అట్టహాసాన్విముఞ్చన్తో ఘననాదసమస్వనాః । వాశ్యన్త్యశ్చ శివాస్తత్ర దారుణం ఘోరదర్శనాః ।। ౭.౬.
అక్కడ భయంకరంగా కనిపించే శివులు గర్జనలతో నవ్వుతూ, మేఘాలా ధ్వనితో భయానకంగా అరవడం మొదలుపెట్టారు.
సమ్పతన్త్యథ భూతాని దృశ్యన్తే చ యథాక్రమమ్ । గృధ్రచక్రం మహచ్చాత్ర జ్వలనోద్గారిభిర్ముఖైః ।। ౭.౬.
అప్పుడు భూతాలు గాలిలో ఎగురుతూ కనిపించాయి. పెద్ద గద్దల వలయం, నిప్పు ఉప్పొంగే నోట్లతో అక్కడ కనిపించింది.
రాక్షసానాముపరి ఖే భ్రమతే ఽలాతచక్రవత్ । కపోతా రక్తపాదాశ్చ శారికా విద్రుతా యయుః ౭.౬.
రాక్షసుల మీద ఆకాశంలో అగ్ని చక్రం తిరుగుతూ, ఎర్ర పాదాల గుగ్గిల పావురాలు, మైన పక్షులు భయంతో ఎగిరిపోయాయి.
ఉత్పాతాంస్తాననాదృత్య రాక్షసా బలగర్వితాః । యాన్త్యేవ న నివర్త్తన్తే మృత్యుపాశావపాశితాః ।। ౭.౬.
ఆ అపశకునాలను పట్టించుకోకుండా, బలంపై గర్వంతో రాక్షసులు ముందుకు సాగారు. మరణపు పాశంలో చిక్కుకుని వెనక్కు తిరగలేదు.
మాల్యవాంశ్చ సుమాలీ చ మాలీ చ సుమహాబలాః । ఆసన్పురఃసరాస్తేషాం క్రతూనామివ పావకాః ।। ౭.౬.
మాల్యవాన్, సుమాలి, మాలి అనే మహాబలులు ముందుండి వారిని నడిపించారు, యజ్ఞంలో అగ్నిలా.
మాల్యవన్తం చ తే సర్వే మాల్యవన్తమివాచలమ్ । నిశాచరా హ్యాశ్రయన్తి ధాతారమివ దేవతాః ।। ౭.౬.
అన్ని నిశాచరులు మాల్యవాన్ చుట్టూ, అతడిని ఒక కొండలా భావించి చేరారు. దేవతలు తమ సృష్టికర్త చుట్టూ చేరినట్టు.
తద్బలం రాక్షసేన్ద్రాణాం మహాభ్రఘననాదితమ్ । జయేప్సయా దేవలోకం యయౌ మాలివశే స్థితమ్ ।। ౭.౬.
రాక్షసాధిపతుల ఆ సైన్యం భారీ మేఘాలా గర్జనతో, మాలి నాయకత్వంలో, విజయ ఆశతో దేవలోకానికి దూసుకెళ్లింది.
రాక్షసానాం సముద్యోగం తం తు నారాయణః ప్రభుః । దేవదూతాదుపశ్రుత్య చక్రే యుద్ధే తదా మనః ।। ౭.౬.
రాక్షసుల సిద్ధతను దేవదూత ద్వారా విన్న నారాయణుడు యుద్ధానికి మనసు పెట్టాడు.
స సజ్జాయుధతూణీరో వైనతేయోపరి స్థితః । ఆసజ్జ్య కవచం దివ్యం సహస్రార్కసమద్యుతి ।। ౭.౬.
బాణాలు, తుంణీతో సిద్ధంగా, గరుడుని మీద నిలబడి, వెయ్యి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే దివ్య కవచాన్ని ధరించాడు.
ఆబధ్య శరసమ్పూర్ణే ఇషుధీ విమలే తదా । శ్రోణిసూత్రం చ ఖడ్గం చ విమలం కమలేక్షణః ౭.౬.
తదుపరి, కమలనయనుడు బాణాలతో నిండిన స్వచ్ఛమైన తుంణీలు, నడుము బెల్టు, ఖడ్గాన్ని ధరించాడు.
సుపర్ణం గిరిసఙ్కాశం వైనతేయమథాస్థితః । రాక్షసానామభావాయ యయౌ తూర్ణతరం ప్రభుః ।। ౭.౬.
పర్వతంలా కనిపించే గరుడుని మీద ఎక్కి, ప్రభువు రాక్షసుల నాశనానికి వేగంగా బయలుదేరాడు.
సుపర్ణపృష్ఠే స బభౌ శ్యామః పీతామ్బరో హరిః । కాఞ్చనస్య గిరేః శృఙ్గే సతడిత్తోయదో యథా ।। ౭.౬.
నీలవర్ణుడు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన హరి, గరుడుని వెనక భాగంలో, పర్వత శిఖరంపై మెరుపుతో కూడిన మేఘంలా ప్రకాశించాడు.
స సిద్ధదేవర్షిమహోరగైశ్చ గన్ధర్వయక్షైరుపగీయమానః । సమాససాదాసురసైన్యశత్రూంశ్చక్రాసిశార్ఙ్గాయుధశఙ్ఖపాణిః ।। ౭.౬.
సిద్ధులు, దేవర్షులు, మహానాగులు, గంధర్వులు, యక్షులు స్తుతిస్తూ, చక్రం, ఖడ్గం, విల్లు, శంఖం చేతిలో పట్టుకుని, అసుర సైన్యాన్ని, వారి నాయకులను సమీపించాడు.
సుపర్ణపక్షానిలనున్నపక్షం భ్రమత్పతాకం ప్రవికీర్ణశస్త్రమ్ । చచాల తద్రాక్షసరాజసైన్యం చలోపలం నీల ఇవాచలేన్ద్రః ।। ౭.౬.
గరుడుని రెక్కల గాలితో సైన్యం జెండాలు తిరుగుతూ, ఆయుధాలు చెలరేగి, ఆ రాక్షసరాజు సైన్యం, నీలపర్వతం రాళ్లతో తాకినట్టు కంపించింది.
తతః శరైః శోణితమాంసరూషితైర్యుగాన్తవైశ్వానరతుల్యవిగ్రహైః । నిశాచరాః సమ్పరివార్య మాధవం వరాయుధైర్నిర్బిభిదుః సహస్రశః ।। ౭.౬.
అప్పుడు రాత్రివేళ సంచరించే రాక్షసులు, మాధవుని చుట్టుముట్టి, రక్తమూ మాంసమూ అంటిన, ప్రళయాగ్ని లాంటి భయంకరమైన బాణాలతో, తమ శ్రేష్ఠ ఆయుధాలతో, వేల సంఖ్యలో దాడి చేశారు.
నారాయణగిరిం తే తు గర్జన్తో రాక్షసామ్బుదాః । వవర్షుః శరవర్షేణ వర్షేణేవాద్రిమమ్బుదాః ।। ౭.౭.
ఆ రాక్షసులు, మేఘాలు గర్జించినట్టు గర్జిస్తూ, నారాయణుడు పర్వతంలా నిలిచినవారిపై, మేఘాలు పర్వతంపై వాన కురిపించినట్టు, బాణాల వర్షం కురిపించారు.
శ్యామావదాతస్తైర్విష్ణుర్నీలైర్నక్తఞ్చరోత్తమైః । వృతో ఽఞ్జనగిరీవాసీత్ వర్షమాణైః పయోధరైః ।। ౭.౭.
ఆ నల్లని, తెల్లని రాత్రి సంచారులచే చుట్టుముట్టబడి, విష్ణువు, వాన మేఘాలతో చుట్టుముట్టబడిన అంజన పర్వతంలా నిలిచాడు.
శలభా ఇవ కేదారం మశకా ఇవ పర్వతమ్ । యథామృతఘటం దంశా మకరా ఇవ చార్ణవమ్ ।। ౭.౭.
ఎలా మిడతలు పొలాన్ని, దోమలు పర్వతాన్ని, ఈగలు అమృతపాత్రను, మత్స్యాలు సముద్రాన్ని చుట్టుముట్టుతాయో,
తథా రక్షోధనుర్ముక్తా వజ్రానిలమనోజవాః । హరిం విశన్తి స్మ శరా లోకా ఇవ విపర్యయే ।। ౭.౭.
అలాగే, రాక్షసుల ధనుస్సుల నుండి విడిచిన, వజ్రం, గాలి వేగంతో వచ్చిన బాణాలు, లోకాలు ప్రళయంలో విష్ణువులో లీనమయ్యే విధంగా, హరిని తాకాయి.
స్యన్దనైః స్యన్దనగతా గజైశ్చ గజపృష్ఠగాః । అశ్వారోహాస్తథాశ్వైశ్చ పాదాతాశ్చామ్బరే స్థితాః ।। ౭.౭.
రథాల్లో, ఏనుగులపై, గుర్రాలపై, అలాగే ఆకాశంలో నిలిచి, యోధులు రథసారథులు, ఏనుగు సవారీలు, గుర్రపు సవారీలు, కాలాళ్లు ముందుకు వచ్చారు.
రాక్షసేన్ద్రా గిరినిభాః శరైః శక్త్యృష్టితోమరైః । నిరుఛ్వాసం హరిం చక్రుః ప్రాణాయామా ఇవ ద్విజమ్ ।। ౭.౭.
పర్వతాల్లాంటి రాక్షసాధిపతులు, బాణాలు, శక్తులు, ఇష్టికలు, తోమరాలతో హరిని దాడి చేసి, ప్రాణాయామంలో బ్రాహ్మణుడు ఊపిరాడని విధంగా, ఆయనను ఊపిరాడనివ్వకుండా చేశారు.
నిశాచరైస్తాడ్యమానో మీనైరివ మహోదధిః । శార్ఙ్గమాయమ్య దుర్ధర్షో రాక్షసేభ్యో ఽసృజచ్ఛరాన్ ।। ౭.౭.
రాత్రి సంచారుల దాడితో, మహాసముద్రం చేపలతో తాకబడినట్టు, దుర్జయుడు తన శారంగ ధనుస్సును ఎక్కబెట్టి, రాక్షసులపై బాణాలు వదిలాడు.
శరైః పూర్ణాయతోత్సృష్టైర్వజ్రవక్త్రైర్మనోజవైః । చిచ్ఛేద విష్ణుర్నిశితైః శతశో ఽథ సహస్రశః ।। ౭.౭.
విష్ణువు, పూర్తిగా లాగి వదిలిన, వజ్రంలాంటి నొచ్చైన, మనస్సు వేగంతో వెళ్లే బాణాలతో, వందలాది, వేలాది మందిని కోసేశాడు.
విద్రావ్య శరవర్షేణ వర్షా వాయురివోత్థితమ్ । పాఞ్చజన్యం మహాశఙ్ఖం ప్రదధ్మౌ పురుషోత్తమః ।। ౭.౭.
బాణాల వర్షాన్ని, గాలి వానను చీల్చినట్టు, దూరం చేసేసి, పురుషోత్తముడు మహాశంఖమైన పాంచజన్యాన్ని ఊదాడు.
సో ఽమ్బుజో హరిణా ధ్మాతః సర్వప్రాణేన శఙ్ఖరాట్ । రరాస భీమనిర్హాదస్త్రైలోక్యం వ్యథయన్నివ ।। ౭.౭.
హరి తన శక్తినంతా పెట్టి ఊదిన ఆ శంఖం, భయంకరమైన గర్జనతో మోగి, మూడు లోకాలను కంపింపజేసినట్టు అనిపించింది.
శఙ్ఖరాజరవః సో ఽథ త్రాసయామాస రాక్షసాన్ । మృగరాజ ఇవారణ్యే సమదానివ కుఞ్జరాన్ ।। ౭.౭.
ఆ శంఖధ్వని, అడవిలో సింహం గర్వంతో ఉన్న ఏనుగులను భయపెట్టినట్టు, రాక్షసులను భయపెట్టింది.
న శేకురశ్వాః సంస్థాతుం విమదాః కుఞ్జరాభవన్ । స్యన్దనేభ్యశ్చ్యుతా వీరాః శఙ్ఖరావితదుర్బలాః ।। ౭.౭.
ఆ శంఖధ్వనితో, గుర్రాలు ధైర్యం కోల్పోయి నిలువలేకపోయాయి; అవి ఏనుగుల్లా మారిపోయాయి. యోధులు బలహీనపడి, రథాల నుండి పడిపోతున్నారు.
శార్ఙ్గచాపవినిర్ముక్తా వజ్రతుల్యాననాః శరాః । విదార్య తాని రక్షాంసి సుపుఙ్ఖా వివిశుః క్షితిమ్ ।। ౭.౭.
శారంగ ధనుస్సు నుండి విడిచిన, వజ్రపు అంచుల్లాంటి, బాగా రెక్కలున్న బాణాలు, ఆ రాక్షసులను చీల్చి, భూమిలోకి ప్రవేశించాయి.
భిద్యమానాః శరైః సఙ్ఖ్యే నారాయణకరచ్యుతైః । నిపేతూ రాక్షసా భూమౌ శైలా వజ్రహతా ఇవ ।। ౭.౭.
నారాయణుని చేతిలోనుండి వచ్చిన బాణాలతో యుద్ధంలో గాయపడి, రాక్షసులు వజ్రంతో కొట్టిన పర్వతాల్లా భూమిపై పడిపోయారు.
వ్రణాని పరగాత్రేభ్యో విష్ణుచక్రకృతాని వై । అసృక్క్షరన్తి ధారాభిః స్వర్ణధారా ఇవాచలాః ।। ౭.౭.
విష్ణువు చక్రంతో శత్రువుల దేహాల్లో చేసిన గాయాలనుండి, పర్వతాలపై బంగారు జలధారలు పారినట్టు, రక్తధారలు పారిపోతున్నాయి.