విముక్తాస్తస్య వేగేన ముక్త్వా పుష్పాణి తే ద్రుమాః। వ్యవశీర్యన్త సలిలే నివృత్తాః సుహృదో యథా
హనుమంతుని వేగానికి ఆ చెట్లు తమ పుష్పాలను వదిలి, అవి నీటిలో చెల్లచెదురైపోయాయి. అది, స్నేహితులు కలిసివెళ్ళిన తర్వాత విడిపోవడాన్ని పోలి ఉంది.
లఘుత్వేనోపపన్నం తద్ విచిత్రం సాగరేఽపతత్। ద్రుమాణాం వివిధం పుష్పం కపివాయుసమీరితమ్। తారాచితమివాకాశం ప్రబభౌ స మహార్ణవః
వానరుని గాలికి చెట్ల నుంచి వదిలిన ఆ విచిత్రమైన, రంగురంగుల పుష్పాలు, తేలికగా సముద్రంపై పడిపడి, ఆ మహాసముద్రాన్ని నక్షత్రాలతో నిండిన ఆకాశంలా మెరిపించాయి.
పుష్పౌఘేణ సుగన్ధేన నానావర్ణేన వానరః। బభౌ మేఘ ఇవోద్యన్ వై విద్యుద్గణవిభూషితః
సుగంధభరితమైన, రంగురంగుల పుష్పాల ప్రవాహంలో తడిసి, ఆ వానరుడు మెరుపు మేఘాల గుచ్చాలతో అలంకరించబడిన మేఘంలా ప్రకాశించాడు.
తస్య వేగసముద్భూతైః పుష్పైస్తోయమదృశ్యత। తారాభిరివ రామాభిరుదితాభిరివామ్బరమ్
హనుమంతుని వేగానికి చెట్ల నుంచి పడి నీటిపై తేలిన పుష్పాలు, నక్షత్రాలు లేదా ఆకాశాన్ని వెలిగించే దీపాలు వంటి ప్రకాశాన్ని నీటికి ఇచ్చాయి.
తస్యామ్బరగతౌ బాహూ దదృశాతే ప్రసారితౌ। పర్వతాగ్రాద్ వినిష్క్రాన్తౌ పఞ్చాస్యావివ పన్నగౌ
ఆకాశంలో దూసుకుపోతున్న అతని రెండు చేతులు, పర్వతశిఖరాల నుంచి బయటపడిన అయిదు తలల పాముల్లా కనిపించాయి.
పిబన్నివ బభౌ చాపి సోర్మిజాలం మహార్ణవమ్। పిపాసురివ చాకాశం దదృశే స మహాకపిః
ఆ మహావానరుడు, అలలతో కూడిన మహాసముద్రాన్ని తానే తాగుతున్నట్టు, ఆకాశాన్ని తానే తాగాలనుకునే వాడిలా, ప్రకాశించాడు.
తస్య విద్యుత్ప్రభాకారే వాయుమార్గానుసారిణః। నయనే విప్రకాశేతే పర్వతస్థావివానలౌ
వాయుపథాన్ని అనుసరిస్తూ మెరుపుల్లా మెరిసే అతని కళ్ళు, పర్వతంపై వెలిగే అగ్నిలా ప్రకాశించాయి.
పిఙ్గే పిఙ్గాక్షముఖ్యస్య బృహతీ పరిమణ్డలే। చక్షుషీ సమ్ప్రకాశేతే చన్ద్రసూర్యావివ స్థితౌ
పసుపు రంగు కళ్ళు గల ఆ నాయకుని పెద్ద, వృత్తాకార కళ్ళు, చంద్రుడు, సూర్యుడు ఒకేచోట ఉన్నట్టు మెరిశాయి.
ముఖం నాసికయా తస్య తామ్రయా తామ్రమాబభౌ। సంధ్యయా సమభిస్పృష్టం యథా స్యాత్ సూర్యమణ్డలమ్
అతని ముఖం, ఎర్రని ముక్కుతో కలిసి, సాయంత్రపు కాంతి తాకిన సూర్యమండలంలా ఎర్రగా మెరిసింది.
లాఙ్గూలం చ సమావిద్ధం ప్లవమానస్య శోభతే। అమ్బరే వాయుపుత్రస్య శక్రధ్వజ ఇవోచ్ఛ్రితమ్
ఆకాశంలో దూకుతున్న వాయుపుత్రుని లాండీ, ఇంద్రుని జెండా ఎగురుతున్నట్టుగా, ప్రకాశించింది.
లాఙ్గూలచక్రో హనుమాన్ శుక్లదంష్ట్రోఽనిలాత్మజః। వ్యరోచత మహాప్రాజ్ఞః పరివేషీవ భాస్కరః
తన వాలుతో చుట్టబడి, తెల్లగా మెరిసే పళ్లతో ఉన్న వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, సూర్యుడు తన ప్రకాశవలయంతో ఎలా అందంగా కనిపిస్తాడో, అలా ప్రకాశవంతంగా మెరిసిపోయాడు.
స్ఫిగ్దేశేనాతితామ్రేణ రరాజ స మహాకపిః। మహతా దారితేనేవ గిరిర్గైరికధాతునా
అతని నితంబ భాగం ఎర్రగా మెరుస్తుండగా, ఆ మహాకపిని చూస్తే, ఎర్ర గిరిజనరసం తో పగిలిన పెద్ద కొండలా కనిపించాడు.
తస్య వానరసింహస్య ప్లవమానస్య సాగరమ్। కక్షాన్తరగతో వాయుర్జీమూత ఇవ గర్జతి
ఆ వానరసింహుడు సముద్రాన్ని దాటి దూకుతున్నప్పుడు, అతని రెండు ప్రక్కల మధ్యుగా పోయే గాలి, మేఘాలు గర్జించే శబ్దంలా వినిపించింది.
ఖే యథా నిపతత్యుల్కా ఉత్తరాన్తాద్ వినిఃసృతా। దృశ్యతే సానుబన్ధా చ తథా స కపికుఞ్జరః
వాయువేగంతో దూసుకుపోతున్న ఆ మహాకపిని చూస్తే, ఉత్తర దిక్కు నుంచి వెలువడి, తన వెనుక వెలుగు పట్టీతో పడిపడే ఉల్కలా కనిపించాడు.
పతత్పతఙ్గసంకాశో వ్యాయతః శుశుభే కపిః। ప్రవృద్ధ ఇవ మాతఙ్గః కక్ష్యయా బధ్యమానయా
ఆ వానరం పొడవుగా విరిగి, ఎగిరిపోతూ, మెరిసే అగ్ని ముక్కలా కనిపించాడు. అతని ప్రక్కల చుట్టూ బంధించబడిన గొప్ప ఏనుగును పోలి ఉన్నాడు.
ఉపరిష్టాచ్ఛరీరేణ చ్ఛాయయా చావగాఢయా। సాగరే మారుతావిష్టా నౌరివాసీత్ తదా కపిః
తన శరీరంతో, దాని నీడను సముద్రంపై వేసి, ఆ వానరం గాలి తో నడిచే పడవలా, సముద్రంలో మునిగినట్టుగా కనిపించాడు.
యం యం దేశం సముద్రస్య జగామ స మహాకపిః। స తు తస్యాఙ్గవేగేన సోన్మాద ఇవ లక్ష్యతే
ఆ మహాకపి సముద్రంలో ఏ ప్రాంతాన్ని తాకినా, అతని శరీరబలం వల్ల ఆ ప్రాంతం పిచ్చిగా మారినట్టు కనిపించింది.
సాగరస్యోర్మిజాలానామురసా శైలవర్ష్మణామ్। అభిధ్నంస్తు మహావేగః పుప్లువే స మహాకపిః
పర్వతాలంత ఎత్తైన సముద్రపు అలలపై, ఆ మహావేగవంతుడు మహాకపి దూకుతూ, అవన్నీ దాటి పోయాడు.
కపివాతశ్చ బలవాన్ మేఘవాతశ్చ నిర్గతః। సాగరం భీమనిర్హ్రాదం కమ్పయామాసతుర్భృశమ్
వానరం వేగంతో వచ్చిన గాలి, మేఘాల నుంచి వచ్చిన గాలి కలసి, భయంకరంగా గర్జించే సముద్రాన్ని బలంగా కంపింపజేశాయి.
వికర్షన్నూర్మిజాలాని బృహన్తి లవణామ్భసి। పుప్లువే కపిశార్దూలో వికిరన్నివ రోదసీ
ఉప్పు నీటిలో పెద్ద అలల గుంపులను లాగుతూ, ఆ వానరసింహుడు ఎగిరిపోతూ, ఆకాశాన్ని భూమిని చిందించిపెడుతున్నట్టు కనిపించాడు.
మేరుమన్దరసంకాశానుద్గతాన్ సుమహార్ణవే। అత్యక్రామన్మహావేగస్తరఙ్గాన్ గణయన్నివ
పర్వతాల్లా పైకి లేచిన సముద్రపు పెద్ద అలలను, ఆ మహావేగవంతుడు ఒకొక్కదాన్ని లెక్కపెడుతున్నట్టు దాటి పోయాడు.
తస్య వేగసముద్ఘుష్టం జలం సజలదం తదా। అమ్బరస్థం విబభ్రాజే శరదభ్రమివాతతమ్
అతని వేగంతో గర్జించిన నీరు, మేఘాలతో నిండిన ఆకాశంలో, శరదృతువులో విస్తరించిన మేఘాల్లా మెరిసింది.
తిమినక్రఝషాః కూర్మా దృశ్యన్తే వివృతాస్తదా। వస్త్రాపకర్షణేనేవ శరీరాణి శరీరిణామ్
ఆ సమయానికి, తిమింగలాలు, మొసళ్ళు, చేపలు, తాబేళ్లు — వీటి శరీరాలు తమ పై వస్త్రాలు తీసేసినట్టు స్పష్టంగా కనిపించాయి.
క్రమమాణం సమీక్ష్యాథ భుజగాః సాగరంగమాః। వ్యోమ్ని తం కపిశార్దూలం సుపర్ణమివ మేనిరే
ఆ వానరసింహుడు దూసుకొస్తున్నట్టు చూసి, సముద్రంలో నివసించే పాములు, అతన్ని ఆకాశంలో ఎగిరే గరుత్మంతుడని భావించాయి.
దశయోజనవిస్తీర్ణా త్రింశద్యోజనమాయతా। ఛాయా వానరసింహస్య జవే చారుతరాభవత్
ఆ వానరసింహుడి నీడ అతని వేగంతో, పది యోజనాల వెడల్పుతో, ముప్పై యోజనాల పొడవుతో ఎంతో అందంగా కనిపించింది.
శ్వేతాభ్రఘనరాజీవ వాయుపుత్రానుగామినీ। తస్య సా శుశుభే ఛాయా పతితా లవణామ్భసి
వాయుపుత్రుడిని అనుసరిస్తూ, అతని నీడ ఉప్పు నీటిపై, తెల్లటి మేఘాల వరుసలా మెరిసింది.
శుశుభే స మహాతేజా మహాకాయో మహాకపిః। వాయుమార్గే నిరాలమ్బే పక్షవానివ పర్వతః
పెద్ద శరీరంతో, మహాతేజస్సుతో ఉన్న ఆ మహాకపి, గాలి మార్గంలో ఎటువంటి ఆధారం లేకుండా, రెక్కలు ఉన్న పర్వతంలా మెరిసిపోయాడు.
యేనాసౌ యాతి బలవాన్ వేగేన కపికుఞ్జరః। తేన మార్గేణ సహసా ద్రోణీకృత ఇవార్ణవః
బలవంతుడైన ఆ కపికుంజరుడు దూసుకుపోయిన దారిలో, సముద్రం ఒక్కసారిగా లోతైన గోతిగా మారినట్టు కనిపించింది.
ఆపాతే పక్షిసఙ్ఘానాం పక్షిరాజ ఇవ వ్రజన్। హనుమాన్ మేఘజాలాని ప్రకర్షన్ మారుతో యథా
హనుమంతుడు పక్షుల గుంపుల మధ్య దిగి వస్తూ, పక్షిరాజు లాగా, గాలి మేఘాలను ఎలా తోసుకుపోతుందో అలా మేఘపు సమూహాలను దూరం చేస్తూ ముందుకు సాగాడు.
పాణ్డురారుణవర్ణాని నీలమఞ్జిష్ఠకాని చ। కపినాఽఽకృష్యమాణాని మహాభ్రాణి చకాశిరే
ఆ వానరుడు లాగుతూ పోయే తెలుపు, ఎరుపు, నీలం, మంజిష్ఠ వర్ణాల గొప్ప మేఘాలు ప్రకాశించాయి.