అయం మునిసుతో బాలో మత్తః శరణమిచ్ఛతి। అస్య జీవితమాత్రేణ ప్రియం కురుత పుత్రకాః
'ఈ బాలుడు, మునిపుత్రుడు, నన్ను ఆశ్రయంగా కోరుతున్నాడు. నా కుమారులారా, మీ ప్రాణాన్ని అతనికి ఇచ్చి, అతనికి మేలు చేయండి.'
సర్వే సుకృతకర్మాణః సర్వే ధర్మపరాయణాః। పశుభూతా నరేన్ద్రస్య తృప్తిమగ్నేః ప్రయచ్ఛత
'మీరు అందరూ మంచి పనులు చేసినవారు, ధర్మాన్ని పాటించే వారు. రాజుకు బలి అయి, అగ్నిని తృప్తిపర్చండి.'
నాథవాంశ్చ శునఃశేపో యజ్ఞశ్చావిఘ్నతో భవేత్। దేవతాస్తర్పితాశ్చ స్యుర్మమ చాపి కృతం వచః
'శునఃశేపుడికి ఆశ్రయం లభిస్తుంది, యజ్ఞం నిరవధిగా జరుగుతుంది, దేవతలు సంతృప్తి చెందుతారు, నా మాట కూడా నెరవేరుతుంది.'
మునేస్తద్ వచనం శ్రుత్వా మధుచ్ఛన్దాదయః సుతాః। సాభిమానం నరశ్రేష్ఠ సలీలమిదమబ్రువన్
మునివర్యుడి మాటలు విని, మధుచ్ఛందుడు మొదలైన కుమారులు, గర్వంతో, కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ ఇలా అన్నారు.
కథమాత్మసుతాన్ హిత్వా త్రాయసేఽన్యసుతం విభో। అకార్యమివ పశ్యామః శ్వమాంసమివ భోజనే
'మీ స్వంత కుమారులను వదిలిపెట్టి, వేరే వాడి కుమారుణ్ని ఎలా రక్షించగలరు? ఇది తగినది కాదు, ఇది కుక్క మాంసం తినడంలా అనిపిస్తోంది.'
తేషాం తద్ వచనం శ్రుత్వా పుత్రాణాం మునిపుంగవః। క్రోధసంరక్తనయనో వ్యాహర్తుముపచక్రమే
తన కుమారుల మాటలు విని, మునులలో శ్రేష్ఠుడు, కోపంతో కన్నులు ఎర్రగా చేసి, మాట్లాడటానికి సిద్ధమయ్యాడు.
నిఃసాధ్వసమిదం ప్రోక్తం ధర్మాదపి విగర్హితమ్। అతిక్రమ్య తు మద్వాక్యం దారుణం రోమహర్షణమ్
భయమేమీ లేకుండా ఇది చెప్పబడింది, కానీ ఇది ధర్మానికీ నిందనీయమే. నా మాటలను పట్టించుకోకుండా, చాలా కఠినంగా, విని ఒళ్ళు గగుర్పొడిచేలా మాట్లాడారు.
శ్వమాంసభోజినః సర్వే వాసిష్ఠా ఇవ జాతిషు। పూర్ణం వర్షసహస్రం తు పృథివ్యామనువత్స్యథ
మీరు అందరూ వసిష్ఠుల వంశస్థుల్లా, జన్మతోనే కుక్క మాంసం తినేవారవుతారు. మీరు వెయ్యేళ్ళ పాటు భూమిపై ఉండాలి.
కృత్వా శాపసమాయుక్తాన్ పుత్రాన్ మునివరస్తదా। శునఃశేపమువాచార్తం కృత్వా రక్షాం నిరామయామ్
అప్పుడు ఆ మహర్షి తన కుమారులకు శాపం ఇచ్చి, బాధపడుతున్న శునఃశేపుని రక్షణ కల్పించి, ఆరోగ్యంగా ఉండేలా చూసి, అతనితో మాట్లాడాడు.
పవిత్రపాశైరాబద్ధో రక్తమాల్యానులేపనః। వైష్ణవం యూపమాసాద్య వాగ్భిరగ్నిముదాహర
పవిత్రమైన దారాలతో కట్టబడి, ఎర్రని పూలమాలలు, లేపనాలతో అలంకరించబడి, విష్ణు యూపాన్ని చేరుకుని, మంచి మాటలతో అగ్నిని ప్రార్థించు.
ఇమే చ గాథే ద్వే దివ్యే గాయేథా మునిపుత్రక। అమ్బరీషస్య యజ్ఞేఽస్మింస్తతః సిద్ధిమవాప్స్యసి
మునిపుత్రుడా, అంబరీషుని యజ్ఞంలో ఈ రెండు దివ్యమైన గీతలను పాడాలి. అప్పుడు నీకు విజయము లభిస్తుంది.
శునఃశేపో గృహీత్వా తే ద్వే గాథే సుసమాహితః। త్వరయా రాజసింహం తమమ్బరీషమువాచ హ
శునఃశేపుడు ఆ రెండు గీతలను జాగ్రత్తగా గ్రహించి, వెంటనే రాజసింహుడైన అంబరీషుని దగ్గరకు వెళ్లి మాట్లాడాడు.
రాజసింహ మహాబుద్ధే శీఘ్రం గచ్ఛావహే వయమ్। నివర్తయస్వ రాజేన్ద్ర దీక్షాం చ సముదాహర
రాజసింహా, మహాబుద్ధిమంతుడా, మనం త్వరగా వెళ్ళుదాం. రాజేంద్రా, నీ దీక్షను ముగించు, యజ్ఞం పూర్తయిందని ప్రకటించు.
తద్ వాక్యమృషిపుత్రస్య శ్రుత్వా హర్షసమన్వితః। జగామ నృపతిః శీఘ్రం యజ్ఞవాటమతన్ద్రితః
ఆ మునిపుత్రుని మాటలు విని, ఆనందంతో నిండిన రాజు, అలసట లేకుండా, వెంటనే యజ్ఞవాటికకు వెళ్లాడు.
సదస్యానుమతే రాజా పవిత్రకృతలక్షణమ్। పశుం రక్తామ్బరం కృత్వా యూపే తం సమబన్ధయత్
పెద్దల అనుమతితో, రాజు ఆ పశువును పవిత్ర గుర్తుతో గుర్తు చేసి, ఎర్ర వస్త్రాలు ధరింపజేసి, యూపానికి కట్టాడు.
స బద్ధో వాగ్భిరగ్ర్యాభిరభితుష్టావ వై సురౌ। ఇన్ద్రమిన్ద్రానుజం చైవ యథావన్మునిపుత్రకః
అలా కట్టబడి, మునిపుత్రుడు, ఉత్తమమైన మాటలతో, ఇంద్రుని, ఇంద్రుని తమ్ముడిని యథావిధిగా స్తుతించాడు.
తతః ప్రీతః సహస్రాక్షో రహస్యస్తుతితోషితః। దీర్ఘమాయుస్తదా ప్రాదాచ్ఛునఃశేపాయ వాసవః
అప్పుడు సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రుడు, రహస్యంగా చేసిన స్తోత్రంతో సంతోషించి, శునఃశేపునికి దీర్ఘాయువు ప్రసాదించాడు.
స చ రాజా నరశ్రేష్ఠ యజ్ఞస్య చ సమాప్తవాన్। ఫలం బహుగుణం రామ సహస్రాక్షప్రసాదజమ్
ఆ నరశ్రేష్ఠుడైన రాజు యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేసి, సహస్రాక్షుని కృపతో అనేక రెట్లు ఫలితాన్ని పొందాడు, రామా.
విశ్వామిత్రోఽపి ధర్మాత్మా భూయస్తేపే మహాతపాః। పుష్కరేషు నరశ్రేష్ఠ దశవర్షశతాని చ
ధర్మాత్ముడైన విశ్వామిత్రుడు, మహాతపస్సుతో, నరశ్రేష్ఠుడా, పుష్కరంలో మరికొన్ని వందేళ్ళ పాటు ఘోర తపస్సు చేశాడు.
thumb|త్రిషష్ఠితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే త్రిషష్ఠితమః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో అరవై మూడు వ సర్గను వినండి.
పూర్ణే వర్షసహస్రే తు వ్రతస్నాతం మహామునిమ్। అభ్యగచ్ఛన్ సురాః సర్వే తపః ఫలచికీర్షవః
వెయ్యేళ్లు పూర్తయ్యాక, మహాముని వ్రతస్నానం చేసినప్పుడు, అతని తపస్సుకు ఫలితాన్ని ఇవ్వాలని కోరుతూ, దేవతలు అందరూ అతని వద్దకు వచ్చారు.
అబ్రవీత్ సుమహాతేజా బ్రహ్మా సురుచిరం వచః। ఋషిస్త్వమసి భద్రం తే స్వార్జితైః కర్మభిః శుభైః
అపూర్వ తేజస్సుతో ఉన్న బ్రహ్మా, మధురంగా ఇలా అన్నాడు: 'నీ స్వంత సత్కర్మల వల్ల నీవు ఋషివాడవయ్యావు, శుభం కలుగుగాక.'
తమేవముక్త్వా దేవేశస్త్రిదివం పునరభ్యగాత్। విశ్వామిత్రో మహాతేజా భూయస్తేపే మహత్ తపః
అలా చెప్పి దేవేంద్రుడు తిరిగి స్వర్గానికి వెళ్ళిపోయాడు. విశ్వామిత్రుడు మరింత తపస్సు చేయడం ప్రారంభించాడు.
తతః కాలేన మహతా మేనకా పరమాప్సరాః। పుష్కరేషు నరశ్రేష్ఠ స్నాతుం సముపచక్రమే
తర్వాత, చాలా కాలం గడిచిన తర్వాత, అతి శ్రేష్ఠమైన అప్సరస అయిన మేనకా, నరశ్రేష్ఠుడా, పుష్కరంలో స్నానం చేయడానికి వచ్చింది.
తాం దదర్శ మహాతేజా మేనకాం కుశికాత్మజః। రూపేణాప్రతిమాం తత్ర విద్యుతం జలదే యథా
అపూర్వమైన తేజస్సుతో కూడిన కుశికుని కుమారుడు అక్కడ ఉన్న మేనకను చూశాడు. ఆమె అందం మేఘాలలో మెరిసే మెరుపువంటిదిగా కనిపించింది.
కన్దర్పదర్పవశగో మునిస్తామిదమబ్రవీత్। అప్సరః స్వాగతం తేఽస్తు వస చేహ మమాశ్రమే
కామదేవుని ప్రభావానికి లోనైపోయిన ఆ ముని ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: 'అప్సరసే! నీకు స్వాగతం. నా ఆశ్రమంలో నివసించు.'
అనుగృహ్ణీష్వ భద్రం తే మదనేన విమోహితమ్। ఇత్యుక్తా సా వరారోహా తత్ర వాసమథాకరోత్
'నాకు దయచేయి, సుభద్రే! నేను మోహానికి లోనయ్యాను,' అని ముని అడిగినప్పుడు, ఆ సుందరాంగి అక్కడే ఉండటానికి అంగీకరించింది.
తపసో హి మహావిఘ్నో విశ్వామిత్రముపాగమత్। తస్యాం వసన్త్యాం వర్షాణి పఞ్చ పఞ్చ చ రాఘవ
ఆమె అక్కడ నివసిస్తున్నప్పుడు, రాఘవా! ఆ విశ్వామిత్రునికి తపస్సుకు గొప్ప ఆటంకం కలిగింది. ఐదు సంవత్సరాలు, మళ్ళీ ఐదు సంవత్సరాలు అలా గడిచిపోయాయి.
విశ్వామిత్రాశ్రమే సౌమ్యే సుఖేన వ్యతిచక్రముః। అథ కాలే గతే తస్మిన్ విశ్వామిత్రో మహామునిః
ఆ సంవత్సరాలు విశ్వామిత్రుని ప్రశాంతమైన ఆశ్రమంలో సుఖంగా గడిచిపోయాయి. ఆ కాలం ముగిసిన తరువాత, మహాముని అయిన విశ్వామిత్రుడు—
సవ్రీడ ఇవ సంవృత్తశ్చిన్తాశోకపరాయణః। బుద్ధిర్మునేః సముత్పన్నా సామర్షా రఘునన్దన
అతడు కొంత సిగ్గుతో, ఆందోళన మరియు దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు. రఘునందన! ఆ మునికి కోపంతో కూడిన ఆలోచన కలిగింది.