శ్రీరాముడు శోకంలో మునిగిపోయి ఉన్నప్పుడు, సుగ్రీవుడు అతనికి ఓదార్పు చెప్పాడు. “మహాబాహో రామా! నీ భార్య విషమిశ్రిత అన్నంలా, తాకరాని పాపం. నీవు నీ దుఃఖాన్ని విడిచిపెట్టు. నేను నీ ప్రియమైన సీతను తిరిగి నీ వద్దకు తీసుకొస్తాను,” అని ధైర్యంగా చెప్పాడు. తాను ఊహించి తెలిసినదానికంటే, తాను నిజంగా చూసినదాన్ని సుగ్రీవుడు వివరించాడు: “ఆ దుష్ట రాక్షసుడు మైతిలీని అపహరించడాన్ని నేను కన్నులారా చూశాను. ఆమె గట్టిగా ‘రామా! రామా! లక్ష్మణా!’ అని అరుస్తూ, రావణుడి మడిలో తిప్పలు పడుతూ, నాగరాజు భార్య లా బాధపడింది. ఆ సమయంలో నేను కొండపై నిలబడి ఉన్నప్పుడు, ఆమె తన పైచీరను, మంగళకరమైన ఆభరణాలను క్రిందికి విసిరింది. ఆ ఆభరణాలను మేము సేకరించి దాచుకున్నాం. వాటిని తీసుకొచ్చి నీకు చూపిస్తాను, నీవు అవి గుర్తు పట్టగలవు.” రాముడు సుగ్రీవుని ఇలా ప్రోత్సహించాడు: “స్నేహితా! వెంటనే వాటిని తీసికిరా. ఆలస్యం ఎందుకు?” అని అడిగాడు. అప్పుడు సుగ్రీవుడు వెంటనే ఆ కొండలోని లోతైన గుహలోకి వెళ్లి, రాఘవుని సంతోషపెట్టాలనే తపనతో, పైచీరను, ఆభరణాలను తీసుకొచ్చాడు. వాటిని రాముని ముందు ఉంచుతూ, “ఇవి చూడండి,” అని చూపించాడు. రాముడు ఆ పైచీరను, అందమైన ఆభరణాలను తీసుకుని, కన్నీటి వేదనతో మాటలు పలికలేక పోయాడు. మబ్బులో దాగిన చంద్రుడు లా కనిపించాడు. సీతపై ఉన్న ప్రేమతో కలిగిన ఆవేదనతో, “హా ప్రिये!” అని విలపిస్తూ, తన స్థైర్యాన్ని కోల్పోయి నేలపై పడ్డాడు. ఆ ఆభరణాలను మళ్లీ మళ్లీ హృదయానికి అంటిపెట్టుకుని, లోతైన ఊపిరి తీసుకుంటూ, బిలంలో కోపంతో ఉన్న సర్పంలా శ్వాసించాడు. ఆ కన్నీటి ప్రవాహం ఆగకుండా రాలుతూ, రాముడు పక్కన ఉన్న సౌమిత్రిని చూచి, బాధతో ఇలా విలపించాడు: “లక్ష్మణా! ఇదిగో ఈ పైచీర, ఇవి ఆభరణాలు—వైదేహి అపహరింపబడ్డప్పుడు నేలపై పడేసినవే. ఈ ఆభరణాన్ని సీతను అపహరిస్తున్నప్పుడు గడ్డి మీద పడేసిందని నాకు అనిపిస్తోంది, ఎందుకంటే దీని ఆకారం అలాగే ఉంది.” రాముడు ఇలా అన్న తర్వాత, లక్ష్మణుడు జవాబిచ్చాడు: “ఈ కంకణాలు, కుండలాలు నాకు గుర్తు రావు. కానీ ఆమె పాదరక్షలను మాత్రం గుర్తు పట్టగలను, ఎందుకంటే ఎప్పుడూ ఆమె పాదాలకు నమస్కరించేవాడిని.” ఆ తరువాత రాఘవుడు సుగ్రీవుని ఇలా అడిగాడు: “సుగ్రీవా! నా ప్రియమైన సీతను ఆ భయంకరమైన రాక్షసుడు ఎక్కడ తీసుకెళ్లాడో చెప్పు. అతడు ఎక్కడ నివసిస్తున్నాడు? అతడు నాకు ఎంత కష్టం కలిగించాడో చూడు. అతని వల్లనే నేను రాక్షసులను నాశనం చేస్తాను. మైతిలీని అపహరించి, నన్ను కోపపెట్టిన అతడు తన మరణద్వారం తానే తెరిచుకున్నాడు. నా ప్రియమైనది అడవిలోంచి రాత్రివేళ సంచరించే ఆ రాక్షసుడిచేత తీసుకుపోయింది. నేడు నాకీ శత్రువు ఎవరో చెప్పు, వానిని నేను యమలోకానికి పంపుతాను.” ఇంతవరకు ఆరవ సర్గ ముగిసింది. ఏడవ సర్గ ప్రారంభమైంది. రాముడు ఇలా విచారంతో అడిగినప్పుడు, సుగ్రీవుడు చేతులు జోడించి, కన్నీటి గొంతుతో ఇలా చెప్పాడు: “ఆ పాపాత్ముడైన రాక్షసుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో, అతని శక్తి, వీర్యం, వంశం ఏవో నాకు తెలియదు. అయినా, శత్రువులను సంహరించేవాడా! నీవు మైతిలిని తిరిగి పొందేలా నేను నా శక్తిని పూర్తిగా వినియోగిస్తాను అని నీకు వాగ్దానం చేస్తున్నాను. రావణుడిని, అతని అనుచరులను సంహరించి, నా శౌర్యాన్ని తృప్తిపర్చుకుని, నిన్ను త్వరగా సంతోషపెట్టేలా చూస్తాను. ఈ నిరాశ చాలు, నీ అంతరాత్మా ధైర్యాన్ని గుర్తు చేసుకో. ఇలాంటి మనస్తత్వం నీకు తగదు. నేను కూడా నా భార్యతో వేరుపడి, గొప్ప దుఃఖాన్ని అనుభవించాను. అయినా, నీలా విచారం చేయకుండా, నా సంకల్పాన్ని విడిచిపెట్టలేదు. నీకు కలిగిన కన్నీటిని ధైర్యంతో అదుపులో పెట్టుకో. నీకు తగిన స్థైర్యాన్ని, సహనాన్ని విడువకూడదు. కష్టం, భయం, ప్రాణాంతక పరిస్థితుల్లో కూడా తన బుద్ధిని ఉపయోగించుకుని స్థిరంగా ఉండేవాడు ఎప్పుడూ క్షీణించడు. కానీ, ఎవరైతే ఎప్పుడూ బలహీనతను అనుసరిస్తారో, వారు నీటిలో మునిగిన పడవలాగా దుఃఖంలో మునిగిపోతారు. ఈ విధంగా నా చేతులు జోడించి ప్రేమతో నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. నీ బలాన్ని నమ్ము, దుఃఖానికి చోటివ్వకు. దుఃఖాన్ని అనుసరించే వారికి సుఖం ఉండదు; వారి శక్తి తగ్గిపోతుంది. నీవు దుఃఖించకూడదు. దుఃఖంలో మునిగిపోయినవారికి జీవితం కూడా సురక్షితం కాదు. కాబట్టి, రాజా! దుఃఖాన్ని విడిచి, ధైర్యాన్ని మాత్రమే నమ్ము. నేను నీకు ఉపదేశం చేయడం కోసం కాకుండా, మిత్రుడిగా ప్రేమతో ఈ మాటలు చెబుతున్నాను. మన స్నేహాన్ని గౌరవించి, నీవు దుఃఖించకూడదు.” సుగ్రీవుడు మధురమైన మాటలతో రాముని ఓదార్చగా, రాఘవుడు తన కన్నీటి ముద్దలతో తడిసిన ముఖాన్ని వస్త్రంతో తుడిచాడు. సుగ్రీవుని మాటలతో మళ్లీ తన సహజ స్థితికి వచ్చిన కకుత్స్థుడు సుగ్రీవుని ఆలింగనం చేసుకుని ఇలా చెప్పాడు: “బంధుత్వంతో, స్నేహంతో చేయవలసినది నీవు చేసావు, సుగ్రీవా! ఇప్పుడు నేను మళ్లీ నా సహజ స్వభావాన్ని పొందాను. ఇలాంటి విపత్కర సమయంలో ఇలాంటి స్నేహితుడు దొరకడం అరుదు. ఇప్పుడు నీవు మైతిలిని, ఆ క్రూరమైన రాక్షసుడు రావణుడిని వెతకడంలో సమస్త శక్తిని వినియోగించాలి. నేను చేయవలసినది ఏదైనా ఉంటే, నిస్సంకోచంగా చెప్పు. వర్షాకాలంలో సస్యశ్యామలమైన భూమిలా, నీ ప్రయత్నాలు ఫలిస్తాయి.