పూర్వం కృతయుగే రామ దితేః పుత్రా మహాబలాః। అదితేశ్చ మహాభాగా వీర్యవన్తః సుధార్మికాః
"రామా! క్రుతయుగంలో, దితి కుమారులు మహాబలులు, అదితి కుమారులు మహాభాగులు, వీరులు, ధర్మవంతులు ఉండేవారు."
తతస్తేషాం నరవ్యాఘ్ర బుద్ధిరాసీన్మహాత్మనామ్। అమరా విజరాశ్చైవ కథం స్యామో నిరామయాః
"అప్పుడు, నరశార్దూలా! ఆ మహాత్ములు ఇలా ఆలోచించారు: మనం ఎలా అమరులమవ్వగలం? ఎలా వృద్ధాప్యం, వ్యాధులు రాకుండా ఉండగలం?"
తేషాం చిన్తయతాం తత్ర బుద్ధిరాసీద్ విపశ్చితామ్। క్షీరోదమథనం కృత్వా రసం ప్రాప్స్యామ తత్ర వై
"వారు ఆలోచిస్తూ ఉండగా, తెలివిగలవారికి ఒక ఉపాయం తలకొచ్చింది: పాలు సముద్రాన్ని మథించి, అందులోని అమృతాన్ని పొందగలమని."
తతో నిశ్చిత్య మథనం యోక్త్రం కృత్వా చ వాసుకిమ్। మన్థానం మన్దరం కృత్వా మమన్థురమితౌజసః
"అలా నిర్ణయించుకుని, వాసుకిని దోరగా, మందర పర్వతాన్ని మథానంగా చేసుకుని, వారు మహాశక్తితో మథించడం ప్రారంభించారు."
అథ వర్షసహస్రేణ యోక్త్రసర్పశిరాంసి చ। వమన్తోఽతివిషం తత్ర దదంశుర్దశనైః శిలాః
"అయ్యా! వెయ్యి సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత, దోరగా ఉన్న సర్పం తలల నుంచి ఘోర విషాన్ని ఊదింది; దంతాలతో రాళ్లను కొరికింది."
ఉత్పపాతాగ్నిసంకాశం హాలాహలమహావిషమ్। తేన దగ్ధం జగత్ సర్వం సదేవాసురమానుషమ్
"అప్పుడు అగ్ని వంటి హాలాహల మహావిషం బయటకు వచ్చింది. ఆ విషంతో దేవతలు, అసురులు, మనుషులూ సహా మొత్తం లోకమే కాలిపోయింది."
అథ దేవా మహాదేవం శఙ్కరం శరణార్థినః। జగ్ముః పశుపతిం రుద్రం త్రాహి త్రాహీతి తుష్టువుః
"అప్పుడు దేవతలు, శరణార్థులై, మహాదేవుడైన శంకరుని దగ్గరకు వెళ్లి, పశుపతిని, రుద్రుని స్తుతిస్తూ, 'రక్షించు! రక్షించు!' అని మొరపెట్టుకున్నారు."
ఏవముక్తస్తతో దేవైర్దేవదేవేశ్వరః ప్రభుః। ప్రాదురాసీత్ తతోఽత్రైవ శఙ్ఖచక్రధరో హరిః
"అలా దేవతలు ప్రార్థించగా, దేవతలలో ప్రభువైన మహాదేవుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు. వెంటనే శంఖచక్రధారి హరివు కూడా ప్రత్యక్షమయ్యాడు."
ఉవాచైనం స్మితం కృత్వా రుద్రం శూలధరం హరిః। దైవతైర్మథ్యమానే తు యత్పూర్వం సముపస్థితమ్
"హరివు చిరునవ్వుతో త్రిశూలధారి రుద్రునితో ఇలా అన్నాడు: 'దేవతలు మథిస్తున్నప్పుడు ఇక్కడ ఏది ఉద్భవించిందో...'"
తత్ త్వదీయం సురశ్రేష్ఠ సురాణామగ్రతో హి యత్। అగ్రపూజామిహ స్థిత్వా గృహాణేదం విషం ప్రభో
"దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా! ఇది నీదే. ఇది ముందుగా దేవతల ముందు ప్రత్యక్షమైంది. ఇక్కడ ముందుండి, ఈ విషాన్ని స్వీకరించు ప్రభూ!"
ఇత్యుక్త్వా చ సురశ్రేష్ఠస్తత్రైవాన్తరధీయత। దేవతానాం భయం దృష్ట్వా శ్రుత్వా వాక్యం తు శార్ఙ్గిణః
"అలా చెప్పి, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు. దేవతల భయాన్ని చూసి, శారంగధారి మాటలు విని..."
హాలాహలం విషం ఘోరం సంజగ్రాహామృతోపమమ్। దేవాన్ విసృజ్య దేవేశో జగామ భగవాన్ హరః
"దేవతాధిపతి హరుడు, అమృతంతో సమానమైన హాలాహల ఘోర విషాన్ని స్వీకరించాడు. దేవతలను పంపించి, భగవంతుడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు."
తతో దేవాసురాః సర్వే మమన్థూ రఘునన్దన। ప్రవివేశాథ పాతాలం మన్థానః పర్వతోత్తమః
"అంతటితో దేవతలు, అసురులు అందరూ మళ్ళీ మథించడం మొదలుపెట్టారు, రఘునందనా! అప్పుడు మథానంగా ఉన్న గొప్ప పర్వతం పాతాళంలోకి మునిగిపోయింది."
తతో దేవాః సగన్ధర్వాస్తుష్టువుర్మధుసూదనమ్। త్వం గతిః సర్వభూతానాం విశేషేణ దివౌకసామ్
"అప్పుడా దేవతలు, గంధర్వులతో కలిసి మధుసూదనుని స్తుతించారు: 'ప్రభూ! నీవే సమస్త ప్రాణులకు, ముఖ్యంగా స్వర్గవాసులకు ఆశ్రయం.'"
పాలయాస్మాన్ మహాబాహో గిరిముద్ధర్తుమర్హసి। ఇతి శ్రుత్వా హృషీకేశః కామఠం రూపమాస్థితః
మహాబాహువైన ప్రభూ, మమ్మల్ని కాపాడండి; మీరు ఈ పర్వతాన్ని ఎత్తాలి. అలా వినగానే హృషీకేశుడు తాబేలు రూపం ధరించాడు.
పర్వతం పృష్ఠతః కృత్వా శిష్యే తత్రోదధౌ హరిః। పర్వతాగ్రం తు లోకాత్మా హస్తేనాక్రమ్య కేశవః
హరి ఆ సముద్రంలో పడుకుని, పర్వతాన్ని తన వెనుక భాగంలో ఉంచాడు. లోకాల ఆత్మ అయిన కేశవుడు తన చేతితో ఆ పర్వత శిఖరాన్ని పట్టుకున్నాడు.
దేవానాం మధ్యతః స్థిత్వా మమన్థ పురుషోత్తమః। అథ వర్షసహస్రేణ ఆయుర్వేదమయః పుమాన్
దేవతల మధ్య నిలబడి, ఉత్తమ పురుషుడు మథనం చేశాడు. ఆ తర్వాత వెయ్యేళ్లకు, ఆయుర్వేదం స్వరూపంగా ఉన్న ఒక పురుషుడు ఉద్భవించాడు.
ఉదతిష్ఠత్ సుధర్మాత్మా సదణ్డః సకమణ్డలుః। పూర్వం ధన్వన్తరిర్నామ అప్సరాశ్చ సువర్చసః
ఆ ధర్మాత్ముడు దండాన్ని, కమండలాన్ని పట్టుకుని పైకి వచ్చాడు. ముందు ధన్వంతరి అనే పేరు కలిగి, ప్రకాశవంతమైన అప్సరసలు కూడా పుట్టారు.
అప్సు నిర్మథనాదేవ రసాత్ తస్మాద్ వరస్త్రియః। ఉత్పేతుర్మనుజశ్రేష్ఠ తస్మాదప్సరసోఽభవన్
నీటిని మథించగా, ఆ రసంతో అద్భుతమైన స్త్రీలు పుట్టారు. మనుషులలో శ్రేష్ఠుడా, అలా అప్సరసలు ఏర్పడ్డారు.
షష్టిః కోట్యోఽభవంస్తాసామప్సరాణాం సువర్చసామ్। అసంఖ్యేయాస్తు కాకుత్స్థ యాస్తాసాం పరిచారికాః
ఆ ప్రకాశవంతమైన అప్సరసలు అరవై కోట్ల మంది పుట్టారు. కాకుత్స్థా, వాటి పరిచారికలు లెక్కలేనంతగా ఉన్నారు.
న తాః స్మ ప్రతిగృహ్ణన్తి సర్వే తే దేవదానవాః। అప్రతిగ్రహణాదేవ తా వై సాధారణాః స్మృతాః
ఆ దేవతలు, దానవులు ఎవ్వరూ వాటిని స్వీకరించలేదు. అందువల్ల అవి ఎవరికైనా సాధారణంగా పరిగణించబడ్డాయి.
వరుణస్య తతః కన్యా వారుణీ రఘునన్దన। ఉత్పపాత మహాభాగా మార్గమాణా పరిగ్రహమ్
రఘునందన, ఆ తరువాత వరుణుని కుమార్తె అయిన వారుుణి, మహాభాగ్యవంతురాలు, స్వీకారాన్ని కోరుతూ బయల్పడింది.
దితేః పుత్రా న తాం రామ జగృహుర్వరుణాత్మజామ్। అదితేస్తు సుతా వీర జగృహుస్తామనిన్దితామ్
రామా, దితి కుమారులు ఆ వరుణుని కుమార్తెను అంగీకరించలేదు. కానీ, ఆదితి కుమారులు ఆ నిందలేని వాన్ని అంగీకరించారు.
అసురాస్తేన దైతేయాః సురాస్తేనాదితేః సుతాః। హృష్టాః ప్రముదితాశ్చాసన్ వారుణీగ్రహణాత్ సురాః
అలా దైత్యులు అసురులయ్యారు, ఆదితి కుమారులు దేవతలయ్యారు. వారుుణిని స్వీకరించినందుకు దేవతలు ఆనందంతో ఉల్లాసించారు.
ఉచ్చైఃశ్రవా హయశ్రేష్ఠో మణిరత్నం చ కౌస్తుభమ్। ఉదతిష్ఠన్నరశ్రేష్ఠ తథైవామృతముత్తమమ్
ఉచ్చైఃశ్రవ అనే ఉత్తమ కుదిరె, మణిరత్నం అయిన కౌస్తుభం, అలాగే అద్భుతమైన అమృతం కూడా పుట్టాయి, మనుషులలో శ్రేష్ఠుడా.
అథ తస్య కృతే రామ మహానాసీత్ కులక్షయః। అదితేస్తు తతః పుత్రా దితిపుత్రానయోధయన్
దాని కోసం, రామా, గొప్ప వంశ నాశనం సంభవించింది. ఆ తరువాత ఆదితి కుమారులు, దితి కుమారులతో యుద్ధం చేశారు.
ఏకతామగమన్ సర్వే అసురా రాక్షసైః సహ। యుద్ధమాసీన్మహాఘోరం వీర త్రైలోక్యమోహనమ్
అసురులు అందరూ రాక్షసులతో కలసి ఒకటయ్యారు. ఓ వీరా, మూడు లోకాలను మోహింపజేసే భయంకరమైన యుద్ధం జరిగింది.
యదా క్షయం గతం సర్వం తదా విష్ణుర్మహాబలః। అమృతం సోఽహరత్ తూర్ణం మాయామాస్థాయ మోహినీమ్
అన్నీ నాశనం అయినప్పుడు, మహాబలుడైన విష్ణువు మోహినీ రూపాన్ని ధరించి, వేగంగా అమృతాన్ని తీసుకున్నాడు.
యే గతాభిముఖం విష్ణుమక్షరం పురుషోత్తమమ్। సమ్పిష్టాస్తే తదా యుద్ధే విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా
విష్ణువును, అక్షరమైన ఉత్తమ పురుషుని ఎదుర్కొన్నవారు, ఆ యుద్ధంలో ప్రభావంతుడైన విష్ణువిచేత నాశనం చేయబడ్డారు.
అదితేరాత్మజా వీరా దితేః పుత్రాన్ నిజఘ్నిరే। అస్మిన్ ఘోరే మహాయుద్ధే దైతేయాదిత్యయోర్భృశమ్
ఈ భయంకరమైన మహాయుద్ధంలో, ఆదితి కుమారులు, దితి కుమారులను సంహరించారు.