స వాచ్యః సంత్వరస్వేతి యావదేవ న పూర్యతే। అయం సంవత్సరః కాలస్తావద్ధి మమ జీవితమ్
ఈ సంవత్సరం పూర్తవ్వకముందే, 'త్వరగా రా' అని ఆయనను ప్రేరేపించాలి. ఎందుకంటే నా ప్రాణం అంతవరకే ఉంది.
వర్తతే దశమో మాసో ద్వౌ తు శేషౌ ప్లవఙ్గమ। రావణేన నృశంసేన సమయో యః కృతో మమ
పదవ నెల నడుస్తోంది, ఇంకా రెండు నెలలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి, వానరా! దుష్టుడైన రావణుడు నాకు ఇచ్చిన గడువు అంతే.
విభీషణేన చ భ్రాత్రా మమ నిర్యాతనం ప్రతి। అనునీతః ప్రయత్నేన న చ తత్ కురుతే మతిమ్
విభీషణుడు, నా మరిదైన వాడు, నన్ను విడిపించేందుకు ఎంతో ప్రయత్నించి రావణుడిని ఎంత చెప్పినా, అతడు ఆ మాట వినడం లేదు.
మమ ప్రతిప్రదానం హి రావణస్య న రోచతే। రావణం మార్గతే సంఖ్యే మృత్యుః కాలవశంగతమ్
రావణుడు నన్ను తిరిగి ఇవ్వాలనుకోవడం లేదు. యుద్ధంలో అతడిని మరణం, కాలానికి లోబడినట్టు, వెతుకుతోంది.
జ్యేష్ఠా కన్యా కలా నామ విభీషణసుతా కపే। తయా మమైతదాఖ్యాతం మాత్రా ప్రహితయా స్వయమ్
ఓ వానరా, విభీషణుని పెద్ద కుమార్తె కలా అనే అమ్మాయి, తన తల్లి పంపినద్వారా, నన్ను దగ్గరకు వచ్చి ఇదంతా చెప్పింది.
అవిన్ధ్యో నామ మేధావీ విద్వాన్ రాక్షసపుఙ్గవః। ధృతిమాఞ్ఛీలవాన్ వృద్ధో రావణస్య సుసమ్మతః
అవింద్యుడు అనే తెలివైన, విద్యావంతుడైన, ధైర్యవంతుడైన, మంచి స్వభావం కలిగిన వృద్ధ రాక్షసుడు, రావణునికి ఎంతో ప్రీతిపాత్రుడై ఉన్నాడు.
రామాత్ క్షయమనుప్రాప్తం రక్షసాం ప్రత్యచోదయత్। న చ తస్య స దుష్టాత్మా శృణోతి వచనం హితమ్
రామునివల్ల రాక్షసులకు నాశనం వస్తుందని వారిని హెచ్చరించాడు. కానీ ఆ దుష్టుడు అతని మంచిమాట వినడం లేదు.
ఆశంసేయం హరిశ్రేష్ఠ క్షిప్రం మాం ప్రాప్స్యతే పతిః। అన్తరాత్మా హి మే శుద్ధస్తస్మింశ్చ బహవో గుణాః
ఓ వానరులలో శ్రేష్ఠుడా, నా భర్త త్వరగా నన్ను చేరుతాడని ఆశిస్తున్నాను. నా మనస్సు పవిత్రంగా ఉంది, అతనిలో అనేక మంచి లక్షణాలు ఉన్నాయి.
ఉత్సాహః పౌరుషం సత్త్వమానృశంస్యం కృతజ్ఞతా। విక్రమశ్చ ప్రభావశ్చ సన్తి వానర రాఘవే
ఉత్సాహం, ధైర్యం, బలము, దయ, కృతజ్ఞత, పరాక్రమం, ప్రభావం — ఇవన్నీ రాఘవునిలో ఉన్నాయి, ఓ వానరా.
చతుర్దశ సహస్రాణి రాక్షసానాం జఘాన యః। జనస్థానే వినా భ్రాత్రా శత్రుః కస్తస్య నోద్విజేత్
తమ్ముడి సహాయం లేకుండా జనస్థానంలో పద్నాలుగు వేల రాక్షసులను సంహరించిన వాడిని, శత్రువుల్లో ఎవరు భయపడరు చెప్పు.
న స శక్యస్తులయితుం వ్యసనైః పురుషర్షభః। అహం తస్యానుభావజ్ఞా శక్రస్యేవ పులోమజా
ఆ మహాపురుషుని కష్టాలతో పోల్చడం సాధ్యం కాదు. అతని మహిమ నాకు తెలుసు, ఇంద్రుని మహిమను పౌలోమజా తెలుసుకున్నట్టు.
శరజాలాంశుమాన్ శూరః కపే రామదివాకరః। శత్రురక్షోమయం తోయముపశోషం నయిష్యతి
ఓ వానరా, రాముడు సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, వీరుడై తన బాణాలతో రాక్షస శత్రువుల సముద్రాన్ని ఎండబెడతాడు.
ఇతి సంజల్పమానాం తాం రామార్థే శోకకర్శితామ్। అశ్రుసమ్పూర్ణవదనామువాచ హనుమాన్ కపిః
ఇలా రాముని కోసం దుఃఖంతో క్షీణించి, కన్నీళ్లతో నిండిన ముఖంతో మాట్లాడుతున్న సీతను హనుమంతుడు ఇలా ఉద్దేశించాడు.
శ్రుత్వైవ చ వచో మహ్యం క్షిప్రమేష్యతి రాఘవః। చమూం ప్రకర్షన్ మహతీం హర్యృక్షగణసంకులామ్
నా మాట విన్న వెంటనే రాఘవుడు గొప్ప వానర, రిక్ష సైన్యంతో కూడిన బలమైన సేనను తీసుకుని త్వరగా ఇక్కడికి వస్తాడు.
అథవా మోచయిష్యామి త్వామద్యైవ సరాక్షసాత్। అస్మాద్ దుఃఖాదుపారోహ మమ పృష్ఠమనిన్దితే
లేకపోతే, నిన్ను ఈ రాక్షసుల నుండి నేడు నేనే విడిపిస్తాను. ఓ నిందలేని సీతా, ఈ బాధ నుండి తప్పించుకోడానికి నా వెనుకెక్కు.
త్వాం తు పృష్ఠగతాం కృత్వా సంతరిష్యామి సాగరమ్। శక్తిరస్తి హి మే వోఢుం లఙ్కామపి సరావణామ్
నిన్ను నా వెనుక కూర్చోబెట్టి సముద్రాన్ని దాటి వెళ్తాను. రావణుడితో సహా లంకను కూడా మోయగల శక్తి నాకు ఉంది.
అహం ప్రస్రవణస్థాయ రాఘవాయాద్య మైథిలి। ప్రాపయిష్యామి శక్రాయ హవ్యం హుతమివానలః
ఓ మైథిలీ, నేడు ప్రస్రవణ పర్వతం వద్ద ఉన్న రాఘవుని వద్దకు నిన్ను చేర్చుతాను. యజ్ఞంలో హవిని అగ్ని ఇంద్రునికి చేర్చినట్టు.
ద్రక్ష్యస్యద్యైవ వైదేహి రాఘవం సహలక్ష్మణమ్। వ్యవసాయసమాయుక్తం విష్ణుం దైత్యవధే యథా
ఓ వైదేహి, నీవు నేడు రాఘవుని లక్ష్మణుడితో కలిసి, దైత్య సంహారానికి సిద్ధమైన విష్ణువును చూసినట్టు, ధృఢ సంకల్పంతో ఉన్నవారిని చూస్తావు.
త్వద్దర్శనకృతోత్సాహమాశ్రమస్థం మహాబలమ్। పురందరమివాసీనం నగరాజస్య మూర్ధని
నీ దర్శనంతో ఉత్సాహంతో నిండిన, ఆశ్రమంలో ఉన్న మహాబలశాలి, పర్వతాధిపతిని ఎక్కిన ఇంద్రునిలా కూర్చున్న రాముణ్ణి నీవు చూస్తావు.
పృష్ఠమారోహ మే దేవి మా వికాఙ్క్షస్వ శోభనే। యోగమన్విచ్ఛ రామేణ శశాఙ్కేనేవ రోహిణీ
ఓ దేవీ, నా వెనుకెక్కు, అందాల సీతా, ఆలస్యం చేయకు. రామునితో కలయిక కోరుకో, రోహిణి చంద్రునితో కలిసినట్టు.
కథయన్తీవ శశినా సంగమిష్యసి రోహిణీ। మత్పృష్ఠమధిరోహ త్వం తరాకాశం మహార్ణవమ్
చంద్రుడితో మాట్లాడుతున్నట్టు, రోహిణి అతనితో కలిసిపోతుంది. నీవు నా వెనుక ఎక్కి, నక్షత్రాల సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళు.
నహి మే సమ్ప్రయాతస్య త్వామితో నయతోఽఙ్గనే। అనుగన్తుం గతిం శక్తాః సర్వే లఙ్కానివాసినః
ఈ స్థలంనుంచి నిన్ను తీసుకెళ్తున్నప్పుడు, లంకలోని ఎవ్వరూ నా వెంట రావడానికి శక్తి కలిగినవారు కారు, ఓ స్త్రీ!
యథైవాహమిహ ప్రాప్తస్తథైవాహమసంశయమ్। యాస్యామి పశ్య వైదేహి త్వాముద్యమ్య విహాయసమ్
నేను ఎలా ఇక్కడికి వచ్చానో, అలాగే నిస్సందేహంగా మళ్లీ వెళ్ళగలను. ఓ వైదేహి! నిన్ను ఎత్తుకుని ఆకాశంలోకి తీసుకెళ్తున్నాను, చూడు.
మైథిలీ తు హరిశ్రేష్ఠాచ్ఛ్రుత్వా వచనమద్భుతమ్। హర్షవిస్మితసర్వాఙ్గీ హనూమన్తమథాబ్రవీత్
అప్పుడూ మైథిలి, వానరులలో శ్రేష్ఠుడైన హనుమంతుని అద్భుతమైన మాటలు విని, ఆనందంతో ఆశ్చర్యంతో తన అంతటా ఉల్లాసంగా, హనుమంతునితో ఇలా చెప్పింది.
హనూమన్ దూరమధ్వానం కథం మాం నేతుమిచ్ఛసి। తదేవ ఖలు తే మన్యే కపిత్వం హరియూథప
హనుమంతా! ఇంత దూర ప్రయాణానికి నన్ను ఎలా తీసుకెళ్లదలచుకున్నావు? ఇదే నిజంగా నీ కోతి స్వభావమేమో, ఓ వానరుల నాయకా!
కథం చాల్పశరీరస్త్వం మామితో నేతుమిచ్ఛసి। సకాశం మానవేన్ద్రస్య భర్తుర్మే ప్లవగర్షభ
నీ దేహం చిన్నదిగా ఉండగా, నన్ను ఇక్కడినుంచి నా భర్త మానవుల రాజు వద్దకు ఎలా తీసుకెళ్లదలచుకున్నావు, ఓ వానరులలో శ్రేష్ఠుడా?
సీతాయాస్తు వచః శ్రుత్వా హనూమాన్ మారుతాత్మజః। చిన్తయామాస లక్ష్మీవాన్ నవం పరిభవం కృతమ్
సీత మాటలు విని, వాయుపుత్రుడైన హనుమంతుడు, తనను కొత్తగా తక్కువగా అంచనా వేసారని మనసులో ఆలోచించాడు.
న మే జానాతి సత్త్వం వా ప్రభావం వాసితేక్షణా। తస్మాత్ పశ్యతు వైదేహీ యద్ రూపం మమ కామతః
ఈ విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న సీతకు నా అసలు స్వరూపం, నా శక్తి తెలియదు. అందుకే, నేను కోరిన రూపాన్ని వైదేహి చూసేలా చేస్తాను.
ఇతి సంచిన్త్య హనుమాంస్తదా ప్లవగసత్తమః। దర్శయామాస సీతాయాః స్వరూపమరిమర్దనః
అలా ఆలోచించిన హనుమంతుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, వానరులలో శ్రేష్ఠుడు, తన నిజమైన రూపాన్ని సీతకు చూపించాడు.
స తస్మాత్ పాదపాద్ ధీమానాప్లుత్య ప్లవగర్షభః। తతో వర్ధితుమారేభే సీతాప్రత్యయకారణాత్
ఆ వృక్షం మీద నుంచి దూకిన తెలివైన వానరశ్రేష్ఠుడు, సీతకు ధైర్యం కలిగించేందుకు తన శరీరాన్ని పెంచడం ప్రారంభించాడు.