ధరతే మారుతిస్తాత మారుతప్రతిమో యది। వైశ్వానరసమో వీర్యే జీవితాశా తతో భవేత్
తాత, వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, వాయువుకి సమానమైన బలంతో, అగ్నిలా తేజస్సుతో ఇంకా ప్రాణాలతో ఉంటే, మనకు బ్రతికే ఆశ ఉంది.
తతో వృద్ధముపాగమ్య వినయేనాభ్యవాదయత్। గృహ్య జామ్బవతః పాదౌ హనూమాన్ మారుతాత్మజః
తర్వాత వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు వృద్ధుడైన జాంబవంతుని దగ్గరకు వెళ్లి, వినయంతో నమస్కరించి, ఆయన పాదాలు పట్టుకున్నాడు.
శ్రుత్వా హనూమతో వాక్యం తదా వివ్యథితేన్ద్రియః। పునర్జాతమివాత్మానం మన్యతే స్మర్క్షపుఙ్గవః
హనుమంతుని మాటలు విని, జాంబవంతుని ఇంద్రియాలు ఉలిక్కిపడి, తాను మళ్లీ పుట్టినట్టుగా అనిపించింది.
తతోఽబ్రవీన్మహాతేజా హనూమన్తం స జామ్బవాన్। ఆగచ్ఛ హరిశార్దూల వానరాంస్త్రాతుమర్హసి
అప్పుడు మహాతేజస్సుతో ఉన్న జాంబవంతుడు హనుమంతునితో ఇలా అన్నాడు: 'హనుమంతా, వానరులలో సింహుడా, రా, వానరులను రక్షించాలి.'
నాన్యో విక్రమపర్యాప్తస్త్వమేషాం పరమః సఖా। త్వత్పరాక్రమకాలోఽయం నాన్యం పశ్యామి కఞ్చన
ఇవాళ నీ బలానికి సరిపడే వేరెవ్వరూ లేరు. వీరందరికీ నీవే మిత్రుడవు. నీ పరాక్రమం చూపాల్సిన సమయం ఇది. ఇంకెవరూ నాకు కనిపించరు.
ఋక్షవానరవీరాణామనీకాని ప్రహర్షయ। విశల్యౌ కురు చాప్యేతౌ సాదితౌ రామలక్ష్మణౌ
ఋక్ష, వానర వీరుల సైన్యాలకు ఉత్సాహం నింపు. రాముడు, లక్ష్మణుడు వీరిద్దరినీ, గాయాలు పోయేలా చేయి.
గత్వా పరమమధ్వానముపర్యుపరి సాగరమ్। హిమవన్తం నగశ్రేష్ఠం హనూమన్ గన్తుమర్హసి
హనుమంతా, సముద్రాన్ని దాటి, అతి ఎత్తైన పర్వతమైన హిమవంతుని వద్దకు వెళ్లాలి.
తతః కాఞ్చనమత్యుచ్చమృషభం పర్వతోత్తమమ్। కైలాసశిఖరం చాత్ర ద్రక్ష్యస్యరినిషూదన
అక్కడ శత్రువులను సంహరించేవాడా, నీవు అక్కడ బంగారు వంటి, అత్యంత ఎత్తైన, పర్వతాలలో గొప్పదైన రుషభ పర్వతాన్ని, కైలాస శిఖరాన్ని చూస్తావు.
తయోః శిఖరయోర్మధ్యే ప్రదీప్తమతులప్రభమ్। సర్వౌషధియుతం వీర ద్రక్ష్యస్యోషధిపర్వతమ్
ఆ రెండు శిఖరాల మధ్యలో, ఓ వీరా, అపూర్వమైన ప్రకాశంతో వెలిగే, అన్ని ఔషధులతో నిండిన ఔషధిపర్వతాన్ని నీవు చూస్తావు.
తస్య వానరశార్దూల చతస్రో మూర్ధ్ని సమ్భవాః। ద్రక్ష్యస్యోషధయో దీప్తా దీపయన్తీర్దిశో దశ
ఆ పర్వత శిఖరంపై, వానరసింహుడా, నీవు నాలుగు ప్రకాశవంతమైన ఔషధులు, పది దిక్కులను వెలిగించేలా ఉన్నవిగా చూస్తావు.
మృతసఞ్జీవనీం చైవ విశల్యకరణీమపి। సువర్ణకరణీం చైవ సంధానీం చ మహౌషధీమ్
అవి మృత సంజీవని, విశల్యకరణి, సువర్ణకరణి, సంధానిని అనే మహాఔషధులు.
తాః సర్వా హనుమన్ గృహ్య క్షిప్రమాగన్తుమర్హసి। ఆశ్వాసయ హరీన్ ప్రాణైర్యోజ్య గన్ధవహాత్మజ
హనుమంతా, ఆ ఔషధాలన్నింటినీ తీసుకుని త్వరగా తిరిగి రావాలి. వాయుపుత్రుడా, వాటి వాసనతో వానరులకు మళ్లీ ప్రాణం పోయేలా చేయు.
శ్రుత్వా జామ్బవతో వాక్యం హనూమాన్ మారుతాత్మజః। ఆపూర్యత బలోద్ధర్షైర్వాయువేగైరివార్ణవః
జాంబవంతుని మాటలు విని, వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, గాలి వేగంతో అలలు ఎగిసిపడే సముద్రంలా, బలంతో, ఉత్సాహంతో నిండిపోయాడు.
స పర్వతతటాగ్రస్థః పీడయన్ పర్వతోత్తమమ్। హనూమాన్ దృశ్యతే వీరో ద్వితీయ ఇవ పర్వతః
ఆహా, పర్వత శిఖరంపై నిలబడి, హనుమంతుడు ఆ గొప్ప పర్వతాన్ని ఒత్తుతూ, ఇంకో పర్వతంలా కనిపించాడు.
హరిపాదవినిర్భగ్నో నిషసాద స పర్వతః। న శశాక తదాత్మానం వోఢుం భృశనిపీడితః
హనుమంతుని పాదాల బలానికి ఆ పర్వతం నలిగిపోయి, తాను తట్టుకోలేక నేలకే కూలిపోయింది.
తస్య పేతుర్నగా భూమౌ హరివేగాచ్చ జజ్వలుః। శృఙ్గాణి చ వ్యకీర్యన్త పీడితస్య హనూమతా
హనుమంతుని వేగానికి ఆ పర్వతంపై ఉన్న చెట్లు నేలమీద పడిపోయి, మంటలు చెలరేగాయి. అతని ఒత్తిడికి పర్వత శిఖరాలు కూడా విరిగిపోయాయి.
తస్మిన్ సమ్పీడ్యమానే తు భగ్నద్రుమశిలాతలే। న శేకుర్వానరాః స్థాతుం ఘూర్ణమానే నగోత్తమే
ఆ పర్వతం చెట్లు, రాళ్లు విరిగిపోతూ నలిగిపోతుండగా, అది ఊగిపోతుండటంతో వానరులు అక్కడ నిలబడలేకపోయారు.
సా ఘూర్ణితమహాద్వారా ప్రభగ్నగృహగోపురా। లఙ్కా త్రాసాకులా రాత్రౌ ప్రనృత్తేవాభవత్ తదా
ఆ సమయంలో లంక నగరానికి పెద్ద గేట్లు ఊగిపోతూ, ఇళ్ళు గోపురాలు విరిగిపోతూ, భయంతో అంతా కలవరపడుతూ, రాత్రిపూట ఆ నగరం నాట్యం చేస్తున్నట్టు కనిపించింది.
పృథివీధరసంకాశో నిపీడ్య పృథివీధరమ్। పృథివీం క్షోభయామాస సార్ణవాం మారుతాత్మజః
పర్వతాల మధ్య పర్వతంలా ఉన్న వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, ఆ పర్వతాన్ని బలంగా నొక్కి, భూమిని సముద్రంతో కలిపి కంపింపజేశాడు.
ఆరురోహ తదా తస్మాద్ధరిర్మలయపర్వతమ్। మేరుమన్దరసంకాశం నానాప్రస్రవణాకులమ్
ఆ తరువాత హనుమంతుడు, మెరు, మందర పర్వతాల్లా కనిపించే, అనేక ప్రవాహాలతో నిండిన మలయ పర్వతాన్ని ఎక్కాడు.
నానాద్రుమలతాకీర్ణం వికాసికమలోత్పలమ్। సేవితం దేవగన్ధర్వైః షష్టియోజనముచ్ఛ్రితమ్
ఆ పర్వతం రకరకాల చెట్లు, లతలతో కప్పబడి, కమలాలు, ఉత్పలాలు వికసించి, దేవతలు, గంధర్వులు సంచరించే స్థలం, అరవై యోజనాల ఎత్తుతో ఉంది.
విద్యాధరైర్మునిగణైరప్సరోభిర్నిషేవితమ్। నానామృగగణాకీర్ణం బహుకన్దరశోభితమ్
విద్యాధరులు, మునులు, అప్సరసలు అక్కడ సంచరిస్తూ, రకరకాల జంతువులతో నిండిపోయి, అనేక గుహలతో అలంకరించబడి ఉంది.
సర్వానాకులయంస్తత్ర యక్షగన్ధర్వకిన్నరాన్। హనూమాన్ మేఘసంకాశో వవృధే మారుతాత్మజః
అక్కడ వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, మేఘంలా మెరిసిపోతూ, తన రూపాన్ని పెంచి, యక్షులు, గంధర్వులు, కిన్నరులు అందరినీ కలవరపరిచాడు.
పద్భ్యాం తు శైలమాపీడ్య వడవాముఖవన్ముఖమ్। వివృత్యోగ్రం ననాదోచ్చైస్త్రాసయన్ రజనీచరాన్
హనుమంతుడు తన పాదాలతో పర్వతాన్ని బలంగా నొక్కి, వడవాముఖంలా తన నోరు విప్పి, గట్టిగా అరవడంతో రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసులను భయపెట్టాడు.
తస్య నానద్యమానస్య శ్రుత్వా నినదముత్తమమ్। లఙ్కాస్థా రాక్షసవ్యాఘ్రా న శేకుః స్పన్దితుం క్వచిత్
హనుమంతుడు ఆ గర్జనతో అరవగా, లంకలో ఉన్న పులిలా బలమైన రాక్షసులు ఎక్కడా కదలలేకపోయారు.
నమస్కృత్వా సముద్రాయ మారుతిర్భీమవిక్రమః। రాఘవార్థే పరం కర్మ సమీహత పరంతపః
వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, సముద్రానికి నమస్కరించి, రాఘవుని కోసం అత్యంత గొప్ప కార్యాన్ని చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
స పుచ్ఛముద్యమ్య భుజఙ్గకల్పం వినమ్య పృష్ఠం శ్రవణే నికుచ్య। వివృత్య వక్త్రం వడవాముఖాభ- మాపుప్లువే వ్యోమ్ని స చణ్డవేగః
అతడు తన తోకను పాము లాగా పైకి ఎత్తి, వెన్నును వంచి, చెవులను లోపలికి మడిచి, నోరు వడవాముఖంలా విప్పి, ఉగ్రవేగంతో ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయాడు.
స వృక్షఖణ్డాంస్తరసా జహార శైలాన్ శిలాః ప్రాకృతవానరాంశ్చ। బాహూరువేగోద్గతసమ్ప్రణున్నా- స్తే క్షీణవేగాః సలిలే నిపేతుః
అతడు వేగంగా చెట్ల కండలు, పర్వతాలు, రాళ్లు, సాధారణ వానరులను పట్టుకుని, తన చేతులు, తొడల బలంతో విసిరాడు. అవి వేగం తగ్గి నీటిలో పడిపోయాయి.
స తౌ ప్రసార్యోరగభోగకల్పౌ భుజౌ భుజంగారినికాశవీర్యః। జగామ శైలం నగరాజమగ్ర్యం దిశః ప్రకర్షన్నివ వాయుసూనుః
వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, పాము చుట్టుల్లా రెండు చేతులను చాపి, పాములకు శత్రువులాంటి బలంతో, దిశలను లాగుకుంటూ, గొప్ప పర్వతాన్ని దాటి వెళ్ళాడు.
స సాగరం ఘూర్ణితవీచిమాలం తదమ్భసా భ్రామితసర్వసత్త్వమ్। సమీక్షమాణః సహసా జగామ చక్రం యథా విష్ణుకరాగ్రముక్తమ్
ఆయన అలలు ఊగిపడే సముద్రాన్ని, ఆ నీటిలో అన్ని జీవులు తిరుగుతున్నదాన్ని చూచి, విష్ణువు చేతిలోంచి విడిచిన చక్రంలా వేగంగా ముందుకు పోయాడు.