మహార్హాణి చ పానాని శయనాన్యాసనాని చ। గీతం నృత్యం చ వాద్యం చ లభ మాం ప్రాప్య మైథిలి
అత్యంత విలువైన పానీయాలు, మంచినిద్రకు మంచిపడకలు, ఆసనాలు, పాటలు, నృత్యాలు, వాద్యాలు — ఇవన్నీ నన్ను పొందిన తర్వాత నీవు అనుభవించు మైతిలీ.
స్త్రీరత్నమసి మైవం భూః కురు గాత్రేషు భూషణమ్। మాం ప్రాప్య హి కథం వా స్యాస్త్వమనర్హా సువిగ్రహే
నీవు స్త్రీలలో మణివంటి వాడివి. ఇలా ఉండకు. నీ శరీరాన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించు. నన్ను పొందిన తర్వాత, అందమైనవాడివి అయిన నీవు ఎలా అనర్హురాలవుతావు?
ఇదం తే చారు సంజాతం యౌవనం హ్యతివర్తతే। యదతీతం పునర్నైతి స్రోతః స్రోతస్వినామివ
నీ అందమైన యవ్వనం ఇప్పుడు పోతుంది. ఒకసారి పోయినది తిరిగి రాదు. అది నదీ ప్రవాహంలా వెనక్కి తిరిగి రావడం లేదు.
త్వాం కృత్వోపరతో మన్యే రూపకర్తా స విశ్వకృత్। నహి రూపోపమా హ్యన్యా తవాస్తి శుభదర్శనే
శుభదర్శన వాడివి, నిన్ను సృష్టించిన తర్వాత రూపకర్త అయిన సృష్టికర్త తన పని ఆపేశాడని నేను అనుకుంటున్నాను. నీ రూపానికి సమానమైనది ఇంకొకటి లేదు.
త్వాం సమాసాద్య వైదేహి రూపయౌవనశాలినీమ్। కః పునర్నాతివర్తేత సాక్షాదపి పితామహః
వైదేహి, అందం, యవ్వనం కలిగిన నిన్ను చూసినవాడు ఎవడైనా, స్వయంగా బ్రహ్మదేవుడైనా, నీకు మోహించకుండా ఉండలేడు.
యద్ యత్ పశ్యామి తే గాత్రం శీతాంశుసదృశాననే। తస్మింస్తస్మిన్ పృథుశ్రోణి చక్షుర్మమ నిబధ్యతే
చంద్రబింబంలాంటి ముఖం కలిగినవాడివి, నీ శరీరంలో ఏ భాగాన్ని చూసినా, నా చూపు అక్కడే నిలుస్తోంది, విశాల నడుము కలిగినవాడా.
భవ మైథిలి భార్యా మే మోహమేతం విసర్జయ। బహ్వీనాముత్తమస్త్రీణాం మమాగ్రమహిషీ భవ
మైతిలీ, నా భార్యవిగా మారు. ఈ మోహాన్ని వదిలిపెట్టు. నా వద్ద ఉన్న అనేక ఉత్తమ స్త్రీలలో నీవే ప్రధాన రాణివిగా ఉండు.
లోకేభ్యో యాని రత్నాని సమ్ప్రమథ్యాహృతాని మే। తాని తే భీరు సర్వాణి రాజ్యం చైవ దదామి తే
లోకాలన్నింటినుండి నేను సంపాదించిన రత్నాలన్నీ, రాజ్యాన్ని కూడా, భయపడే సీతా, నీకే ఇస్తున్నాను.
విజిత్య పృథివీం సర్వాం నానానగరమాలినీమ్। జనకాయ ప్రదాస్యామి తవ హేతోర్విలాసిని
నానా నగరాలతో అలంకరించబడిన భూమి మొత్తాన్ని గెలిచి, నీకోసం, ఆడుకునే వాడివి, నీ తండ్రి జనకునికి ఇస్తాను.
నేహ పశ్యామి లోకేఽన్యం యో మే ప్రతిబలో భవేత్। పశ్య మే సుమహద్వీర్యమప్రతిద్వన్ద్వమాహవే
ఈ లోకంలో నాకు సమానమైన శక్తి కలిగినవాడు మరొకరు లేరు. యుద్ధంలో నా గొప్ప, అపరిమితమైన పరాక్రమాన్ని చూడు.
ఇచ్ఛ మాం క్రియతామద్య ప్రతికర్మ తవోత్తమమ్। సుప్రభాణ్యవసజ్జన్తాం తవాంగే భూషణాని హి
నన్ను కోరుకో, ఈ రోజు నీకు అద్భుతమైన అలంకారాలు చేయించు. నీ అందమైన అవయవాలపై మెరిసే ఆభరణాలు ధరించు.
సాధు పశ్యామి తే రూపం సుయుక్తం ప్రతికర్మణా। ప్రతికర్మాభిసంయుక్తా దాక్షిణ్యేన వరాననే
నీ రూపం అలంకరణలకు ఎంత అందంగా ఉందో చూస్తున్నాను. అలంకారాలతో, దయతో నిండిన అందమైన ముఖముతో నీవు మరింత అందంగా కనిపిస్తున్నావు.
భుఙ్క్ష్వ భోగాన్ యథాకామం పిబ భీరు రమస్వ చ। యథేష్టం చ ప్రయచ్ఛ త్వం పృథివీం వా ధనాని చ
నీవు కోరినట్టు సుఖాలు అనుభవించు, భయపడే సీతా, తాగు, ఆనందించు. నీకు ఇష్టమైనట్టు భూమిని గానీ, ధనాన్ని గానీ దానం చేయు.
లలస్వ మయి విస్రబ్ధా ధృష్టమాజ్ఞాపయస్వ చ। మత్ప్రాసాదాల్లలన్త్యాశ్చ లలతాం బాన్ధవస్తవ
నన్ను నమ్మకంగా ఆశ్వాదించు, ధైర్యంగా ఆజ్ఞాపించు. నా అనుగ్రహంతో నీవు ఆనందించేటప్పుడు నీ బంధువులు కూడా ఆనందించగలుగుతారు.
ఋద్ధిం మమానుపశ్య త్వం శ్రియం భద్రే యశస్విని। కిం కరిష్యసి రామేణ సుభగే చీరవాసినా
నా ఐశ్వర్యాన్ని, నా ధనాన్ని చూడు, అదృష్టవంతురాలా, కీర్తివంతురాలా. మేం చీరధారి రామునితో నీవు ఏమి చేయగలవు, సుందరీ?
నిక్షిప్తవిజయో రామో గతశ్రీర్వనగోచరః। వ్రతీ స్థణ్డిలశాయీ చ శంకే జీవతి వా న వా
రాముడు తన విజయాన్ని కోల్పోయి, ఐశ్వర్యం లేకుండా, అడవిలో నివసిస్తూ, వ్రతాలు పాటిస్తూ నేలపై పడుకుని ఉన్నాడు. అతడు బ్రతికున్నాడో లేదో నాకు సందేహమే.
నహి వైదేహి రామస్త్వాం ద్రష్టుం వాప్యుపలభ్యతే। పురోబలాకైరసితైర్మేఘైర్జ్యోత్స్నామివావృతామ్
వైదేహి, రాముడు నిన్ను చూడలేడు, చేరుకోలేడు. తెల్ల బల్లాక పక్షుల్లాంటి మేఘాలు చంద్రకాంతిని కప్పినట్టు నీవు అతనికి అందుబాటులో లేవు.
న చాపి మమ హస్తాత్ త్వాం ప్రాప్తుమర్హతి రాఘవః। హిరణ్యకశిపుః కీర్తిమిన్ద్రహస్తగతామివ
రాఘవుడు నా చేతుల నుండి నిన్ను తీసుకోలేడు. హిరణ్యకశిపుడు ఇంద్రుని చేతిలో ఉన్న కీర్తిని పొందలేకపోయినట్టు.
చారుస్మితే చారుదతి చారునేత్రే విలాసిని। మనో హరసి మే భీరు సుపర్ణః పన్నగం యథా
అందమైన నవ్వుతో, మధురమైన నవ్వులతో, ఆకర్షణీయమైన కళ్లతో నీవు నా మనసును ఆకర్షిస్తున్నావు, భయపడే సీతా, గరుత్మంతుడు పామును ఎత్తుకుపోయినట్టు.
క్లిష్టకౌశేయవసనాం తన్వీమప్యనలంకృతామ్। త్వాం దృష్ట్వా స్వేషు దారేషు రతిం నోపలభామ్యహమ్
మురికిగా ఉన్న పట్టు వస్త్రాలు ధరించినా, అలంకారాలు లేకపోయినా, నీ సన్నని రూపాన్ని చూసిన తర్వాత నా భార్యలలో నాకు ఆనందం కలగడం లేదు.
అన్తఃపురనివాసిన్యః స్త్రియః సర్వగుణాన్వితాః। యావత్యో మమ సర్వాసామైశ్వర్యం కురు జానకి
జానకి, నా అంతఃపురంలో ఉన్న అన్ని స్త్రీలు అన్ని గుణాలతో నిండినవారు. వారందరిపై నీవు అధికారం కలిగి ఉండు.
మమ హ్యసితకేశాన్తే త్రైలోక్యప్రవరస్త్రియః। తాస్త్వాం పరిచరిష్యన్తి శ్రియమప్సరసో యథా
నా ఖడ్గపు చివర ఉన్న మూడు లోకాల్లోని అగ్రగణ్య స్త్రీలు నీకు సేవ చేస్తారు. అవి లక్ష్మిదేవికి అప్సరసలు సేవ చేసినట్టు ఉంటాయి.
యాని వైశ్రవణే సుభ్రు రత్నాని చ ధనాని చ। తాని లోకాంశ్చ సుశ్రోణి మయా భుఙ్క్ష్వ యథాసుఖమ్
సుందరమైన కనుబొమ్మలతో ఉన్నవాడా, వైశ్రవణుని వద్ద ఉన్న రత్నాలు, ధనాలు, లోకాలు అన్నీ నీవు కోరినట్టు అనుభవించు, సుందరీ.
న రామస్తపసా దేవి న బలేన చ విక్రమైః। న ధనేన మయా తుల్యస్తేజసా యశసాపి వా
దేవీ, తపస్సుతో గానీ, బలంతో గానీ, ధైర్యంతో గానీ, ధనంతో గానీ, రాముడు నాకు సమానంగా లేదు. తేజస్సులో, కీర్తిలో కూడా కాదు.
పిబ విహర రమస్వ భుఙ్క్ష్వ భోగాన్ ధననిచయం ప్రదిశామి మేదినీం చ। మయి లల లలనే యథాసుఖం త్వం త్వయి చ సమేత్య లలన్తు బాన్ధవాస్తే
తాగు, విహరించు, ఆనందించు, సుఖాలు అనుభవించు. నేను నీకు అపారమైన ధనం, భూమిని కూడా ఇస్తాను. సుందరీ, నాతో నీకు ఇష్టమైనట్టు ఆనందించు. నీవు కలిసినప్పుడు నీ బంధువులు కూడా ఆనందిస్తారు.
కుసుమితతరుజాలసంతతాని భ్రమరయుతాని సముద్రతీరజాని। కనకవిమలహారభూషితాంగీ విహర మయా సహ భీరు కాననాని
పుష్పాలతో నిండిన చెట్ల మధ్య, తీరప్రాంతాల్లో తేనెటీగలతో కిటకిటలాడే అడవుల్లో, స్వచ్ఛమైన బంగారు హారాలు ధరించి, భయపడే సీతా, నాతో కలిసి విహరించు.
thumb|ఏకవింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే సున్దరకాణ్డే ఏకవింశః సర్గః ॥౫-
ఇరవయ్యొకటవ అధ్యాయాన్ని వినండి.
తస్య తద్ వచనం శ్రుత్వా సీతా రౌద్రస్య రక్షసః। ఆర్తా దీనస్వరా దీనం ప్రత్యువాచ తతః శనైః
ఆ రాక్షసుని భయంకరమైన మాటలు విని, సీతా బాధతో, మృదువైన, దుఃఖభరిత స్వరంతో అతనికి మెల్లగా ఇలా సమాధానం చెప్పింది.
దుఃఖార్తా రుదతీ సీతా వేపమానా తపస్వినీ। చిన్తయన్తీ వరారోహా పతిమేవ పతివ్రతా
బాధతో బాధపడుతూ, కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, వణికుతూ, తపస్సు చేసే సీతాదేవి, తన భర్తను మాత్రమే మనసులో ఉంచుకొని, ఎప్పుడూ ఆయన గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండింది.
తృణమన్తరతః కృత్వా ప్రత్యువాచ శుచిస్మితా। నివర్తయ మనో మత్తః స్వజనే ప్రీయతాం మనః
తన ముందు ఓ గడ్డి ముక్క పెట్టి, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో సీతా ఇలా చెప్పింది: "నా మీద నీ మనసు పెట్టుకోకూ. నీ మనసు నీ వాళ్లలో ఆనందం పొందాలి."