నరాన్తకస్య కుమ్భస్య నికుమ్భస్య దురాత్మనః। యజ్ఞశత్రోశ్చ భవనం బ్రహ్మశత్రోస్తథైవ చ
నరాంతక, కుంభ, దురాత్ముడైన నికుంభ, యజ్ఞశత్రు, బ్రహ్మశత్రు అనే రాక్షసుల ఇళ్లను కూడా దహించాడు.
వర్జయిత్వా మహాతేజా విభీషణగృహం ప్రతి। క్రమమాణః క్రమేణైవ దదాహ హరిపుఙ్గవః
విభీషణుని ఇంటిని మినహాయించి, ఆ మహాబలుడు హనుమంతుడు ఒక్కొక్క ఇంటిని వరుసగా కాల్చుతూ వెళ్లాడు.
తేషు తేషు మహార్హేషు భవనేషు మహాయశాః। గృహేష్వృద్ధిమతామృద్ధిం దదాహ కపికుఞ్జరః
ఆ విలాసవంతమైన ఇళ్లలో, ధనికుల ఐశ్వర్యాన్ని ఆ వానరుల నాయకుడు అగ్నితో నాశనం చేశాడు.
సర్వేషాం సమతిక్రమ్య రాక్షసేన్ద్రస్య వీర్యవాన్। ఆససాదాథ లక్ష్మీవాన్ రావణస్య నివేశనమ్
అన్ని ఇళ్లను దాటి, పరాక్రమశాలి హనుమంతుడు రాక్షసాధిపతి రావణుని మహిమతో మెరిసే నివాసానికి చేరుకున్నాడు.
తతస్తస్మిన్ గృహే ముఖ్యే నానారత్నవిభూషితే। మేరుమన్దరసంకాశే నానామఙ్గలశోభితే
ఆ ప్రధాన గృహంలో, వివిధ రత్నాలతో అలంకరించబడిన, మేరు, మందర పర్వతాల్లా మెరిసే, అనేక శుభలక్షణాలతో నిండిన ఆ ఇంట్లో—
ప్రదీప్తమగ్నిముత్సృజ్య లాఙ్గూలాగ్రే ప్రతిష్ఠితమ్। ననాద హనుమాన్ వీరో యుగాన్తజలదో యథా
హనుమంతుడు తన తోక చివర అగ్ని వెలువడి, యుగాంత మేఘంలా గర్జించాడు.
శ్వసనేన చ సంయోగాదతివేగో మహాబలః। కాలాగ్నిరివ జజ్వాల ప్రావర్ధత హుతాశనః
గాలి బలంతో ఆ అగ్ని మహా వేగంగా వ్యాపించి, కాలాంతకాగ్నిలా పెరిగింది.
ప్రదీప్తమగ్నిం పవనస్తేషు వేశ్మసు చారయన్। తాని కాఞ్చనజాలాని ముక్తామణిమయాని చ
ఆ మండుతున్న అగ్నిని ఆ ఇళ్లలో చుట్టూ వ్యాపింపజేసి, బంగారు జాలాలు, ముత్యాలు, రత్నాలతో చేసిన వాటిని కూడా కాల్చేశాడు.
భవనాని వ్యశీర్యన్త రత్నవన్తి మహాన్తి చ। తాని భగ్నవిమానాని నిపేతుర్వసుధాతలే
మహా విలాసవంతమైన, రత్నాలతో అలంకరించబడిన భవనాలు చిద్రం అయిపోయాయి; వాటి మీద గోపురాలు విరిగిపడి, భూమిపై కూలిపోయాయి.
భవనానీవ సిద్ధానామమ్బరాత్ పుణ్యసంక్షయే। సంజజ్ఞే తుములః శబ్దో రాక్షసానాం ప్రధావతామ్
సిద్ధుల పుణ్యము తీరినప్పుడు వారి గృహాలు ఆకాశం నుండి పడిపోవడంలా, పారిపోతున్న రాక్షసుల నుండి ఘోరమైన శబ్దం వినిపించింది.
స్వే స్వే గృహపరిత్రాణే భగ్నోత్సాహోజ్ఝితశ్రియామ్। నూనమేషోఽగ్నిరాయాతః కపిరూపేణ హా ఇతి
ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ ఇళ్లను కాపాడేందుకు ప్రయత్నిస్తూ, ధైర్యం కోల్పోయి, అదృష్టం వదిలిపెట్టినవారు, 'ఇది ఖచ్చితంగా కోతి రూపంలో వచ్చిన అగ్నే, హాయ్!' అని విలపించారు.
క్రన్దన్త్యః సహసా పేతుః స్తనంధయధరాః స్త్రియః। కాశ్చిదగ్నిపరీతాఙ్గ్యో హర్మ్యేభ్యో ముక్తమూర్ధజాః
తల్లులు తమ పిల్లలను పాలిస్తూ ఉన్న సమయంలో అకస్మాత్తుగా భవనాల నుండి కింద పడిపోయారు; కొందరి శరీరాలు అగ్నిలో చుట్టబడి, జుట్టు విప్పి పరుగెత్తారు.
పతన్త్యోరేజిరేఽభ్రేభ్యః సౌదామన్య ఇవామ్బరాత్। వజ్రవిద్రుమవైదూర్యముక్తారజతసంహతాన్
వారు ఆ భవనాలపై నుండి పడుతూ పరుగెత్తినప్పుడు, వజ్రం, పద్మరాగం, వైడూర్యం, ముత్యాలు, వెండి వంటి ఆభరణాలతో మెరిసిపోతూ, మేఘాల నుండి మెరుపులా కనిపించారు.
విచిత్రాన్ భవనాద్ధాతూన్ స్యన్దమానాన్ దదర్శ సః। నాగ్నిస్తృప్యతి కాష్ఠానాం తృణానాం చ యథా తథా
ఆ అద్భుతమైన భవనాల నుండి రకరకాల లోహాలు కరిగిపోతూ వస్తున్నదాన్ని హనుమంతుడు చూశాడు; అగ్నికి ఎప్పుడూ కట్టెలు, పుల్లలు తగిలినా తృప్తి కలగదు కదా, అలాగే—
హనూమాన్ రాక్షసేన్ద్రాణాం వధే కించిన్న తృప్యతి। న హనూమద్విశస్తానాం రాక్షసానాం వసున్ధరా
హనుమంతుడు రాక్షసాధిపతులను సంహరించినా అతనికి తృప్తి కలగలేదు; హనుమంతుడిచేత చనిపోయిన రాక్షసులతో భూమికీ తృప్తి రాలేదు.
హనూమతా వేగవతా వానరేణ మహాత్మనా। లఙ్కాపురం ప్రదగ్ధం తద్ రుద్రేణ త్రిపురం యథా
వేగవంతుడైన, మహాత్ముడైన వానరుడైన హనుమంతుడు లంక నగరాన్ని పూర్తిగా కాల్చేశాడు; అది రుద్రుడు త్రిపురాన్ని కాల్చినట్లే జరిగింది.
తతః స లఙ్కాపురపర్వతాగ్రే సముత్థితో భీమపరాక్రమోఽగ్నిః। ప్రసార్య చూడావలయం ప్రదీప్తో హనూమతా వేగవతోపసృష్టః
అప్పుడా భయంకరమైన అగ్ని, లంకా నగర పర్వత శిఖరంపై ఉద్భవించి, తన జ్వాలల కిరీటాన్ని విస్తరించి, వేగవంతుడైన హనుమంతుడు ప్రేరేపించినట్లుగా మండింది.
యుగాన్తకాలానలతుల్యరూపః సమారుతోఽగ్నిర్వవృధే దివస్పృక్। విధూమరశ్మిర్భవనేషు సక్తో రక్షఃశరీరాజ్యసమర్పితార్చిః
ప్రళయకాల అగ్నిలా, గాలితో పెరిగి, ఆకాశాన్ని తాకుతూ, పొగ లేని కాంతితో, భవనాలపై అంటుకుని, రాక్షస శరీరాల మేదతో జ్వాలలు పెరిగాయి.
ఆదిత్యకోటీసదృశః సుతేజా లఙ్కాం సమస్తాం పరివార్య తిష్ఠన్। శబ్దైరనేకైరశనిప్రరూఢై- ర్భిన్దన్నివాణ్డం ప్రబభౌ మహాగ్నిః
కోటికోట్ల సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, ఆ మహాగ్ని లంకను చుట్టుముట్టి నిలబడి, ఎన్నో ఉరుముల శబ్దాలతో, బ్రహ్మాండాన్ని చీల్చినట్లుగా భయంకరంగా కనిపించింది.
తత్రామ్బరాదగ్నిరతిప్రవృద్ధో రూక్షప్రభః కింశుకపుష్పచూడః। నిర్వాణధూమాకులరాజయశ్చ నీలోత్పలాభాః ప్రచకాశిరేఽభ్రాః
అక్కడ ఆకాశంలో నుండి తీవ్రమైన కాంతితో, కింశుకపువ్వుల కిరీటంతో అగ్ని మండింది; ఆ అగ్ని ఆర్పడంలో వచ్చిన పొగ, ధూళితో నీలోత్పలాల్లాంటి మేఘాలు మెరిసిపోయాయి.
వజ్రీ మహేన్ద్రస్త్రిదశేశ్వరో వా సాక్షాద్ యమో వా వరుణోఽనిలో వా। రౌద్రోఽగ్నిరర్కో ధనదశ్చ సోమో న వానరోఽయం స్వయమేవ కాలః
ఇతడు వజ్రాయుధుడు అయిన ఇంద్రుడా, దేవతాధిపతియైన మహేంద్రుడా, స్వయంగా యముడా, వరుణుడా, గాలిదేవుడా, రుద్రుడా, అగ్ని, సూర్యుడు, కుబేరుడు, సోముడా? ఈ వానరుడు కాదు, స్వయంగా కాలమే.
కిం బ్రహ్మణః సర్వపితామహస్య లోకస్య ధాతుశ్చతురాననస్య। ఇహాగతో వానరరూపధారీ రక్షోపసంహారకరః ప్రకోపః
ఇతడు సర్వపితామహుడైన బ్రహ్మదేవుడి కోపమా? లోక సృష్టికర్త అయిన నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మ తన కోపాన్ని వానర రూపంలో రాక్షసులను నాశనం చేయడానికి ఇక్కడికి పంపాడా?
కిం వైష్ణవం వా కపిరూపమేత్య రక్షోవినాశాయ పరం సుతేజః। అచిన్త్యమవ్యక్తమనన్తమేకం స్వమాయయా సామ్ప్రతమాగతం వా
ఇది విష్ణువుని పరాక్రమమా? వానర రూపంలో, ఊహించలేని, తెలియని, అనంతమైన, ఏకైకమైన ఆ పరశక్తి తన మాయతో రాక్షసులను నాశనం చేయడానికి వచ్చిందా?
ఇత్యేవమూచుర్బహవో విశిష్టా రక్షోగణాస్తత్ర సమేత్య సర్వే। సప్రాణిసఙ్ఘాం సగృహాం సవృక్షాం దగ్ధాం పురీం తాం సహసా సమీక్ష్య
అక్కడ చేరిన అనేక ప్రముఖ రాక్షస గణాలు, ఆ నగరం ప్రాణులతో, ఇళ్లతో, చెట్లతో సహా అకస్మాత్తుగా కాలిపోయినదాన్ని చూసి, ఇలా మాట్లాడారు.
తతస్తు లఙ్కా సహసా ప్రదగ్ధా సరాక్షసా సాశ్వరథా సనాగా। సపక్షిసఙ్ఘా సమృగా సవృక్షా రురోద దీనా తుములం సశబ్దమ్
తర్వాత లంకా నగరం, రాక్షసులతో, గుర్రాలతో, రథాలతో, ఏనుగులతో, పక్షుల గుంపులతో, మృగాలతో, చెట్లతో సహా ఒక్కసారిగా కాలిపోవడంతో, దుఃఖంతో, ఘోరమైన శబ్దంతో విలపించింది.
హా తాత హా పుత్రక కాన్త మిత్ర హా జీవితేశాఙ్గ హతం సుపుణ్యమ్। రక్షోభిరేవం బహుధా బ్రువద్భిః శబ్దః కృతో ఘోరతరః సుభీమః
'హాయ్ తండ్రీ! హాయ్ కుమారుడా, ప్రియ మిత్రమా! హాయ్ ప్రాణాధిపతీ, నా శరీరం, నా అదృష్టం నాశమయ్యింది!' అని రాక్షసులు అనేక విధాలుగా విలపించగా, మరింత భయంకరమైన, భయానకమైన అరుపులు వినిపించాయి.
హుతాశనజ్వాలసమావృతా సా హతప్రవీరా పరివృత్తయోధా। హనూమతః క్రోధబలాభిభూతా బభూవ శాపోపహతేవ లఙ్కా
అగ్ని జ్వాలలతో చుట్టబడిన లంక, వీరులు చనిపోయి, యోధులు వెనక్కు తగ్గిపోయి, హనుమంతుని కోపబలానికి లోనై, శాపగ్రస్తమైనట్టుగా కనిపించింది.
ససమ్భ్రమం త్రస్తవిషణ్ణరాక్షసాం సముజ్జ్వలజ్జ్వాలహుతాశనాఙ్కితామ్। దదర్శ లఙ్కాం హనుమాన్ మహామనాః స్వయంభురోషోపహతామివావనిమ్
భయంతో, నిరాశతో ఉన్న రాక్షసులతో, ఎగిసిపడుతున్న అగ్ని జ్వాలలతో కాంతివంతంగా ఉన్న లంకను, మహామతి హనుమంతుడు, సృష్టికర్త కోపానికి గురైన భూమిలా చూశాడు.
భఙ్క్త్వా వనం పాదపరత్నసంకులం హత్వా తు రక్షాంసి మహాన్తి సంయుగే। దగ్ధ్వా పురీం తాం గృహరత్నమాలినీం తస్థౌ హనూమాన్ పవనాత్మజః కపిః
అమూల్య వృక్షాలతో నిండిన అడవిని ధ్వంసం చేసి, యుద్ధంలో గొప్ప రాక్షసులను సంహరించి, విలాసవంతమైన ఇళ్లతో అలంకరించబడిన ఆ పట్టణాన్ని కాల్చిన అనంతరం, పవనుని కుమారుడు హనుమంతుడు నిలబడ్డాడు.
స రాక్షసాంస్తాన్ సుబహూంశ్చ హత్వా వనం చ భఙ్క్త్వా బహుపాదపం తత్। విసృజ్య రక్షోభవనేషు చాగ్నిం జగామ రామం మనసా మహాత్మా
అనేక రాక్షసులను సంహరించి, అనేక వృక్షాలతో ఉన్న అడవిని ధ్వంసం చేసి, రాక్షసుల ఇళ్లలో అగ్ని పెట్టి, ఆ మహాత్ముడు హనుమంతుడు తన మనసును రాముని వైపు తిప్పాడు.