తద్ దృష్ట్వా వ్యాదితం త్వాస్యం హ్రస్వం హ్యకరవం పునః। తస్మిన్ ముహూర్తే చ పునర్బభూవాఙ్గుష్ఠసమ్మితః
ఆమె నోరు అంతగా విప్పినదాన్ని చూసి, నేను మళ్లీ చిన్నదానిగా మారిపోయాను. ఆ క్షణంలోనే, నేను బొటనవేల పరిమాణంలోకి మారిపోయాను.
అభిపత్యాశు తద్వక్త్రం నిర్గతోఽహం తతః క్షణాత్ । అబ్రవీత్ సురసా దేవీ స్వేన రూపేణ మాం పునః
వేగంగా ఆమె నోటిలోకి ప్రవేశించి, వెంటనే బయటకు వచ్చాను. అప్పుడు దేవత అయిన సురసా తన అసలైన రూపంలో నాతో ఇలా చెప్పింది.
అర్థసిద్ధౌ హరిశ్రేష్ఠ గచ్ఛ సౌమ్య యథాసుఖమ్। సమానయ చ వైదేహీం రాఘవేణ మహాత్మనా
వానరులలో శ్రేష్ఠుడా, సౌమ్యుడా, నీవు నీ కార్యాన్ని సుఖంగా పూర్తిచేయి. మహాత్ముడైన రాఘవుని వద్ద వైదేహిని తీసుకెళ్లి కలిపించు.
సుఖీ భవ మహాబాహో ప్రీతాస్మి తవ వానర। తతోఽహం సాధుసాధ్వీతి సర్వభూతైః ప్రశంసితః
మహాబాహువా, సంతోషంగా ఉండు. నీపై నాకు ఆనందం కలిగింది వానరా. అప్పుడు 'బాగుచేశావు, బాగుచేశావు' అని అన్ని జీవులు నన్ను ప్రశంసించాయి.
తతోఽన్తరిక్షం విపులం ప్లుతోఽహం గరుడో యథా। ఛాయా మే నిగృహీతా చ న చ పశ్యామి కించన
అంతటితో నేను విస్తారమైన ఆకాశంలో గరుడుడిలా ఎగిరాను. నా నీడను ఎవరో పట్టుకున్నారు, కానీ నాకు ఎవరూ కనిపించలేదు.
సోఽహం విగతవేగస్తు దిశో దశ విలోకయన్। న కించిత్ తత్ర పశ్యామి యేన మే విహతా గతిః
అప్పుడే నా వేగం తగ్గిపోయింది. పది దిక్కులవైపు చూసాను. నా ప్రయాణాన్ని అడ్డుకున్నదేమీ అక్కడ కనబడలేదు.
అథ మే బుద్ధిరుత్పన్నా కింనామ గమనే మమ। ఈదృశో విఘ్న ఉత్పన్నో రూపమత్ర న దృశ్యతే
అప్పుడు నా మనసులో ఇలా ఆలోచన వచ్చింది — నా ప్రయాణానికి ఇది ఏ ఆటంకమో? ఇలాంటి అడ్డంకి ఎదురైంది కానీ, ఇక్కడ ఏ రూపం కనిపించడంలేదు.
అధోభాగే తు మే దృష్టిః శోచతః పతితా తదా। తత్రాద్రాక్షమహం భీమాం రాక్షసీం సలిలేశయామ్
అప్పుడు నేను విచారిస్తూ ఉండగా, నా చూపు కిందపడింది. అక్కడ నీటిలో పడుకుని ఉన్న భయంకరమైన రాక్షసిని చూశాను.
ప్రహస్య చ మహానాదముక్తోఽహం భీమయా తయా। అవస్థితమసమ్భ్రాన్తమిదం వాక్యమశోభనమ్
ఆమె పెద్దగా నవ్వుతూ భయంకరమైన గట్టిగా అరవడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఏమాత్రం భయపడకుండా, ఆమె చెప్పిన కఠినమైన మాటలు విన్నాను.
క్వాసి గన్తా మహాకాయ క్షుధితాయా మమేప్సితః। భక్షః ప్రీణయ మే దేహం చిరమాహారవర్జితమ్
'ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు, మహాకాయుడా? నాకు చాలా కాలంగా ఆహారం దొరకలేదు. నీవే నా ఆకలికి కావలసిన భక్ష్యం. నీ దేహాన్ని నాకు తృప్తిపరచు.'
బాఢమిత్యేవ తాం వాణీం ప్రత్యగృహ్ణామహం తతః। ఆస్యప్రమాణాదధికం తస్యాః కాయమపూరయమ్
'సరే' అని నేను సమాధానం ఇచ్చాను. వెంటనే ఆమె నోటికన్నా పెద్దదైన ఆమె శరీరాన్ని నిండా పూరించాను.
తస్యాశ్చాస్యం మహద్ భీమం వర్ధతే మమ భక్షణే। న తు మాం సా ను బుబుధే మమ వా వికృతం కృతమ్
ఆమె నన్ను మింగుతున్నప్పుడు, ఆమె భయంకరమైన పెద్ద నోరు ఇంకా పెరుగుతూ పోయింది. కానీ నేను మారినదాన్ని, నా రూపం వేరుగా ఉన్నదాన్ని ఆమె గ్రహించలేదు.
తతోఽహం విపులం రూపం సంక్షిప్య నిమిషాన్తరాత్। తస్యా హృదయమాదాయ ప్రపతామి నభఃస్థలమ్
అప్పుడే నేను నా పెద్ద రూపాన్ని ఒక్క క్షణంలో చిన్నదిగా మార్చుకుని, ఆమె హృదయాన్ని పట్టుకుని మళ్లీ ఆకాశంలోకి దూకాను.
సా విసృష్టభుజా భీమా పపాత లవణామ్భసి। మయా పర్వతసంకాశా నికృత్తహృదయా సతీ
ఆ భయంకరమైన రాక్షసి, చేతులు విడిచిపెట్టి, నా చేత హృదయం తెగిపోవడంతో, పర్వతంలా కనిపిస్తూ ఉప్పు నీటిలో పడిపోయింది.
శృణోమి ఖగతానాం చ వాచః సౌమ్యా మహాత్మనామ్। రాక్షసీ సింహికా భీమా క్షిప్రం హనుమతా హతా
ఆకాశంలో సంచరిస్తున్న మహాత్ములు మృదువుగా మాట్లాడుతున్న స్వరాలు నేను విన్నాను: 'భయంకరమైన రాక్షసీ సింహికను హనుమంతుడు వెంటనే సంహరించాడు.'
తాం హత్వా పునరేవాహం కృత్యమాత్యయికం స్మరన్। గత్వా చ మహదధ్వానం పశ్యామి నగమణ్డితమ్
ఆమెను సంహరించిన తరువాత, నా అత్యవసరమైన పనిని గుర్తు చేసుకొని, పొడవైన దూరాన్ని దాటి, పర్వతాలతో అలంకరించబడిన ఒక నగరాన్ని చూశాను.
దక్షిణం తీరముదధేర్లఙ్కా యత్ర గతా పురీ। అస్తం దినకరే యాతే రక్షసాం నిలయం పురీమ్
దక్షిణ సముద్ర తీరానికి చేరుకొని, సూర్యుడు అస్తమించేటప్పుడు రాక్షసుల నివాసమైన లంకా నగరానికి నేను వెళ్ళాను.
ప్రవిష్టోఽహమవిజ్ఞాతో రక్షోభిర్భీమవిక్రమైః। తత్ర ప్రవిశతశ్చాపి కల్పాన్తఘనసప్రభా
భయంకరమైన బలమున్న రాక్షసులు ఎవ్వరూ గమనించకుండా నేను లోపలికి ప్రవేశించాను. అప్పుడు అక్కడ ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, యుగాంతపు మేఘంలా ప్రకాశించే ఒక మహిళ ప్రత్యక్షమైంది.
అట్టహాసం విముఞ్చన్తీ నారీ కాప్యుత్థితా పురః। జిఘాంసన్తీం తతస్తాం తు జ్వలదగ్నిశిరోరుహామ్
ఆమె గట్టిగా నవ్వుతూ నా ఎదుట నిలబడి, అగ్నిలా మండుతున్న జుట్టుతో, నన్ను చంపాలనే ఉద్దేశంతో నిలిచింది.
సవ్యముష్టిప్రహారేణ పరాజిత్య సుభైరవామ్। ప్రదోషకాలే ప్రవిశం భీతయాహం తయోదితః
ఎడమ చేతి ముద్దుతో ఆ భయంకరమైనదాన్ని జయించి, సంధ్యాసమయంలో లోపలికి వెళ్ళేటప్పుడు, భయపడిన ఆమె నాతో మాట్లాడింది.
అహం లఙ్కాపురీ వీర నిర్జితా విక్రమేణ తే। యస్మాత్ తస్మాద్ విజేతాసి సర్వరక్షాంస్యశేషతః
'వీరా! నీ పరాక్రమంతో లంకా నగరం నీ చేతిలో పడింది. అందువల్ల నీవు అన్ని రాక్షసులను పూర్తిగా జయిస్తావు.'
తత్రాహం సర్వరాత్రం తు విచరఞ్జనకాత్మజామ్। రావణాన్తఃపురగతో న చాపశ్యం సుమధ్యమామ్
అక్కడ రాత్రంతా తిరుగుతూ జనకుని కుమార్తెను వెతికాను. రావణుడి అంతఃపురంలోకి వెళ్లినా, సన్నని నడుము గల ఆమెను చూడలేకపోయాను.
తతః సీతామపశ్యంస్తు రావణస్య నివేశనే। శోకసాగరమాసాద్య న పారముపలక్షయే
అప్పుడప్పుడు రావణుని మందిరంలో సీతను కనుగొనలేక, నేను దుఃఖ సముద్రంలో మునిగిపోయాను; దానికి ఆపురాన్ని కనిపెట్టలేకపోయాను.
శోచతా చ మయా దృష్టం ప్రాకారేణాభిసంవృతమ్। కాఞ్చనేన వికృష్టేన గృహోపవనముత్తమమ్
దుఃఖంతో ఉన్న నాకు, బంగారు ప్రాకారంతో చుట్టబడిన అద్భుతమైన గృహోపవనం కనబడింది.
సప్రాకారమవప్లుత్య పశ్యామి బహుపాదపమ్। అశోకవనికామధ్యే శింశపాపాదపో మహాన్
ఆ ప్రాకారాన్ని దాటి, అనేక వృక్షాల మధ్య అశోకవనంలో ఒక గొప్ప శింశపా వృక్షాన్ని చూశాను.
తమారుహ్య చ పశ్యామి కాఞ్చనం కదలీవనమ్। అదూరాచ్ఛింశపావృక్షాత్ పశ్యామి వరవర్ణినీమ్
ఆ వృక్షంపైకి ఎక్కి, అక్కడి నుండి బంగారు అరటి తోటను చూశాను. శింశపా వృక్షానికి దగ్గరగా, అద్భుతమైన వర్ణం గల ఒక మహిళను చూశాను.
శ్యామాం కమలపత్రాక్షీముపవాసకృశాననామ్। తదేకవాసఃసంవీతాం రజోధ్వస్తశిరోరుహామ్
ఆమె నలుపు వర్ణంతో, కమలదళాల్లాంటి కళ్లతో, ఉపవాసం వల్ల ముఖం క్షీణించి, ఒక్క వస్త్రంతో, తలపై ధూళితో ఉండేది.
మాంసశోణితభక్ష్యాభిర్వ్యాఘ్రీభిర్హరిణీం యథా। సా మయా రాక్షసీమధ్యే తర్జ్యమానా ముహుర్ముహుః
మాంసం, రక్తాన్ని తినే రాక్షసస్త్రీల మధ్య, పులుల మధ్య చిలుకలా, ఆమెను వారు పదే పదే బెదిరిస్తూ ఉన్నారు.
ఏకవేణీధరా దీనా భర్తృచిన్తాపరాయణా। భూమిశయ్యా వివర్ణాఙ్గీ పద్మినీవ హిమాగమే
ఒక్క జడతో, విషాదంగా, భర్తను మాత్రమే ఆలోచిస్తూ, నేలపై పడుకుని, రంగు పోయిన దేహంతో, శీతాకాలంలో కమలంలా కనిపించింది.
రావణాద్ వినివృత్తార్థా మర్తవ్యే కృతనిశ్చయా। కథంచిన్మృగశావాక్షీ తూర్ణమాసాదితా మయా
రావణుని నుండి ఆశలు కోల్పోయి, మరణించాలనే నిర్ణయంతో, ఎలాగోనో మృగశావాక్షి ఆమెను నేను త్వరగా కనుగొన్నాను.