thumb|వింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే సున్దరకాణ్డే వింశః సర్గః ॥౫-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో సుందరకాండలో ఇరవయ్యవ అధ్యాయాన్ని వినండి.
స తాం పరివృతాం దీనాం నిరానన్దాం తపస్వినీమ్। సాకారైర్మధురైర్వాక్యైర్న్యదర్శయత రావణః
ఆమెను చుట్టుముట్టి, దుఃఖంతో, ఆనందం లేకుండా, తపస్సులో నిమగ్నమైన ఆమెను, మధురమైన ఆకర్షణీయమైన మాటలతో రావణుడు తనను తాను చూపించాడు.
మాం దృష్ట్వా నాగనాసోరు గూహమానా స్తనోదరమ్। అదర్శనమివాత్మానం భయాన్నేతుం త్వమిచ్ఛసి
నాగినీలా నాజూకు నడుము కలిగినవాడివి, నన్ను చూసి భయంతో నీ వక్షోజాలు, పొత్తికడుపు దాచుకుంటున్నావు. భయంతో కనిపించకుండా పోవాలని అనుకుంటున్నట్టు ఉంది.
కామయే త్వాం విశాలాక్షి బహు మన్యస్వ మాం ప్రియే। సర్వాంగగుణసమ్పన్నే సర్వలోకమనోహరే
విశాలమైన కన్నులు కలిగినవాడివి, ప్రియమైనవాడా, నిన్ను నేను కోరుతున్నాను. నన్ను గొప్పవాడిగా భావించు. నీవు అన్ని మంచి లక్షణాలతో, అన్ని లోకాలకూ మనోహరంగా ఉన్నావు.
నేహ కిఞ్చిన్మనుష్యా వా రాక్షసాః కామరూపిణః। వ్యపసర్పతు తే సీతే భయం మత్తః సముత్థితమ్
ఇక్కడ మనుష్యులు గానీ, రూపాలు మార్చుకునే రాక్షసులు గానీ నీకు హాని చేయలేరు. సీతా, నన్ను చూసి నీకు వచ్చిన భయం పోవాలి.
స్వధర్మో రక్షసాం భీరు సర్వదైవ న సంశయః। గమనం వా పరస్త్రీణాం హరణం సమ్ప్రమథ్య వా
భయపడే సీతా, పరస్త్రీలను బలవంతంగా తీసుకెళ్లడం, దగ్గరకు వెళ్లడం రాక్షసుల సహజమైన స్వభావం. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఏవం చైవమకామాం త్వాం న చ స్ప్రక్ష్యామి మైథిలి। కామం కామః శరీరే మే యథాకామం ప్రవర్తతామ్
అయినా, మైతిలీ, నీవు ఇష్టపడకపోతే నేను నిన్ను తాకను. నా శరీరంలో కోరికలు వచ్చినట్టు వచ్చినా, వాటిని నేను అనుసరించను.
దేవి నేహ భయం కార్యం మయి విశ్వసిహి ప్రియే। ప్రణయస్వ చ తత్త్వేన మైవం భూః శోకలాలసా
దేవీ, ఇక్కడ భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. నన్ను నమ్ము ప్రియమైనవాడా. నిజంగా ప్రేమను చూపించు. ఇలా దుఃఖంలో మునిగి ఉండకు.
ఏకవేణీ అధఃశయ్యా ధ్యానం మలినమమ్బరమ్। అస్థానేఽప్యుపవాసశ్చ నైతాన్యౌపయికాని తే
ఒకే జడ, నేలపై నిద్రపోవడం, ధ్యానం, మురికిగా ఉన్న వస్త్రాలు, సమయానికి తగినట్టు కాకుండా ఉపవాసం — ఇవన్నీ నీకు తగినవి కావు.
విచిత్రాణి చ మాల్యాని చన్దనాన్యగురూణి చ। వివిధాని చ వాసాంసి దివ్యాన్యాభరణాని చ
ఇక్కడ రకరకాల అందమైన హారాలు, చందనం, అగరు, విభిన్నమైన వస్త్రాలు, దివ్యమైన ఆభరణాలు ఉన్నాయి.
మహార్హాణి చ పానాని శయనాన్యాసనాని చ। గీతం నృత్యం చ వాద్యం చ లభ మాం ప్రాప్య మైథిలి
అత్యంత విలువైన పానీయాలు, మంచినిద్రకు మంచిపడకలు, ఆసనాలు, పాటలు, నృత్యాలు, వాద్యాలు — ఇవన్నీ నన్ను పొందిన తర్వాత నీవు అనుభవించు మైతిలీ.
స్త్రీరత్నమసి మైవం భూః కురు గాత్రేషు భూషణమ్। మాం ప్రాప్య హి కథం వా స్యాస్త్వమనర్హా సువిగ్రహే
నీవు స్త్రీలలో మణివంటి వాడివి. ఇలా ఉండకు. నీ శరీరాన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించు. నన్ను పొందిన తర్వాత, అందమైనవాడివి అయిన నీవు ఎలా అనర్హురాలవుతావు?
ఇదం తే చారు సంజాతం యౌవనం హ్యతివర్తతే। యదతీతం పునర్నైతి స్రోతః స్రోతస్వినామివ
నీ అందమైన యవ్వనం ఇప్పుడు పోతుంది. ఒకసారి పోయినది తిరిగి రాదు. అది నదీ ప్రవాహంలా వెనక్కి తిరిగి రావడం లేదు.
త్వాం కృత్వోపరతో మన్యే రూపకర్తా స విశ్వకృత్। నహి రూపోపమా హ్యన్యా తవాస్తి శుభదర్శనే
శుభదర్శన వాడివి, నిన్ను సృష్టించిన తర్వాత రూపకర్త అయిన సృష్టికర్త తన పని ఆపేశాడని నేను అనుకుంటున్నాను. నీ రూపానికి సమానమైనది ఇంకొకటి లేదు.
త్వాం సమాసాద్య వైదేహి రూపయౌవనశాలినీమ్। కః పునర్నాతివర్తేత సాక్షాదపి పితామహః
వైదేహి, అందం, యవ్వనం కలిగిన నిన్ను చూసినవాడు ఎవడైనా, స్వయంగా బ్రహ్మదేవుడైనా, నీకు మోహించకుండా ఉండలేడు.
యద్ యత్ పశ్యామి తే గాత్రం శీతాంశుసదృశాననే। తస్మింస్తస్మిన్ పృథుశ్రోణి చక్షుర్మమ నిబధ్యతే
చంద్రబింబంలాంటి ముఖం కలిగినవాడివి, నీ శరీరంలో ఏ భాగాన్ని చూసినా, నా చూపు అక్కడే నిలుస్తోంది, విశాల నడుము కలిగినవాడా.
భవ మైథిలి భార్యా మే మోహమేతం విసర్జయ। బహ్వీనాముత్తమస్త్రీణాం మమాగ్రమహిషీ భవ
మైతిలీ, నా భార్యవిగా మారు. ఈ మోహాన్ని వదిలిపెట్టు. నా వద్ద ఉన్న అనేక ఉత్తమ స్త్రీలలో నీవే ప్రధాన రాణివిగా ఉండు.
లోకేభ్యో యాని రత్నాని సమ్ప్రమథ్యాహృతాని మే। తాని తే భీరు సర్వాణి రాజ్యం చైవ దదామి తే
లోకాలన్నింటినుండి నేను సంపాదించిన రత్నాలన్నీ, రాజ్యాన్ని కూడా, భయపడే సీతా, నీకే ఇస్తున్నాను.
విజిత్య పృథివీం సర్వాం నానానగరమాలినీమ్। జనకాయ ప్రదాస్యామి తవ హేతోర్విలాసిని
నానా నగరాలతో అలంకరించబడిన భూమి మొత్తాన్ని గెలిచి, నీకోసం, ఆడుకునే వాడివి, నీ తండ్రి జనకునికి ఇస్తాను.
నేహ పశ్యామి లోకేఽన్యం యో మే ప్రతిబలో భవేత్। పశ్య మే సుమహద్వీర్యమప్రతిద్వన్ద్వమాహవే
ఈ లోకంలో నాకు సమానమైన శక్తి కలిగినవాడు మరొకరు లేరు. యుద్ధంలో నా గొప్ప, అపరిమితమైన పరాక్రమాన్ని చూడు.
ఇచ్ఛ మాం క్రియతామద్య ప్రతికర్మ తవోత్తమమ్। సుప్రభాణ్యవసజ్జన్తాం తవాంగే భూషణాని హి
నన్ను కోరుకో, ఈ రోజు నీకు అద్భుతమైన అలంకారాలు చేయించు. నీ అందమైన అవయవాలపై మెరిసే ఆభరణాలు ధరించు.
సాధు పశ్యామి తే రూపం సుయుక్తం ప్రతికర్మణా। ప్రతికర్మాభిసంయుక్తా దాక్షిణ్యేన వరాననే
నీ రూపం అలంకరణలకు ఎంత అందంగా ఉందో చూస్తున్నాను. అలంకారాలతో, దయతో నిండిన అందమైన ముఖముతో నీవు మరింత అందంగా కనిపిస్తున్నావు.
భుఙ్క్ష్వ భోగాన్ యథాకామం పిబ భీరు రమస్వ చ। యథేష్టం చ ప్రయచ్ఛ త్వం పృథివీం వా ధనాని చ
నీవు కోరినట్టు సుఖాలు అనుభవించు, భయపడే సీతా, తాగు, ఆనందించు. నీకు ఇష్టమైనట్టు భూమిని గానీ, ధనాన్ని గానీ దానం చేయు.
లలస్వ మయి విస్రబ్ధా ధృష్టమాజ్ఞాపయస్వ చ। మత్ప్రాసాదాల్లలన్త్యాశ్చ లలతాం బాన్ధవస్తవ
నన్ను నమ్మకంగా ఆశ్వాదించు, ధైర్యంగా ఆజ్ఞాపించు. నా అనుగ్రహంతో నీవు ఆనందించేటప్పుడు నీ బంధువులు కూడా ఆనందించగలుగుతారు.
ఋద్ధిం మమానుపశ్య త్వం శ్రియం భద్రే యశస్విని। కిం కరిష్యసి రామేణ సుభగే చీరవాసినా
నా ఐశ్వర్యాన్ని, నా ధనాన్ని చూడు, అదృష్టవంతురాలా, కీర్తివంతురాలా. మేం చీరధారి రామునితో నీవు ఏమి చేయగలవు, సుందరీ?
నిక్షిప్తవిజయో రామో గతశ్రీర్వనగోచరః। వ్రతీ స్థణ్డిలశాయీ చ శంకే జీవతి వా న వా
రాముడు తన విజయాన్ని కోల్పోయి, ఐశ్వర్యం లేకుండా, అడవిలో నివసిస్తూ, వ్రతాలు పాటిస్తూ నేలపై పడుకుని ఉన్నాడు. అతడు బ్రతికున్నాడో లేదో నాకు సందేహమే.
నహి వైదేహి రామస్త్వాం ద్రష్టుం వాప్యుపలభ్యతే। పురోబలాకైరసితైర్మేఘైర్జ్యోత్స్నామివావృతామ్
వైదేహి, రాముడు నిన్ను చూడలేడు, చేరుకోలేడు. తెల్ల బల్లాక పక్షుల్లాంటి మేఘాలు చంద్రకాంతిని కప్పినట్టు నీవు అతనికి అందుబాటులో లేవు.
న చాపి మమ హస్తాత్ త్వాం ప్రాప్తుమర్హతి రాఘవః। హిరణ్యకశిపుః కీర్తిమిన్ద్రహస్తగతామివ
రాఘవుడు నా చేతుల నుండి నిన్ను తీసుకోలేడు. హిరణ్యకశిపుడు ఇంద్రుని చేతిలో ఉన్న కీర్తిని పొందలేకపోయినట్టు.
చారుస్మితే చారుదతి చారునేత్రే విలాసిని। మనో హరసి మే భీరు సుపర్ణః పన్నగం యథా
అందమైన నవ్వుతో, మధురమైన నవ్వులతో, ఆకర్షణీయమైన కళ్లతో నీవు నా మనసును ఆకర్షిస్తున్నావు, భయపడే సీతా, గరుత్మంతుడు పామును ఎత్తుకుపోయినట్టు.
క్లిష్టకౌశేయవసనాం తన్వీమప్యనలంకృతామ్। త్వాం దృష్ట్వా స్వేషు దారేషు రతిం నోపలభామ్యహమ్
మురికిగా ఉన్న పట్టు వస్త్రాలు ధరించినా, అలంకారాలు లేకపోయినా, నీ సన్నని రూపాన్ని చూసిన తర్వాత నా భార్యలలో నాకు ఆనందం కలగడం లేదు.