రావణుడా, నీ చేతికందిన ఈ పనిని చూసి నీకు సిగ్గు అనిపించడంలేదా? నన్ను ఒంటరిగా చూసి దొంగలా పారిపోతున్నావు. నీ దుష్టబుద్ధితో నన్ను అపహరించాలనే కోరికతో, నా భర్తను మాయమృగ రూపంలో మోసం చేసి అడవిలోకి పంపినవాడివి నువ్వే. నన్ను రక్షించేందుకు వచ్చిన పక్షిరాజు జటాయువు, మా మామగారి మిత్రుడు, నీ చేతిలో పడిపోయాడు. నీ బలాన్ని ఇక్కడే చూస్తున్నాం, రాక్షసాధమా! నువ్వు నీ పేరు చెప్పుకుంటూ వచ్చావు గానీ, నన్ను యుద్ధంలో ఎదుర్కొని గెలవలేదు. ఇలాంటి నీచమైన పనిని, మరొకరి భార్యను రహస్యంగా అపహరించిన తర్వాత కూడా నీకు సిగ్గు రాదా? ప్రపంచంలో అందరూ నీ చర్యను ద్వేషించతగినదిగా, దయలేనిదిగా, అధర్మంగా మాట్లాడతారు, నీ వీరత్వాన్ని ఎంత గొప్పగా చెప్పుకున్నా. నీ ధైర్యానికి, నీ నైతికతకు శ్రమించాలి; నీలాంటి ప్రవర్తన వలన నీ వంశానికే అపకీర్తి వస్తుంది. నువ్వు అంత వేగంగా పారిపోతున్నావు; ఏమి చేయగలం? ఒక్క క్షణమైనా ఆగు, మళ్లీ బతికి తిరిగి రాలేవు. నీ సైన్యంతో కూడినప్పటికీ, ఆ ఇద్దరు రాజకుమారులను ఎదుర్కొన్నప్పుడు ఒక్క క్షణం కూడా నిలబడలేవు. అడవిలో మంటను పక్షి తట్టుకోలేకపోయినట్లే, వారి బాణాల స్పర్శను నువ్వు తట్టుకోలేవు. నీకు మేలు కావాలంటే, నన్ను విడిచిపెట్టు రావణా! నా పరిరక్షణకు కోపంతో ఉన్న నా భర్త, తన సోదరుడితో కలసి, నిన్ను నాశనం చేస్తారు. నువ్వు నన్ను విడిచిపెట్టకపోతే, నన్ను బలవంతంగా అపహరించాలనే నీ సంకల్పం నీ నాశనానికి కారణమవుతుంది. నీ సంకల్పం వ్యర్థమే; నా భర్తను చూడక, శత్రువు అధీనంలో నేను దీర్ఘకాలం బతకలేను. శత్రువు చేతిలో ఉండి, నా భర్త లేకుండా నేను ఎక్కువకాలం బ్రతకను; నీకు మేలు ఏమిటో, నీ ప్రయోజనం ఏమిటో నువ్వు ఆలోచించడంలేదు. మరణ సమయానికి చేరుకున్నవాడు, తనకు నష్టమైనదాన్ని ఆశ్రయించడంలా, మరణం దగ్గరపడినవారు మేలు ఏమిటో పట్టించుకోరు. నువ్వు మరణపు ఉచ్చు మెడలో పడిపోయినట్టుగా కనిపిస్తున్నావు; అయినా, ఈ ప్రమాద సమయంలో కూడా భయపడడంలేదు, రాత్రివేళ సంచరించే రాక్షసుడా! నీకు ఇప్పుడు బంగారు చెట్లు, రక్త ప్రవాహాలతో భయంకరమైన వైతరణి నది కనిపిస్తున్నాయి. వేడి బంగారు పువ్వులతో, విలువైన రత్నాలతో కప్పబడి ఉన్న కత్తిపళ్ళల అడవిని కూడా నువ్వు చూస్తున్నావు రావణా. ఇనుప ముళ్ళతో నిండిన సాల్మలి చెట్టును కూడా నువ్వు అనుభవించాల్సిందే; నీచాత్ముడైన రామునికి చేసిన పాపానికి ఫలితం తప్పదు. విషం తాగినవాడిలా, నువ్వు ఎక్కువకాలం నిలబడలేవు; కాలచక్రపు ఉచ్చు నిన్ను బంధించింది, దాన్ని ఎవరూ తప్పించుకోలేరు. నా భర్తతో పాటు నీ సోదరుడు లేకుండా, నువ్వు ఒక్క క్షణం కూడా ప్రశాంతంగా ఉండలేవు. పద్నాలుగు వేల రాక్షసులను సంహరించిన రఘువంశ వీరుడు, ఆయుధ నిపుణుడు, మహాశక్తివంతుడు, ఎలా ఓడిపోతాడు? నువ్వు నా భర్తను కోల్పోయినా, అతడు నిన్ను పదునైన బాణాలతో హత్య చేయడు; ఇవన్నీ, ఇంకా ఎన్నో చేదు మాటలు, భయంతో, దుఃఖంతో, రావణుడి మడిలో కూర్చున్న వైదేహి యెడబాటు పలికింది. ఆమె గాఢంగా మధనపడుతూ, ఎన్నో మాటలు పలికిన తర్వాత, ప్రకాశవంతమైన సీతను, రావణుడు బలవంతంగా పట్టుకుని, ఆమె కాళ్లు వణికిపోతుండగా, ఆమెను లంకకు తీసుకెళ్లాడు. ఇంతలో, వైదేహి అపహరించబడుతున్నప్పుడు, తనకు రక్షణకర్త ఎవరూ లేరని చూసి, ఓ పర్వత శిఖరంపై ఐదుగురు గొప్ప వానరులను గమనించింది. వారిలో, గొప్ప రూపం కలిగిన, విశాల నేత్రాల సీత, బంగారు వర్ణపు పట్టు వస్త్రాన్ని ధరించి, మంగళకరమైన ఆభరణాలతో మెరిసిపోతూ, తన వస్త్రాన్ని, ఆభరణాలను వదిలేసి, రామునికి సమాచారం అందుతుందని ఆశించి, వాటిని వానరుల దగ్గర పడేసింది. ఆ సమయంలో, దశముఖుడైన రావణుడు తన ఉన్మాదంలో ఆ కార్యాన్ని గమనించలేదు. సీతను, ఆ పింగళ నేత్రాల వానరులు చూపు తిప్పకుండా చూసారు. వెంటనే, ఉత్తమ వానరులు సీతను విలపిస్తూ చూసారు; రావణుడు పాంపా సరస్సును దాటి, లంక నగరాన్ని లక్ష్యంగా తీసుకున్నాడు. రాక్షసాధిపతి రావణుడు, ఏడుస్తున్న మైథిలిని తీసుకుని, తనే మరణానికి కారణమవుతాడని తెలియకుండా, ఆనందంతో ఆమెను తీసుకెళ్లాడు. ఆమెను తన మడిలో ఉంచుకుని, విషంతో నిండిన పాములా, అడవులు, నదులు, పర్వతాలు, సరస్సుల మీదుగా ఎగిరిపోయాడు. ధనుస్సు నుండి వదిలిన బాణంలా, వేగంగా సముద్రాన్ని దాటి, వరుణుని నివాసానికి చేరుకున్నాడు. ఆ సమయంలో, సముద్రతీరానికి చేరుకున్నప్పుడు, అలలు వెనక్కు వెళ్లిపోయాయి; చేపలు, మహా పాములు అడ్డుపడ్డాయి. వైదేహి అపహరించబడుతుండగా, ఆ వరుణుని నివాసం కనబడింది; ఆకాశంలో గంధర్వులు, దేవతలు స్వరాలతో, "ఇది దశముఖుడి అంతం" అని పలికారు. ఇంతలో, రావణుడు కష్టపడుతూ, ప్రతిఘటిస్తూ ఉన్న సీతను తన మడిలోకి తీసుకున్నాడు. మరణరూపమైన లంక నగరంలోకి ప్రవేశించాడు. విశాలమైన, బలమైన గోడలతో, సురక్షితమైన తన అంతఃపురంలోకి వెళ్లాడు. అక్కడ, విషాదంతో, అయోమయంతో ఉన్న సీతను ఉంచాడు. ఆమెను మాయాసురుడు తన మాయాసురాంగనిని బంధించినట్లుగా, రావణుడు బంధించాడు. ఆ తర్వాత, భయంకరంగా కనిపించే రాక్షసీ స్త్రీలకు రావణుడు ఇలా ఆజ్ఞాపించాడు: "ఎవరూ, నా అనుమతి లేకుండా, పురుషుడైనా, స్త్రీయైనా, సీతను చూడకూడదు.