గ్రసమాన ఇవాకాశం తారాధిపమివోల్లిఖన్। హరన్నివ సనక్షత్రం గగనం సార్కమణ్డలమ్
ఆకాశాన్ని మింగుతున్నట్టు, చంద్రుడిని తాకుతున్నట్టు, నక్షత్రాలతో కూడిన ఆకాశాన్ని, సూర్య మండలాన్ని తీసుకుపోతున్నట్టు అతడు ఎగిరిపోయాడు.
అపారమపరిశ్రాన్తశ్చామ్బుధిం సమగాహత। హనూమాన్ మేఘజాలాని వికర్షన్నివ గచ్ఛతి
అలసటతో కూడి ఉన్నా, హనుమంతుడు ఆపరిమితమైన మేఘాల సముద్రంలోకి ప్రవేశించి, మేఘాలను లాగుతున్నట్టు ముందుకు సాగాడు.
పాణ్డురారుణవర్ణాని నీలమాఞ్జిష్ఠకాని చ। హరితారుణవర్ణాని మహాభ్రాణి చకాశిరే
పసుపు, ఎరుపు, నీలం, గాఢ ఎరుపు, ఆకుపచ్చ, తెలుపు రంగులతో మెరిసే గొప్ప మేఘాలు కనిపించాయి.
ప్రవిశన్నభ్రజాలాని నిష్క్రమంశ్చ పునః పునః। ప్రకాశశ్చాప్రకాశశ్చ చన్ద్రమా ఇవ దృశ్యతే
మేఘాల గుంపుల్లోకి ప్రవేశించి, మళ్లీ బయటకు వస్తూ, ఒక్కసారి ప్రకాశవంతంగా, ఇంకొకసారి మాయమై, చంద్రుడిలా కనిపించాడు.
వివిధాభ్రఘనాపన్నగోచరో ధవలామ్బరః। దృశ్యాదృశ్యతనుర్వీరస్తథా చన్ద్రాయతేఽమ్బరే
వివిధమైన మబ్బుల్లో సంచరిస్తూ, తెల్లని వేషంలో, కొన్నిసార్లు కనపడుతూ, మరికొన్నిసార్లు కనపడకపోతూ, ఆ వీరుడు ఆకాశంలో చంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు.
తార్క్ష్్యాయమాణో గగనే స బభౌ వాయునన్దనః। దారయన్ మేఘవృన్దాని నిష్పతంశ్చ పునః పునః
గరుడుడిలా ఆకాశంలో ఎగురుతూ, వాయుపుత్రుడు మేఘాల గుంపులను చీల్చుకుంటూ, మళ్లీ మళ్లీ బయటకు వచ్చి, ప్రకాశంగా కనిపించాడు.
నదన్ నాదేన మహతా మేఘస్వనమహాస్వనః। ప్రవరాన్ రాక్షసాన్ హత్వా నామ విశ్రావ్య చాత్మనః
పెద్ద మేఘాల గర్జనలా గొప్ప శబ్దంతో అరుస్తూ, ముఖ్యమైన రాక్షసులను సంహరించి, తన పేరు ప్రకటించాడు.
ఆకులాం నగరీం కృత్వా వ్యథయిత్వా చ రావణమ్। అర్దయిత్వా మహావీరాన్ వైదేహీమభివాద్య చ
పట్టణాన్ని కలకలం చేయగా, రావణుడిని బాధించి, మహావీరులను జయించి, వైదేహిని నమస్కరించాడు.
ఆజగామ మహాతేజాః పునర్మధ్యేన సాగరమ్। పర్వతేన్ద్రం సునాభం చ సముపస్పృశ్య వీర్యవాన్
అతని తేజస్సుతో కూడిన హనుమంతుడు మళ్లీ సముద్రం మధ్యగా తిరిగి వచ్చి, శక్తితో నిండినవాడై, పర్వతాధిపతి సునాభ శిఖరాన్ని తాకాడు.
జ్యాముక్త ఇవ నారాచో మహావేగోఽభ్యుపాగమత్। స కించిదారాత్ సమ్ప్రాప్తః సమాలోక్య మహాగిరిమ్
వేగంగా వదిలిన బాణంలా, అతడు గొప్ప వేగంతో సమీపించి, కొంచెం దగ్గరికి వచ్చి, ఆ మహాపర్వతాన్ని చూశాడు.
మహేన్ద్రం మేఘసంకాశం ననాద స మహాకపిః। స పూరయామాస కపిర్దిశో దశ సమన్తతః
మేఘంలా నలుపుగా ఉన్న మహేంద్ర పర్వతాన్ని చూసి, ఆ మహాకపి గర్జించాడు. అతని గర్జనతో పది దిక్కులన్నీ నిండిపోయాయి.
నదన్ నాదేన మహతా మేఘస్వనమహాస్వనః। స తం దేశమనుప్రాప్తః సుహృద్దర్శనలాలసః
పెద్ద మేఘాల మాదిరిగా గొప్ప శబ్దంతో అరుస్తూ, అతడు ఆ ప్రదేశానికి చేరుకొని, స్నేహితులను చూడాలని తహతహలాడాడు.
ననాద సుమహానాదం లాఙ్గూలం చాప్యకమ్పయత్। తస్య నానద్యమానస్య సుపర్ణాచరితే పథి
అతడు బలమైన గర్జన చేసి, తన తోకను ఊపాడు. గరుడుడు సంచరించే మార్గంలో, అతడు గర్జిస్తూ పోయాడు.
ఫలతీవాస్య ఘోషేణ గగనం సార్కమణ్డలమ్। యే తు తత్రోత్తరే కూలే సముద్రస్య మహాబలాః
అతని గర్జనతో, సూర్యమండలంతో కూడిన ఆకాశం itself కంపించినట్లు అనిపించింది. సముద్రం ఉత్తర తీరంలో ఉన్న మహాబలులు—
పూర్వం సంవిష్ఠితాః శూరా వాయుపుత్రదిదృక్షవః। మహతో వాయునున్నస్య తోయదస్యేవ నిఃస్వనమ్। శుశ్రువుస్తే తదా ఘోషమూరువేగం హనూమతః
అక్కడ ముందుగా కూర్చున్న, వాయుపుత్రుడిని చూడాలని ఆశించిన వీరులు, గాలి తోడుగా ఉన్న పెద్ద మేఘం గర్జనలా, హనుమంతుని ఘనమైన శబ్దాన్ని వినారు.
తే దీనమనసః సర్వే శుశ్రువుః కాననౌకసః। వానరేన్ద్రస్య నిర్ఘోషం పర్జన్యనినదోపమమ్
అందరు అడవి వాసి వానరులు, మనసులో దుఃఖంతో ఉన్నా, వానరేంద్రుని మేఘగర్జనలాంటి గొప్ప శబ్దాన్ని విన్నారు.
నిశమ్య నదతో నాదం వానరాస్తే సమన్తతః। బభూవురుత్సుకాః సర్వే సుహృద్దర్శనకాఙ్క్షిణః
అతడు గట్టిగా అరుస్తున్న శబ్దాన్ని చుట్టూ వినగానే, అందరు వానరులు ఉత్సాహంగా, తమ స్నేహితుడిని చూడాలని తహతహలాడారు.
జామ్బవాన్ స హరిశ్రేష్ఠః ప్రీతిసంహృష్టమానసః। ఉపామన్త్ర్య హరీన్ సర్వానిదం వచనమబ్రవీత్
వానరులలో శ్రేష్ఠుడైన జాంబవంతుడు, ఆనందంతో హృదయం ఉప్పొంగి, అందరు వానరులను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు:
సర్వథా కృతకార్యోఽసౌ హనూమాన్ నాత్ర సంశయః। న హ్యస్యాకృతకార్యస్య నాద ఏవంవిధో భవేత్
హనుమంతుడు తప్పకుండా తన పని పూర్తి చేశాడు, ఇందులో సందేహమే లేదు. ఎందుకంటే, పని పూర్తికాకపోతే ఇలాంటి శబ్దం అతనివల్ల రావడం కాదు.
తస్య బాహూరువేగం చ నినాదం చ మహాత్మనః। నిశమ్య హరయో హృష్టాః సముత్పేతుర్యతస్తతః
ఆ మహాత్ముడైన హనుమంతుని చేతులు, తొడల శక్తిని, అతని గొప్ప గర్జనను విని, వానరులు ఆనందంతో అక్కడక్కడి నుండి ఎగిరిపడ్డారు.
తే నగాగ్రాన్నగాగ్రాణి శిఖరాచ్ఛిఖరాణి చ। ప్రహృష్టాః సమపద్యన్త హనూమన్తం దిదృక్షవః
వారు పర్వత శిఖరాల మీద నుంచి మరో శిఖరాల మీదకు, ఆనందంతో, హనుమంతుని చూడాలని పరుగెత్తారు.
తే ప్రీతాః పాదపాగ్రేషు గృహ్య శాఖామవస్థితాః। వాసాంసి చ ప్రకాశాని సమావిధ్యన్త వానరాః
ఆనందంతో ఉన్న వానరులు, చెట్ల కొమ్మలపై నిలబడి, వాటిని పట్టుకుని, తమ ప్రకాశవంతమైన వస్త్రాలను ఊపారు.
గిరిగహ్వరసంలీనో యథా గర్జతి మారుతః। ఏవం జగర్జ బలవాన్ హనూమాన్ మారుతాత్మజః
పర్వత గుహలో దాగి ఉన్న గాలి ఎలా గర్జిస్తుందో, అలాగే బలవంతుడైన మారు తాత్మజుడు హనుమంతుడు గొప్పగా గర్జించాడు.
తమభ్రఘనసంకాశమాపతన్తం మహాకపిమ్। దృష్ట్వా తే వానరాః సర్వే తస్థుః ప్రాఞ్జలయస్తదా
అంధకార మేఘాల్లా కనిపించే ఆ మహాకపిని దిగివస్తూ చూసి, అందరు వానరులు చేతులు జోడించి నిలబడ్డారు.
తతస్తు వేగవాన్ వీరో గిరేర్గిరినిభః కపిః। నిపపాత గిరేస్తస్య శిఖరే పాదపాకులే
ఆ వేగవంతుడైన వీరుడు, పర్వతంతో సమానమైన కపివీరుడు, ఆ పర్వత శిఖరంపై చెట్ల మధ్య దిగి వచ్చాడు.
హర్షేణాపూర్యమాణోఽసౌ రమ్యే పర్వతనిర్ఝరే। ఛిన్నపక్ష ఇవాకాశాత్ పపాత ధరణీధరః
ఆనందంతో నిండిపోయిన హనుమంతుడు, అందమైన పర్వత ప్రవాహంలో, రెక్కలు కోసిన పర్వతమొకటి ఆకాశం నుంచి పడిపోవడంలా దిగిపోయాడు.
తతస్తే ప్రీతమనసః సర్వే వానరపుఙ్గవాః। హనూమన్తం మహాత్మానం పరివార్యోపతస్థిరే
అప్పుడు అందరు వానర శ్రేష్ఠులు ఆనందంతో హనుమంతుడిని చుట్టుముట్టి దగ్గరికి వచ్చారు.
పరివార్య చ తే సర్వే పరాం ప్రీతిముపాగతాః। ప్రహృష్టవదనాః సర్వే తమాగతముపాగమన్
అందరూ హనుమంతుడిని చుట్టుముట్టి, పరమానందంతో, ఆనందభరితమైన ముఖాలతో అతని రాకను ఆహ్వానించారు.
ఉపాయనాని చాదాయ మూలాని చ ఫలాని చ। ప్రత్యర్చయన్ హరిశ్రేష్ఠం హరయో మారుతాత్మజమ్
వేర్లు, పండ్లు తీసుకొచ్చి, వానరులు వానరశ్రేష్ఠుడైన మారు తాత్మజుడైన హనుమంతుడిని సత్కరించారు.
వినేదుర్ముదితాః కేచిత్ కేచిత్ కిలకిలాం తథా। హృష్టాః పాదపశాఖాశ్చ ఆనిన్యుర్వానరర్షభాః
కొంతమంది ఆనందంతో పాటలు పాడారు, మరికొంతమంది హర్షధ్వని చేశారు, హర్షితులైన వానర నాయకులు చెట్ల కొమ్మలను తెచ్చారు.