృతాన్ని పీల్చినట్లు అతని రక్తాన్ని పీల్చాయి.
మాలినం విముఖం కృత్వా శఙ్ఖచక్రగదాధరః । మాలిమౌలిం ధ్వజం చాపం వాజినశ్చాప్యపాతయత్ ।। ౭.౭.
శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన భగవంతుడు, మాలిని ఎదురుగా నిలబెట్టి, అతని కిరీటాన్ని, పతాకాన్ని, విల్లు, గుర్రాలను నేలకూల్చేశాడు.
విరథస్తు గదాం గృహ్య మాలీ నక్తఞ్చరోత్తమః । ఆపుప్లువే గదాపాణిర్గిర్యగ్రాదివ కేసరీ ।। ౭.౭.
రథం లేకుండా పోయిన మాలి, రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసుల్లో శ్రేష్ఠుడు, తన చేతిలో గదను పట్టుకుని, పర్వత శిఖరంపై నుంచి దూకే సింహంలా ఎదురుగా దూసుకొచ్చాడు.
గదయా గరుడేశానమీశానమివ చాన్తకః । లలాటదేశే ఽభ్యహనద్వజ్రేణేన్ద్రో యథా ఽచలమ్ ।। ౭.౭.
మాలి తన గదతో గరుడాధిపతిని నుదిటిపై బలంగా కొట్టాడు. అది యముడు భగవంతుడిని వజ్రాయుధంతో కొట్టినట్లు, లేదా ఇంద్రుడు పర్వతాన్ని కొట్టినట్లు ఉంది.
గదయాభిహతస్తేన మాలినా గరుడో భృశమ్ । రణాత్పరాఙ్ముఖం దేవం కృతవాన్వేదనాతురః ।। ౭.౭.
మాలి గదబలంతో గరుడుడు తీవ్రమైన నొప్పితో బాధపడుతూ, యుద్ధం నుంచి వెనక్కు తిరిగి వెళ్లిపోయాడు.
పరాఙ్ముఖే కృతే దేవే మాలినా గరుడేన వై । ఉదతిష్ఠన్మహాఞ్ఛబ్దో రక్షసామభినర్దతామ్ ।। ౭.౭.
గరుడుడు మాలి ఎదుట నుంచి వెనక్కు తిరిగినప్పుడు, రాక్షసులు గర్జిస్తూ గొప్ప శబ్దాన్ని చేశారు.
రక్షసాం రవతాం రావం శ్రుత్వా హరిహయానుజః ।। ౭.౭.
రాక్షసులు గర్జిస్తూ చేసిన ఆ హోరునాదాన్ని, హరిహయుల తమ్ముడు విన్నాడు.
తిర్యగాస్థాయ సఙ్క్రుద్ధః పక్షీశే భగవాన్హరిః । పరాఙ్ముఖో ఽప్యుత్ససర్జ మాలేశ్చక్రం జిఘాంసయా ।। ౭.౭.
పక్షిరాజు హరి, కోపంతో పక్కదారి పట్టి నిలబడి, వెనక్కు తిరిగినప్పటికీ, మాలిని చంపాలని సంకల్పించి తన చక్రాన్ని విసిరాడు.
తత్సూర్యమణ్డలాభాసం స్వభాసా భాసయన్నభః । కాలచక్రనిభం చక్రం మాలేః శీర్షమపాతయత్ ।। ౭.౭.
ఆ చక్రం సూర్యుడి వలె ప్రకాశిస్తూ, తన వెలుగుతో ఆకాశాన్ని మెరిసిపోయేలా చేసి, కాలచక్రంలా మాలి తలపై పడింది.
తచ్ఛిరో రాక్షసేన్ద్రస్య చక్రోత్కృత్తం బిభీషణమ్ । పపాత రుధిరోద్గారి పురా రాహుశిరో యథా ।। ౭.౭.
ఆ రాక్షసరాజు తల, చక్రంతో నరికి, రక్తం కారుతూ, రాహువు తల ఒకప్పుడు పడినట్లుగా నేలపాలైంది.
తతః సురైః సంసహృష్టైః సర్వప్రాణసమీరితః । సింహనాదరవోన్ముక్తః సాధు దేవేతివాదిభిః ।। ౭.౭.
అప్పుడు దేవతలు ఆనందంతో ఉల్లాసంగా, సింహం గర్జనలతో కూడిన 'బాగుంది దేవతలారా!' అనే హర్షధ్వానాలు చేశారు.