రోమకూపేషు సర్వేషు వసిష్ఠస్య మహాత్మనః। మరీచ్య ఇవ నిష్పేతురగ్నేర్ధూమాకులార్చిషః
మహాత్ముడైన వశిష్ఠుని ప్రతి రోమకూపం నుంచి, పొగలేని అగ్నిజ్వాలల్లా కాంతిరశ్ములు వెలువడ్డాయి.
ప్రాజ్వలద్ బ్రహ్మదణ్డశ్చ వసిష్ఠస్య కరోద్యతః। విధూమ ఇవ కాలాగ్నేర్యమదణ్డ ఇవాపరః
వశిష్ఠుని చేతిలో ఉన్న బ్రహ్మదండం అగ్నిలా జ్వలించింది; అది పొగలేని కాలాగ్ని వంటి యమదండంలా కనిపించింది.
తతోఽస్తువన్ మునిగణా వసిష్ఠం జపతాం వరమ్। అమోఘం తే బలం బ్రహ్మంస్తేజో ధారయ తేజసా
అప్పుడే మునుల సమూహం మంత్రజపంలో శ్రేష్ఠుడైన వశిష్ఠుని స్తుతించారు: 'నీ బలం అపరాజితం, బ్రహ్మన్; నీ తేజస్సుతో నీ తేజాన్ని నిలుపుకో.'
నిగృహీతస్త్వయా బ్రహ్మన్ విశ్వామిత్రో మహాబలః। అమోఘం తే బలం శ్రేష్ఠ లోకాః సన్తు గతవ్యథాః
'బ్రహ్మన్, నీ వల్ల మహాబలుడు విశ్వామిత్రుడు అదుపులోకి వచ్చాడు. నీ బలం అపూర్వమైనది, శ్రేష్ఠమైనది. లోకాలు భయములేకుండ ఉండాలి.'
ఏవముక్తో మహాతేజాః శమం చక్రే మహాబలః। విశ్వామిత్రో వినికృతో వినిఃశ్వస్యేదమబ్రవీత్
అలా మునులు పలికిన తరువాత, మహాతేజస్సు, మహాబలుడు వశిష్ఠుడు తన మనసు శాంతపరిచాడు. ఓడిపోయిన విశ్వామిత్రుడు లోతుగా ఊపిరి పీల్చి ఇలా అన్నాడు.
ధిగ్ బలం క్షత్రియబలం బ్రహ్మతేజోబలం బలమ్। ఏకేన బ్రహ్మదణ్డేన సర్వాస్త్రాణి హతాని మే
'క్షత్రియ బలం, యోధ శక్తి—all వ్యర్థం. బ్రహ్మతేజస్సే నిజమైన బలం. ఒకే బ్రహ్మదండంతో నా ఆయుధాలన్నీ నాశనం అయ్యాయి.'
తదేతత్ ప్రసమీక్ష్యాహం ప్రసన్నేన్ద్రియమానసః। తపో మహత్ సమాస్థాస్యే యద్ వై బ్రహ్మత్వకారణమ్
ఇలా ఆలోచించి, ఇంద్రియాలు, మనస్సు ప్రశాంతంగా చేసుకుని, 'బ్రాహ్మణత్వానికి కారణమైన గొప్ప తపస్సు చేయాలి' అని నిశ్చయించుకున్నాడు.
thumb|సప్తపఞ్చాశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే సప్తపఞ్చాశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో ఇపుడు యాభైఏడు వ సర్గను వినండి.
తతః సంతప్తహృదయః స్మరన్నిగ్రహమాత్మనః। వినిఃశ్వస్య వినిఃశ్వస్య కృతవైరో మహాత్మనా
అప్పుడు తన హృదయం బాధతో కాలిపోయి, తన ఓటమిని గుర్తుచేసుకుంటూ, మళ్లీ మళ్లీ దీర్ఘంగా ఊపిరి విడిచి, ఆ మహాత్ముడికి శత్రువుగా మారాడు.
స దక్షిణాం దిశం గత్వా మహిష్యా సహ రాఘవ। తతాప పరమం ఘోరం విశ్వామిత్రో మహాతపాః
అతడు తన భార్యతో కలిసి దక్షిణ దిశకు వెళ్లి, ఓ రాఘవా, విశ్వామిత్రుడు అత్యంత ఘోరమైన తపస్సు ఆచరించాడు.
ఫలమూలాశనో దాన్తశ్చచార పరమం తపః। అథాస్య జజ్ఞిరే పుత్రాః సత్యధర్మపరాయణాః
ఆయన ఫలమూలాలు తిని, తనను తాను అదుపులో పెట్టుకొని, గొప్ప తపస్సు చేశాడు. అప్పుడు ఆయనకు సత్యం, ధర్మం మీద నిబద్ధత కలిగిన కుమారులు పుట్టారు.
హవిష్పన్దో మధుష్పన్దో దృఢనేత్రో మహారథః। పూర్ణే వర్షసహస్రే తు బ్రహ్మా లోకపితామహః
హవిష్పందుడు, మధుష్పందుడు, దృఢనేత్రుడు అనే మహారథులు పుట్టారు. వెయ్యేళ్లు పూర్తయ్యాక, లోకాల పితామహుడు అయిన బ్రహ్మ వచ్చాడు.
అబ్రవీన్మధురం వాక్యం విశ్వామిత్రం తపోధనమ్। జితా రాజర్షిలోకాస్తే తపసా కుశికాత్మజ
బ్రహ్మ దేవుడు తపస్సులో ధనవంతుడైన విశ్వామిత్రునికి మధురంగా ఇలా అన్నాడు: 'నీ తపస్సుతో రాజర్షుల లోకాలను నువ్వు జయించావు, కుశికుని కుమారుడా!'
అనేన తపసా త్వాం హి రాజర్షిరితి విద్మహే। ఏవముక్త్వా మహాతేజా జగామ సహ దైవతైః
'ఈ తపస్సు వల్ల మేము నిన్ను రాజర్షిగా గుర్తిస్తున్నాము.' అని చెప్పి, ఆ మహాతేజస్వి దేవతలతో కలిసి వెళ్లిపోయాడు.
త్రివిష్టపం బ్రహ్మలోకం లోకానాం పరమేశ్వరః। విశ్వామిత్రోఽపి తచ్ఛ్రుత్వా హ్రియా కించిదవాఙ్ముఖః
లోకాల పరమేశ్వరుడు బ్రహ్మలోకానికి, త్రివిష్టపానికి వెళ్లిపోయాడు. విశ్వామిత్రుడు ఇది విని కొంత సిగ్గుతో తలవంచాడు.
దుఃఖేన మహతావిష్టః సమన్యురిదమబ్రవీత్। తపశ్చ సుమహత్ తప్తం రాజర్షిరితి మాం విదుః
బహుళ బాధతో, కోపంతో నిండిపోయిన విశ్వామిత్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'నేను ఎంతటి గొప్ప తపస్సు చేశాను, అయినా నన్ను రాజర్షిగా మాత్రమే పిలుస్తున్నారు.'
దేవాః సర్షిగణాః సర్వే నాస్తి మన్యే తపః ఫలమ్। ఏవం నిశ్చిత్య మనసా భూయ ఏవ మహాతపాః
'దేవతలు, ఋషులు అందరూ ఉన్నా, తపస్సుకు ఫలం లేదనిపిస్తోంది.' అని మనసులో నిర్ణయించుకొని, ఆ మహాతపస్వి మళ్లీ తపస్సు చేయాలని సంకల్పించాడు.
తపశ్చచార ధర్మాత్మా కాకుత్స్థ పరమాత్మవాన్। ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు సత్యవాదీ జితేన్ద్రియః
ధర్మాత్ముడైన కాకుత్స్థుడు, పరమాత్మత్వం కలవాడు, తపస్సు చేశాడు. అదే సమయంలో, సత్యవాది, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు కూడా ఉన్నాడు.
త్రిశఙ్కురితి విఖ్యాత ఇక్ష్వాకుకులవర్ధనః। తస్య బుద్ధిః సముత్పన్నా యజేయమితి రాఘవ
త్రిశంకు అనే పేరు పొందిన ఇక్ష్వాకువంశాన్ని పెంపొందించినవాడు, 'నేను యజ్ఞం చేయాలి' అని రాఘవుని, తన మనసులో ఆలోచించాడు.
గచ్ఛేయం స్వశరీరేణ దేవతానాం పరాం గతిమ్। వసిష్ఠం స సమాహూయ కథయామాస చిన్తితమ్
'నేను నా శరీరంతోనే దేవతల లోకాన్ని చేరాలి' అని తలచాడు. ఆలోచనను వసిష్ఠుని పిలిపించి చెప్పాడు.
అశక్యమితి చాప్యుక్తో వసిష్ఠేన మహాత్మనా। ప్రత్యాఖ్యాతో వసిష్ఠేన స యయౌ దక్షిణాం దిశమ్
మహాత్ముడైన వసిష్ఠుడు 'అది సాధ్యం కాదు' అని చెప్పాడు. వసిష్ఠుడు తిరస్కరించడంతో, త్రిశంకు దక్షిణ దిశగా వెళ్లిపోయాడు.
తతస్తత్కర్మసిద్ధ్యర్థం పుత్రాంస్తస్య గతో నృపః। వాసిష్ఠా దీర్ఘతపసస్తపో యత్ర హి తేపిరే
ఆ కార్యం సాధించడానికి, రాజు వసిష్ఠుని కుమారుల దగ్గరకు వెళ్లాడు. వారు దీర్ఘకాలంగా తపస్సు చేస్తున్న చోటికి చేరాడు.
త్రిశఙ్కుస్తు మహాతేజాః శతం పరమభాస్వరమ్। వసిష్ఠపుత్రాన్ దదృశే తప్యమానాన్ మనస్వినః
మహాతేజస్వి త్రిశంకు, అద్భుతమైన కాంతి కలిగిన వంద మంది వసిష్ఠుని కుమారులను, వారు తపస్సు చేస్తూ, మనస్సు నిలిపి ఉన్నట్టుగా చూశాడు.
సోఽభిగమ్య మహాత్మానః సర్వానేవ గురోః సుతాన్। అభివాద్యానుపూర్వేణ హ్రియా కించిదవాఙ్ముఖః
అతడు ఆ మహాత్ములైన గురువు కుమారులందరిని దగ్గరకి వెళ్లి, ఒక్కొక్కరిని నమస్కరించి, కొంత సిగ్గుతో తలవంచి నిలబడ్డాడు.
అబ్రవీత్ స మహాత్మానః సర్వానేవ కృతాఞ్జలిః। శరణం వః ప్రపన్నోఽహం శరణ్యాన్ శరణం గతః
అతడు చేతులు జోడించి ఆ మహాత్ములందరితో ఇలా అన్నాడు: 'మీరు ఆశ్రయం ఇచ్చేవారు, నేను మీ వద్ద ఆశ్రయం కోరుతూ వచ్చాను.'
ప్రత్యాఖ్యాతో హి భద్రం వో వసిష్ఠేన మహాత్మనా। యష్టుకామో మహాయజ్ఞం తదనుజ్ఞాతుమర్హథ
'మహాత్ముడైన వసిష్ఠుడు నన్ను తిరస్కరించాడు, మీకు మంగళం కలగాలి. నేను మహాయజ్ఞం చేయాలని కోరుకుంటున్నాను, దానికి మీరు అనుమతి ఇవ్వాలి.'
గురుపుత్రానహం సర్వాన్ నమస్కృత్య ప్రసాదయే। శిరసా ప్రణతో యాచే బ్రాహ్మణాంస్తపసి స్థితాన్
'నేను గురువు కుమారులందరిని నమస్కరిస్తూ ప్రార్థిస్తున్నాను. తలవంచి, తపస్సులో నిలిచిన బ్రాహ్మణులను వేడుకుంటున్నాను.'
తే మాం భవన్తః సిద్ధ్యర్థం యాజయన్తు సమాహితాః। సశరీరో యథాహం వై దేవలోకమవాప్నుయామ్
'మీరు మనస్సు నిలిపి, నా కార్యం సిద్ధించేందుకు యజ్ఞం చేయించండి. నేను నా శరీరంతో దేవతల లోకాన్ని చేరగలిగేలా చేయండి.'
ప్రత్యాఖ్యాతో వసిష్ఠేన గతిమన్యాం తపోధనాః। గురుపుత్రానృతే సర్వాన్ నాహం పశ్యామి కాంచన
వశిష్ఠుడు తిరస్కరించిన తరువాత, గురుపుత్రులు తప్ప మరెవరూ నాకు మార్గం కనిపించడంలేదు, ఓ మునులారా.
ఇక్ష్వాకూణాం హి సర్వేషాం పురోధాః పరమా గతిః। తస్మాదనన్తరం సర్వే భవన్తో దైవతం మమ
ఇక్ష్వాకువంశంలో అందరికీ పురోహితుడు గొప్పదారి. అందుకే ఆయన తరువాత మీరు అందరూ నాకు దైవస్వరూపులే.