మేరుమన్దరసంకాశైరుల్లిఖద్భిరివామ్బరమ్। కూటాగారైః శుభాగారైః సర్వతః సమలంకృతమ్
మేరూ, మందర పర్వతాలను పోలినట్లు, ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్టు ఉన్న గొప్ప మండపాలతో, అన్ని వైపులా ఆ భవనం అందంగా అలంకరించబడింది.
జ్వలనార్కప్రతీకాశైః సుకృతం విశ్వకర్మణా। హేమసోపానయుక్తం చ చారుప్రవరవేదికమ్
విశ్వకర్మ చేత నిర్మించబడిన ఆ భవనం, అగ్ని మరియు సూర్యుని వంటి ప్రకాశంతో మెరిసిపోతూ, బంగారు మెట్లతో, అందమైన శుభ్రమైన వేదికలతో అలంకరించబడింది.
జాలవాతాయనైర్యుక్తం కాఞ్చనైః స్ఫాటికైరపి। ఇన్ద్రనీలమహానీలమణిప్రవరవేదికమ్
బంగారు, స్ఫటికం తో చేసిన జాలీ కిటికీలతో, నీలమణులు, మహా నీల రత్నాలతో తయారైన వేదికలతో ఆ భవనం అలంకరించబడింది.
విద్రుమేణ విచిత్రేణ మణిభిశ్చ మహాధనైః। నిస్తులాభిశ్చ ముక్తాభిస్తలేనాభివిరాజితమ్
విచిత్రమైన పద్మరాగంతో, విలువైన రత్నాలతో, అపూర్వమైన ముత్యాలతో, చేతి తేలికైన మెరుపుతో ఆ భవనం ప్రతిచోటా ప్రకాశించేది.
చన్దనేన చ రక్తేన తపనీయనిభేన చ। సుపుణ్యగన్ధినా యుక్తమాదిత్యతరుణోపమమ్
ఎర్రగంధపు చందనం, బంగారు వర్ణపు ధూపంతో, పవిత్రమైన సువాసనలతో పరిమళించి, ఆ భవనం ఉదయ సూర్యుని లాగా మెరిసిపోయింది.
కూటాగారైర్వరాకారైర్వివిధైః సమలంకృతమ్। విమానం పుష్పకం దివ్యమారురోహ మహాకపిః। తత్రస్థః సర్వతో గన్ధం పానభక్ష్యాన్నసమ్భవమ్
వివిధ రకాల అందమైన మండపాలతో అలంకరించబడిన ఆ దివ్యమైన పుష్పక విమానాన్ని మహాకపి ఎక్కాడు. అక్కడ నిలబడి, పానీయాలు, భోజనాలు నుండి వచ్చే పరిమళాన్ని చుట్టూ అనుభవించాడు.
దివ్యం సమ్మూర్చ్ఛితం జిఘ్రన్ రూపవన్తమివానిలమ్। స గన్ధస్తం మహాసత్త్వం బన్ధుర్బన్ధుమివోత్తమమ్
ఆ దివ్యమైన మిశ్రమ పరిమళాన్ని, అందమైన గాలిలా వాసనను, అతను లోతుగా పీల్చుకున్నాడు. ఆ పరిమళం, ప్రియ మిత్రుడు మరొక మిత్రుణ్ని కలిసినట్టు ఆనందాన్ని కలిగించింది.
ఇత ఏహీత్యువాచేవ తత్ర యత్ర స రావణః। తతస్తాం ప్రస్థితః శాలాం దదర్శ మహతీం శివామ్
ఇక్కడికి రా అని చెప్పి, రావణుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లాడు. అప్పుడు, అతను ఒక గొప్ప, శుభ్రమైన సభను చూశాడు.
రావణస్య మహాకాన్తాం కాన్తామివ వరస్త్రియమ్। మణిసోపానవికృతాం హేమజాలవిరాజితామ్
ఆ సభ రావణునిదే. అది అతని ప్రియ భార్యను పోలినంత అందంగా, రత్న మెట్లతో, బంగారు జాలీలతో మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
స్ఫాటికైరావృతతలాం దన్తాన్తరితరూపికామ్। ముక్తావజ్రప్రవాలైశ్చ రూప్యచామీకరైరపి
ఆ సభ నేల స్ఫటికంతో కప్పబడి, దంతాల మధ్య ఖాళీలను పోలిన ఆకారంలో ఉంది. ముత్యాలు, వజ్రాలు, పద్మరాగాలు, వెండి, బంగారం తో అలంకరించబడింది.
విభూషితాం మణిస్తమ్భైః సుబహుస్తమ్భభూషితామ్। సమైర్ఋజుభిరత్యుచ్చైః సమన్తాత్ సువిభూషితైః
అనేక రత్న స్తంభాలతో, ఎన్నో స్తంభాలతో, అన్ని వైపులా సమంగా, నేరుగా, చాలా ఎత్తుగా, అందంగా అలంకరించబడింది.
స్తమ్భైః పక్షైరివాత్యుచ్చైర్దివం సమ్ప్రస్థితామివ। మహత్యా కుథయాఽఽస్తీర్ణాం పృథివీలక్షణాఙ్కయా
ఆ స్తంభాలు రెక్కల వలె ఎత్తుగా ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్టు కనిపించాయి. భూమి లక్షణాలతో ఉన్న గొప్ప పరుపుతో ఆ సభ విస్తరించబడింది.
పృథివీమివ విస్తీర్ణాం సరాష్ట్రగృహశాలినీమ్। నాదితాం మత్తవిహగైర్దివ్యగన్ధాధివాసితామ్
ఆ సభ భూమిలా విస్తృతంగా, అనేక ప్రాంతాలు, ఇళ్లతో నిండినది. మత్తులో ఉన్న పక్షుల కిలకిలారావాలతో, దివ్య పరిమళాలతో పరిమళించింది.
పరర్ఘ్యాస్తరణోపేతాం రక్షోఽధిపనిషేవితామ్। ధూమ్రామగురుధూపేన విమలాం హంసపాణ్డురామ్
అత్యంత విలువైన పరుపులతో అలంకరించబడినది, రాక్షసాధిపతి సేవ చేసినది, పొగతో కూడిన అగరుబత్తి వాసనతో, హంసల వలె తెల్లగా, నిర్మలంగా మెరిసింది.
పత్రపుష్పోపహారేణ కల్మాషీమివ సుప్రభామ్। మనసో మోదజననీం వర్ణస్యాపి ప్రసాధినీమ్
ఆ మందిరం ఆకులూ పువ్వులతో అలంకరించబడి, కొద్దిగా మచ్చలున్నా ప్రకాశవంతంగా మెరిసింది. రంగుల అందంతో మనసుకు ఆనందాన్ని, చూపులకు సంతోషాన్ని కలిగించింది.
తాం శోకనాశినీం దివ్యాం శ్రియః సంజననీమివ। ఇన్ద్రియాణీన్ద్రియార్థైస్తు పఞ్చ పఞ్చభిరుత్తమైః
ఆ దివ్యమైన శోకాన్ని తొలగించే మందిరం ఐదు ఇంద్రియాలకు వాటి ఉత్తమమైన విషయాలతో సంతృప్తిని కలిగించింది. అది శ్రీను పెంచేలా అనిపించింది.
తర్పయామాస మాతేవ తదా రావణపాలితా। స్వర్గోఽయం దేవలోకోఽయమిన్ద్రస్యాపి పురీ భవేత్। సిద్ధిర్వేయం పరా హి స్యాదిత్యమన్యత మారుతిః
అప్పుడు రావణుడు కాపాడుతున్న ఆ మందిరం తల్లి లాగా అందరిని పోషించింది. 'ఇది స్వర్గం, దేవతల లోకం, లేదా ఇంద్రుని నగరం, లేకపోతే అత్యున్నతమైన సిద్ధి కావచ్చు' అని హనుమంతుడు అనుకున్నాడు.
ప్రధ్యాయత ఇవాపశ్యత్ ప్రదీపాంస్తత్ర కాఞ్చనాన్। ధూర్తానివ మహాధూర్తైర్దేవనేన పరాజితాన్
ఆలోచిస్తూ హనుమంతుడు అక్కడ బంగారు దీపాలను చూశాడు. అవి పెద్ద మాయగాళ్ల చేతిలో ఓడిపోయిన చిన్న మాయగాళ్లలా కనిపించాయి.
దీపానాం చ ప్రకాశేన తేజసా రావణస్య చ। అర్చిర్భిర్భూషణానాం చ ప్రదీప్తేత్యభ్యమన్యత
ఆ దీపాల వెలుగు, రావణుని తేజస్సు, ఆభరణాల మెరుపుతో ఆ మందిరం అగ్నిలో మంటలు ఎగిసిపడుతున్నట్టు హనుమంతుడు భావించాడు.
తతోఽపశ్యత్ కుథాసీనం నానావర్ణామ్బరస్రజమ్। సహస్రం వరనారీణాం నానావేషబిభూషితమ్
తర్వాత హనుమంతుడు అక్కడ పలు రంగుల వస్త్రాలు, పూలమాలలు ధరించిన, వివిధ అలంకారాలతో ఉన్న వెయ్యి మంది గొప్ప స్త్రీలను కుచ్చోబెట్టినట్టు చూశాడు.
పరివృత్తేఽర్ధరాత్రే తు పాననిద్రావశంగతమ్। క్రీడిత్వోపరతం రాత్రౌ ప్రసుప్తం బలవత్ తదా
రాత్రి అర్ధభాగం గడిచిన తరువాత, వారు మద్యం మరియు నిద్రవశమై, ఆటలు ఆపేసి, బలంగా నిద్రలో మునిగిపోయారు.
తత్ ప్రసుప్తం విరురుచే నిఃశబ్దాన్తరభూషితమ్। నిఃశబ్దహంసభ్రమరం యథా పద్మవనం మహత్
ఆ నిద్రలో ఉన్న సమూహం నిశ్శబ్దంగా మెరిసింది. అది నిశ్శబ్దంగా ఉన్న హంసలు, తేనెటీగలతో కూడిన పెద్ద తామర తోటలా కనిపించింది.
తాసాం సంవృతదాన్తాని మీలితాక్షీణి మారుతిః। అపశ్యత్ పద్మగన్ధీని వదనాని సుయోషితామ్
హనుమంతుడు ఆ సుందర స్త్రీల మూసిన కళ్లతో, మూసిన పళ్లతో ఉన్న, తామర పరిమళం వాసన వచ్చే ముఖాలను చూశాడు.
ప్రబుద్ధానీవ పద్మాని తాసాం భూత్వా క్షపాక్షయే। పునః సంవృతపత్రాణి రాత్రావివ బభుస్తదా
రాత్రి ముగిసే సమయానికి, వారి ముఖాలు వికసించిన తామరలాగా కనిపించాయి. మళ్లీ రాత్రి వస్తూ, ఆ తామరల పువ్వులు మూసుకున్నట్టు అవి కూడా మూసుకున్నాయి.
ఇమాని ముఖపద్మాని నియతం మత్తషట్పదాః। అమ్బుజానీవ ఫుల్లాని ప్రార్థయన్తి పునః పునః
ఈ తామర ముఖాలను మత్తులో ఉన్న తేనెటీగలు, వికసించిన తామరలను కోరినట్టు, మళ్లీ మళ్లీ ఆశిస్తూ ఉంటాయనిపించింది.
ఇతి వామన్యత శ్రీమానుపపత్త్యా మహాకపిః। మేనే హి గుణతస్తాని సమాని సలిలోద్భవైః
అలా ఆ మహాకపిని హనుమంతుడు ఆ స్త్రీల ముఖాలను నీటిలో పుట్టే తామరలతో సమానంగా, గుణాల పరంగా సమానంగా భావించాడు.
సా తస్య శుశుభే శాలా తాభిః స్త్రీభిర్విరాజితా। శరదీవ ప్రసన్నా ద్యౌస్తారాభిరభిశోభితా
ఆ స్త్రీలతో అలంకరించబడిన ఆ మందిరం హనుమంతుడికి శరదృతువులో తారలతో మెరిసే ఆకాశంలా అందంగా కనిపించింది.
స చ తాభిః పరివృతః శుశుభే రాక్షసాధిపః। యథా హ్యుడుపతిః శ్రీమాంస్తారాభిరివ సంవృతః
ఆ స్త్రీలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్న రాక్షసాధిపతి తారల మధ్యలో ఉన్న చంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు.
యాశ్చ్యవన్తేఽమ్బరాత్ తారాః పుణ్యశేషసమావృతాః। ఇమాస్తాః సంగతాః కృత్స్నా ఇతి మేనే హరిస్తదా
ఆ సమయంలో హనుమంతుడు, 'ఆకాశంలో ఉన్న పుణ్యఫలితాలతో కూడిన తారలు ఎలా కింద పడతాయో, ఇవి కూడా అలాగే ఇక్కడ చేరుకున్నట్టు' అనుకున్నాడు.
తారాణామివ సువ్యక్తం మహతీనాం శుభార్చిషామ్। ప్రభావర్ణప్రసాదాశ్చ విరేజుస్తత్ర యోషితామ్
పెద్ద, మంగళకరమైన తారల వెలుగు, రంగు, కాంతి ఎలా స్పష్టంగా కనిపిస్తాయో, అక్కడ ఆ స్త్రీల అందం, కాంతి కూడా అలాగే మెరిసింది.