తతస్తస్య వచః శ్రుత్వా మమ పుచ్ఛం సమన్తతః। వేష్టితం శణవల్కైశ్చ పట్టైః కార్పాసకైస్తథా
ఆయన ఆజ్ఞ విని, నా వాలును చుట్టూ శణపు తంతులు, పత్తి పట్టీలతో బిగిగా చుట్టారు.
రాక్షసాః సిద్ధసంనాహాస్తతస్తే చణ్డవిక్రమాః। తదాదీప్యన్త మే పుచ్ఛం హనన్తః కాష్ఠముష్టిభిః
రాక్షసులు పూర్తిగా ఆయుధాలతో, భయంకరమైన ధైర్యంతో, నా వాలును మంట పెట్టి, చెక్క ముక్కలతో కొట్టారు.
బద్ధస్య బహుభిః పాశైర్యన్త్రితస్య చ రాక్షసైః। న మే పీడాభవత్ కాచిద్ దిదృక్షోర్నగరీం దివా
రాక్షసులు ఎన్నో తాడులతో నన్ను బంధించి అడ్డగించినా, పగటిపూట ఆ నగరాన్ని చూడాలనే ఆతురతతో నాకు ఎలాంటి బాధ అనిపించలేదు.
తతస్తే రాక్షసాః శూరా బద్ధం మామగ్నిసంవృతమ్। అఘోషయన్ రాజమార్గే నగరద్వారమాగతాః
అప్పుడా వీరమైన రాక్షసులు నన్ను బంధించి, అగ్నితో చుట్టిపట్టి, రాజమార్గంలో ఊరేగిస్తూ నగర ద్వారం వైపు తీసుకెళ్లారు.
తతోఽహం సుమహద్రూపం సంక్షిప్య పునరాత్మనః। విమోచయిత్వా తం బన్ధం ప్రకృతిస్థః స్థితః పునః
తర్వాత నేను నా మహత్తర రూపాన్ని మళ్లీ చిన్నదిగా మార్చుకుని, ఆ బంధనాలనుండి విడిపోని, నా సహజ స్థితిలో నిలిచాను.
ఆయసం పరిఘం గృహ్య తాని రక్షాంస్యసూదయమ్। తతస్తన్నగరద్వారం వేగేన ప్లుతవానహమ్
ఒక ఇనుప గొడ్డలిని పట్టుకుని ఆ రాక్షసులను సంహరించాను. ఆపై వేగంగా ఆ నగర ద్వారం వైపు దూకాను.
పుచ్ఛేన చ ప్రదీప్తేన తాం పురీం సాట్టగోపురామ్। దహామ్యహమసమ్భ్రాన్తో యుగాన్తాగ్నిరివ ప్రజాః
నా మండుతున్న తోకతో కోటలు, గోపురాలతో కూడిన ఆ నగరాన్ని భయపడకుండా కాల్చేశాను. యుగాంతంలో అగ్ని ప్రజలను ఎలా కాల్చేస్తుందో అలా.
వినష్టా జానకీ వ్యక్తం న హ్యదగ్ధః ప్రదృశ్యతే। లఙ్కాయాః కశ్చిదుద్దేశః సర్వా భస్మీకృతా పురీ
ఇప్పుడు సీతమ్మ గారు తప్పిపోయినట్టే. ఎందుకంటే లంకలో ఒక్కచోటైనా కాలిపోని భాగం కనిపించడంలేదు. మొత్తం నగరం బూడిద అయిపోయింది.
దహతా చ మయా లఙ్కాం దగ్ధా సీతా న సంశయః। రామస్య చ మహత్కార్యం మయేదం విఫలీకృతమ్
నాకు లంకను కాల్చేటప్పుడు సీత కూడా కాలిపోయిందన్న అనుమానం లేదు. రాముని గొప్ప కార్యాన్ని నేను వృథా చేసేశానని బాధపడ్డాను.
ఇతి శోకసమావిష్టశ్చిన్తామహముపాగతః। తతోఽహం వాచమశ్రౌషం చారణానాం శుభాక్షరామ్
అలా శోకంతో నిండిపోయి ఆలోచనల్లో మునిగిపోయినప్పుడు, ఆకాశంలో సంచరించే చారణుల మంగళకరమైన మాటలు నేను విన్నాను.
జానకీ న చ దగ్ధేతి విస్మయోదన్తభాషిణామ్। తతో మే బుద్ధిరుత్పన్నా శ్రుత్వా తామద్భుతాం గిరమ్
"సీత కాలిపోలేదు" అని వారు ఆశ్చర్యకరమైన వార్తను చెప్పారు. ఆ అద్భుతమైన మాటలు విని నాకు ధైర్యం కలిగింది.
అదగ్ధా జానకీత్యేవ నిమిత్తైశ్చోపలక్షితమ్। దీప్యమానే తు లాఙ్గూలే న మాం దహతి పావకః
"సీత కాలిపోలేదు" అని శుభసూచకాలు కూడా స్పష్టంగా చూపించాయి. నా తోక మండుతున్నా, ఆ అగ్ని నన్ను కాల్చలేదు.
హృదయం చ ప్రహృష్టం మే వాతాః సురభిగన్ధినః। తైర్నిమిత్తైశ్చ దృష్టార్థైః కారణైశ్చ మహాగుణైః
నా హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. పరిమళభరితమైన గాలులు వీచాయి. ఆ శుభసూచకాలు, ప్రత్యక్షంగా కనిపించిన సంకేతాలతో నాకు నమ్మకం కలిగింది.
ఋషివాక్యైశ్చ దృష్టార్థైరభవం హృష్టమానసః। పునర్దృష్టా చ వైదేహీ విసృష్టశ్చ తయా పునః
ఋషుల మాటలు, ప్రత్యక్షంగా జరిగిన సంఘటనలు నా మనసును ఆనందంతో నింపాయి. మళ్లీ వైదేహిని చూశాను, ఆమె చేత మళ్లీ విడిపోను.
తతః పర్వతమాసాద్య తత్రారిష్టమహం పునః। ప్రతిప్లవనమారేభే యుష్మద్దర్శనకాఙ్క్షయా
తర్వాత ఒక పర్వతాన్ని చేరుకున్నాను. అక్కడ మళ్లీ ఒక ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కొన్నాను. కానీ మిమ్మల్ని చూడాలనే తపనతో తిరిగి ప్రయాణం మొదలుపెట్టాను.
తతః శ్వసనచన్ద్రార్కసిద్ధగన్ధర్వసేవితమ్। పన్థానమహమాక్రమ్య భవతో దృష్టవానిహ
ఆపై గాలి, చంద్రుడు, సూర్యుడు, సిద్ధులు, గంధర్వులు సంచరించే మార్గాన్ని దాటి, ఇక్కడికి వచ్చి మిమ్మల్ని చూశాను.
రాఘవస్య ప్రసాదేన భవతాం చైవ తేజసా। సుగ్రీవస్య చ కార్యార్థం మయా సర్వమనుష్ఠితమ్
రాఘవుని అనుగ్రహంతో, మీ తేజస్సుతో, సుగ్రీవుని కార్యసిద్ధికోసం నేను అన్నీ పూర్తిచేశాను.
ఏతత్ సర్వం మయా తత్ర యథావదుపపాదితమ్। తత్ర యన్న కృతం శేషం తత్ సర్వం క్రియతామితి
అక్కడ నేను చేయాల్సినన్ని పనులన్నీ సరిగా చేశాను. ఇంకా మిగిలినవి ఏవైనా ఉంటే, అవన్నీ ఇప్పుడు చేయండి.
thumb|ఏకోనషష్ఠితమః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే సున్దరకాణ్డే ఏకోనషష్ఠితమః సర్గః ॥౫-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో సుందరకాండలో యాభై తొమ్మిదవ సర్గను వినండి.
ఏతదాఖ్యాయ తత్ సర్వం హనూమాన్ మారుతాత్మజః। భూయః సముపచక్రామ వచనం వక్తుముత్తరమ్
ఇలా అన్నీ వివరంగా చెప్పిన అనంతరం, మారు తనయుడు హనుమంతుడు మళ్లీ మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు.
సఫలో రాఘవోద్యోగః సుగ్రీవస్య చ సమ్భ్రమః। శీలమాసాద్య సీతాయా మమ చ ప్రీణితం మనః
రాఘవుని ప్రయత్నం, సుగ్రీవుని ఉత్సాహం ఫలించాయి. సీతమ్మ గారి స్వభావాన్ని చూచి నా మనసు కూడా ఆనందించింది.
ఆర్యాయాః సదృశం శీలం సీతాయాః ప్లవగర్షభాః। తపసా ధారయేల్లోకాన్ క్రుద్ధా వా నిర్దహేదపి
సీతమ్మ గారి ప్రవర్తన మహానుభావురాలికి తగినదే, ఓ వానర శ్రేష్ఠులారా! ఆమె తపస్సుతో లోకాలను నిలబెట్టగలదు, కోపంతో అయితే వాటిని కాల్చగలదు కూడా.
సర్వథాతిప్రకృష్టోఽసౌ రావణో రాక్షసేశ్వరః। యస్య తాం స్పృశతో గాత్రం తపసా న వినాశితమ్
అలాంటి సీతమ్మను తాకినప్పుడు ఆమె తపస్సు వల్ల తన శరీరం నాశనం కాకుండా ఉండటం రాక్షసాధిపతి రావణుడు ఎంత గొప్పవాడో తెలియజేస్తుంది.
న తదగ్నిశిఖా కుర్యాత్ సంస్పృష్టా పాణినా సతీ। జనకస్య సుతా కుర్యాద్ యత్ క్రోధకలుషీకృతా
ఒక అగ్ని జ్వాలను చేతితో తాకినా ఏమి జరగదు; కానీ జనకుని కుమార్తె కోపంతో ఉన్నప్పుడు ఆమె చేయగలదాన్ని ఊహించలేం.
జామ్బవత్ప్రముఖాన్ సర్వాననుజ్ఞాప్య మహాకపీన్। అస్మిన్ నేవంగతే కార్యే భవతాం చ నివేదితే। న్యాయ్యం స్మ సహ వైదేహ్యా ద్రష్టుం తౌ పార్థివాత్మజౌ
జాంబవంతుడు మొదలైన మహావానరులందరినీ అనుమతి తీసుకొని, ఈ విషయం మీకు తెలియజేసిన తరువాత, వేదవతి సీతతో కలిసి ఆ ఇద్దరు రాజ కుమారులను కలవడం మనకు సమంజసం.
అహమేకోఽపి పర్యాప్తః సరాక్షసగణాం పురీమ్। తాం లఙ్కాం తరసా హన్తుం రావణం చ మహాబలమ్
నేను ఒక్కడినే అయినా, నా శక్తితో లంక నగరాన్ని, అందులోని రాక్షస సైన్యాన్ని, మహాబలుడు రావణుడిని కూడా సంహరించగలను.
కిం పునః సహితో వీరైర్బలవద్భిః కృతాత్మభిః। కృతాస్త్రైః ప్లవగైః శక్తైర్భవద్భిర్విజయైషిభిః
ఇంకా మీరు లాంటి వీరులు, బలవంతులు, ఆత్మనిగ్రహం కలవారు, ఆయుధ విద్యలో నిపుణులు, విజయాన్ని కోరేవారు నాతో ఉంటే, ఇంకెంత ఎక్కువగా సాధించగలం!
అహం తు రావణం యుద్ధే ససైన్యం సపురఃసరమ్। సహపుత్రం వధిష్యామి సహోదరయుతం యుధి
యుద్ధంలో రావణుడిని, అతని సైన్యాన్ని, నాయకులను, కుమారులను, సోదరులను — అందరినీ కలిపి నేను సంహరిస్తాను.
బ్రాహ్మమస్త్రం చ రౌద్రం చ వాయవ్యం వారుణం తథా। యది శక్రజితోఽస్త్రాణి దుర్నిరీక్ష్యాణి సంయుగే। తాన్యహం నిహనిష్యామి విధమిష్యామి రాక్షసాన్
బ్రహ్మాస్త్రం, రుద్రాస్త్రం, వాయవ్యాస్త్రం, వారుణాస్త్రం, ఇంద్రుని జయించినవాని ఆయుధాలు — యుద్ధంలో భయంకరమైన వాటిని కూడా నేను నాశనం చేస్తాను; రాక్షసులను సంహరిస్తాను.
భవతామభ్యనుజ్ఞాతో విక్రమో మే రుణద్ధి తమ్। మయాతులా విసృష్టా హి శైలవృష్టిర్నిరన్తరా
మీ అనుమతి లభిస్తే, నా పరాక్రమానికి ఎటువంటి అడ్డంకీ ఉండదు. నేను వదిలే కొండవర్షం ఎప్పటికీ ఆగదు.