స రామః కృత్యసిద్ధ్యర్థమేవముక్త్వా విభీషణమ్। సువేలారోహణే బుద్ధిం చకార మతిమాన్ ప్రభుః। రమణీయతరం దృష్ట్వా సువేలస్య గిరేస్తటమ్
కార్యం సిద్ధించేందుకు విభీషణునితో ఇలా చెప్పిన రాముడు, సువేళ పర్వతపు అందమైన ఒడ్డిని చూసి, అక్కడికి ఎక్కాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
thumb|అష్టాత్రింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే యుద్ధకాణ్డే అష్టాత్రింశః సర్గః ॥౬-
ఇప్పుడు ముప్పై ఎనిమిదవ సర్గను వినండి.
స తు కృత్వా సువేలస్య మతిమారోహణం ప్రతి। లక్ష్మణానుగతో రామః సుగ్రీవమిదమబ్రవీత్
సువేళ పర్వతానికి ఎక్కాలని నిర్ణయించిన రాముడు, లక్ష్మణుడితో కలిసి సుగ్రీవునితో ఇలా అన్నాడు.
విభీషణం చ ధర్మజ్ఞమనురక్తం నిశాచరమ్। మన్త్రజ్ఞం చ విధిజ్ఞం చ శ్లక్ష్ణయా పరయా గిరా
ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు, నమ్మకమైన రాత్రివేళ సంచరించే విభీషణునితో, మంచి మాటలతో రాముడు ఇలా అన్నాడు.
సువేలం సాధు శైలేన్ద్రమిమం ధాతుశతైశ్చితమ్। అధ్యారోహామహే సర్వే వత్స్యామోఽత్ర నిశామిమామ్
మనమందరం ఈ అద్భుతమైన, నూరుపైగా ఖనిజాలతో అలంకరించబడిన సువేళ పర్వతాన్ని ఎక్కి, ఈ రాత్రి అక్కడే గడిపేద్దాం.
లఙ్కాం చాలోకయిష్యామో నిలయం తస్య రక్షసః। యేన మే మరణాన్తాయ హృతా భార్యా దురాత్మనా
అంతే కాకుండా, నా భార్యను అపహరించి తన మరణానికి కారణమైన ఆ రాక్షసుని నివాసమైన లంకను కూడా మనం చూడాలి.
యేన ధర్మో న విజ్ఞాతో న వృత్తం న కులం తథా। రాక్షస్యా నీచయా బుద్ధ్యా యేన తద్ గర్హితం కృతమ్
ధర్మం, మంచి ఆచరణ, వంశ పరంపర ఏమిటో తెలియని, దుష్టమైన రాక్షస బుద్ధితో ఆ నిందనీయం చేసిన వాడే అతడు.
తస్మిన్ మే వర్తతే రోషః కీర్తితే రాక్షసాధమే। యస్యాపరాధాన్నీచస్య వధం ద్రక్ష్యామి రక్షసామ్
ఆ దుష్ట రాక్షసుని పేరు వినగానే నాకు కోపం వస్తుంది. ఆ నీచుడి తప్పిదం వల్ల రాక్షసుల నాశనం నేను చూస్తాను.
ఏకో హి కురుతే పాపం కాలపాశవశం గతః। నీచేనాత్మాపచారేణ కులం తేన వినశ్యతి
ఒకడు కాలపాశానికి లోనై పాపం చేస్తే, ఆ ఒక్కరి దురాచారంతో మొత్తం వంశమే నాశనం అవుతుంది.
ఏవం సమ్మన్త్రయన్ నేవ సక్రోధో రావణం ప్రతి। రామః సువేలం వాసాయ చిత్రసానుముపారుహత్
ఇలా ఆలోచిస్తూ, రావణుడిపై కోపంతో కాదు, రాముడు సువేళ పర్వతపు రంగురంగుల శిఖరాన్ని నివాసానికి ఎక్కాడు.
పృష్ఠతో లక్ష్మణశ్చైనమన్వగచ్ఛత్ సమాహితః। సశరం చాపముద్యమ్య సుమహద్విక్రమే రతః
లక్ష్మణుడు ధ్యానంతో, విల్లు బాణాలతో సిద్ధంగా, రాముని వెనుక అనుసరించాడు. అతడు గొప్ప కార్యాలలో ఆనందించేవాడు.
తమన్వారోహత్ సుగ్రీవః సామాత్యః సవిభీషణః। హనుమానఙ్గదో నీలో మైన్దో ద్వివిద ఏవ చ
సుగ్రీవుడు తన మంత్రులతో, విభీషణునితో పాటు, హనుమంతుడు, అంగదుడు, నీలుడు, మైందుడు, ద్వివిదుడు కూడా వెంటనే ఎక్కారు.
గజో గవాక్షో గవయః శరభో గన్ధమాదనః। పనసః కుముదశ్చైవ హరో రమ్భశ్చ యూథపః
గజ, గవాక్ష, గవయ, శరభ, గంధమాదనుడు, పనస, కుముదుడు, హరుడు, యూథపుడైన రంభ కూడా ఎక్కారు.
జామ్బవాంశ్చ సుషేణశ్చ ఋషభశ్చ మహామతిః। దుర్ముఖశ్చ మహాతేజాస్తథా శతవలిః కపిః
జాంబవంతుడు, సుషేణుడు, మేధావి ఋషభుడు, మహాశక్తివంతుడైన దుర్ముఖుడు, అలాగే శతవలి కూడా అక్కడికి చేరారు.
ఏతే చాన్యే చ బహవో వానరాః శీఘ్రగామినః। తే వాయువేగప్రవణాస్తం గిరిం గిరిచారిణః
ఇవాళ్ళు మాత్రమే కాదు, మరికొంతమంది వేగంగా పరుగెత్తే వానరులు కూడా, గాలివేగంతో పర్వతాలపై తిరిగే వారు, ఆ కొండపైకి ఎక్కారు.
అధ్యారోహన్త శతశః సువేలం యత్ర రాఘవః। తే త్వదీర్ఘేణ కాలేన గిరిమారుహ్య సర్వతః
రాఘవుడు ఉన్న సువేళ పర్వతాన్ని వందలాది వానరులు ఎక్కారు. కొంతసేపట్లోనే వాళ్ళు అన్ని వైపులా ఆ కొండను చేరుకున్నారు.
దదృశుః శిఖరే తస్య విషక్తామివ ఖే పురీమ్। తాం శుభాం ప్రవరద్వారాం ప్రాకారవరశోభితామ్
ఆ పర్వత శిఖరంపైకి చేరిన వారు, ఆకాశంలో వేలాడుతున్నట్లుగా కనిపించే, అందమైన, గొప్ప గవాక్షాలు ఉన్న, అద్భుతమైన ప్రాకారాలతో అలంకరించబడిన నగరాన్ని చూశారు.
లఙ్కాం రాక్షససమ్పూర్ణాం దదృశుర్హరియూథపాః। ప్రాకారవరసంస్థైశ్చ తథా నీలైశ్చ రాక్షసైః
ఆ వానరయూథాధిపతులు రాక్షసులతో నిండిన లంకను, గొప్ప ప్రాకారాలతో, నల్లని రాక్షసులు కాపలాగా ఉన్న నగరాన్ని చూశారు.
దదృశుస్తే హరిశ్రేష్ఠాః ప్రాకారమపరం కృతమ్
వానరులలో ఉత్తములు అక్కడ ఇంకొక ప్రాకారాన్ని నిర్మించినదాన్ని కూడా చూశారు.
తే దృష్ట్వా వానరాః సర్వే రాక్షసాన్ యుద్ధకాఙ్క్షిణః। ముముచుర్వివిధాన్ నాదాంస్తస్య రామస్య పశ్యతః
పోరుకు సిద్ధంగా ఉన్న రాక్షసులను చూసి, రాముడు చూస్తుండగా, అందరు వానరులు రకరకాల గర్జనలు చేశారు.
తతోఽస్తమగమత్ సూర్యః సంధ్యయా ప్రతిరఞ్జితః। పూర్ణచన్ద్రప్రదీప్తా చ క్షపా సమతివర్తత
ఆ తరువాత సూర్యుడు సాయంత్రపు కాంతితో అస్తమించాడు. పూర్ణచంద్రుని వెలుతురుతో రాత్రి గడిచిపోయింది.
తతః స రామో హరివాహినీపతి- ర్విభీషణేన ప్రతినన్ద్య సత్కృతః। సలక్ష్మణో యూథపయూథసంయుతః సువేలపృష్ఠే న్యవసద్ యథాసుఖమ్
అంతట రాముడు, వానరసేనాధిపతి, విభీషణుడు సత్కరించి ఆహ్వానించిన తరువాత, లక్ష్మణుడు, యూథపతులతో కలిసి, సువేళ పర్వతపు ఒడ్డున సుఖంగా నివసించాడు.
thumb|ఏకోనచత్వారింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే యుద్ధకాణ్డే ఏకోనచత్వారింశః సర్గః ॥౬-
శ్రీమద్వాల్మీకిరామాయణంలో యుద్ధకాండలో ముప్పత్తి తొమ్మిదవ సర్గను వినండి.
తాం రాత్రిముషితాస్తత్ర సువేలే హరియూథపాః। లఙ్కాయాం దదృశుర్వీరా వనాన్యుపవనాని చ
ఆ రాత్రి సువేళ పర్వతంపై గడిపిన వానరయూథపతులు, లంకలోని అరణ్యాలను, ఉద్యానవనాలను చూశారు.
సమసౌమ్యాని రమ్యాణి విశాలాన్యాయతాని చ। దృష్టిరమ్యాణి తే దృష్ట్వా బభూవుర్జాతవిస్మయాః
వాటి ఆకృతి సమంగా, సుందరంగా, విశాలంగా, విస్తారంగా ఉండి, కన్ను చూడదగ్గవిగా ఉండటంతో, చూసిన వారందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
చమ్పకాశోకబకులశాలతాలసమాకులా। తమాలవనసంఛన్నా నాగమాలాసమావృతా
అక్కడ చంపక, అశోక, బకుల, శాల, తాళ వృక్షాలు విరివిగా ఉండి, తమాలవనాలతో కప్పబడి, నాగమాలలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాయి.
హిన్తాలైరర్జునైర్నీపైః సప్తపర్ణైః సుపుష్పితైః। తిలకైః కర్ణికారైశ్చ పాటలైశ్చ సమన్తతః
హింతాళ, అర్జున, నీప, సప్తపర్ణ వృక్షాలు పుష్పాలతో అలంకరించబడి, తిలక, కర్ణికార, పటాల వృక్షాలు చుట్టూ ఉన్నాయి.
శుశుభే పుష్పితాగ్రైశ్చ లతాపరిగతైర్ద్రుమైః। లఙ్కా బహువిధైర్దివ్యైర్యథేన్ద్రస్యామరావతీ
అనేక రకాల పుష్పాలతో అలంకరించబడిన వృక్షాలు, లతలు చుట్టుకొని, ఆ లంకను ఇంద్రుని అమరావతిలా దివ్యంగా మెరిసిపించాయి.
విచిత్రకుసుమోపేతై రక్తకోమలపల్లవైః। శాద్వలైశ్చ తథా నీలైశ్చిత్రాభిర్వనరాజిభిః
విచిత్రమైన పువ్వులతో, ఎర్రని మృదువైన కొత్త ఆకులతో, ఆకుపచ్చని మైదానాలతో, నీలిరంగు వనరాజులతో ఆ ప్రాంతం అందంగా కనిపించింది.
గన్ధాఢ్యాన్యతిరమ్యాణి పుష్పాణి చ ఫలాని చ। ధారయన్త్యగమాస్తత్ర భూషణానీవ మానవాః
అక్కడ వృక్షాలు సువాసనతో నిండిన, అత్యంత రమ్యమైన పుష్పాలు, పండ్లు కాయించి, ఆ వానరులు వాటిని మానవుల్లా అలంకరించుకున్నారు.