బాఢమిత్యేవ తాం వాణీం ప్రత్యగృహ్ణామహం తతః। ఆస్యప్రమాణాదధికం తస్యాః కాయమపూరయమ్
'సరే' అని నేను సమాధానం ఇచ్చాను. వెంటనే ఆమె నోటికన్నా పెద్దదైన ఆమె శరీరాన్ని నిండా పూరించాను.
తస్యాశ్చాస్యం మహద్ భీమం వర్ధతే మమ భక్షణే। న తు మాం సా ను బుబుధే మమ వా వికృతం కృతమ్
ఆమె నన్ను మింగుతున్నప్పుడు, ఆమె భయంకరమైన పెద్ద నోరు ఇంకా పెరుగుతూ పోయింది. కానీ నేను మారినదాన్ని, నా రూపం వేరుగా ఉన్నదాన్ని ఆమె గ్రహించలేదు.
తతోఽహం విపులం రూపం సంక్షిప్య నిమిషాన్తరాత్। తస్యా హృదయమాదాయ ప్రపతామి నభఃస్థలమ్
అప్పుడే నేను నా పెద్ద రూపాన్ని ఒక్క క్షణంలో చిన్నదిగా మార్చుకుని, ఆమె హృదయాన్ని పట్టుకుని మళ్లీ ఆకాశంలోకి దూకాను.
సా విసృష్టభుజా భీమా పపాత లవణామ్భసి। మయా పర్వతసంకాశా నికృత్తహృదయా సతీ
ఆ భయంకరమైన రాక్షసి, చేతులు విడిచిపెట్టి, నా చేత హృదయం తెగిపోవడంతో, పర్వతంలా కనిపిస్తూ ఉప్పు నీటిలో పడిపోయింది.
శృణోమి ఖగతానాం చ వాచః సౌమ్యా మహాత్మనామ్। రాక్షసీ సింహికా భీమా క్షిప్రం హనుమతా హతా
ఆకాశంలో సంచరిస్తున్న మహాత్ములు మృదువుగా మాట్లాడుతున్న స్వరాలు నేను విన్నాను: 'భయంకరమైన రాక్షసీ సింహికను హనుమంతుడు వెంటనే సంహరించాడు.'
తాం హత్వా పునరేవాహం కృత్యమాత్యయికం స్మరన్। గత్వా చ మహదధ్వానం పశ్యామి నగమణ్డితమ్
ఆమెను సంహరించిన తరువాత, నా అత్యవసరమైన పనిని గుర్తు చేసుకొని, పొడవైన దూరాన్ని దాటి, పర్వతాలతో అలంకరించబడిన ఒక నగరాన్ని చూశాను.
దక్షిణం తీరముదధేర్లఙ్కా యత్ర గతా పురీ। అస్తం దినకరే యాతే రక్షసాం నిలయం పురీమ్
దక్షిణ సముద్ర తీరానికి చేరుకొని, సూర్యుడు అస్తమించేటప్పుడు రాక్షసుల నివాసమైన లంకా నగరానికి నేను వెళ్ళాను.
ప్రవిష్టోఽహమవిజ్ఞాతో రక్షోభిర్భీమవిక్రమైః। తత్ర ప్రవిశతశ్చాపి కల్పాన్తఘనసప్రభా
భయంకరమైన బలమున్న రాక్షసులు ఎవ్వరూ గమనించకుండా నేను లోపలికి ప్రవేశించాను. అప్పుడు అక్కడ ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, యుగాంతపు మేఘంలా ప్రకాశించే ఒక మహిళ ప్రత్యక్షమైంది.
అట్టహాసం విముఞ్చన్తీ నారీ కాప్యుత్థితా పురః। జిఘాంసన్తీం తతస్తాం తు జ్వలదగ్నిశిరోరుహామ్
ఆమె గట్టిగా నవ్వుతూ నా ఎదుట నిలబడి, అగ్నిలా మండుతున్న జుట్టుతో, నన్ను చంపాలనే ఉద్దేశంతో నిలిచింది.
సవ్యముష్టిప్రహారేణ పరాజిత్య సుభైరవామ్। ప్రదోషకాలే ప్రవిశం భీతయాహం తయోదితః
ఎడమ చేతి ముద్దుతో ఆ భయంకరమైనదాన్ని జయించి, సంధ్యాసమయంలో లోపలికి వెళ్ళేటప్పుడు, భయపడిన ఆమె నాతో మాట్లాడింది.
అహం లఙ్కాపురీ వీర నిర్జితా విక్రమేణ తే। యస్మాత్ తస్మాద్ విజేతాసి సర్వరక్షాంస్యశేషతః
'వీరా! నీ పరాక్రమంతో లంకా నగరం నీ చేతిలో పడింది. అందువల్ల నీవు అన్ని రాక్షసులను పూర్తిగా జయిస్తావు.'
తత్రాహం సర్వరాత్రం తు విచరఞ్జనకాత్మజామ్। రావణాన్తఃపురగతో న చాపశ్యం సుమధ్యమామ్
అక్కడ రాత్రంతా తిరుగుతూ జనకుని కుమార్తెను వెతికాను. రావణుడి అంతఃపురంలోకి వెళ్లినా, సన్నని నడుము గల ఆమెను చూడలేకపోయాను.
తతః సీతామపశ్యంస్తు రావణస్య నివేశనే। శోకసాగరమాసాద్య న పారముపలక్షయే
అప్పుడప్పుడు రావణుని మందిరంలో సీతను కనుగొనలేక, నేను దుఃఖ సముద్రంలో మునిగిపోయాను; దానికి ఆపురాన్ని కనిపెట్టలేకపోయాను.
శోచతా చ మయా దృష్టం ప్రాకారేణాభిసంవృతమ్। కాఞ్చనేన వికృష్టేన గృహోపవనముత్తమమ్
దుఃఖంతో ఉన్న నాకు, బంగారు ప్రాకారంతో చుట్టబడిన అద్భుతమైన గృహోపవనం కనబడింది.
సప్రాకారమవప్లుత్య పశ్యామి బహుపాదపమ్। అశోకవనికామధ్యే శింశపాపాదపో మహాన్
ఆ ప్రాకారాన్ని దాటి, అనేక వృక్షాల మధ్య అశోకవనంలో ఒక గొప్ప శింశపా వృక్షాన్ని చూశాను.
తమారుహ్య చ పశ్యామి కాఞ్చనం కదలీవనమ్। అదూరాచ్ఛింశపావృక్షాత్ పశ్యామి వరవర్ణినీమ్
ఆ వృక్షంపైకి ఎక్కి, అక్కడి నుండి బంగారు అరటి తోటను చూశాను. శింశపా వృక్షానికి దగ్గరగా, అద్భుతమైన వర్ణం గల ఒక మహిళను చూశాను.
శ్యామాం కమలపత్రాక్షీముపవాసకృశాననామ్। తదేకవాసఃసంవీతాం రజోధ్వస్తశిరోరుహామ్
ఆమె నలుపు వర్ణంతో, కమలదళాల్లాంటి కళ్లతో, ఉపవాసం వల్ల ముఖం క్షీణించి, ఒక్క వస్త్రంతో, తలపై ధూళితో ఉండేది.
మాంసశోణితభక్ష్యాభిర్వ్యాఘ్రీభిర్హరిణీం యథా। సా మయా రాక్షసీమధ్యే తర్జ్యమానా ముహుర్ముహుః
మాంసం, రక్తాన్ని తినే రాక్షసస్త్రీల మధ్య, పులుల మధ్య చిలుకలా, ఆమెను వారు పదే పదే బెదిరిస్తూ ఉన్నారు.
ఏకవేణీధరా దీనా భర్తృచిన్తాపరాయణా। భూమిశయ్యా వివర్ణాఙ్గీ పద్మినీవ హిమాగమే
ఒక్క జడతో, విషాదంగా, భర్తను మాత్రమే ఆలోచిస్తూ, నేలపై పడుకుని, రంగు పోయిన దేహంతో, శీతాకాలంలో కమలంలా కనిపించింది.
రావణాద్ వినివృత్తార్థా మర్తవ్యే కృతనిశ్చయా। కథంచిన్మృగశావాక్షీ తూర్ణమాసాదితా మయా
రావణుని నుండి ఆశలు కోల్పోయి, మరణించాలనే నిర్ణయంతో, ఎలాగోనో మృగశావాక్షి ఆమెను నేను త్వరగా కనుగొన్నాను.
తాం దృష్ట్వా తాదృశీం నారీం రామపత్నీం యశస్వినీమ్। తత్రైవ శింశపావృక్షే పశ్యన్నహమవస్థితః
అలాంటి మహిళను, రాముని మహిమ గల భార్యను చూసి, నేను అక్కడే శింశపా వృక్షంపై ఉండి ఆమెను చూస్తూ ఉన్నాను.
తతో హలహలాశబ్దం కాఞ్చీనూపురమిశ్రితమ్। శృణోమ్యధికగమ్భీరం రావణస్య నివేశనే
ఆ తరువాత రావణుని మందిరంలో, కంచులు, నూపురాల శబ్దంతో కలిసిన, గంభీరమైన హల్లాహల్లా శబ్దాన్ని నేను విన్నాను.
తతోఽహం పరమోద్విగ్నః స్వరూపం ప్రత్యసంహరమ్। అహం చ శింశపావృక్షే పక్షీవ గహనే స్థితః
ఆ సమయంలో నేను చాలా ఆందోళనతో నా అసలు రూపాన్ని దాచుకుని, ఒక పక్షిలా శింశపా చెట్టు లోపల దాగిపోయాను.
తతో రావణదారాశ్చ రావణశ్చ మహాబలః। తం దేశమనుసమ్ప్రాప్తో యత్ర సీతాభవత్ స్థితా
అప్పుడే రావణుడు, అతని భార్యలు కలసి, సీత ఉండే చోటుకు వచ్చారు.
తం దృష్ట్వాథ వరారోహా సీతా రక్షోగణేశ్వరమ్। సంకుచ్యోరూ స్తనౌ పీనౌ బాహుభ్యాం పరిరభ్య చ
రాక్షసుల అధిపతిని చూసిన సీత, తన నడుమును లోపలికి మడిచింది, చేతులతో తన వక్షోజాలను కప్పుకుంది.
విత్రస్తాం పరమోద్విగ్నాం వీక్ష్యమాణామితస్తతః। త్రాణం కంచిదపశ్యన్తీం వేపమానాం తపస్వినీమ్
ఆమె భయంతో, తీవ్రంగా కలవరపడి, చుట్టూ చూస్తూ, తనకు ఎవ్వరూ రక్షణ ఇవ్వరని గ్రహించి, వణికుతూ, తపస్సులో నిమగ్నమై ఉండింది.
తామువాచ దశగ్రీవః సీతాం పరమదుఃఖితామ్। అవాక్శిరాః ప్రపతితో బహుమన్యస్వ మామితి
దశముఖుడు ఆపరాధభారంతో ఉన్న సీతను ఇలా అడిగాడు: 'నేను తలవంచి నీ ముందు పడుతున్నాను, దయచేసి నన్ను క్షమించు.'
యది చేత్త్వం తు మాం దర్పాన్నాభినన్దసి గర్వితే। ద్విమాసానన్తరం సీతే పాస్యామి రుధిరం తవ
'ఓ గర్వితురాలా! నువ్వు గర్వంతో నన్ను అంగీకరించకపోతే, రెండు నెలల తర్వాత నీ రక్తాన్ని తాగుతాను సీత.'
ఏతచ్ఛ్రుత్వా వచస్తస్య రావణస్య దురాత్మనః। ఉవాచ పరమక్రుద్ధా సీతా వచనముత్తమమ్
రావణుడు చెప్పిన ఆ దుష్టమైన మాటలు విని, సీతకు తీవ్రమైన కోపం వచ్చి, ఆమె ఉత్తమమైన మాటలు ఇలా చెప్పింది.
రాక్షసాధమ రామస్య భార్యామమితతేజసః। ఇక్ష్వాకువంశనాథస్య స్నుషాం దశరథస్య చ
'ఓ నీచ రాక్షసా! నేను అమిత తేజస్సుతో ఉన్న రాముని భార్యను, ఇక్ష్వాకువంశాధిపతి దశరథుని కోడలు.'