ప్రీతిసంజననం తస్య ప్రదాతుం తత్ త్వమర్హసి। సాభివీక్ష్య దిశః సర్వా వేణ్యుద్గ్రథనముత్తమమ్
ఆయనకు ఆనందాన్ని కలిగించే దానిని ఇవ్వాలి. అప్పుడు ఆమె అన్ని దిశల్లో చూసి, తన గొప్ప జడను విప్పింది.
ముక్త్వా వస్త్రాద్ దదౌ మహ్యం మణిమేతం మహాబల। ప్రతిగృహ్య మణిం దోర్భ్యాం తవ హేతో రఘుప్రియ
తన వస్త్రం నుండి ఆ మణిని తీసి, నాకు ఇచ్చింది. నీకోసం ఆ మణిని నేను రెండు చేతులతో స్వీకరించాను, రఘువంశప్రియుడా.
శిరసా సమ్ప్రణమ్యైనామహమాగమనే త్వరే। గమనే చ కృతోత్సాహమవేక్ష్య వరవర్ణినీ
ఆమెకు నా తల వంచి నమస్కరించి, త్వరగా వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యాను. నేను వెళ్ళాలని ఉత్సాహంగా ఉన్నాను అని గమనించిన ఆ ప్రకాశవంతురాలు—
వివర్ధమానం చ హి మామువాచ జనకాత్మజా। అశ్రుపూర్ణముఖీ దీనా బాష్పగద్గదభాషిణీ
నేను మరింత త్వరపడుతుంటే, జనకుని కుమార్తె నన్ను చూచి మాట్లాడింది. ఆమె ముఖం కన్నీళ్లతో నిండిపోయి, దుఃఖంతో గొంతు కడిగి, మాటలు ఆపేసింది.
మమోత్పతనసమ్భ్రాన్తా శోకవేగసమాహతా। మామువాచ తతః సీతా సభాగ్యోఽసి మహాకపే
నా వెళ్లిపోవడం వల్ల కలిగిన కలవరంతో, దుఃఖం బలంగా పట్టుకున్నప్పుడు, ఆ సీతా నన్ను చూసి ఇలా చెప్పింది: 'నీకు అదృష్టం ఉంది, ఓ మహాకపి.'
యద్ ద్రక్ష్యసి మహాబాహుం రామం కమలలోచనమ్। లక్ష్మణం చ మహాబాహుం దేవరం మే యశస్వినమ్
‘నీవు మహాబాహువైన రాముడిని, కమలముఖుడైన రాముడిని, అలాగే మహాబాహువైన నా దేవర లక్ష్మణుడిని చూడబోతున్నావు.’
సీతయాప్యేవముక్తోఽహమబ్రువం మైథిలీం తథా। పృష్ఠమారోహ మే దేవి క్షిప్రం జనకనన్దని
సీతా ఇలా చెప్పిన తరువాత, నేనూ మిథిలా కుమార్తెను ఇలా అడిగాను: 'దేవీ, జనకుని కుమార్తె, త్వరగా నా వెనుక ఎక్కు.'
యావత్తే దర్శయామ్యద్య ససుగ్రీవం సలక్ష్మణమ్। రాఘవం చ మహాభాగే భర్తారమసితేక్షణే
‘ఈరోజే నేను నిన్ను రాఘవుడిని, సుగ్రీవుడిని, లక్ష్మణుడిని కలిసి చూపిస్తాను, ఓ శుభలక్షణాలదాలినీ, నల్లని కన్నులవాలినీ.’
సాబ్రవీన్మాం తతో దేవీ నైష ధర్మో మహాకపే। యత్తే పృష్ఠం సిషేవేఽహం స్వవశా హరిపుఙ్గవ
అప్పుడు ఆ దేవీ నన్ను చూసి ఇలా అంది: 'ఓ మహాకపి, నేను నీ వెనుక స్వేచ్ఛగా ఎక్కడం సరికాదు, ఓ వానరులలో శ్రేష్ఠుడా.'
పురా చ యదహం వీర స్పృష్టా గాత్రేషు రక్షసా। తత్రాహం కిం కరిష్యామి కాలేనోపనిపీడితా
‘మునుపు ఓ వీరా, ఆ రాక్షసుడు నా శరీరాన్ని తాకినప్పుడు, కాలచక్రం నన్ను బలవంతం చేసినప్పుడు, నేను ఏం చేయగలిగాను?’
గచ్ఛ త్వం కపిశార్దూల యత్ర తౌ నృపతేః సుతౌ। ఇత్యేవం సా సమాభాష్య భూయః సందేష్టుమాస్థితా
‘ఓ వానరసింహా, నీవు ఆ ఇద్దరు రాజకుమారుల దగ్గరకు వెళ్లు.’ అని ఆమె చెప్పి, మళ్లీ సందేశం చెప్పేందుకు సిద్ధమయ్యింది.
హనూమన్ సింహసంకాశౌ తావుభౌ రామలక్ష్మణౌ। సుగ్రీవం చ సహామాత్యం సర్వాన్ బ్రూయా అనామయమ్
హనుమంతా, సింహాలవంటి రాముడు, లక్ష్మణుడు, సుగ్రీవుడు, అతని మంత్రులతో సహా అందరికీ నా క్షేమాన్ని తెలియజేయాలి.
యథా చ స మహాబాహుర్మాం తారయతి రాఘవః। అస్మాద్దుఃఖామ్బుసంరోధాత్ తత్ త్వమాఖ్యాతుమర్హసి
మహాబాహువైన రాఘవుడు ఈ దుఃఖసాగరంలోనుండి నన్ను ఎలా రక్షించగలడో కూడా నీవు చెప్పాలి.
ఇదం చ తీవ్రం మమ శోకవేగం రక్షోభిరేభిః పరిభర్త్సనం చ। బ్రూయాస్తు రామస్య గతః సమీపం శివశ్చ తేఽధ్వాస్తు హరిప్రవీర
రాముని దగ్గరకు వెళ్లినప్పుడు, నా తీవ్రమైన దుఃఖాన్ని, ఈ రాక్షసుల చేత ఎదుర్కొంటున్న దుర్వినియోగాన్ని చెప్పు. నీ ప్రయాణం సురక్షితంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను, ఓ వానరశ్రేష్ఠుడా.
ఏతత్ తవార్యా నృప సంయతా సా సీతా వచః ప్రాహ విషాదపూర్వమ్। ఏతచ్చ బుద్ధ్వా గదితం యథా త్వం శ్రద్ధత్స్వ సీతాం కుశలాం సమగ్రామ్
ఓ రాజకుమారా, నీకు విశ్వాసమైన సీతా, దుఃఖంతో కూడిన ఈ మాటలు చెప్పింది. ఆమె చెప్పిన ప్రతీదీ తెలుసుకొని, సీతా పూర్తిగా క్షేమంగా ఉందని నమ్ము.
thumb|అష్టషష్ఠితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే సున్దరకాణ్డే అష్టషష్ఠితమః సర్గః ॥౫-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో సుందరకాండలో అరవై ఎనిమిదవ సర్గను వినండి.
అథాహముత్తరం దేవ్యా పునరుక్తః ససమ్భ్రమమ్। తవ స్నేహాన్నరవ్యాఘ్ర సౌహార్దాదనుమాన్య చ
అప్పుడు నేను, దేవీ మళ్లీ కలవరంతో నన్ను ఉద్దేశించి మాట్లాడింది. నీపై ఉన్న ప్రేమతో, స్నేహంతో, నీ అనుమతితో, ఓ మనుషులలో సింహుడా.
ఏవం బహువిధం వాచ్యో రామో దాశరథిస్త్వయా। యథా మాం ప్రాప్నుయాచ్ఛీఘ్రం హత్వా రావణమాహవే
నీవు రాముడికి అనేక విధాలుగా చెప్పాలి. యుద్ధంలో రావణుడిని సంహరించి, త్వరగా నన్ను చేరుకునేలా చూడాలని.
యది వా మన్యసే వీర వసైకాహమరిందమ। కస్మింశ్చిత్ సంవృతే దేశే విశ్రాన్తః శ్వో గమిష్యసి
ఓ వీరా, నీవు అనుకూలంగా భావిస్తే, రహస్యమైన ఏదైనా చోట నేను ఒక్క రాత్రి ఉండిపోతాను. విశ్రాంతి తీసుకున్న తర్వాత రేపు నీవు వెళ్లవచ్చు.
మమ చాప్యల్పభాగ్యాయాః సాంనిధ్యాత్ తవ వానర। అస్య శోకవిపాకస్య ముహూర్తం స్యాద్ విమోక్షణమ్
నా వంటి దురదృష్టవంతురాలికి, ఓ వానరా, నీ సమీపం వల్ల ఈ బాధ ఫలితాన్ని కనీసం క్షణకాలమైనా మర్చిపోవచ్చు.
గతే హి త్వయి విక్రాన్తే పునరాగమనాయ వై। ప్రాణానామపి సందేహో మమ స్యాన్నాత్ర సంశయః
నీవు తిరిగి రావడానికి వెళ్ళిన తర్వాత, నా ప్రాణాలు ఉంటాయో లేదో కూడా సందేహమే. ఇందులో ఎలాంటి అనుమానం లేదు.
తవాదర్శనజః శోకో భూయో మాం పరితాపయేత్। దుఖాద్ దుఃఖపరాభూతాం దుర్గతాం దుఃఖభాగినీమ్
నీ దూరం వల్ల కలిగే దుఃఖం మళ్లీ నన్ను బాధిస్తుంది. బాధల్లో మునిగిపోయిన, దురదృష్టవంతురాలైన నన్ను మరింత కష్టపెడుతుంది.
అయం చ వీర సందేహస్తిష్ఠతీవ మమాగ్రతః। సుమహాంస్త్వత్సహాయేషు హర్యృక్షేషు హరీశ్వర
ఓ వీరా, నీతో ఉన్న గొప్ప వానరులు, ఎలుగుబంట్లు నాపై సహాయం చేస్తారా అనే పెద్ద సందేహం నాకు ముందే ఉంది.
కథం ను ఖలు దుష్పారం తరిష్యన్తి మహోదధిమ్। తాని హర్యృక్షసైన్యాని తౌ వా నరవరాత్మజౌ
ఈ విస్తారమైన, దాటి పోవడం కష్టమైన సముద్రాన్ని ఆ వానర, ఎలుగుబంటి సైన్యాలు లేదా ఆ ఇద్దరు రాఘవ కుమారులు ఎలా దాటి వస్తారు?
త్రయాణామేవ భూతానాం సాగరస్యాస్య లఙ్ఘనే। శక్తిః స్యాద్ వైనతేయస్య వాయోర్వా తవ చానఘ
ఈ సముద్రాన్ని దాటి పోగల శక్తి మూడు మాత్రమే: గరుడుడు, వాయువు లేదా నీవు, నిష్కళంకుడవు.
తదస్మిన్ కార్యనిర్యోగే వీరైవం దురతిక్రమే। కిం పశ్యసి సమాధానం బ్రూహి కార్యవిదాం వర
అంతటి కష్టమైన పనిలో, ఓ వీరా, నీవు ఏ పరిష్కారం చూస్తున్నావో చెప్పు. పనిలో నిపుణులలో నీవు ఉత్తముడు.
కామమస్య త్వమేవైకః కార్యస్య పరిసాధనే। పర్యాప్తః పరవీరఘ్న యశస్యస్తే బలోదయః
ఈ కార్యాన్ని పూర్తిచేయడంలో నీవొక్కడే చాలవు, శత్రువులను సంహరించేవాడా. నీ పేరు, నీ బలం అందరికీ ప్రసిద్ధి.
బలైః సమగ్రైర్యది మాం హత్వా రావణమాహవే। విజయీ స్వపురీం రామో నయేత్ తత్ స్యాద్ యశస్కరమ్
రాముడు తన సైన్యంతో రావణుడిని యుద్ధంలో చంపి, విజయంతో తన ఊరికి తిరిగి వెళ్తే, అది అతనికి గొప్ప కీర్తిని ఇస్తుంది.
యథాహం తస్య వీరస్య వనాదుపధినా హృతా। రక్షసా తద్భయాదేవ తథా నార్హతి రాఘవః
నేను ఆ వీరుడి భార్యను, రాక్షసుడు భయంతో అడవిలోంచి మోసపూరితంగా తీసుకెళ్లినట్లే, రాఘవుడు కూడా అలాంటి పరిస్థితిని ఎదుర్కోవడం తగదు.
బలైస్తు సంకులాం కృత్వా లఙ్కాం పరబలార్దనః। మాం నయేద్ యది కాకుత్స్థస్తత్ తస్య సదృశం భవేత్
రాముడు తన సైన్యాలతో లంకను నిండబెట్టి, నన్ను తీసుకెళ్తే, అది అతనికి తగిన ఘనత.