తం దృష్ట్వా జృమ్భమాణం తే క్రమితుం శతయోజనమ్। వేగేనాపూర్యమాణం చ సహసా వానరోత్తమమ్
ఆ వానరశ్రేష్ఠుడు వంద యోజనాలు దూకడానికి సిద్ధమై, తన శరీరాన్ని విస్తరించుతూ, వేగంగా ఆకాశాన్ని నింపుతున్న 모습을 చూసారు.
సహసా శోకముత్సృజ్య ప్రహర్షేణ సమన్వితాః। వినేదుస్తుష్టువుశ్చాపి హనూమన్తం మహాబలమ్
తడితిగా తమ దుఃఖాన్ని వదిలేసి, ఆనందంతో నిండిపోయి, వారు గట్టిగా అరవుతూ, మహాబలహునైన హనుమంతుడిని స్తుతించారు.
ప్రహృష్టా విస్మితాశ్చాపి తే వీక్షన్తే సమన్తతః। త్రివిక్రమం కృతోత్సాహం నారాయణమివ ప్రజాః
ఆనందంతో, ఆశ్చర్యంతో, అక్కడున్నవారు చుట్టూ Hanumānను చూశారు. ఆయన మూడు అడుగులు వేసినవాడిగా ఉత్సాహంగా ఉన్నాడు. వారు నారాయణుడిని చూసినట్లు చూశారు.
సంస్తూయమానో హనుమాన్ వ్యవర్ధత మహాబలః। సమావిద్ధ్య చ లాఙ్గూలం హర్షాద్ బలముపేయివాన్
అందరూ Hanumānను పొగిడారు. అతను మహా బలవంతుడు, ఆనందంతో తన తోకను చుట్టి, మరింత శక్తిని పొందాడు.
తస్య సంస్తూయమానస్య వృద్ధైర్వానరపుఙ్గవైః। తేజసాఽఽపూర్యమాణస్య రూపమాసీదనుత్తమమ్
వృద్ధ వానర నాయకులు Hanumānను పొగిడుతుండగా, అతని రూపం తేజస్సుతో నిండిపోయి, అపూర్వంగా మారింది.
యథా విజృమ్భతే సింహో వివృతే గిరిగహ్వరే। మారుతస్యౌరసః పుత్రస్తథా సమ్ప్రతి జృమ్భతే
పర్వత గుహలో సింహం విస్తరించుకున్నట్లు, ఇప్పుడు వాయుదేవుని కుమారుడు కూడా తనను తాను విస్తరించుకున్నాడు.
అశోభత ముఖం తస్య జృమ్భమాణస్య ధీమతః। అమ్బరీషోపమం దీప్తం విధూమ ఇవ పావకః
ఆ ధీరుడు విస్తరించుకుంటున్నప్పుడు, అతని ముఖం అంబరీషుడిలా ప్రకాశంగా, పొగలేని అగ్నిలా మెరిసింది.
హరీణాముత్థితో మధ్యాత్ సమ్ప్రహృష్టతనూరుహః। అభివాద్య హరీన్ వృద్ధాన్ హనూమానిదమబ్రవీత్
వానరుల మధ్యనుంచి Hanumān ఆనందంతో ఒంటరిగా లేచి, వృద్ధ వానరులను నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
ఆరుజన్ పర్వతాగ్రాణి హుతాశనసఖోఽనిలః। బలవానప్రమేయశ్చ వాయురాకాశగోచరః
అగ్నికి మిత్రుడైన, అపారమైన బలమున్న, ఆకాశంలో సంచరించే వాయువు పర్వత శిఖరాలను ఎక్కుతాడు.
తస్యాహం శీఘ్రవేగస్య శీఘ్రగస్య మహాత్మనః। మారుతస్యౌరసః పుత్రః ప్లవనేనాస్మి తత్సమః
ఆ వేగవంతుడైన, మహాత్ముడైన వాయుదేవుని ఒడిలో పుట్టినవాడిని నేను. దూకడంలో ఆయనకు సమానుడిని.
ఉత్సహేయం హి విస్తీర్ణమాలిఖన్తమివామ్బరమ్। మేరుం గిరిమసఙ్గేన పరిగన్తుం సహస్రశః
నేను ఆకాశాన్ని గీసుకుంటూ, మెరుపు వేగంతో, మెరు పర్వతాన్ని వేలసార్లు తాకకుండా చుట్టగలను.
బాహువేగప్రణున్నేన సాగరేణాహముత్సహే। సమాప్లావయితుం లోకం సపర్వతనదీహ్రదమ్
నా చేతుల బలంతో సముద్రాన్ని ఎగురవేసి, పర్వతాలు, నదులు, సరస్సులతో కూడిన లోకాన్ని ముంచగలను.
మమోరుజఙ్ఘావేగేన భవిష్యతి సముత్థితః। సముత్థితమహాగ్రాహః సముద్రో వరుణాలయః
నా తొడల వేగంతో, వరుణుని నివాసమైన సముద్రం, పెద్ద మొసలి పైకి వచ్చినట్లు పైకి లేచిపోతుంది.
పన్నగాశనమాకాశే పతన్తం పక్షిసేవితమ్। వైనతేయమహం శక్తః పరిగన్తుం సహస్రశః
ఆకాశంలో పక్షులు చుట్టుముట్టే పన్నగ భక్షకుడైన గరుత్మంతుడిని నేను వేలసార్లు చుట్టగలను.
ఉదయాత్ ప్రస్థితం వాపి జ్వలన్తం రశ్మిమాలినమ్। అనస్తమితమాదిత్యమహం గన్తుం సముత్సహే
ఉదయించిందో, ఇంకా అస్తమించలేదో, రశ్ములతో మెరిసే సూర్యుడిని నేను చేరగలను.
తతో భూమిమసంస్పృష్ట్వా పునరాగన్తుముత్సహే। ప్రవేగేనైవ మహతా భీమేన ప్లవగర్షభాః
ప్లవగశ్రేష్ఠులారా! భూమిని తాకకుండా, భయంకరమైన వేగంతో తిరిగి వచ్చేందుకు నేను సిద్దుడిని.
ఉత్సహేయమతిక్రాన్తుం సర్వానాకాశగోచరాన్। సాగరాన్ శోషయిష్యామి దారయిష్యామి మేదినీమ్
ఆకాశంలో సంచరించే అందరినీ దాటి పోగలను. సముద్రాలను ఎండబెట్టగలను, భూమిని చీల్చగలను.
పర్వతాంశ్చూర్ణయిష్యామి ప్లవమానః ప్లవఙ్గమః। హరిష్యామ్యురువేగేన ప్లవమానో మహార్ణవమ్
పరుగు తీస్తూ, వానరుడా! పర్వతాలను పిండి వేస్తాను. నా గొప్ప వేగంతో సముద్రాన్ని కూడా ఎత్తుకుపోతాను.
లతానాం వివిధం పుష్పం పాదపానాం చ సర్వశః। అనుయాస్యతి మామద్య ప్లవమానం విహాయసా
ఈ రోజు నేను ఆకాశంలో దూకుతున్నప్పుడు, చెట్లూ, వెల్లుల పూలన్నీ నన్ను వెంబడిస్తాయి.
భవిష్యతి హి మే పన్థాః స్వాతేః పన్థా ఇవామ్బరే। చరన్తం ఘోరమాకాశముత్పతిష్యన్తమేవ చ
ఈ భయంకరమైన ఆకాశంలో నేను ప్రయాణించేటప్పుడు, నా మార్గం గాలిపథంలా ఉంటుంది.
ద్రక్ష్యన్తి నిపతన్తం చ సర్వభూతాని వానరాః। మహామేరుప్రతీకాశం మాం ద్రక్ష్యధ్వం ప్లవఙ్గమాః
వానరులారా! నేను పడిపోతున్నప్పుడు అన్ని జీవులు నన్ను చూస్తాయి. మీరు కూడా నన్ను మహా మేరు పర్వతంలా చూస్తారు.
దివమావృత్య గచ్ఛన్తం గ్రసమానమివామ్బరమ్। విధమిష్యామి జీమూతాన్ కమ్పయిష్యామి పర్వతాన్। సాగరం శోషయిష్యామి ప్లవమానః సమాహితః
నేను ఆకాశాన్ని కప్పుకుంటూ, ఆకాశాన్ని మింగుతున్నట్టు వెళ్తాను. మేఘాలను చిదిమేస్తాను, పర్వతాలను కంపింపజేస్తాను, ధైర్యంగా దూకుతూ సముద్రాన్ని ఎండబెడతాను.
వైనతేయస్య వా శక్తిర్మమ వా మారుతస్య వా। ఋతే సుపర్ణరాజానం మారుతం వా మహాబలమ్। న తద్ భూతం ప్రపశ్యామి యన్మాం ప్లుతమనువ్రజేత్
సుపర్ణరాజు గరుడుడు లేదా మహాబలుడు వాయువు తప్ప, నేను దూకుతున్నప్పుడు నన్ను అనుసరించగల జీవి ఇంకొకటి లేదు.
నిమేషాన్తరమాత్రేణ నిరాలమ్బనమమ్బరమ్। సహసా నిపతిష్యామి ఘనాద్ విద్యుదివోత్థితా
ఒక క్షణంలోనే, ఆధారంలేని ఆకాశంలో, మేఘం నుంచి మెరుపు వెలుగులా నేను అకస్మాత్తుగా కింద పడిపోతాను.
భవిష్యతి హి మే రూపం ప్లవమానస్య సాగరమ్। విష్ణోః ప్రక్రమమాణస్య తదా త్రీన్ విక్రమానివ
నేను సముద్రాన్ని దాటి దూకుతున్నప్పుడు, నా రూపం విష్ణువు మూడు అడుగులు వేసినప్పుడు ఎలా ఉండిందో అలా ఉంటుంది.
బుద్ధ్యా చాహం ప్రపశ్యామి మనశ్చేష్టా చ మే తథా। అహం ద్రక్ష్యామి వైదేహీం ప్రమోదధ్వం ప్లవఙ్గమాః
నా బుద్ధితో నేను గ్రహించాను, నా మనసు కూడా సిద్ధమైంది. నేను వైదేహిని చూసి వస్తాను. వానరులారా! ఆనందించండి.
మారుతస్య సమో వేగే గరుడస్య సమో జవే। అయుతం యోజనానాం తు గమిష్యామీతి మే మతిః
నా వేగం వాయువుకి సమానం, నా జవాబు గరుడునికీ సమానం. పది వేల యోజనాలు దాటి వెళ్ళాలని నా సంకల్పం.
వాసవస్య సవజ్రస్య బ్రహ్మణో వా స్వయమ్భువః। విక్రమ్య సహసా హస్తాదమృతం తదిహానయే
వజ్రాయుధం ధరించిన ఇంద్రుడు గానీ, స్వయంభువుడు బ్రహ్మా గానీ అయినా, వారి చేతిలో అమృతాన్ని బలవంతంగా తిప్పుకొని తెచ్చే శక్తి నాకుంది.
లఙ్కాం వాపి సముత్క్షిప్య గచ్ఛేయమితి మే మతిః। తమేవం వానరశ్రేష్ఠం గర్జన్తమమితప్రభమ్
లంకను కూడా ఎత్తుకుని తీసుకెళ్లగలను అని నా సంకల్పం. అలా అపారమైన కాంతి కలిగిన వానరశ్రేష్ఠుడు గర్జించాడు.
ప్రహృష్టా హరయస్తత్ర సముదైక్షన్త విస్మితాః। తచ్చాస్య వచనం శ్రుత్వా జ్ఞాతీనాం శోకనాశనమ్
అక్కడ ఆనందంతో వానరులు ఆశ్చర్యంతో అతన్ని చూశారు. అతని మాటలు విని, బంధువుల దుఃఖం పోయింది.