సాయంత్రం సమీపించగా, విశ్వామిత్ర మహర్షిని సత్కరించి, రాముడు తాటకను సంహరించిన ఆనందంలో మునిగిపోయాడు. మహర్షి హర్షంతో రాముని తలపై ఆలింగనం చేసి, “శుభలక్షణాలయుడవైన రామా! ఈ రాత్రి మనం ఇక్కడే ఉండుదాం,” అని మృదువుగా పలికాడు. “రేపు ఉదయాన్నే నా ఆశ్రమానికి వెళ్లుదాం,” అని కూడా చెప్పాడు. విశ్వామిత్రుని మాటలు విని, దశరథ కుమారుడు రాముడు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయాడు. ఆ రాత్రి రాముడు తాటకా అరణ్యంలో సంతోషంగా గడిపాడు. అదే రోజు, శాపగ్రస్తమైన ఆ అరణ్యం తాటక సంహారంతో శాప విముక్తమై, చైత్రరథ వనంలా ప్రకాశించసాగింది. యక్షిణి తాటకను సంహరించిన రాముని దేవతలు, సిద్ధులు స్తుతిస్తూ పొగిడారు. ఉదయాన్నే ముని తోడుగా అక్కడే మేల్కొన్నాడు. తర్వాత, మహర్షి విశ్వామిత్రుడు చిరునవ్వుతో రాముని మృదువుగా ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: “రాఘవా! నీపై నాకు అపారమైన సంతృప్తి కలిగింది. నీపై ప్రేమతో సమస్త ఆయుధాలను నీకు ప్రసాదించబోతున్నాను. వీటి ద్వారా భూమిపై ఎవరైనా శత్రువులను – దేవతలు, అసురులు, గంధర్వులు, నాగులు అయినా – నువ్వు యుద్ధంలో జయించగలవు. “ఓ రాఘవా! నీకు నేను దైవికమైన దండచక్రాన్ని, ధర్మచక్రాన్ని, కాలచక్రాన్ని, విష్ణు చక్రాన్ని, ఇంద్రుని చక్రాన్ని ప్రసాదిస్తున్నాను. వజ్రాయుధాన్ని, శివుని శూలాన్ని, బ్రహ్మశిరస్సాయుధాన్ని, ఈశ్వరాస్త్రాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను. పరమమైన బ్రహ్మాస్త్రాన్ని, మోదకీ, శిఖరీ అనే రెండు గదలను నీకు ఇస్తున్నాను. “ధర్మపాశాన్ని, కాలపాశాన్ని, వరుణపాశాన్ని, వరుణాస్త్రాన్ని, రెండు రకాల వజ్రాయుధాలను – ఒకటి శుష్కం, మరొకటి ఆర్ద్రమైనవి – నీకు ఇస్తున్నాను. పినాకాస్త్రాన్ని, నారాయణాస్త్రాన్ని, అగ్నేయాస్త్రాన్ని, వాయవ్యాస్త్రాన్ని, హయశిరస్త్రాన్ని, క్రౌంచాస్త్రాన్ని కూడా నీకు ఇస్తున్నాను. “రాఘవా! రెండు శూలాలను, భయంకరమైన కంకాళాన్ని, ముసలాన్ని, ఖడ్గాన్ని, కింకిణీ అనే ఆయుధాలను రాక్షస సంహారార్థంగా నీకు ఇస్తున్నాను. విద్యాధరాస్త్రాన్ని, నందనాస్త్రాన్ని, గంధర్వాస్త్రాన్ని (మోహనంగా పిలవబడేది), ప్రస్వాపన (నిద్రపెట్టే), ప్రశమన (శాంతింపజేసే), మృదుస్థాయిలో ఉండే ఆయుధాలను, వర్షణ (వర్షాన్ని కురిపించే), శోషణ (ఎండబెట్టే), సంతాపన, విలాపన (దహనాన్ని, శోకాన్ని కలిగించే) ఆయుధాలను నీకు ఇస్తున్నాను. “మదనాస్త్రాన్ని, గంధర్వుల ప్రియమైన మానవాస్త్రాన్ని, పిశాచమోహనాస్త్రాన్ని, తామసాస్త్రాన్ని, సౌమనాస్త్రాన్ని, సంవర్తాస్త్రాన్ని, మౌసలాయుధాన్ని, సత్యమయమైన ఆయుధాన్ని, మాయామయమైన ఆయుధాన్ని, సౌరాస్త్రాన్ని (తేజస్సుని హరించేది), సోమాస్త్రాన్ని (శిశిరంగా ఉండేది), త్వష్ట్రాస్త్రాన్ని, భగాస్త్రాన్ని, శీతేషు, మానవాస్త్రాన్ని కూడా నీకు ఇస్తున్నాను. “ఇవి అన్ని స్వేచ్ఛగా ఏ రూపంలోనైనా మారగలవు, మహాశక్తివంతమైనవి, అత్యుత్తమమైనవి. వీటిని వెంటనే స్వీకరించు, రామా!” అని మహర్షి విశ్వామిత్రుడు తూర్పు దిశగా చూడగా, శుద్ధతతో మంత్రసమూహాన్ని రామునికి ప్రసాదించాడు. ఈ ఆయుధాల సంపూర్ణ స్వీకరణ దేవతలకు కూడా సాధ్యం కానిది. మహర్షి మంత్రోచ్చారణ చేయగానే, ఆ దివ్యాస్త్రాలు అందంగా రాఘవుని ఎదుట ప్రత్యక్షమయ్యాయి. ఆయుధాలన్నీ ఆనందంతో చేతులు ముడుచుకుని రాముని స్తుతించాయి: “ఓ రాఘవా! మేము నీ సేవకులం. నీకు ఏది కావాలంటే అది కలుగుగాక, నీ ఆజ్ఞ మేరకు మేము అన్నింటిని నెరవేర్చగలము,” అని పలికాయి. వీరి మాటలు విని రాముడు అంతరంగంలో ప్రశాంతతను పొందాడు. ఆ ఆనందంతో రాముడు మహర్షి విశ్వామిత్రునికి నమస్కరించి, కాంతిమంతుడిగా ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు. ఆయుధాలను స్వీకరించిన అనంతరం, కకుత్స్థ వంశజుడైన రాముడు పవిత్రంగా, ఆనందభరిత ముఖంతో విశ్వామిత్రునితో నడుచుకుంటూ ఇలా అడిగాడు: “భగవన్! నేను ఆయుధాలను పొందాను. ఇప్పుడు దేవతలు కూడా నన్ను జయించలేరు. అయినా, మహర్షీ, వీటిని ఎలా ఉపసంహరించాలో కూడా నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నాను.” కకుత్స్థుడు ఇలా అడగగానే, మహాశక్తిశాలి, తపస్సులో నిలకడగా ఉన్న విశ్వామిత్రుడు ఆయుధాల ఉపసంహరణ విధానాన్ని కూడా రామునికి బోధించాడు. ఆయన సత్యవంత, సత్యకీర్తి, ధృష్ట, రభస, ప్రతిహారతర, ఎదుర్కొనడం, నివారించడం వంటి మంత్రాలను బోధించాడు. లక్ష్య, అలక్ష్య, దృఢనాభ, సునాభక, దశాక్ష, శతవక్త్ర, దశశీర్ష, శతోదర, పద్మనాభ, మహానాభ, దుండునాభ, సునాభక, జ్యోతిష, శకున, నైరాస్య, విమల అనే ఆయుధాల మంత్రాలనూ రామునికి బోధించాడు. ఈ విధంగా, విశ్వామిత్రుని అనుగ్రహంతో రాముడు దివ్యాయుధాల సంపూర్ణ జ్ఞానాన్ని, వాటి ఉపసంహరణ విధానాన్ని కూడా సంపాదించాడు.