సాగరౌఘనిభం భీమం దృష్ట్వా బాణార్దితం బలమ్। మార్గతే జామ్బవన్తం చ హనూమాన్ సవిభీషణః
బాణాలతో గాయపడి, సముద్రపు అలలవలె విస్తారంగా, భయంకరంగా ఉన్న సేనను చూసి, హనుమంతుడు విభీషణుడితో కలిసి జాంబవంతుని వెతికాడు.
స్వభావజరయా యుక్తం వృద్ధం శరశతైశ్చితమ్। ప్రజాపతిసుతం వీరం శామ్యన్తమివ పావకమ్
ప్రకృతి వృద్ధాప్యంతో బలహీనమైన, శరీరం నూరుకోబడిన జాంబవంతుడు, ప్రజాపతిపుత్రుడు, ఆ వీరుడు, ఆగిపోతున్న అగ్నిలా కనిపించాడు.
దృష్ట్వా సమభిసంక్రమ్య పౌలస్త్యో వాక్యమబ్రవీత్। కచ్చిదార్య శరైస్తీక్ష్ణైర్న ప్రాణా ధ్వంసితాస్తవ
వానిని చూసి, రాక్షసుడు దగ్గరికి వెళ్లి ఇలా అడిగాడు: 'ఆర్యా, ఈ పదునైన బాణాలతో నీ ప్రాణాలు పోయినవేనా?'
విభీషణవచః శ్రుత్వా జామ్బవానృక్షపుఙ్గవః। కృచ్ఛ్రాదభ్యుద్గిరన్ వాక్యమిదం వచనమబ్రవీత్
విభీషణుని మాటలు విని, రిక్షరాజు జాంబవంతుడు, కష్టంగా లేచి, ఇలా అన్నాడు.
నైర్ఋతేన్ద్ర మహావీర్య స్వరేణ త్వాభిలక్షయే। విద్ధగాత్రః శితైర్బాణైర్న త్వాం పశ్యామి చక్షుషా
నైరుతరాజా, నీ గొంతు విని నిన్ను గుర్తించాను. నా శరీరం పదునైన బాణాలతో గాయపడింది. నా కళ్లతో నిన్ను చూడలేకపోతున్నాను.
అఞ్జనా సుప్రజా యేన మాతరిశ్వా చ సువ్రత। హనూమాన్ వానరశ్రేష్ఠః ప్రాణాన్ ధారయతే క్వచిత్
అంజనాదేవి కుమారుడు, పవనదేవుడు తనయుడు, మంచి వ్రతశీలి, వానరులలో శ్రేష్ఠుడు అయిన హనుమంతుడు ఎక్కడ ప్రాణాలతో ఉన్నాడో, అక్కడే ఆశ ఉంది.
శ్రుత్వా జామ్బవతో వాక్యమువాచేదం విభీషణః। ఆర్యపుత్రావతిక్రమ్య కస్మాత్ పృచ్ఛసి మారుతిమ్
జాంబవంతుని మాటలు విని విభీషణుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఆర్యపుత్రుల్ని దాటి, ఎందుకు మారు్తిని గురించి అడుగుతున్నావు?'
నైవ రాజని సుగ్రీవే నాఙ్గదే నాపి రాఘవే। ఆర్య సందర్శితః స్నేహో యథా వాయుసుతే పరః
రాజు సుగ్రీవుడికి గానీ, అంగదుడికి గానీ, రాఘవుడికి గానీ, ఆర్యా, వాయుపుత్రుడి పట్ల చూపినంత ప్రత్యేకమైన మమకారం ఎవరికీ చూపలేదు.
విభీషణవచః శ్రుత్వా జామ్బవాన్ వాక్యమబ్రవీత్। శృణు నైర్ఋతశార్దూల యస్మాత్ పృచ్ఛామి మారుతిమ్
విభీషణుని మాటలు విని జాంబవంతుడు ఇలా అన్నాడు: 'రాక్షసులలో సింహుడా, నేను మారు్తిని గురించి ఎందుకు అడుగుతున్నానో విను.'
అస్మిఞ్జీవతి వీరే తు హతమప్యహతం బలమ్। హనూమత్యుజ్ఝితప్రాణే జీవన్తోఽపి మృతా వయమ్
ఈ వీరుడు బ్రతికుంటే, సైన్యం అంతా పడిపోయినా అది పూర్తిగా నశించదు. కానీ హనుమంతుడు ప్రాణాలు విడిచిపోతే, మనం బ్రతికున్నా, మృతులే అవుతాం.
ధరతే మారుతిస్తాత మారుతప్రతిమో యది। వైశ్వానరసమో వీర్యే జీవితాశా తతో భవేత్
తాత, వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, వాయువుకి సమానమైన బలంతో, అగ్నిలా తేజస్సుతో ఇంకా ప్రాణాలతో ఉంటే, మనకు బ్రతికే ఆశ ఉంది.
తతో వృద్ధముపాగమ్య వినయేనాభ్యవాదయత్। గృహ్య జామ్బవతః పాదౌ హనూమాన్ మారుతాత్మజః
తర్వాత వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు వృద్ధుడైన జాంబవంతుని దగ్గరకు వెళ్లి, వినయంతో నమస్కరించి, ఆయన పాదాలు పట్టుకున్నాడు.
శ్రుత్వా హనూమతో వాక్యం తదా వివ్యథితేన్ద్రియః। పునర్జాతమివాత్మానం మన్యతే స్మర్క్షపుఙ్గవః
హనుమంతుని మాటలు విని, జాంబవంతుని ఇంద్రియాలు ఉలిక్కిపడి, తాను మళ్లీ పుట్టినట్టుగా అనిపించింది.
తతోఽబ్రవీన్మహాతేజా హనూమన్తం స జామ్బవాన్। ఆగచ్ఛ హరిశార్దూల వానరాంస్త్రాతుమర్హసి
అప్పుడు మహాతేజస్సుతో ఉన్న జాంబవంతుడు హనుమంతునితో ఇలా అన్నాడు: 'హనుమంతా, వానరులలో సింహుడా, రా, వానరులను రక్షించాలి.'
నాన్యో విక్రమపర్యాప్తస్త్వమేషాం పరమః సఖా। త్వత్పరాక్రమకాలోఽయం నాన్యం పశ్యామి కఞ్చన
ఇవాళ నీ బలానికి సరిపడే వేరెవ్వరూ లేరు. వీరందరికీ నీవే మిత్రుడవు. నీ పరాక్రమం చూపాల్సిన సమయం ఇది. ఇంకెవరూ నాకు కనిపించరు.
ఋక్షవానరవీరాణామనీకాని ప్రహర్షయ। విశల్యౌ కురు చాప్యేతౌ సాదితౌ రామలక్ష్మణౌ
ఋక్ష, వానర వీరుల సైన్యాలకు ఉత్సాహం నింపు. రాముడు, లక్ష్మణుడు వీరిద్దరినీ, గాయాలు పోయేలా చేయి.
గత్వా పరమమధ్వానముపర్యుపరి సాగరమ్। హిమవన్తం నగశ్రేష్ఠం హనూమన్ గన్తుమర్హసి
హనుమంతా, సముద్రాన్ని దాటి, అతి ఎత్తైన పర్వతమైన హిమవంతుని వద్దకు వెళ్లాలి.
తతః కాఞ్చనమత్యుచ్చమృషభం పర్వతోత్తమమ్। కైలాసశిఖరం చాత్ర ద్రక్ష్యస్యరినిషూదన
అక్కడ శత్రువులను సంహరించేవాడా, నీవు అక్కడ బంగారు వంటి, అత్యంత ఎత్తైన, పర్వతాలలో గొప్పదైన రుషభ పర్వతాన్ని, కైలాస శిఖరాన్ని చూస్తావు.
తయోః శిఖరయోర్మధ్యే ప్రదీప్తమతులప్రభమ్। సర్వౌషధియుతం వీర ద్రక్ష్యస్యోషధిపర్వతమ్
ఆ రెండు శిఖరాల మధ్యలో, ఓ వీరా, అపూర్వమైన ప్రకాశంతో వెలిగే, అన్ని ఔషధులతో నిండిన ఔషధిపర్వతాన్ని నీవు చూస్తావు.
తస్య వానరశార్దూల చతస్రో మూర్ధ్ని సమ్భవాః। ద్రక్ష్యస్యోషధయో దీప్తా దీపయన్తీర్దిశో దశ
ఆ పర్వత శిఖరంపై, వానరసింహుడా, నీవు నాలుగు ప్రకాశవంతమైన ఔషధులు, పది దిక్కులను వెలిగించేలా ఉన్నవిగా చూస్తావు.
మృతసఞ్జీవనీం చైవ విశల్యకరణీమపి। సువర్ణకరణీం చైవ సంధానీం చ మహౌషధీమ్
అవి మృత సంజీవని, విశల్యకరణి, సువర్ణకరణి, సంధానిని అనే మహాఔషధులు.
తాః సర్వా హనుమన్ గృహ్య క్షిప్రమాగన్తుమర్హసి। ఆశ్వాసయ హరీన్ ప్రాణైర్యోజ్య గన్ధవహాత్మజ
హనుమంతా, ఆ ఔషధాలన్నింటినీ తీసుకుని త్వరగా తిరిగి రావాలి. వాయుపుత్రుడా, వాటి వాసనతో వానరులకు మళ్లీ ప్రాణం పోయేలా చేయు.
శ్రుత్వా జామ్బవతో వాక్యం హనూమాన్ మారుతాత్మజః। ఆపూర్యత బలోద్ధర్షైర్వాయువేగైరివార్ణవః
జాంబవంతుని మాటలు విని, వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, గాలి వేగంతో అలలు ఎగిసిపడే సముద్రంలా, బలంతో, ఉత్సాహంతో నిండిపోయాడు.
స పర్వతతటాగ్రస్థః పీడయన్ పర్వతోత్తమమ్। హనూమాన్ దృశ్యతే వీరో ద్వితీయ ఇవ పర్వతః
ఆహా, పర్వత శిఖరంపై నిలబడి, హనుమంతుడు ఆ గొప్ప పర్వతాన్ని ఒత్తుతూ, ఇంకో పర్వతంలా కనిపించాడు.
హరిపాదవినిర్భగ్నో నిషసాద స పర్వతః। న శశాక తదాత్మానం వోఢుం భృశనిపీడితః
హనుమంతుని పాదాల బలానికి ఆ పర్వతం నలిగిపోయి, తాను తట్టుకోలేక నేలకే కూలిపోయింది.
తస్య పేతుర్నగా భూమౌ హరివేగాచ్చ జజ్వలుః। శృఙ్గాణి చ వ్యకీర్యన్త పీడితస్య హనూమతా
హనుమంతుని వేగానికి ఆ పర్వతంపై ఉన్న చెట్లు నేలమీద పడిపోయి, మంటలు చెలరేగాయి. అతని ఒత్తిడికి పర్వత శిఖరాలు కూడా విరిగిపోయాయి.
తస్మిన్ సమ్పీడ్యమానే తు భగ్నద్రుమశిలాతలే। న శేకుర్వానరాః స్థాతుం ఘూర్ణమానే నగోత్తమే
ఆ పర్వతం చెట్లు, రాళ్లు విరిగిపోతూ నలిగిపోతుండగా, అది ఊగిపోతుండటంతో వానరులు అక్కడ నిలబడలేకపోయారు.
సా ఘూర్ణితమహాద్వారా ప్రభగ్నగృహగోపురా। లఙ్కా త్రాసాకులా రాత్రౌ ప్రనృత్తేవాభవత్ తదా
ఆ సమయంలో లంక నగరానికి పెద్ద గేట్లు ఊగిపోతూ, ఇళ్ళు గోపురాలు విరిగిపోతూ, భయంతో అంతా కలవరపడుతూ, రాత్రిపూట ఆ నగరం నాట్యం చేస్తున్నట్టు కనిపించింది.
పృథివీధరసంకాశో నిపీడ్య పృథివీధరమ్। పృథివీం క్షోభయామాస సార్ణవాం మారుతాత్మజః
పర్వతాల మధ్య పర్వతంలా ఉన్న వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, ఆ పర్వతాన్ని బలంగా నొక్కి, భూమిని సముద్రంతో కలిపి కంపింపజేశాడు.
ఆరురోహ తదా తస్మాద్ధరిర్మలయపర్వతమ్। మేరుమన్దరసంకాశం నానాప్రస్రవణాకులమ్
ఆ తరువాత హనుమంతుడు, మెరు, మందర పర్వతాల్లా కనిపించే, అనేక ప్రవాహాలతో నిండిన మలయ పర్వతాన్ని ఎక్కాడు.