ఆ సమయంలో, మహోత్సాహంతో, మహాతేజస్వి అయిన లక్ష్మణుడు తన అన్నయ్య రాముని ఎదుట చేతులు జోడించి, వినయంగా ఇలా పలికాడు: “నా భుజం బలంగా కంపిస్తోంది, మనసు కలవరపడుతోంది, ఇంకా అనేక అనిష్ట సూచకాలు కనిపిస్తున్నాయి. కాబట్టి, మహానుభావుడా, నా మాటలు విను, జాగ్రత్తగా ఉండు. ఈ అపశకునాలు మనకు ముప్పు దగ్గరగా ఉందని సూచిస్తున్నాయి. చూడండి, వంజులక అనే ఈ పక్షి భయంకరంగా అరుస్తోంది. పోరులో మన విజయం ప్రకటిస్తున్నట్టు ఉంది.” ఇలా ఇద్దరూ ఆ అడవిలో శోధన చేస్తూ ఉండగా, అకస్మాత్తుగా ఆ అరణ్యంలో భయంకరమైన శబ్దం వినిపించింది. ఆ శబ్దం గాలిలో చుట్టబడినట్లు, మొత్తం అడవిని కమ్మేసినట్లు అనిపించింది. ఆ శబ్దం వైపు ఆసక్తిగా దూసుకెళ్లిన రాముడు, ఖడ్గాన్ని పట్టుకుని, తనతో పాటు లక్ష్మణునితో కలిసి, విస్తారమైన ఛాతీ ఉన్న ఒక మహాబలశాలి రాక్షసుడిని చూశాడు. ఆ రాక్షసుడు, తల లేకుండా, మెడ లేకుండా, పొట్టపై నోరు కలిగి, ఎదుట నిలబడి ఉన్నాడు. అతని శరీరం పొడవుగా, గోపురంలా, ఉక్కిరిబిక్కిరిగా, వడగండ్ల మబ్బులా నల్లగా, ఉగ్రంగా, మేఘగర్జనలా గర్జిస్తున్నాడు. అతని నుదురు అగ్నికాంతిలా మండుతోంది; అతని రెండు చేతులు పసుపు రంగులో విస్తరించి ఉన్నాయి. ఛాతీపై ఒక్కటే పెద్ద, భయంకరమైన కనుపాప స్పష్టంగా మెరుస్తోంది. పెద్ద దంతాలతో, తన పెద్ద నోరును నక్కుతూ కనిపించాడు. ఆ రాక్షసుడు భయంకరమైన ఎలుగుబంట్లను, సింహాలను, జింకలను, పక్షులను తినేస్తూ, రెండు భయంకరమైన, ఒక్కొక్కటి యోజన పొడవైన చేతులతో చుట్టుపక్కల ఉన్న జంతువులను పట్టుకుంటూ లాగుతున్నాడు. అతను రామ-లక్ష్మణుల దారిని అడ్డగించి నిలబడ్డాడు. ఒక క్రోశ దూరంలోనే ఆ విస్తారమైన, భయంకరమైన, భయపెట్టే రూపంతో, చేతులతో కప్పబడి ఉన్న అతన్ని వారు చూడగలిగారు. అతని రూపం మొనగాడి తాడుతో పోల్చదగ్గది. ఆ మహాబలశాలి తన విస్తారమైన చేతులను ముందుకు చాపి, ఇద్దరు రాఘవులను ఒకేసారి పట్టుకుని బలంగా గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. రాముడు, లక్ష్మణుడు ఇద్దరూ ఖడ్గాలు, ధనుష్యాలు చేతబట్టి, పరాక్రమశాలి, శక్తివంతులైనప్పటికీ, ఆ మహాబలుడు వారిని బలవంతంగా లాగుతూ, వారు అశక్తులయ్యారు. అక్కడ ధైర్యవంతుడైన రాఘవుడు ఏమాత్రం కలవరపడలేదు. కానీ, తన చిన్నవయస్సు, సహాయం లేకపోవడం వల్ల లక్ష్మణుడు మాత్రం భయంతో వణికిపోయాడు. ఆ సమయంలో బాధతో, రాఘవుని తమ్ముడు అయిన లక్ష్మణుడు ఇలా అన్నాడు: “ఓ వీర రామా! నేను ఈ రాక్షసుని చేతిలో చిక్కిపోయాను, నన్ను నిరుపాయుడిగా చూడు. నువ్వు తప్పించుకో, నన్ను పిశాచాలకు బలి ఇచ్చినట్లుగా వదిలేయి, నీకు నచ్చినట్లు పారిపో.” “నువ్వు త్వరలోనే వైదేహిని చేరుకుంటావు, ఇది నా నమ్మకం. కకుత్స వంశజుడా! నువ్వు మళ్లీ నీ తండ్రి, తాతల రాజ్యాన్ని పొందుతావు. అక్కడ రాజ్యాన్ని పొందిన తరువాత నన్ను ఎప్పుడూ గుర్తుంచుకో రామా.” అని చెప్పగా, రాముడు సుమిత్రానందుడైన లక్ష్మణుడిని ఇలా ఆదరించాడు: “వీ unnecessary భయం వద్దు, వీరుడా! నీలాంటి వాడికి నిరాశ అనేది తగదు.” ఇంతలో, క్రూరమైన రాక్షసుడు రామ-లక్ష్మణుల వద్దకు మరింత దగ్గరయ్యాడు. ఆ సమయంలో మహాబలుడు, దానవులలో ప్రముఖుడైన కబంధుడు ఇలా ప్రశ్నించాడు: “మీరు ఎవరు? గేదెల్లాంటి భుజాలు, గొప్ప ఖడ్గాలు, ధనుష్యాలతో ఉన్న వీరులు? ఈ భయంకరమైన ప్రదేశానికి ఎందుకు వచ్చారు? మీ రాకకు కారణం ఏమిటి?” “ఈ స్థలంలో నేను ఆకలితో నలిగిపోతూ ఉన్నాను. మీరంతా బాణాలు, ఖడ్గాలు పట్టుకుని, కొమ్ములతో ఉన్న ఎద్దుల్లా నిలబడి ఉన్నారు. మీరు నా దగ్గరకు త్వరగా వచ్చారు, మీకు ఇక ప్రాణాలు దొరకడం కష్టం.” అని కబంధుడు హెచ్చరించాడు. ఆ కబంధుడి మాటలు విన్న రాముడు, నోరు ఎండిపోయి, లక్ష్మణుడితో ఇలా అన్నాడు: “ఇంతకు ముందు ఎన్నడూ ఎదురుకాని, మరణాన్ని తేవడానికే వచ్చిన ఈ విపత్తు మనకు ఎదురైంది, ఓ పరాక్రమశాలి! ప్రియమైన సీతను తిరిగి పొందకముందే, ఈ ప్రాణాంతక ప్రమాదం వచ్చేసింది. కాలశక్తి అన్ని ప్రాణులపై ఎంతటి ప్రభావం చూపుతుందో చూడు లక్ష్మణా!” “నీవు, నేనూ ఎంత ధైర్యవంతులైనా, మనం ఈ విధంగా దురదృష్టంలో చిక్కుకున్నాం. సర్వజీవులకూ విధి భారం ఎంతైనా తేలికే. బలమైన, ఆయుధ నిపుణులైన వీరులు కూడా కాలానికి లోబడినప్పుడు యుద్ధంలో పడిపోతారు, మడుగులు కూలిపోవడంలా.” అలా చెప్పి, దశరథుని కుమారుడు రాముడు, ధైర్యంగా ఉన్న సౌమిత్రిని చూసి, తన మనసును స్థిరపరిచాడు. ఇంతలో, రామ-లక్ష్మణులు కబంధుని బలమైన చేతుల్లో బంధించబడి నిలబడి ఉన్నారు. కబంధుడు వారిని చూసి ఇలా అన్నాడు: “నన్ను చూశాక కూడా, ఆకలితో ఉన్న నన్ను చూస్తూ, మీరు ఎందుకు నిలబడివున్నారు, వీరులారా? విధి వల్ల మీరు నా ఆహారంగా మారడానికి ఇక్కడికి వచ్చారు.” కబంధుడి ఈ మాటలు విని, బాధతో ఉన్నప్పటికీ ధైర్యాన్ని కోల్పోని లక్ష్మణుడు ఇలా అన్నాడు: “ఈ క్రూరమైన రాక్షసుడు త్వరలోనే నిన్ననూ నన్నూ పట్టుకుని తినేస్తాడు. కాబట్టి త్వరగా, మన ఖడ్గాలతో అతని బలమైన చేతులను నరికేద్దాం.” “ఈ భయంకరమైన, మహాకాయుడైన రాక్షసుడు ప్రపంచాన్ని జయించి, ఇప్పుడు మనిద్దరినీ చంపాలని చూస్తున్నాడు. ఓ రాఘవా! రాజులకు, సహాయహీనులను చంపడం పాపం, యజ్ఞంలో బలి జంతువులను నడుమ చంపినట్లే అవుతుంది.” వీరి సంభాషణ విన్న ఆ రాక్షసుడు, భయంకరమైన నోరు తెరచి, కోపంతో ఇద్దరినీ తినడం ప్రారంభించాడు.