తదిదం నః కృతం కార్యమ్ త్వయా ధర్మభృతాం వర । నిహతో రావణో రామ ప్రహృష్టో దివమాక్రమ
ధర్మాన్ని కాపాడే ఉత్తముడవైన నీవు, ఈ కార్యాన్ని పూర్తిచేశావు. రామా, రావణుడు సంహరించబడ్డాడు. ఆనందంగా స్వర్గానికి ఎక్కు.
అమోఘం బలవీర్యం తే అమోఘస్తే పరాక్రమః । అమోఘం దర్శనం రామ అమోఘస్తవ సంస్తవః ॥
నీ బలవీర్యం, పరాక్రమం, దర్శనం, నీ స్తోత్రం — ఇవన్నీ ఎప్పుడూ విఫలమవు, రామా.
అమోఘాస్తే భవిష్యన్తి భక్తిమన్తో నరా భువి । యే త్వాం దేవమ్ ధ్రువం భక్తాః పురాణం పురుషోత్తమమ్ ॥
ఈ భూమిపై నిన్ను పురాతన పరమపురుషుడిగా భక్తితో నమ్మినవారు ఎప్పుడూ విజయవంతులవుతారు.
ప్రాప్నువన్తి సదా కామాన్ ఇహ లోకే పరత్ర చ । ఇమమార్షం స్తవం నిత్యమ్ ఇతిహాసం పురాతనమ్ । యే నరాః కీర్తయిష్యన్తి నాస్తి తేషాం పరాభవః
ఈ పురాతన మహిమాన్వితమైన స్తోత్రాన్ని ఎవరైనా ఈ లోకంలోనూ పరలోకంలోనూ ఎప్పుడూ పఠిస్తే, వారు కోరినవన్నీ పొందుతారు; వారికి ఓటమి ఉండదు.
thumb|అష్టాదశాధికశతతమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే యుద్ధకాణ్డే అష్టాదశాధికశతతమః సర్గః ॥౬-
ఇప్పుడు శ్రీవాల్మీకి రామాయణంలోని యుద్ధకాండలో నూరియెనిమిదవ సర్గను వినండి.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా శుభం వాక్యం పితామహసమీరితమ్। అఙ్కేనాదాయ వైదేహీముత్పపాత విభావసుః
పితామహుడు చెప్పిన ఈ మంగళవాక్యాలు విని, అగ్నిదేవుడు వైదేహిని తన మడిలోకి తీసుకుని పైకి లేచాడు.
విధూయాథ చితాం తాం తు వైదేహీం హవ్యవాహనః। ఉత్తస్థౌ మూర్తిమానాశు గృహీత్వా జనకాత్మజామ్
ఆపై, హవ్యవాహనుడు ఆ చితను దులిపి, జనకుని కుమార్తెను తన చేతుల్లో పట్టుకుని, మూర్తిరూపంగా త్వరగా పైకి లేచాడు.
తరుణాదిత్యసంకాశాం తప్తకాఞ్చనభూషణామ్। రక్తామ్బరధరాం బాలాం నీలకుఞ్చితమూర్ధజామ్
ఆమె ఉదయసూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ, మెరిసే బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించి, యువతిగా, నీలిరంగు వంకర జుట్టుతో కనిపించింది.
అక్లిష్టమాల్యాభరణాం తథారూపామనిన్దితామ్। దదౌ రామాయ వైదేహీమఙ్కే కృత్వా విభావసుః
ఆమె పూలమాలలు, ఆభరణాలు ఎలాంటి మలినత లేకుండా, రూపంలో నిందలేని విధంగా ఉండగా, అగ్నిదేవుడు వైదేహిని రాముని మడిలో ఉంచాడు.
అబ్రవీత్ తు తదా రామం సాక్షీ లోకస్య పావకః। ఏషా తే రామ వైదేహీ పాపమస్యాం న విద్యతే
అప్పుడు లోకానికి సాక్షిగా అగ్నిదేవుడు రామునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఇదిగో నీ వైదేహి; ఆమెలో ఎలాంటి పాపం లేదు.'
నైవ వాచా న మనసా నైవ బుద్ధ్యా న చక్షుషా। సువృత్తా వృత్తశౌటీర్యం న త్వామత్యచరచ్ఛుభా
ఈ సద్గుణాలుతో కూడిన, మంగళకరమైన సీతాదేవి మాటలతో గానీ, మనసుతో గానీ, బుద్ధితో గానీ, కన్నులతో గానీ, ఎప్పుడూ నిన్ను దాటి పోనలేదు.
రావణేనాపనీతైషా వీర్యోత్సిక్తేన రక్షసా। త్వయా విరహితా దీనా వివశా నిర్జనే సతీ
రావణుడు తన బలంతో, అహంకారంతో ఈమెను అపహరించాడు. నీవు లేని దుఃఖంతో, అరణ్యంలో ఒంటరిగా, బలహీనంగా ఉన్నా, ఈమె నీకు నమ్మకంగా, నిష్కళంకంగా ఉండింది.
రుద్ధా చాన్తఃపురే గుప్తా త్వచ్చిత్తా త్వత్పరాయణా। రక్షితా రాక్షసీభిశ్చ ఘోరాభిర్ఘోరబుద్ధిభిః
అంతఃపురంలో బందించబడి, భయంకరమైన ఆ రాక్షసస్త్రీలు కాపాడుతూ, ఈమె మనసంతా నీ మీదే పెట్టుకొని, నిన్నే ఆశ్రయంగా భావించింది.
ప్రలోభ్యమానా వివిధం తర్జ్యమానా చ మైథిలీ। నాచిన్తయత తద్రక్షస్త్వద్గతేనాన్తరాత్మనా
ఎన్ని విధాలుగా మాయలు చేసి, బెదిరించినా, మైతిలీ తన అంతరాత్మను నీవైపు నిలిపి, ఏ మాత్రం కూడా మనసు మార్చుకోలేదు.
విశుద్ధభావాం నిష్పాపాం ప్రతిగృహ్ణీష్వ మైథిలీమ్। న కించిదభిధాతవ్యా అహమాజ్ఞాపయామి తే
హృదయపరిశుద్ధతతో, పాపరహితంగా ఉన్న మైతిలీని స్వీకరించు. ఇకపై ఏమీ మాట్లాడవద్దు — ఇదే నా ఆజ్ఞ.
తతః ప్రీతమనా రామః శ్రుత్వైవం వదతాం వరః। దధ్యౌ ముహూర్తం ధర్మాత్మా హర్షవ్యాకులలోచనః
అప్పుడు రాముడు, మాటలలో శ్రేష్ఠుడు, ఈ మాటలు విని హర్షంతో కన్నీళ్ళతో, ధర్మాత్ముడై, కొంతసేపు ఆలోచించాడు.
ఏవముక్తో మహాతేజా ధృతిమానురువిక్రమః। ఉవాచ త్రిదశశ్రేష్ఠం రామో ధర్మభృతాం వరః
ఇలా పలికిన తరువాత, మహాతేజస్సుతో, స్థిరమైన ధైర్యంతో, గొప్ప పరాక్రమంతో ఉన్న రాముడు, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైనవారిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
అవశ్యం చాపి లోకేషు సీతా పావనమర్హతి। దీర్ఘకాలోషితా హీయం రావణాన్తఃపురే శుభా
ఈ సీతా దేవి, ఎంత మంచిదైనా, రావణుడి అంతఃపురంలో ఎక్కువ కాలం ఉన్నందువల్ల, అందరి ముందు పవిత్రతను నిరూపించుకోవాల్సిందే.
బాలిశో బత కామాత్మా రామో దశరథాత్మజః। ఇతి వక్ష్యతి మాం లోకో జానకీమవిశోధ్య హి
జానకిని పరీక్షించకుండా ఉంటే, రాముడు దశరథుని కుమారుడై, బాలిషుడని, కామాసక్తుడని లోకంలో అందరూ నన్ను అనేవారు.
అనన్యహృదయాం సీతాం మచ్చిత్తపరిరక్షిణీమ్। అహమప్యవగచ్ఛామి మైథిలీం జనకాత్మజామ్
జనకుని కుమార్తె అయిన సీత, తన హృదయం పూర్తిగా నాకే అంకితం చేసి, నా మనసును కాపాడుతూ ఉంటుందని నేనూ బాగా తెలుసు.
ఇమామపి విశాలాక్షీం రక్షితాం స్వేన తేజసా। రావణో నాతివర్తేత వేలామివ మహోదధిః
ఈ విశాలమైన కన్నులతో ఉన్న సీత, తన స్వంత తేజంతో రక్షించబడింది. మహాసముద్రం తన హద్దు దాటి పోనట్టే, రావణుడు కూడా ఆమెను దాటి పోలేడు.
ప్రత్యయార్థం తు లోకానాం త్రయాణాం సత్యసంశ్రయః। ఉపేక్షే చాపి వైదేహీం ప్రవిశన్తీం హుతాశనమ్
మూడు లోకాలకు నమ్మకం కలిగించేందుకు, సత్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని, వైదేహిని అగ్నిపరీక్షకు అనుమతించాను.
న హి శక్తః సుదుష్టాత్మా మనసాపి హి మైథిలీమ్। ప్రధర్షయితుమప్రాప్యాం దీప్తామగ్నిశిఖామివ
పాపపు హృదయమున్న వాడు, మైతిలీని, అగ్నిశిఖను తాకలేనట్టు, మనసులో కూడా తాకలేడు.
నేయమర్హతి వైక్లవ్యం రావణాన్తఃపురే సతీ। అనన్యా హి మయా సీతా భాస్కరస్య ప్రభా యథా
రావణుడి అంతఃపురంలో ఉన్నా, సీతకు ఎలాంటి దుర్బలత రావడం తగదు. ఎందుకంటే, సీత నాకే అంకితమై ఉంది — సూర్యునికి ప్రకాశం ఎలా ఉంటుందో అలాగే.
విశుద్ధా త్రిషు లోకేషు మైథిలీ జనకాత్మజా। న విహాతుం మయా శక్యా కీర్తిరాత్మవతా యథా
మైతిలీ, జనకుని కుమార్తె, మూడు లోకాల్లో కూడా పవిత్రురాలు. ఆత్మవంతుడు తన కీర్తిని వదులుకోలేనట్టు, నేనూ ఆమెను వదిలిపెట్టలేను.
అవశ్యం చ మయా కార్యం సర్వేషాం వో వచో హితమ్। స్నిగ్ధానాం లోకనాథానామేవం చ వదతాం హితమ్
మీరు అందరూ, ప్రజలకు మేలు కోరే నాయకులు, నాకు మేలు కోసం చెప్పిన మాటలను తప్పక పాటించాలి.
ఇత్యేవముక్త్వా విజయీ మహాబలః ప్రశస్యమానః స్వకృతేన కర్మణా। సమేత్య రామః ప్రియయా మహాయశాః సుఖం సుఖార్హోఽనుబభూవ రాఘవః
ఇలా చెప్పి, విజేతగా, మహాబలుడైన రాముడు, తన గొప్ప కార్యాల వల్ల ప్రశంసలు పొందుతూ, ప్రియమైన సీతతో కలసి, రాఘవుడు తగిన ఆనందాన్ని అనుభవించాడు.
thumb|ఏకోనవింశత్యధికశతతమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే యుద్ధకాణ్డే ఏకోనవింశత్యధికశతతమః సర్గః ॥౬-
శ్రీమద్వాల్మీకిరామాయణంలో యుద్ధకాండలో నూరి పదకొండవ సర్గను వినండి.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా శుభం వాక్యం రాఘవేణానుభాషితమ్। తతః శుభతరం వాక్యం వ్యాజహార మహేశ్వరః
రాఘవుడు పలికిన శుభవాక్యాలు వినగానే, మహేశ్వరుడు మరింత మంగళకరమైన మాటలు అన్నాడు.
పుష్కరాక్ష మహాబాహో మహావక్షః పరంతప। దిష్ట్యా కృతమిదం కర్మ త్వయా ధర్మభృతాం వర
కమలనేత్రుడా, బలవంతుడా, విస్తారమైన ఛాతి కలవాడా, శత్రువులను జయించిన వాడా, నీ చేత ఈ కార్యం సఫలమవడం ఎంత అదృష్టమో! నీలాంటి ధర్మపరులకు ఇది తగినదే.