విభూషితాం మణిస్తమ్భైః సుబహుస్తమ్భభూషితామ్। సమైర్ఋజుభిరత్యుచ్చైః సమన్తాత్ సువిభూషితైః
అనేక రత్న స్తంభాలతో, ఎన్నో స్తంభాలతో, అన్ని వైపులా సమంగా, నేరుగా, చాలా ఎత్తుగా, అందంగా అలంకరించబడింది.
స్తమ్భైః పక్షైరివాత్యుచ్చైర్దివం సమ్ప్రస్థితామివ। మహత్యా కుథయాఽఽస్తీర్ణాం పృథివీలక్షణాఙ్కయా
ఆ స్తంభాలు రెక్కల వలె ఎత్తుగా ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్టు కనిపించాయి. భూమి లక్షణాలతో ఉన్న గొప్ప పరుపుతో ఆ సభ విస్తరించబడింది.
పృథివీమివ విస్తీర్ణాం సరాష్ట్రగృహశాలినీమ్। నాదితాం మత్తవిహగైర్దివ్యగన్ధాధివాసితామ్
ఆ సభ భూమిలా విస్తృతంగా, అనేక ప్రాంతాలు, ఇళ్లతో నిండినది. మత్తులో ఉన్న పక్షుల కిలకిలారావాలతో, దివ్య పరిమళాలతో పరిమళించింది.
పరర్ఘ్యాస్తరణోపేతాం రక్షోఽధిపనిషేవితామ్। ధూమ్రామగురుధూపేన విమలాం హంసపాణ్డురామ్
అత్యంత విలువైన పరుపులతో అలంకరించబడినది, రాక్షసాధిపతి సేవ చేసినది, పొగతో కూడిన అగరుబత్తి వాసనతో, హంసల వలె తెల్లగా, నిర్మలంగా మెరిసింది.
పత్రపుష్పోపహారేణ కల్మాషీమివ సుప్రభామ్। మనసో మోదజననీం వర్ణస్యాపి ప్రసాధినీమ్
ఆ మందిరం ఆకులూ పువ్వులతో అలంకరించబడి, కొద్దిగా మచ్చలున్నా ప్రకాశవంతంగా మెరిసింది. రంగుల అందంతో మనసుకు ఆనందాన్ని, చూపులకు సంతోషాన్ని కలిగించింది.
తాం శోకనాశినీం దివ్యాం శ్రియః సంజననీమివ। ఇన్ద్రియాణీన్ద్రియార్థైస్తు పఞ్చ పఞ్చభిరుత్తమైః
ఆ దివ్యమైన శోకాన్ని తొలగించే మందిరం ఐదు ఇంద్రియాలకు వాటి ఉత్తమమైన విషయాలతో సంతృప్తిని కలిగించింది. అది శ్రీను పెంచేలా అనిపించింది.
తర్పయామాస మాతేవ తదా రావణపాలితా। స్వర్గోఽయం దేవలోకోఽయమిన్ద్రస్యాపి పురీ భవేత్। సిద్ధిర్వేయం పరా హి స్యాదిత్యమన్యత మారుతిః
అప్పుడు రావణుడు కాపాడుతున్న ఆ మందిరం తల్లి లాగా అందరిని పోషించింది. 'ఇది స్వర్గం, దేవతల లోకం, లేదా ఇంద్రుని నగరం, లేకపోతే అత్యున్నతమైన సిద్ధి కావచ్చు' అని హనుమంతుడు అనుకున్నాడు.
ప్రధ్యాయత ఇవాపశ్యత్ ప్రదీపాంస్తత్ర కాఞ్చనాన్। ధూర్తానివ మహాధూర్తైర్దేవనేన పరాజితాన్
ఆలోచిస్తూ హనుమంతుడు అక్కడ బంగారు దీపాలను చూశాడు. అవి పెద్ద మాయగాళ్ల చేతిలో ఓడిపోయిన చిన్న మాయగాళ్లలా కనిపించాయి.
దీపానాం చ ప్రకాశేన తేజసా రావణస్య చ। అర్చిర్భిర్భూషణానాం చ ప్రదీప్తేత్యభ్యమన్యత
ఆ దీపాల వెలుగు, రావణుని తేజస్సు, ఆభరణాల మెరుపుతో ఆ మందిరం అగ్నిలో మంటలు ఎగిసిపడుతున్నట్టు హనుమంతుడు భావించాడు.
తతోఽపశ్యత్ కుథాసీనం నానావర్ణామ్బరస్రజమ్। సహస్రం వరనారీణాం నానావేషబిభూషితమ్
తర్వాత హనుమంతుడు అక్కడ పలు రంగుల వస్త్రాలు, పూలమాలలు ధరించిన, వివిధ అలంకారాలతో ఉన్న వెయ్యి మంది గొప్ప స్త్రీలను కుచ్చోబెట్టినట్టు చూశాడు.
పరివృత్తేఽర్ధరాత్రే తు పాననిద్రావశంగతమ్। క్రీడిత్వోపరతం రాత్రౌ ప్రసుప్తం బలవత్ తదా
రాత్రి అర్ధభాగం గడిచిన తరువాత, వారు మద్యం మరియు నిద్రవశమై, ఆటలు ఆపేసి, బలంగా నిద్రలో మునిగిపోయారు.
తత్ ప్రసుప్తం విరురుచే నిఃశబ్దాన్తరభూషితమ్। నిఃశబ్దహంసభ్రమరం యథా పద్మవనం మహత్
ఆ నిద్రలో ఉన్న సమూహం నిశ్శబ్దంగా మెరిసింది. అది నిశ్శబ్దంగా ఉన్న హంసలు, తేనెటీగలతో కూడిన పెద్ద తామర తోటలా కనిపించింది.
తాసాం సంవృతదాన్తాని మీలితాక్షీణి మారుతిః। అపశ్యత్ పద్మగన్ధీని వదనాని సుయోషితామ్
హనుమంతుడు ఆ సుందర స్త్రీల మూసిన కళ్లతో, మూసిన పళ్లతో ఉన్న, తామర పరిమళం వాసన వచ్చే ముఖాలను చూశాడు.
ప్రబుద్ధానీవ పద్మాని తాసాం భూత్వా క్షపాక్షయే। పునః సంవృతపత్రాణి రాత్రావివ బభుస్తదా
రాత్రి ముగిసే సమయానికి, వారి ముఖాలు వికసించిన తామరలాగా కనిపించాయి. మళ్లీ రాత్రి వస్తూ, ఆ తామరల పువ్వులు మూసుకున్నట్టు అవి కూడా మూసుకున్నాయి.
ఇమాని ముఖపద్మాని నియతం మత్తషట్పదాః। అమ్బుజానీవ ఫుల్లాని ప్రార్థయన్తి పునః పునః
ఈ తామర ముఖాలను మత్తులో ఉన్న తేనెటీగలు, వికసించిన తామరలను కోరినట్టు, మళ్లీ మళ్లీ ఆశిస్తూ ఉంటాయనిపించింది.
ఇతి వామన్యత శ్రీమానుపపత్త్యా మహాకపిః। మేనే హి గుణతస్తాని సమాని సలిలోద్భవైః
అలా ఆ మహాకపిని హనుమంతుడు ఆ స్త్రీల ముఖాలను నీటిలో పుట్టే తామరలతో సమానంగా, గుణాల పరంగా సమానంగా భావించాడు.
సా తస్య శుశుభే శాలా తాభిః స్త్రీభిర్విరాజితా। శరదీవ ప్రసన్నా ద్యౌస్తారాభిరభిశోభితా
ఆ స్త్రీలతో అలంకరించబడిన ఆ మందిరం హనుమంతుడికి శరదృతువులో తారలతో మెరిసే ఆకాశంలా అందంగా కనిపించింది.
స చ తాభిః పరివృతః శుశుభే రాక్షసాధిపః। యథా హ్యుడుపతిః శ్రీమాంస్తారాభిరివ సంవృతః
ఆ స్త్రీలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్న రాక్షసాధిపతి తారల మధ్యలో ఉన్న చంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు.
యాశ్చ్యవన్తేఽమ్బరాత్ తారాః పుణ్యశేషసమావృతాః। ఇమాస్తాః సంగతాః కృత్స్నా ఇతి మేనే హరిస్తదా
ఆ సమయంలో హనుమంతుడు, 'ఆకాశంలో ఉన్న పుణ్యఫలితాలతో కూడిన తారలు ఎలా కింద పడతాయో, ఇవి కూడా అలాగే ఇక్కడ చేరుకున్నట్టు' అనుకున్నాడు.
తారాణామివ సువ్యక్తం మహతీనాం శుభార్చిషామ్। ప్రభావర్ణప్రసాదాశ్చ విరేజుస్తత్ర యోషితామ్
పెద్ద, మంగళకరమైన తారల వెలుగు, రంగు, కాంతి ఎలా స్పష్టంగా కనిపిస్తాయో, అక్కడ ఆ స్త్రీల అందం, కాంతి కూడా అలాగే మెరిసింది.
వ్యావృత్తకచపీనస్రక్ప్రకీర్ణవరభూషణాః। పానవ్యాయామకాలేషు నిద్రోపహతచేతసః
వారి జడలు, పూలమాలలు విడివిడిగా, విలువైన ఆభరణాలు చెల్లాచెదురుగా ఉండగా, మద్యం, ఆటల సమయంలో నిద్రవశమై వారు అక్కడ పడుకున్నారు.
వ్యావృత్తతిలకాః కాశ్చిత్ కాశ్చిదుదభ్రాన్తనూపురాః। పార్శ్వే గలితహారాశ్చ కాశ్చిత్ పరమయోషితః
కొంతమందికి కుంకుమ బొట్టు చెదిరిపోయింది, మరికొందరికి నూపురాలు తారుమారయ్యాయి, ఇంకొందరు గొప్ప స్త్రీలకు హారాలు ప్రక్కకు జారిపోయాయి.
ముక్తాహారవృతాశ్చాన్యాః కాశ్చిత్ ప్రస్రస్తవాససః। వ్యావిద్ధరశనాదామాః కిశోర్య ఇవ వాహితాః
కొన్ని స్త్రీలు ముత్యాల హారాలతో అలంకరించబడి, మరికొన్ని వారి వస్త్రాలు జారిపడి, నడుము బందాలు విప్పబడిపోయి, చిన్నపిల్లలల్లా ఒత్తుగా పడుకున్నట్టుండేవారు.
అకుణ్డలధరాశ్చాన్యా విచ్ఛిన్నమృదితస్రజః। గజేన్ద్రమృదితాః ఫుల్లా లతా ఇవ మహావనే
కొన్ని స్త్రీలు చెవి కుండలాలు లేకుండా, మరికొన్ని పూలమాలలు తెగిపోయి, నలిగిపోయి, అడవిలో గజరాజు తొక్కిన వికసించిన లతల్లా కనిపించేవారు.
చన్ద్రాంశుకిరణాభాశ్చ హారాః కాసాంచిదుద్గతాః। హంసా ఇవ బభుః సుప్తాః స్తనమధ్యేషు యోషితామ్
కొన్ని స్త్రీల మెడలో చంద్రకాంతుల్లా మెరిసే హారాలు, వారి వక్షోజాల మధ్య నిద్రిస్తున్న హంసల్లా కనిపించేవి.
అపరాసాం చ వైదూర్యాః కాదమ్బా ఇవ పక్షిణః। హేమసూత్రాణి చాన్యాసాం చక్రవాకా ఇవాభవన్
కొంతమందికి వైడూర్య రత్నాలు కాదంబ పక్షుల్లా, మరికొందరిది బంగారు దారాలు చక్రవాక పక్షుల జంటల్లా కనిపించేవి.
హంసకారణ్డవోపేతాశ్చక్రవాకోపశోభితాః। ఆపగా ఇవ తా రేజుర్జఘనైః పులినైరివ
హంసలు, కారండవ పక్షులు, చక్రవాక పక్షులతో అలంకరించబడి, ఆ స్త్రీల నితంబాలు, పిండెలు నదీ తీరాల్లోని రేగడి మడుగుల్లా మెరిసిపోయాయి.
కిఙ్కిణీజాలసంకాశాస్తా హేమవిపులామ్బుజాః। భావగ్రాహా యశస్తీరాః సుప్తా నద్య ఇవాబభుః
కొన్ని స్త్రీలు కింకిణి మణుల వలయాల్లాంటి బంగారు పెద్ద పద్మాలతో, భావాన్ని, కీర్తిని ఆకర్షించే అందమైన తీరాలున్న నదుల్లా నిద్రించేవారు.
మృదుష్వంగేషు కాసాంచిత్ కుచాగ్రేషు చ సంస్థితాః। బభూవుర్భూషణానీవ శుభా భూషణరాజయః
కొన్ని స్త్రీల మృదువైన అవయవాలపై, వక్షోజాలపై మెరిసే శోభాయమానమైన అలంకారాల వరుసలు, అద్భుతమైన ఆభరణాల్లా కనబడేవి.
అంశుకాన్తాశ్చ కాసాంచిన్ముఖమారుతకమ్పితాః। ఉపర్యుపరి వక్త్రాణాం వ్యాధూయన్తే పునః పునః
కొన్ని స్త్రీల వస్త్రాంతాలు, వారి నోటిద్వారా వెలువడే శ్వాసతో మళ్లీ మళ్లీ పైకి ఊగిపడుతూ ముఖాలపై అలలల్లా తేలియాడేవి.