తత్రైవ తావత్ త్వరితో రథం ప్రాపయ సారథే। ఏతే చ బలినో ఘ్నన్తి సుబహూన్ రాక్షసాన్ రణే
ఇక్కడే వెంటనే రథాన్ని తీసుకెళ్లు సారథీ! వీరు బలవంతులు, యుద్ధంలో అనేకమంది రాక్షసులను చంపుతున్నారు.
ఏతే చ బలవన్తో వా భీమకోపాశ్చ వానరాః। ద్రుమశైలప్రహరణాస్తిష్ఠన్తి ప్రముఖే మమ
ఈ బలవంతులు, భయంకరమైన కోపంతో ఉన్న వానరులు చెట్లు, కొండలను ఆయుధాలుగా పట్టుకుని నా ఎదుట నిలబడ్డారు.
ఏతాన్ నిహన్తుమిచ్ఛామి సమరశ్లాఘినో హ్యహమ్। ఏతైః ప్రమథితం సర్వం రక్షసాం దృశ్యతే బలమ్
యుద్ధంలో తమ శౌర్యాన్ని గొప్పగా చెప్పుకునే వీరిని నేను చంపాలని కోరుకుంటున్నాను. వీరి చేత రాక్షసుల బలమంతా నశించిపోయినట్టు కనబడుతోంది.
తతః ప్రచలితాశ్వేన రథేన రథినాం వరః। హరీనభ్యపతద్ దూరాచ్ఛరజాలైరకమ్పనః
ఆ తరువాత వేగంగా పరుగెత్తే గుర్రాలతో కూడిన రథంపై అకంపనుడు దూరం నుంచి బాణములతో వానరులపై దాడి చేశాడు.
న స్థాతుం వానరాః శేకుః కిం పునర్యోద్ధుమాహవే। అకమ్పనశరైర్భగ్నాః సర్వ ఏవాభిదుద్రువుః
అకంపనుడి బాణాల దెబ్బలకు వానరులు నిలబడలేకపోయారు, యుద్ధం చేయడం ఎక్కడి మాట! అందరూ భయంతో అన్ని దిశలా పారిపోయారు.
తాన్ మృత్యువశమాపన్నానకమ్పనశరానుగాన్। సమీక్ష్య హనుమాన్ జ్ఞాతీనుపతస్థే మహాబలః
అకంపనుడి బాణాలతో మరణానికి లోనైన తన బంధువులను చూసి, మహాబలుడు హనుమంతుడు వారి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తం మహాప్లవగం దృష్ట్వా సర్వే తే ప్లవగర్షభాః। సమేత్య సమరే వీరాః సంహృష్టాః పర్యవారయన్
ఆ గొప్ప వానరుణ్ణి చూసి, వానరులలో శ్రేష్ఠులు యుద్ధభూమిలో ఆనందంతో చేరి చుట్టుముట్టారు.
వ్యవస్థితం హనూమన్తం తే దృష్ట్వా ప్లవగర్షభాః। బభూవుర్బలవన్తో హి బలవన్తముపాశ్రితాః
హనుమంతుడు ధైర్యంగా నిలబడినదాన్ని చూసి, వానర శ్రేష్ఠులు కూడా బలవంతులయ్యారు. బలవంతుడిని ఆశ్రయించినవారు బలంగా మారారు.
అకమ్పనస్తు శైలాభం హనూమన్తమవస్థితమ్। మహేన్ద్ర ఇవ ధారాభిః శరైరభివవర్ష హ
అకంపనుడు, కొండలా నిలిచిన హనుమంతుడిని చూసి, మహేంద్రుడు వర్షం కురిపించినట్టు బాణాలతో అతనిపై వర్షం కురిపించాడు.
అచిన్తయిత్వా బాణౌఘాన్ శరీరే పాతితాన్ కపిః। అకమ్పనవధార్థాయ మనో దధ్రే మహాబలః
శరీరంపై పడుతున్న బాణాల వర్షాన్ని హనుమంతుడు లెక్కచేయకుండా, అకంపనుడిని సంహరించాలనే సంకల్పంతో మనస్సు పెట్టాడు.
స ప్రహస్య మహాతేజా హనూమాన్ మారుతాత్మజః। అభిదుద్రావ తద్రక్షః కమ్పయన్నివ మేదినీమ్
వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, మహాతేజస్సుతో నవ్వుతూ, ఆ రాక్షసుని మీద పరిగెత్తాడు. అతని అడుగులతో భూమి కంపించింది.
తస్యాథ నర్దమానస్య దీప్యమానస్య తేజసా। బభూవ రూపం దుర్ధర్షం దీప్తస్యేవ విభావసోః
అతడు గర్జిస్తూ, తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, అతని రూపం భయంకరంగా, దగ్గరకి రాని విధంగా, అగ్నిలా దహించేదిగా మారింది.
ఆత్మానం త్వప్రహరణం జ్ఞాత్వా క్రోధసమన్వితః। శైలముత్పాటయామాస వేగేన హరిపుఙ్గవః
తాను ఆయుధాలు లేనివాడినని తెలుసుకుని, కోపంతో ఉప్పొంగి, వానరశ్రేష్ఠుడు వేగంగా ఒక కొండను పీకి ఎత్తాడు.
గృహీత్వా సుమహాశైలం పాణినైకేన మారుతిః। స వినద్య మహానాదం భ్రామయామాస వీర్యవాన్
వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, ఒక చేతితో ఆ పెద్ద కొండను పట్టుకుని, గొప్ప గర్జనతో అరుస్తూ దాన్ని తిప్పసాగాడు.
తతస్తమభిదుద్రావ రాక్షసేన్ద్రమకమ్పనమ్। పురా హి నముచిం సంఖ్యే వజ్రేణేవ పురందరః
అప్పుడతడు రాక్షసాధిపతి అకంపనుని మీదకు దూకాడు, ఇంద్రుడు యుద్ధంలో వజ్రాయుధంతో నముచిని ఎలా ఎదుర్కొన్నాడో అలా.
అకమ్పనస్తు తద్ దృష్ట్వా గిరిశృఙ్గం సముద్యతమ్। దూరాదేవ మహాబాణైరర్ధచన్ద్రైర్వ్యదారయత్
అకంపను, ఆ కొండశిఖరాన్ని ఎత్తి ఉన్నదాన్ని చూసి, దూరం నుంచే తన గొప్ప అర్ధచంద్రాకార బాణాలతో దాన్ని చీల్చేశాడు.
తం పర్వతాగ్రమాకాశే రక్షోబాణవిదారితమ్। వికీర్ణం పతితం దృష్ట్వా హనూమాన్ క్రోధమూిర్చ్ఛతః
ఆ కొండశిఖరాన్ని రాక్షసబాణాలు చీల్చి, ఆకాశంలో నుంచి పడి చెల్లాచెదురుగా పోయినదాన్ని చూసి, హనుమంతుడు మరింత కోపంతో ఉప్పొంగిపోయాడు.
సోఽశ్వకర్ణం సమాసాద్య రోషదర్పాన్వితో హరిః। తూర్ణముత్పాటయామాస మహాగిరిమివోచ్ఛ్రితమ్
అప్పుడు కోపంతో, గర్వంతో నిండిన హనుమంతుడు అశ్వకర్ణుని దగ్గరకు వెళ్లి, ఒక పెద్ద కొండను వేగంగా పీకి ఎత్తాడు.
తం గృహీత్వా మహాస్కన్ధం సోఽశ్వకర్ణం మహాద్యుతిః। ప్రగృహ్య పరయా ప్రీత్యా భ్రామయామాస సంయుగే
ఆ గొప్ప కండెరువున్న అశ్వకర్ణుని పట్టుకుని, మహాతేజస్వి హనుమంతుడు పరమానందంతో యుద్ధంలో అతన్ని తిప్పసాగాడు.
ప్రధావన్నురువేగేన బభఞ్జ తరసా ద్రుమాన్। హనూమాన్ పరమక్రుద్ధశ్చరణైర్దారయన్ మహీమ్
హనుమంతుడు భయంకరమైన కోపంతో, విపరీతమైన వేగంతో పరుగెత్తుతూ, చెట్లను బలంగా విరగ్గొట్టి, తన కాళ్లతో భూమిని చీల్చాడు.
గజాంశ్చ సగజారోహాన్ సరథాన్ రథినస్తథా। జఘాన హనుమాన్ ధీమాన్ రాక్షసాంశ్చ పదాతిగాన్
హనుమంతుడు, బుద్ధిశాలి, శక్తిమంతుడు, ఏనుగులను వారి పైకూర్చున్నవారితో పాటు, రథాలను యోధులతో పాటు, రాక్షస పాదాటిసైనికులను చంపాడు.
తమన్తకమివ క్రుద్ధం సద్రుమం ప్రాణహారిణమ్। హనూమన్తమభిప్రేక్ష్య రాక్షసా విప్రదుద్రువుః
ప్రాణహంతకుడై, చెట్టుతో సహా కోపంతో ఉన్న హనుమంతుడిని, యమధర్మరాజు వలె చూస్తూ, రాక్షసులు భయంతో పారిపోయారు.
తమాపతన్తం సంక్రుద్ధం రాక్షసానాం భయావహమ్। దదర్శాకమ్పనో వీరశ్చుక్షోభ చ ననాద చ
కోపంతో దూసుకొస్తూ, రాక్షసులకు భయంకరంగా మారిన హనుమంతుడిని వీరుడు అకంపను చూసి, గంభీరంగా గర్జిస్తూ ఉలిక్కిపడ్డాడు.
స చతుర్దశభిర్బాణైర్నిశితైర్దేహదారణైః। నిర్బిభేద మహావీర్యం హనూమన్తమకమ్పనః
అప్పుడు మహాపరాక్రమి అకంపను పద్నాలుగు పదునైన, శరీరాన్ని చీల్చగల బాణాలతో హనుమంతుడిని గాయపరిచాడు.
స తథా విప్రకీర్ణస్తు నారాచైః శితశక్తిభిః। హనూమాన్ దదృశే వీరః ప్రరూఢ ఇవ సానుమాన్
ఆ పదునైన నారాచాలతో హనుమంతుడు చితికిపోయినా, అతను వృక్షాలతో కప్పబడిన కొండలా కనిపించాడు.
విరరాజ మహావీర్యో మహాకాయో మహాబలః। పుష్పితాశోకసంకాశో విధూమ ఇవ పావకః
ఆ మహాశక్తివంతుడు, గొప్ప దేహం కలిగిన హనుమంతుడు, పుష్పించిన అశోకవృక్షంలా, పొగలేని అగ్నిలా ప్రకాశించాడు.
తతోఽన్యం వృక్షముత్పాట్య కృత్వా వేగమనుత్తమమ్। శిరస్యాభిజఘానాశు రాక్షసేన్ద్రమకమ్పనమ్
తర్వాత ఇంకొక చెట్టును పీకి, అపూర్వమైన వేగంతో, రాక్షసాధిపతి అకంపనుని తలపై దాన్ని బలంగా కొట్టాడు.
స వృక్షేణ హతస్తేన సక్రోధేన మహాత్మనా। రాక్షసో వానరేన్ద్రేణ పపాత చ మమార చ
అతిపెద్ద మనస్సున్న హనుమంతుడు కోపంతో ఆ చెట్టుతో కొట్టడంతో, రాక్షసుడు అకంపను వానరేంద్రుడిచేత పడిపోయి చనిపోయాడు.
తం దృష్ట్వా నిహతం భూమౌ రాక్షసేన్ద్రమకమ్పనమ్। వ్యథితా రాక్షసాః సర్వే క్షితికమ్ప ఇవ ద్రుమాః
అకంపను రాక్షసాధిపతిని నేలపై చనిపోయినట్టు చూసి, అన్ని రాక్షసులు భయంతో, భూకంపంలో చెట్లు వణికినట్టు కలవరపడ్డారు.
త్యక్తప్రహరణాః సర్వే రాక్షసాస్తే పరాజితాః। లఙ్కామభియయుస్త్రాసాద్ వానరైస్తైరభిద్రుతాః
అందరు ఓడిపోయిన రాక్షసులు ఆయుధాలు వదిలేసి, వానరులు వెంబడించగా, భయంతో లంకవైపు పరుగెత్తారు.