న స శక్యస్తులయితుం వ్యసనైః పురుషర్షభః। అహం తస్యానుభావజ్ఞా శక్రస్యేవ పులోమజా
ఆ మహాపురుషుని కష్టాలతో పోల్చడం సాధ్యం కాదు. అతని మహిమ నాకు తెలుసు, ఇంద్రుని మహిమను పౌలోమజా తెలుసుకున్నట్టు.
శరజాలాంశుమాన్ శూరః కపే రామదివాకరః। శత్రురక్షోమయం తోయముపశోషం నయిష్యతి
ఓ వానరా, రాముడు సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, వీరుడై తన బాణాలతో రాక్షస శత్రువుల సముద్రాన్ని ఎండబెడతాడు.
ఇతి సంజల్పమానాం తాం రామార్థే శోకకర్శితామ్। అశ్రుసమ్పూర్ణవదనామువాచ హనుమాన్ కపిః
ఇలా రాముని కోసం దుఃఖంతో క్షీణించి, కన్నీళ్లతో నిండిన ముఖంతో మాట్లాడుతున్న సీతను హనుమంతుడు ఇలా ఉద్దేశించాడు.
శ్రుత్వైవ చ వచో మహ్యం క్షిప్రమేష్యతి రాఘవః। చమూం ప్రకర్షన్ మహతీం హర్యృక్షగణసంకులామ్
నా మాట విన్న వెంటనే రాఘవుడు గొప్ప వానర, రిక్ష సైన్యంతో కూడిన బలమైన సేనను తీసుకుని త్వరగా ఇక్కడికి వస్తాడు.
అథవా మోచయిష్యామి త్వామద్యైవ సరాక్షసాత్। అస్మాద్ దుఃఖాదుపారోహ మమ పృష్ఠమనిన్దితే
లేకపోతే, నిన్ను ఈ రాక్షసుల నుండి నేడు నేనే విడిపిస్తాను. ఓ నిందలేని సీతా, ఈ బాధ నుండి తప్పించుకోడానికి నా వెనుకెక్కు.
త్వాం తు పృష్ఠగతాం కృత్వా సంతరిష్యామి సాగరమ్। శక్తిరస్తి హి మే వోఢుం లఙ్కామపి సరావణామ్
నిన్ను నా వెనుక కూర్చోబెట్టి సముద్రాన్ని దాటి వెళ్తాను. రావణుడితో సహా లంకను కూడా మోయగల శక్తి నాకు ఉంది.
అహం ప్రస్రవణస్థాయ రాఘవాయాద్య మైథిలి। ప్రాపయిష్యామి శక్రాయ హవ్యం హుతమివానలః
ఓ మైథిలీ, నేడు ప్రస్రవణ పర్వతం వద్ద ఉన్న రాఘవుని వద్దకు నిన్ను చేర్చుతాను. యజ్ఞంలో హవిని అగ్ని ఇంద్రునికి చేర్చినట్టు.
ద్రక్ష్యస్యద్యైవ వైదేహి రాఘవం సహలక్ష్మణమ్। వ్యవసాయసమాయుక్తం విష్ణుం దైత్యవధే యథా
ఓ వైదేహి, నీవు నేడు రాఘవుని లక్ష్మణుడితో కలిసి, దైత్య సంహారానికి సిద్ధమైన విష్ణువును చూసినట్టు, ధృఢ సంకల్పంతో ఉన్నవారిని చూస్తావు.
త్వద్దర్శనకృతోత్సాహమాశ్రమస్థం మహాబలమ్। పురందరమివాసీనం నగరాజస్య మూర్ధని
నీ దర్శనంతో ఉత్సాహంతో నిండిన, ఆశ్రమంలో ఉన్న మహాబలశాలి, పర్వతాధిపతిని ఎక్కిన ఇంద్రునిలా కూర్చున్న రాముణ్ణి నీవు చూస్తావు.
పృష్ఠమారోహ మే దేవి మా వికాఙ్క్షస్వ శోభనే। యోగమన్విచ్ఛ రామేణ శశాఙ్కేనేవ రోహిణీ
ఓ దేవీ, నా వెనుకెక్కు, అందాల సీతా, ఆలస్యం చేయకు. రామునితో కలయిక కోరుకో, రోహిణి చంద్రునితో కలిసినట్టు.
కథయన్తీవ శశినా సంగమిష్యసి రోహిణీ। మత్పృష్ఠమధిరోహ త్వం తరాకాశం మహార్ణవమ్
చంద్రుడితో మాట్లాడుతున్నట్టు, రోహిణి అతనితో కలిసిపోతుంది. నీవు నా వెనుక ఎక్కి, నక్షత్రాల సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళు.
నహి మే సమ్ప్రయాతస్య త్వామితో నయతోఽఙ్గనే। అనుగన్తుం గతిం శక్తాః సర్వే లఙ్కానివాసినః
ఈ స్థలంనుంచి నిన్ను తీసుకెళ్తున్నప్పుడు, లంకలోని ఎవ్వరూ నా వెంట రావడానికి శక్తి కలిగినవారు కారు, ఓ స్త్రీ!
యథైవాహమిహ ప్రాప్తస్తథైవాహమసంశయమ్। యాస్యామి పశ్య వైదేహి త్వాముద్యమ్య విహాయసమ్
నేను ఎలా ఇక్కడికి వచ్చానో, అలాగే నిస్సందేహంగా మళ్లీ వెళ్ళగలను. ఓ వైదేహి! నిన్ను ఎత్తుకుని ఆకాశంలోకి తీసుకెళ్తున్నాను, చూడు.
మైథిలీ తు హరిశ్రేష్ఠాచ్ఛ్రుత్వా వచనమద్భుతమ్। హర్షవిస్మితసర్వాఙ్గీ హనూమన్తమథాబ్రవీత్
అప్పుడూ మైథిలి, వానరులలో శ్రేష్ఠుడైన హనుమంతుని అద్భుతమైన మాటలు విని, ఆనందంతో ఆశ్చర్యంతో తన అంతటా ఉల్లాసంగా, హనుమంతునితో ఇలా చెప్పింది.
హనూమన్ దూరమధ్వానం కథం మాం నేతుమిచ్ఛసి। తదేవ ఖలు తే మన్యే కపిత్వం హరియూథప
హనుమంతా! ఇంత దూర ప్రయాణానికి నన్ను ఎలా తీసుకెళ్లదలచుకున్నావు? ఇదే నిజంగా నీ కోతి స్వభావమేమో, ఓ వానరుల నాయకా!
కథం చాల్పశరీరస్త్వం మామితో నేతుమిచ్ఛసి। సకాశం మానవేన్ద్రస్య భర్తుర్మే ప్లవగర్షభ
నీ దేహం చిన్నదిగా ఉండగా, నన్ను ఇక్కడినుంచి నా భర్త మానవుల రాజు వద్దకు ఎలా తీసుకెళ్లదలచుకున్నావు, ఓ వానరులలో శ్రేష్ఠుడా?
సీతాయాస్తు వచః శ్రుత్వా హనూమాన్ మారుతాత్మజః। చిన్తయామాస లక్ష్మీవాన్ నవం పరిభవం కృతమ్
సీత మాటలు విని, వాయుపుత్రుడైన హనుమంతుడు, తనను కొత్తగా తక్కువగా అంచనా వేసారని మనసులో ఆలోచించాడు.
న మే జానాతి సత్త్వం వా ప్రభావం వాసితేక్షణా। తస్మాత్ పశ్యతు వైదేహీ యద్ రూపం మమ కామతః
ఈ విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న సీతకు నా అసలు స్వరూపం, నా శక్తి తెలియదు. అందుకే, నేను కోరిన రూపాన్ని వైదేహి చూసేలా చేస్తాను.
ఇతి సంచిన్త్య హనుమాంస్తదా ప్లవగసత్తమః। దర్శయామాస సీతాయాః స్వరూపమరిమర్దనః
అలా ఆలోచించిన హనుమంతుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, వానరులలో శ్రేష్ఠుడు, తన నిజమైన రూపాన్ని సీతకు చూపించాడు.
స తస్మాత్ పాదపాద్ ధీమానాప్లుత్య ప్లవగర్షభః। తతో వర్ధితుమారేభే సీతాప్రత్యయకారణాత్
ఆ వృక్షం మీద నుంచి దూకిన తెలివైన వానరశ్రేష్ఠుడు, సీతకు ధైర్యం కలిగించేందుకు తన శరీరాన్ని పెంచడం ప్రారంభించాడు.
హరిః పర్వతసంకాశస్తామ్రవక్త్రో మహాబలః। వజ్రదంష్ట్రనఖో భీమో వైదేహీమిదమబ్రవీత్
పర్వతంలా కనిపించే, రాగి రంగు ముఖం, అపార బలంతో, వజ్రపు పళ్లూ, గోళ్లతో భయంకరంగా ఉన్న ఆ వానరుడు వైదేహితో ఇలా అన్నాడు.
సపర్వతవనోద్దేశాం సాట్టప్రాకారతోరణామ్। లఙ్కామిమాం సనాథాం వా నయితుం శక్తిరస్తి మే
పర్వతాలు, అడవులు, కోట గోడలు, ద్వారాలు, రక్షకులతో కూడిన ఈ లంకను ఎక్కడికైనా తీసుకెళ్లగల శక్తి నాకుంది.
తదవస్థాప్యతాం బుద్ధిరలం దేవి వికాఙ్క్షయా। విశోకం కురు వైదేహి రాఘవం సహలక్ష్మణమ్
కాబట్టి, ఓ దేవి! నీ మనస్సు స్థిరంగా ఉంచు, ఆశతో బాధపడవద్దు. రాఘవుడిని, లక్ష్మణుడిని కూడా శోకరహితులుగా ఉంచు, ఓ వైదేహి!
తం దృష్ట్వాచలసంకాశమువాచ జనకాత్మజా। పద్మపత్రవిశాలాక్షీ మారుతస్యౌరసం సుతమ్
పర్వతంలా ఉన్న హనుమంతుడిని చూసి, పద్మపత్రాల్లాంటి విశాల కళ్లుగల జనకుని కుమార్తె, వాయుపుత్రుడితో ఇలా మాట్లాడింది.
తవ సత్త్వం బలం చైవ విజానామి మహాకపే। వాయోరివ గతిశ్చాపి తేజశ్చాగ్నేరివాద్భుతమ్
నీ ధైర్యం, బలాన్ని నాకు తెలుసు, ఓ మహావానరా! నీ వేగం వాయువులా ఉంది, నీ తేజస్సు అగ్నిలా అద్భుతంగా ఉంది.
ప్రాకృతోఽన్యః కథం చేమాం భూమిమాగన్తుమర్హతి। ఉదధేరప్రమేయస్య పారం వానరయూథప
ఓ వానరయూథాధిపతీ! సాధారణమైన ఎవరైనా ఈ భూమికి రాలేరూ, ఈ అపారమైన సముద్రాన్ని దాటి రావడం సాధ్యం కాదు.
జానామి గమనే శక్తిం నయనే చాపి తే మమ। అవశ్యం సమ్ప్రధార్యాశు కార్యసిద్ధిరివాత్మనః
నీ ప్రయాణశక్తి, నన్ను నడిపించగలగడం నాకు తెలుసు. నిశ్చయంగా, నీకు పనిని త్వరగా పూర్తిచేయడం ఖచ్చితంగా సాధ్యమే.
అయుక్తం తు కపిశ్రేష్ఠ మయా గన్తుం త్వయా సహ। వాయువేగసవేగస్య వేగో మాం మోహయేత్ తవ
కానీ, ఓ వానరశ్రేష్ఠా! నీవు వాయువులా వేగంగా పరిగెత్తే వేగంతో నన్ను తీసుకెళ్లడం నాకు తగదు. నీ వేగం నన్ను ముంచెత్తుతుంది.
అహమాకాశమాసక్తా ఉపర్యుపరి సాగరమ్। ప్రపతేయం హి తే పృష్ఠాద్ భూయో వేగేన గచ్ఛతః
నేను ఆకాశంలో, సముద్రం పైన వేలాడుతూ, నీవు వేగంగా పోతున్నప్పుడు నీ వెనుక నుంచి తప్పక పడిపోతాను.
పతితా సాగరే చాహం తిమినక్రఝషాకులే। భవేయమాశు వివశా యాదసామన్నముత్తమమ్
నేను ఆ సముద్రంలో పడిపోతే, అక్కడ మత్స్యాలు, మొసళ్ళు నిండినప్పుడు, వెంటనే బలహీనురాలై ఆ నీటి జంతువులకు మంచి ఆహారమవుతాను.